خبر مرگ مرا هر کسی آورد بخند
زنده‌ام میکند آخر خبر خنده تو

دست‌ها

تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت
من مست چنانم که شنفتن نتوانم

خواب

نقاش غزل تا به چشمان تو پرداخت
دیوانه شد از طرز نگاهت قلم انداخت

شانه

لبانت به ظرافت شعر
شهوانی‌ترین بوسه‌ها را به شرمی چنان مبدل می‌کند

دست‌ها

‌تو مبین جهان ز بیرون
که جهان من درون دیده‌ توست

شام

من به قربان خدا چون که مرا غمگین دید
بهر خوشحالی من در دلم انداخت تو را

بوسه

آن قدر دوستت دارم که گاهی
از وحشت به لرزه می افتم

تماشا