صائب تبریزی :
آن نخل ناخلف که تبر شد، زِ ما نبود
ما را زمانه گَر شِکند، ساز میشویم…
خدارو شکر زندگی خوبی دارم، بیدار که میشم اول ابر اپلیکیشن بله رو چک میکنم و خشخاشهامو آب میدم و مدام حساب میکنم ماشینم چقدر گرونتر شده چقدر پولدارتر از قبل شدم.
من اینجوریم که از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشم، قشنگ میرم رو سوراخ میشینم که سهچهار بار گزیده بشم تا مسئله کامل برام جابیفته.
طلا باید برای استفاده و زیبایی و لذت میبود، ماشین باید برای سوار شدن میبود، خونه باید سرپناه میبود، زمین باید برای خونه ساختن میبود... هیچکدوم نباید سرمایه و کاسبی میشدن. هیچکدوم نباید مایهی این حجم از اضطراب و استرس و بخریم یا بفروشیم میشدن...