❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#اشخاص
انوشیروان پادشاه ساسانی از دیدگاه اعراب، یونانیان و ترکان
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
انوشیروان پادشاه ساسانی از دیدگاه اعراب، یونانیان و ترکان
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
❤3
#فرهنگ
مارکو پولو در سال ۱۲۷۵ به دربار قوبلایخان میرسد، در حالی که انتظار ادویههای عجیبوغریب را دارد. اما آنچه ثبت میکند، گستردهترین فرهنگ لبنیات در تاریخ بشر است.
سؤالی که همه میپرسند این است: ارتشهای مغول بدون خطوط تدارکات چگونه حرکت میکردند؟
پاسخ پولو: هر سرباز مشکهای چرمی برای شیر با خود حمل میکرد و با اسبها سفر میکرد. اسبها کارخانههای لبنی متحرک بودند.
پولو مینویسد: «وقتی به لشکرکشیهای دوردست میروند، هیچ وسیلهای جز دو مشک چرمی برای شیر و یک ظرف سفالی کوچک برای گوشت با خود نمیبرند. در مواقع اضطراری شدید، ده روز تمام بدون افروختن آتش یا خوردن غذا میتازند. خود را با خون اسبهایشان زنده نگه میدارند؛ رگی را میزنند و تا سیر شدن مینوشند، سپس آن را میبندند.»
اما نوشیدن خون، جیرهٔ اضطراری بود. غذای اصلی «قُمیز» (کومیس) بود، شیر مادیانِ تخمیرشده.
شیر تازهٔ مادیان را در کیسههای چرمی میریختند، هزار بار هم میزدند و یک تا دو روز تخمیر میکردند. نتیجه: نوشیدنی کمی الکلی، سرشار از ویتامین، و ماندگار برای هفتهها.
➕️ وَراقانْ پلاس، تاریخ به زبان نو
✅️ @Varaghan
مارکو پولو در سال ۱۲۷۵ به دربار قوبلایخان میرسد، در حالی که انتظار ادویههای عجیبوغریب را دارد. اما آنچه ثبت میکند، گستردهترین فرهنگ لبنیات در تاریخ بشر است.
سؤالی که همه میپرسند این است: ارتشهای مغول بدون خطوط تدارکات چگونه حرکت میکردند؟
پاسخ پولو: هر سرباز مشکهای چرمی برای شیر با خود حمل میکرد و با اسبها سفر میکرد. اسبها کارخانههای لبنی متحرک بودند.
پولو مینویسد: «وقتی به لشکرکشیهای دوردست میروند، هیچ وسیلهای جز دو مشک چرمی برای شیر و یک ظرف سفالی کوچک برای گوشت با خود نمیبرند. در مواقع اضطراری شدید، ده روز تمام بدون افروختن آتش یا خوردن غذا میتازند. خود را با خون اسبهایشان زنده نگه میدارند؛ رگی را میزنند و تا سیر شدن مینوشند، سپس آن را میبندند.»
اما نوشیدن خون، جیرهٔ اضطراری بود. غذای اصلی «قُمیز» (کومیس) بود، شیر مادیانِ تخمیرشده.
شیر تازهٔ مادیان را در کیسههای چرمی میریختند، هزار بار هم میزدند و یک تا دو روز تخمیر میکردند. نتیجه: نوشیدنی کمی الکلی، سرشار از ویتامین، و ماندگار برای هفتهها.
➕️ وَراقانْ پلاس، تاریخ به زبان نو
✅️ @Varaghan
وَراقانْ: تاریخ هویت ماست
#فرهنگ مارکو پولو در سال ۱۲۷۵ به دربار قوبلایخان میرسد، در حالی که انتظار ادویههای عجیبوغریب را دارد. اما آنچه ثبت میکند، گستردهترین فرهنگ لبنیات در تاریخ بشر است. سؤالی که همه میپرسند این است: ارتشهای مغول بدون خطوط تدارکات چگونه حرکت میکردند؟…
هر جنگجو روزانه ۲ تا ۳ لیتر مصرف میکرد؛ یعنی حدود ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کالری تنها از لبنیات تخمیرشده. با افزودن گوشت خشکشده، یک رژیم غذایی کامل بهدست میآمد: بدون نیاز به پختوپز، بدون خطوط تدارکات و قابل مصرف در حال سواری.
ارتشهای اروپایی به کاروانهای تدارکاتی وابسته بودند: آرد، غله، گوشت نمکسود، شراب، و تجهیزات آشپزی. مجبور بودند بایستند، غذا آماده کنند، آب پیدا کنند و مرتب استراحت کنند.
مغولها بهطور مداوم روزانه ۶۰ تا ۸۰ مایل را طی میکردند. ارتشهای اروپایی در بهترین روزها: ۱۵ تا ۲۰ مایل.
وقتی مغولها در سال ۱۲۴۱ به مجارستان حمله کردند، تواریخ مجارستانی نوشتند که آنها مسافتی را طی میکردند که غیرممکن به نظر میرسید. تفاوت در اسبها نبود؛ در این بود که آنها حین سواری مینوشیدند و تغذیه میکردند.
برادر روحانی، ویلیام روبروک، ۱۲۵۳: «نوشیدنی آنها شیر مادیان است که بهگونهای آماده میشود که طعمی شبیه شراب سفید دارد و آن را قومیز مینامند. تمام روز گردِ کیسه مینشینند و کسی آن را با چوب هم میزند.»
از خان گرفته تا چوپان، همه روزانه قومیز مینوشیدند و گوشت میخوردند. در میان مغولها طبقهٔ دهقانِ وابسته به غله وجود نداشت.
روبروک مردان مغول را چنین توصیف میکند: «پهنصورت، با قدی متوسط اما بدنی بسیار نیرومند»، با دندانهایی استثنایی، با وجود مصرف دائمی لبنیات تخمیرشده.
همراهان اروپایی او که نان و جیرههای خشک میخوردند، دچار پوسیدگی دندان، اسکوربوت و مشکلات گوارشی بودند.
تحلیلهای مدرن از قومیز نشان میدهد: یک غذای کامل. پروتئین، چربی، ویتامین C حاصل از تخمیر، ویتامینهای گروه B، کلسیم، پروبیوتیکها، و کالری کافی برای طی کردن ۶۰ مایل سواری در روز.
امپراتوری مغول ۱۶٪ از خشکیهای زمین را در اختیار داشت. بر پایهٔ شیر تخمیرشدهٔ اسب و گوشت خشکشده بنا شده بود. بدون کشاورزی. بدون نان. بدون سبزیجات. فقط لبنیات و گوشت.
➕️ وَراقانْ پلاس، تاریخ به زبان نو
✅️ @Varaghan
ارتشهای اروپایی به کاروانهای تدارکاتی وابسته بودند: آرد، غله، گوشت نمکسود، شراب، و تجهیزات آشپزی. مجبور بودند بایستند، غذا آماده کنند، آب پیدا کنند و مرتب استراحت کنند.
مغولها بهطور مداوم روزانه ۶۰ تا ۸۰ مایل را طی میکردند. ارتشهای اروپایی در بهترین روزها: ۱۵ تا ۲۰ مایل.
وقتی مغولها در سال ۱۲۴۱ به مجارستان حمله کردند، تواریخ مجارستانی نوشتند که آنها مسافتی را طی میکردند که غیرممکن به نظر میرسید. تفاوت در اسبها نبود؛ در این بود که آنها حین سواری مینوشیدند و تغذیه میکردند.
برادر روحانی، ویلیام روبروک، ۱۲۵۳: «نوشیدنی آنها شیر مادیان است که بهگونهای آماده میشود که طعمی شبیه شراب سفید دارد و آن را قومیز مینامند. تمام روز گردِ کیسه مینشینند و کسی آن را با چوب هم میزند.»
از خان گرفته تا چوپان، همه روزانه قومیز مینوشیدند و گوشت میخوردند. در میان مغولها طبقهٔ دهقانِ وابسته به غله وجود نداشت.
روبروک مردان مغول را چنین توصیف میکند: «پهنصورت، با قدی متوسط اما بدنی بسیار نیرومند»، با دندانهایی استثنایی، با وجود مصرف دائمی لبنیات تخمیرشده.
همراهان اروپایی او که نان و جیرههای خشک میخوردند، دچار پوسیدگی دندان، اسکوربوت و مشکلات گوارشی بودند.
تحلیلهای مدرن از قومیز نشان میدهد: یک غذای کامل. پروتئین، چربی، ویتامین C حاصل از تخمیر، ویتامینهای گروه B، کلسیم، پروبیوتیکها، و کالری کافی برای طی کردن ۶۰ مایل سواری در روز.
امپراتوری مغول ۱۶٪ از خشکیهای زمین را در اختیار داشت. بر پایهٔ شیر تخمیرشدهٔ اسب و گوشت خشکشده بنا شده بود. بدون کشاورزی. بدون نان. بدون سبزیجات. فقط لبنیات و گوشت.
➕️ وَراقانْ پلاس، تاریخ به زبان نو
✅️ @Varaghan
#موزه
این گوشوارهٔ زرین یکی از نمونههای شاخص جواهرسازی دورهٔ هخامنشی (حدود سدهٔ پنجم تا چهارم پیش از میلاد) است.
ساختار کلی اثر بهصورت یک صفحهٔ نیمدایرهای با قلاب و لولای اتصال در بخش بالایی طراحی شده که کاربری آن را بهعنوان گوشواره، و نه آویز یا سنجاق، بهطور قطعی مشخص میکند؛ الگویی که در شماری از گوشوارههای هخامنشیِ شناختهشده نیز تکرار میشود. جنس اثر طلاست؛ فلزی که در جهان هخامنشی نهتنها ارزش مادی، بلکه شأن نمادین داشت و استفاده از آن عمدتاً به دربار، خاندانهای اشرافی و نخبگان وابسته به قدرت سیاسی محدود میشد.
در این گوشواره، طلا با مهارتی استثنایی به کار رفته و از ترکیب چند تکنیک پیشرفتهٔ زرگری بهره میبرد:
سیمپیچی ظریف، خانهبندی هندسی با نوارهای باریک طلا، و پرکردن این فضاها با مینای شیشهای رنگی، عمدتاً در طیفهای آبی و فیروزهای.
این تکنیکها نیازمند کنترل دقیق دما، مهارت بالا در لحیمکاری و شناخت کامل رفتار فلز و شیشه بودهاند و نشاندهندهٔ سطح بالای دانش فنی زرگران هخامنشیاند.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
این گوشوارهٔ زرین یکی از نمونههای شاخص جواهرسازی دورهٔ هخامنشی (حدود سدهٔ پنجم تا چهارم پیش از میلاد) است.
ساختار کلی اثر بهصورت یک صفحهٔ نیمدایرهای با قلاب و لولای اتصال در بخش بالایی طراحی شده که کاربری آن را بهعنوان گوشواره، و نه آویز یا سنجاق، بهطور قطعی مشخص میکند؛ الگویی که در شماری از گوشوارههای هخامنشیِ شناختهشده نیز تکرار میشود. جنس اثر طلاست؛ فلزی که در جهان هخامنشی نهتنها ارزش مادی، بلکه شأن نمادین داشت و استفاده از آن عمدتاً به دربار، خاندانهای اشرافی و نخبگان وابسته به قدرت سیاسی محدود میشد.
در این گوشواره، طلا با مهارتی استثنایی به کار رفته و از ترکیب چند تکنیک پیشرفتهٔ زرگری بهره میبرد:
سیمپیچی ظریف، خانهبندی هندسی با نوارهای باریک طلا، و پرکردن این فضاها با مینای شیشهای رنگی، عمدتاً در طیفهای آبی و فیروزهای.
این تکنیکها نیازمند کنترل دقیق دما، مهارت بالا در لحیمکاری و شناخت کامل رفتار فلز و شیشه بودهاند و نشاندهندهٔ سطح بالای دانش فنی زرگران هخامنشیاند.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
وَراقانْ: تاریخ هویت ماست
#موزه این گوشوارهٔ زرین یکی از نمونههای شاخص جواهرسازی دورهٔ هخامنشی (حدود سدهٔ پنجم تا چهارم پیش از میلاد) است. ساختار کلی اثر بهصورت یک صفحهٔ نیمدایرهای با قلاب و لولای اتصال در بخش بالایی طراحی شده که کاربری آن را بهعنوان گوشواره، و نه آویز یا سنجاق،…
از نظر نمادشناسی، تزئینات گوشواره کاملاً با نظام تصویری هنر هخامنشی هماهنگ است.
در پیرامون نقش مرکزی، پیکرههای انسانی ایستاده در قابهای هلالی دیده میشوند که بهصورت تکرارشونده و متقارن چیده شدهاند. این پیکرهها را میتوان بازنمایی نیایشگران یا چهرههای آیینی دانست؛ تصاویری که در هنر هخامنشی نه بهعنوان پرترهٔ فردی، بلکه بهمثابه نمادهای نظم، وفاداری و مشارکت در آیین کیهانی به کار میروند.
حالت ایستاده، تقارن و فقدان حرکت، همگی از زبان رسمی و غیرروایی هنر درباری هخامنشی حکایت دارند. در مرکز گوشواره، نقش یک گل چندپر یا روزِت قرار دارد؛ نمادی بسیار رایج در هنر هخامنشی که با مفاهیمی چون باروری، نظم کیهانی، تداوم و فرّه ایزدی پیوند دارد. حضور این نشان در مرکز ترکیببندی، جایگاه محوری آن را در نظام معنایی اثر برجسته میکند و گوشواره را از یک زیور صرف، به شیای حامل معنا و ایدئولوژی بدل میسازد.
نمونههای همخانوادهٔ این گوشواره در مجموعههای معتبر جهانی، از جمله گنجینهٔ آمودریا (نگهداریشده در موزهٔ بریتانیا) و آثار هخامنشی موزهٔ لوور، شناخته شدهاند. این اثر، چه بهعنوان شیئی منفرد و چه در نسبت با آن مجموعهها، گواه روشنی است بر پیوند ظرافت فنی، نمادپردازی عمیق و کارکرد تشریفاتی در هنر جواهرسازی ایران هخامنشی است.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
در پیرامون نقش مرکزی، پیکرههای انسانی ایستاده در قابهای هلالی دیده میشوند که بهصورت تکرارشونده و متقارن چیده شدهاند. این پیکرهها را میتوان بازنمایی نیایشگران یا چهرههای آیینی دانست؛ تصاویری که در هنر هخامنشی نه بهعنوان پرترهٔ فردی، بلکه بهمثابه نمادهای نظم، وفاداری و مشارکت در آیین کیهانی به کار میروند.
حالت ایستاده، تقارن و فقدان حرکت، همگی از زبان رسمی و غیرروایی هنر درباری هخامنشی حکایت دارند. در مرکز گوشواره، نقش یک گل چندپر یا روزِت قرار دارد؛ نمادی بسیار رایج در هنر هخامنشی که با مفاهیمی چون باروری، نظم کیهانی، تداوم و فرّه ایزدی پیوند دارد. حضور این نشان در مرکز ترکیببندی، جایگاه محوری آن را در نظام معنایی اثر برجسته میکند و گوشواره را از یک زیور صرف، به شیای حامل معنا و ایدئولوژی بدل میسازد.
نمونههای همخانوادهٔ این گوشواره در مجموعههای معتبر جهانی، از جمله گنجینهٔ آمودریا (نگهداریشده در موزهٔ بریتانیا) و آثار هخامنشی موزهٔ لوور، شناخته شدهاند. این اثر، چه بهعنوان شیئی منفرد و چه در نسبت با آن مجموعهها، گواه روشنی است بر پیوند ظرافت فنی، نمادپردازی عمیق و کارکرد تشریفاتی در هنر جواهرسازی ایران هخامنشی است.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
مزار شهید محمد امیر شاه کرمی از بنیانگذاران گروه اسلامی مهدویون
بهشت زهرا(ع) قطعه ۳۹ ردیف ۱۶ شماره ۴۴
ایشان به همراه برادرش از دوستان شهید مجید شریف واقفی و از طرفداران سازمان مجاهدین خلق اولیه بودند. بعد از شهادت مجید شریف واقفی و تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین این دوبرادر به همراه خواهران و دوستانشان کاملا از سازمان جدا شده و گروه مهدویون را بر مبنای مبارزه با رژیم پهلوی و ایجاد حکومت اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) تاسیس کردند.
آنان بر خلاف انجمن حجتیه عمل کردند و امام زمان(عج) تنها نماینده مستضعفین جهان میدانستند.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
بهشت زهرا(ع) قطعه ۳۹ ردیف ۱۶ شماره ۴۴
ایشان به همراه برادرش از دوستان شهید مجید شریف واقفی و از طرفداران سازمان مجاهدین خلق اولیه بودند. بعد از شهادت مجید شریف واقفی و تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین این دوبرادر به همراه خواهران و دوستانشان کاملا از سازمان جدا شده و گروه مهدویون را بر مبنای مبارزه با رژیم پهلوی و ایجاد حکومت اسلامی به رهبری امام خمینی (ره) تاسیس کردند.
آنان بر خلاف انجمن حجتیه عمل کردند و امام زمان(عج) تنها نماینده مستضعفین جهان میدانستند.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
❤1
وَراقانْ: تاریخ هویت ماست
Photo
آرم گروه اسلامی مهدویون
این گروه از سال ۱۳۵۲ توسط برادران محمد و مهدی امیر شاه کرمی و به همراه خواهرانشان صدیقه و فخرالسادات امیر شاه کرمی و چند تن دیگر در شهر اصفهان و تهران فعالیت کرد.
شاخه های اینگروه به مشهد و تبریز نیز کشیده شد بیشتر فعالیت این گروه روشنگری و مبارزه فرهنگی بود اما برای دفاع از خود در برابر درگیری های ساواک و تصفیه و ترور های سازمان مجاهدین خلق اسلحه به دست گرفت.
فعالیت انقلابی این گروه از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۵۵ بود در سال ۱۳۵۵ با حمله ساواک به دو شاخه اصفهان و تهران خیلی از اعضای مجاهد مسلمان این گروه زندانی و یا شکنجه و به شهادت رسیدند.
مزار شهدای گروه اسلامی مهدیون در قطعه ۳۹ میباشد.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
این گروه از سال ۱۳۵۲ توسط برادران محمد و مهدی امیر شاه کرمی و به همراه خواهرانشان صدیقه و فخرالسادات امیر شاه کرمی و چند تن دیگر در شهر اصفهان و تهران فعالیت کرد.
شاخه های اینگروه به مشهد و تبریز نیز کشیده شد بیشتر فعالیت این گروه روشنگری و مبارزه فرهنگی بود اما برای دفاع از خود در برابر درگیری های ساواک و تصفیه و ترور های سازمان مجاهدین خلق اسلحه به دست گرفت.
فعالیت انقلابی این گروه از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۵۵ بود در سال ۱۳۵۵ با حمله ساواک به دو شاخه اصفهان و تهران خیلی از اعضای مجاهد مسلمان این گروه زندانی و یا شکنجه و به شهادت رسیدند.
مزار شهدای گروه اسلامی مهدیون در قطعه ۳۹ میباشد.
⏳️ وَراقانْ، تاریخ برای همه
✅️ @Varaghan
❤3