اپوزیسیون واژه فرانسوی به معنای مخالفت یا مخالفان است و ریشه لاتین آن از کلمه OPPOSIT به معنای ضد میباشد. اپوزیسیون احزاب و گروه های سیاسی سازمان یافته ای است که مخالف حکومت مستقر می باشند و تحت حمایت قانون از آن انتقاد میکنند. در صورت کسب آراء اکثریت مردم در انتخابات آزاد، قدرت سیاسی و اداره امور کشور را بدست میگیرند و به تلاش برای دستیابی به هدفهایی در جهت مخالف هدفهای دارندگان قدرت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می پردازند.
در نظامهای سیاسی و حکومتی دنیا دو نوع اپوزیسیون مطرح است: قانونی یا پارلمانی و غیر قانونی
1_پارلمانی: به موجب قانون اساسی، موجودیت اپوزیسیون به رسمیت شناخته می شود و در پارلمان گروهی را تشکیل میدهند که به حکومت یا دولت وابسته نیست و از آن حمایت نمیکند ولی خود را به قانون اساسی وفادار میداند. اینگونه اپوزیسیون با شرکت در گفتگوهای مجلس مطابق شرایطی که قانون معین کرده است در کار حکومت نظارت میکنند و افکار عمومی را در جریان میگذارند. اینگونه اپوزیسیون ها در نظام هایی که معمولا دو حزب اصلی در آنها وجود دارد مثل انگلستان یا فرانسه پدید می آیند و در نظام های تک حزبی اپوزیسیون به صورت رسمی و قانونی وجود ندارد.
2_غیر قانونی: در برخی از نظام های حکومتی اعم از اینکه دارای قانون اساسی و پارلمانی باشند مثل آمریکا و یا نباشند مثل عربستان، اپوزیسیون جایگاهی ندارد و به عنوان یکی از نهادهای قانونی و رسمی به حساب نمی آید. در ایران و بسیاری دیگر از کشورهای جهان سوم اپوزیسیون غالبا به آن دسته از مخالفینی اطلاق میشود که در صدد براندازی نظام حکومتی آن جامعه یا به زیر کشیدن قدرتمندان نظام از اریکه قدرت هستند.
نکته آخر اینکه؛ اپوزیسیون در کشورهای مختلف به سه صورت به وجود می آید: 1_قدرت طلب: شامل مخالفینی که تنها با دولت سیاسی حاکم مخالفت میورزند.

2_ اصلاح طلب: کل نظام سیاسی را قبول دارند ولی مخالف سیاست های جاری هستند.
3_انقلابی: شامل کسانی که با کل نظام سیاسی مخالفت میورزند.
.
@politic_union

پسابرجام؛الزامات و فرصت ها
نویسنده:ذبیح الله جعفری-عضو انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه فردوسی
👉 http://fararu.com/fa/news/310479
.
@politic_union

کابینه دوازدهم
دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری با پیروزی قاطعانه نماینده تفکر و روش اعتدالی-اصلاحی پایان یافت و
رئیس جمهور دوازدهم چندی است که مشغول بررسی و چینش کابینه دوازدهم می‌باشد.
بایست توجه داشت که چینش کابینه تنها منوط به اراده شخص رئیس جمهور نیست و در هر کشور و نظامی گروه ها، احزاب و افراد موثری در انتخاب اعضای کابینه دخیل هستند، اما در تمام این نظام ها و کشورها تمامی عوامل دخیل در هنگام تلاش برای معرفی فرد مورد نظر خود برای کابینه و سمت های اجرایی، یک اصل مهم را در نظر دارند و آن این است که، افراد کابینه را بر اساس سمت و سوی رای اکثریت پیروز و نماینده فعلی این اکثریت -رئیس جمهور- معرفی می کنند و اینگونه نیست که اگر رئیس جمهوری با شعارهای صلح جویانه از مردم رای می گیرد و پیروز می شود، دیگران تلاش کنند یک وزیر خارجه جنگ طلب را به کابینه چنین رئیس جمهوری تحمیل کنند.

همانطور که شخص آقای روحانی بیان داشتند، انتخابات ''انتخاب بین دو تفکر بوده است'' و لذا بایست حاضرین در کابینه دوازدهم نیز معتقدین و مجریان چنین تفکری باشند، در غیر اینصورت شاهد بزرگترین خیانت به دموکراسی و اعتماد مردم خواهیم بود.

آقای روحانی تاکنون ثابت کرده اند که اهل خیانت به اعتماد مردمی که وی را بر جایگاه ریاست جمهوری برکشیده اند نیستند و لذا نگرانی از این بابت وجود ندارد، اما نگرانی اصلی از آن است که فردی داعیه تفکر و روش اعتدالی-اصلاحی داشته باشد و بتواند با چنین داعیه دروغینی خود را وارد کابینه کند.

لذا درخواست ما از رئیس جمهور دوازدهم، دقت بیشتر در چینش کابینه و البته عدم تسلیم در مقابل خواست نابجای دیگران برای تحمیل گزینه های غیر همسو با رای و نظر اکثریت می باشد.

رئیس جمهور همچون مدیری است که اگر نتواند همکاران همفکر و کارآمد را به خدمت بگیرد، موجبات شکست خود را فراهم می آورد و اینبار آقای روحانی بیش از دوره یازدهم مسئول موفقیت و یا شکست توسعه کشور است. چرا که سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بدون حضور شخص ایشان در قامت کاندیدا برگزار خواهد شد و لذا مدیریت موفق این چهار سال پیش رو می تواند سرمایه اجتماعی عظیمی برای کاندیدای حامی تفکر توسعه ایجاد کند.

حبیب رضازاده- دانشجوی دکتری علوم سیاسی -گرایش مطالعات ایران-دانشگاه تربیت مدرس
.
@politic_union

رقابت منطقه ای ایران و عربستان برمبنای برداشت از تهدید

✍نویسنده:علیرضا خسروزاده، دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه فردوسی

انقلاب ۱۹۷۹ در ایران باعث نگرانی امیرنشین های حاشیه جنوبی خلیج فارس از سرایت موج انقلابی گری به درون مرزهای این کشورها شد و متعاقب آن شورای همکاری خلیج فارس را باهدف تامین امنیت مشترک دولت های عربی خلیج فارس تشکیل دادند.
حمایت های مادی برخی اعضای این شورا (کویت و عربستان) از رژیم صدام در جنگ هشت ساله علیه ایران و حادثه حج سال ۱۹۸۷که منجر به کشته شدن شمار زیادی از زائران ایرانی شد،سبب تیرگی روابط ایران و عربستان گردید که سقوط رژیم صدام در سال ۲۰۰۳ منجر به شکل گیری مرحله جدیدی از دوقطبی قدرت میان ایران و عربستان در منطقه خاورمیانه شد که رقابت های سیاسی و امنیتی میان این دو کشور جنوب غربی آسیا به شیوه جنگ سرد را در پی داشت؛یعنی به شیوه ای که هر یک از طرفین درصدد تضعیف قدرت دیگری از طریق رقابت تسلیحاتی و شکل گیری اتحادهای منطقه ای برآیند.

ایران با تاثیرگذاری در تحولات عراق ،پشتیبانی از بشار اسد در سوریه، حمایت از انقلابیون شیعه در بحرین و یمن و همکاری همه جانبه با حزب الله لبنان یک قطب از این رقابت منطقه ای را تشکیل داد و رژیم سعودی نیز با جلب حمایت سودان،حمله نظامی به یمن،نفوذ سیاسی در میان احزاب مخالف حزب الله در لبنان و همچنین کمک های مالی به مصر و تجاوز به خاک بحرین در راستای حمایت از آل خلیفه قطب دیگری را در منطقه ایجاد کرد.

آنچه در این رقابت منطقه ای حائز اهمیت است تحلیل رفتار این دو کشور براساس دیدگاه رئالیسم می باشد.
عربستان را اگر برمبنای واقع گرایی نئوکلاسیک تهاجمی تحلیل کنیم،باید بگوییم که این کشور سعی دارد قدرت نظامی خود را در منطقه بمنظور مقابله با تهدید ایران از طریق خرید تسلیحات از اسرائیل و آمریکا و ایجاد اتحادهای نظامی افزایش دهد و هر از گاهی بمنظور نمایش قدرت خود به رفتار تهاجمی روی می آورد،مانند حمله به یمن در جهت مقابله با شیعیان الحوثی و حضور نظامی در خاک بحرین بمنظور مقابله با شیعیان مخالف آل خلیفه.

علاوه براین،عربستان درصدد همگرایی منطقه ای علیه ایران می باشد ولیکن همگرایی در این منطقه نمی تواند موثر واقع شود؛زیرا عواملی از جمله اختلافات مرزی رژیم های عربی خلیج فارس (مانند قطر و عربستان) ، حضور نظامی قدرت های بزرگ در این منطقه (پایگاه نظامی العدید در قطر) و از همه مهم تر ساختار قبیله ای برخی از این حکومت ها مانع از شکل گیری اتحادهای بادوام منطقه ای می شود که شرط اساسی در همگرایی منطقه ای (براساس دیدگاه لیبرالیسم) عبور موفقیت آمیز به مرحله دولت-ملت است ولیکن مولفه های دولت مدرن در این جوامع ناقص است و متعاقب آن منفعت های خاندانی بر منافع ملی اولویت دارد و این امر مانع از شکل گیری همگرایی بادوام و اتخاذ سیاست مشترک می گردد.ساختار خاندانی این حکومت ها نه تنها منجر به اختلاف میان رژیم های عربی حاشیه خلیج فارس می گردد بلکه به بروز اختلاف بین این رژیم ها با دولت های دموکراتیک منطقه (از قبیل لبنان، پاکستان و...) دربرخورد با ایران می گردد که معمولا رژیم های دموکراتیک منطقه روابط خوبی با ایران دارند.

و اما ایران را اگر بر همین مبنای واقع گرایی نئوکلاسیک اما از نوع تدافعی تحلیل کنیم،باید بگوییم که این کشور از جانب عربستان و همچنین رژیم اسراییل احساس تهدید می کند و برهمین اساس سعی در اتحاد با گروه ها (مانند حزب الله لبنان) و دولت های منطقه ای (مانند سوریه) به منظور مقابله با تهدید دارد اما رفتار تهاجمی ندارد،بلکه آنگاه که احساس ناامنی کند نسبت به آن واکنش نشان می دهد،مانند اقدام اخیر موشکی ایران علیه داعش.

بنابراین آنچه که بیش از همه به رفتار این دوکشور شکل می دهد،تصمیم گیری بر مبنای موازنه تهدید است که استفان والت آن را بر موازنه قدرت ترجیح می دهد که لزوما قدرت در روابط میان دولت ها اهمیت ندارد بلکه برداشت آن ها از تهدید مهم است و این برداشت در نحوه شکل گیری سیاست خارجی ایران و عربستان موثر می باشد و می توان رقابت های منطقه ای ایران و عربستان را در سه دوره از ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۳ که جنگ هشت ساله ایران و عراق و همچنین تاسیس شورای همکاری خلیج فارس از مهم ترین حوادث آن دوره بشمار می رود که بر رقابت های منطقه ای ایران و عربستان تاثیر گذاشت و سپس از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ که در این دوره مداخله قدرت های غربی در منطقه (تجاوز به عراق و حذف رژیم بعث) به حداکثر می رسد و سپس بحران پرونده هسته ای ایران تشدید می شود و نهایتا این دوره با انقلاب های عربی به پایان می رسد.
اکنون (پس از ۲۰۱۱) این رقابت منطقه ای وارد مرحله ای شده که ایران از بحران هسته ای با موفقیت عبور کرده و بشار اسد متحد منطقه ای ایران در برابر فشارهای داخلی و خارجی مقاومت نموده و این عوامل سبب شده عربستان از نفوذ ایران در منطقه بهراسد

@politic_union

توجه توجه
دانشگاه ها وانجمن هایی که تا به حال در اتحادیه نبوده اند وبا اتحادیه همکاری نداشته اند،میتوانند از طریق اینجانب(روابط عمومی اتحادیه:حامد مقدم،@rationalanimal)با اتحادیه ارتباط برقرار کنند
خواهشمندیم ابتدا خود ودانشگاه خود را معرفی کنید،سپس درخواست خود را مطرح کنید
منتظر پیشنهادات ونظرات شما هستیم
با سپاس
روابط عمومی اتحادیه
@politic_union

اگزیستانسیالیسم چیست؟؟؟

✍ نویسنده: زینب ونایی،دانشجوی کارشناسی علوم سیاسی دانشگاه بوعلی همدان

اگزیستانسالیسم یا فلسفه اصالت وجود یکی از شایع ترین نهضت های غرب میباشد که برای اولین بار توسط سورن کیرکگارد فیلسوف دانمارکی در قرن 19 به معنای وجود واقعی انسان به کار برده شد؛ به این معنی که انسان موجودی است که از خودش به طور روشن و بی واسطه آگاه است.
وجه تسمیه این مکتب این است که وجود د هستی هر چیز بالاتر و متعالی تر از ماهیت و چیستی آن چیز میباشد. همه ما حقیقتا با وجود اشیاء سر و کار داریم و اگر درست توجه کنیم خود را غوطه ور در وجود جهان و موجودات آن می یابیم بنابراین اصالت با وجود است.
کیرکگارد راه نجات انسان را در ایمان به خدا میدانست و در واقع اگزیستانس دینی را دنبال میکرد، اما اکثریت فیلسوفان این مکتب که در قرن 20 ظهور کردند از اعتقادات دینی خاصی برخوردار نبودند.
از مهمترین فیلسوفان این نهضت میتوان به کیرکگارد، نیچه، هرسول، هایدگر، سارتر، مارسل و بوبر اشاره کرد که هرکدام در این حیطه نظریات و اندیشه های مهم و خاصی را مطرح کردند.
در آثار آن ها، سوال اساسی فلسفه اگزیستانسیالیسم این است که انسان در این عالم نامعقول و بی معنا چگونه باید زندگی کند. اعتقاد آنها این بود که انسان در زندگی با دنیایی توضیح ناپذیر روبروست. فلاسفه اگزیستانسیالیسم برای تبیین این مسائل و حل آنها، هریک به دنبال راه حل های بودند، به عنوان مقال نیچه فیلسوف آلمانی اظهار داشت که راه حل کنار گذاشتن عقلانیت و شک کردن به هر چه شک پذیر باشد؛ حتی به اصول اخلاق و ارزشهاست. و در نهایت اینکه دیگر نه عقیده و یقینی باقی میماند و نه اخلاق و ارزشی و چنین تفکراتی بود که منجر به شکل گیری مکتب نهیلیسم ( پوچ گرایی ) شد. علی الاصول مبانی نظری این فلسفه، بر حمایت از هر نوع اندیشه ضد عقلی استوار است.
فلسفه اگزیستانسیالیسم یا فلسفه اصالت وجود، فلسفه عمیقی است و اوج آن را میتوان در اثر بزرگ فیلسوف آلمانی ( مارتین هایدگر ) به نام *وجود و زمان* یافت.

برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه میتوانید به منابع زیر مراجعه کنید.📚

▪️مارتین هایدگر و پرسش بنیادین،بابک احمدی، تهران نشر مرکز 1381

▪️ویژه نیچه، جمعی از نویسندگان ایرانی و خارجی، تهران کتاب زمان

▪️مقاله اگزیستانسیالیسم چیست؟ بابک صحرانورد

▪️در دفاع از روشنفکران، ژان پل سارتر،ترجمه، رضا سید حسینی، تهران نشر ناهید

@politic_union

اسلام سیاسی و مدرنیته؛سوژگی و عاملیت انسانی

✍نویسنده:سید هاشم منیری
📖 فصلنامه سیاست نامه دانشگاه فردوسی
@politic_union

جلسه شورای مرکزی اتحادیه انجمن های علوم سیاسی ایران در دانشگاه تربیت مدرس و بازدید از موزه صلح تهران ۱۳۹۶/۰۵/۱۱
@politic_union

در بازدید از موزه صلح تهران مورد تاکید قرار گرفت؛
همکاری اتحادیه علوم سیاسی و موزه صلح با هدف ترویج فرهنگ صلح
@politic_union

کانال های انجمن های علمی علوم سیاسی دانشگاه های کشور 🇮🇷👇

☑️اتحادیه انجمن های علوم سیاسی ایران
@politic_union

✔️ندای سیاست،نشریه انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی
@nedaye_siyasat

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه حکیم سبزواری
@hsu_political_science

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شیراز
@shzu_political_science

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه باهنر کرمان
@pssbuk

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه بوعلی همدان
@politicbasu

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه یاسوج
@sourcepolicy

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه گیلان
@guilanpolitic

✔️انجمن علوم سیاسی دانشگاه لرستان(خرم آباد)
@unisiaysn

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه آزاد مشهد
@scientificassociation

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی
@ikiu_politicalscience

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی تهران
@atu_siyasi

✔️انجمن علمی روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرس
@tmuinternational

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه آیت الله عظمی بروجردی(ره)(بروجرد)
@politicscience_abru

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد
@politicalfum

✔️انجمن علمی مطالعات افغانستان_دانشگاه فردوسی مشهد
@afghanestanasa_fum

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه مازندران
@Aos_umz

✔️انجمن علمی علوم سیاسی خراسان
@khorasanpolitic

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه مفید قم
@mofidunipsa

✔️انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه پیام نور مرکز کرج
@politicalanjoman

جنگ جهانی تجارت و حمایت
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
http://donya-e-eqtesad.com/news/1107330
.
@politic_union

🔘 آدرس کانال‌ انجمن‌های علمی علوم اجتماعی کشور 🔘

🔴اتحادیه انجمن‌های علمی علوم اجتماعی سراسر کشور
🆔@socialunion

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان
🆔@ui_sociology

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه باهنر کرمان
🆔@uksociology

🔴 انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی
🆔@anjomanelmisociologysbu

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه تبریز
🆔@socialsciencetu

🔴انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس
🆔@tmusociology

🔴 انجمن علمی ارتباطات دانشگاه تهران
🆔@mediastudies_ut

🔴 انجمن علمی انسان‌شناسی دانشگاه تهران
🆔@aaautacir

🔴 انجمن علمی برنامه‌ریزی اجتماعی دانشگاه تهران
🆔@socialplanning

🔴 انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه تهران
🆔@tehransociology

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی اسلامی دانشگاه تهران
🆔@utsaiss

🔴 انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی
🆔@kharazmi_sociology

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه سیستان و بلوچستان
🆔@paradaym

🔴 انجمن علمى تعاون و رفاه دانشگاه علامه طباطبايى
🆔 @taavon_refah_atu

🔴 انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی
🆔@sociologyatu95

🔴 انجمن علمى مددكارى دانشگاه علامه طباطبايى
🆔 @madadkariallame

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد
🆔@social_sciences_association

🔴 انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه کاشان
🆔@Sociologists1

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه گیلان
🆔@Social_Research

🔴 انجمن علمی علوم اجتماعی دانشگاه مازندران
🆔@sociology_umz

🔴انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه یاسوج
🆔@sociolgyyu

🔴 انجمن علمی مددکاری دانشگاه یزد
🆔@Socialwork_yazd

گزارش اولین جلسه دومین دوره شورای مرکزی اتحادیه علوم سیاسی:

بسمه تعالی
اولین جلسه دومین دوره شورای مرکزی اتحادیه انجمن های علمی علوم سیاسی در روز چهارشنبه ۱۱ مرداد ۹۶ در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد.
اهم مصوبات این جلسه به شرح زیر می باشند:
۱- انتخاب روز ۲۸ آذر به عنوان روز علوم سیاسی بمناسبت سالروز تاسیس اولین مدرسه علوم سیاسی ایران در سال ۱۲۷۸ (که نخستین موسسه آموزش عالی تخصصی در کشورمان می باشد) و اجرای برنامه های متعدد در یکصد و هجدهمین سالگرد این رویداد
۲- انتشار نخستین شماره فصلنامه سراسری اتحادیه علوم سیاسی در پاییز سال جاری
۳- همکاری با موزه صلح تهران با هدف ترویج فرهنگ صلح
۴- اجرای برنامه های مناسبتی در روزهای مرتبط با علم سیاست به طور همزمان در دانشگاه های عضو اتحادیه

@politic_union

براندازیِ علوم سیاسی به جای علوم سیاسیِ برانداز

نوشتاری از دکتر محسن خلیلی استاد علوم سیاسی دانشگاه فردوسی درباره موضوع بازنگری سرفصل های درسی علوم سیاسی
@politic_union
@mohsenkhalilipoliticalscience

نشریه #کیاست از شما عزیزان دعوت به همکاری به عمل می آورد
تمام اطلاعات تماس مورد نیاز در عکس موجود است
.
اتحادیه انجمن های علوم سیاسی کشور
@politic_union

✴️ اگر می خواهید چرایی و چگونگی رویدادهای سیاسی را خودتان تحلیل کنید

👈 ابتدا مفاهیم اصلی سیاست را در «سیاست شناسی» بیاموزید.

✅ به سیاست شناسی بپیوندید:

https://t.me/joinchat/AAAAAELQiTpk9b-AwX4xNw

#متفکرین_روابط_بین_الملل (۱)

ریمون آرون Reymond Aron
زیست: ۱۹۸۳-۱۹۰۵
-اهل فرانسه،طرفدار گلیست،واقع گرا و گرایش ضد کمونیست داشت.
-آثار وی حول سرشت صنعتی شدن بود و در بررسی روابط بین الملل از توماس هابز و کلاوزویتس الهام می گرفت.
- به عقیده او سیاست خارجی را رفتار دیپلماتیک-راهبردی می سازد و روابط بین الملل زیر سایه جنگ است و کاربرد خشونت در عرصه بین المللی شکل انحصاری ندارد.
-وی همانند مورگنتا معتقد بود که روابط بین الملل کشمکش دولت ها بر سر قدرت می باشد.
-مهم ترین کتاب های او "افیون روشنفکران" و "صلح و جنگ" نام دارند.
- کتاب جنگ و صلح بر پایه شیوه های تاثیرگذاری دولت ها بریکدیگر باتوجه به عوامل زیر استوار است؛
۱) دوره های گوناگون تاریخی
۲)محدودیت های مادی:جغرافیایی، جمعیتی و اقتصادی
۳)محدودیت های معنوی
به عقیده آرون نظریه روابط بین الملل نباید هیچ یک از این ۳مقوله را بر یکدیگر برتری دهد.
- آرون در کتاب صلح و جنگ به تحلیلی چهارجانبه از روابط بین الملل در ابعاد نظری،جامعه شناختی،تاریخی و عملی می پردازد.
- او در این کتاب تاکید کرد که تمرکز نظریه های مارکسیست لنینیستی و امپریالیسم اقتصادی بر عوامل محیطی به عنوان علت جنگ اغراق آمیز است.
- آرون رقابت سنتی دولت ها را علت اصلی جنگ می دانست.
- وی معتقد بود که از سلاح های هسته ای به جای استفاده از جنگ باید برای بازداشتن از جنگ استفاده شود.
-آرون به دلیل خطرات بی سابقه دوران هسته ای به دوراندیشی به عنوان مناسب ترین اخلاقیات برای دولتمردان اعتقاد داشت؛یعنی اقدام بر اساس وضعیت مشخص و داده های ملموس و نه بر اساس اطاعت انفعالی از یک هنجار.
- او منتقد افراط کاری های جنگ سرد بود
- آرون در آثار خود از بدبینی همیشگی و همچنین دل سپردن به امیدهای آرمان گرایانه هشدار می داد.
- او مانند اکثر واقع گرایان به سرشت تجاوزکار بشر توجه دارد اما ریشه جنگ را در غریزه انسانی جستجو نمی کند.
- در تصویر آرون از روابط بین الملل،واحدهای سیاسی مستقلی وجود دارند که هریک خود را محق می داند عدالت را در اختیار گیرد و در مورد جنگ یا صلح تصمیم گیری کند.
- آرون معتقد بود در نظام بین الملل هدف اصلی هر واحدسیاسی تضمین امنیت و حفظ بقاء خود است و تعارض وجه شاخص روابط میان آن هاست.

منابع:
۱) پنجاه متفکر بزرگ روابط بین الملل/ترجمه علیرضا طیب/نشرنی
۲) تحول در نظریه های روابط بین الملل/حمیرا مشیرزاده/سمت

@politic_union

بیانیه اتحادیه انجمن های علمی دانشجویی علوم سیاسی ایران درباره بازنگری سرفصل های درسی علوم سیاسی

بسمه تعالی
لزوم تغییر سرفصل های علوم سیاسی در ایران مدت هاست که به دلیل عدم تناسب بعضی از مباحث این رشته تحصیلی با نیازهای روز و کاربردی نبودن آن احساس می شود و انتظار می رفت که تغییر سرفصل ها در جهت کاربردی شدن این رشته باشد اما خلاف آن را در برنامه اخیر بازنگری دروس علوم سیاسی مشاهده کردیم.
عدم تطابق با نیاز های اساسی کشور و نداشتن جنبه کاربردی از جمله خصایص دروس بازنگری شده است که سبب ناکارآمدی و کاهش بهره وری در رشته علوم سیاسی و به تبع آن باعث تربیت سیاست پژوهان و سیاست مدارانی ناکارآمد می شود.
شایسته بود که تدوین کنندگان محترم این سرفصل ها در کارگروه بازنگری دروس علوم سیاسی از متخصصین و صاحب نظران این رشته در جهت افزایش کارآمدی آن نظرخواهی می کردند و با سنجش و ارزیابی مقتضیات کنونی علوم سیاسی به تدوین می پرداختند تا علاوه بر تقویت کیفی این رشته تحصیلی،مقتضیات علمی کشور نیز در زمینه آموزش رعایت شود.
حذف دروس مطالعات منطقه ای در بازنگری اخیر به خوبی نشان می دهد که این برنامه متناسب با نیازهای امروزی کشور نمی باشد و در آینده موجب کم اطلاعی سیاست آموزان کشورمان از تحولات سیاسی مناطق جهان می شود و انگیزه آنان را برای مطالعه و پژوهش در این زمینه می کاهد.
همچنین حذف برخی دروس پایه که مرتبط با جامعه شناسی می باشند اقدام معقولی نبود؛زیرا نمی توان منکر ارتباط بین جامعه و سیاست و تاثیر متقابل این دو بریکدیگر شد.
تدوین کنندگان باید توجه داشته باشند که بومی سازی به معنای از بین بردن اطلاعات و منابع ما از دنیای خارج نمی باشد،آنچه که در حذف گسترده دروس مطالعات منطقه ای رخ داده همانند آن است که در یک رقابت دوجانبه تمامی اطلاعاتی را که نسبت به حریف خود داریم عامدانه از بین ببریم و فرصت آنالیز رقیب را از خودبگیریم و این معنایی جز تحمیل شکست بر خود ندارد!
البته که توجه به منابع بومی از قبیل اندیشه های سیاسی ایران و اسلام بدلیل موقعیت خاص جغرافیایی و عناصر شکل دهنده هویتی کشورمان لازم است اما اگر سبب غفلت از دیگر منابع و دستاوردهای علمی دنیا شود،نقص است.
اتحادیه انجمن های علمی علوم سیاسی به نیابت از دانشجویان این رشته نسبت به بازنگری اخیر دروس علوم سیاسی انتقاد دارد و این بازنگری را مغایر پیشرفت،توسعه و مقتضیات علمی کشور می داند و از همین رو تقاضای بازنگری مجدد آن را می نماید و آماده است با مشورت از اساتید و صاحب نظران این رشته دروس کاربردی و کارآمد را جهت بازنگری مجدد در اختیار تدوین کنندگان این برنامه بگذارد.

به امید سربلندی ایران

@politic_union

#متفکرین_روابط_بین_الملل (۲)

کارل دویچ karl W.Deutsch

زیست: ۱۹۹۳-۱۹۱۲
-اهل چک،لیبرال و ضد نازیسم بود.
-دویچ از سال ۱۹۵۸ به مقام استادی رشته علوم سیاسی در دانشگاه ییل رسید.
-فعالیت های علمی او بر محور بررسی همگرایی سیاسی دلالت داشت.
-مهم ترین کتاب های او؛"جامعه سیاسی و حوزه شمال اقیانوس اطلس"، "بازگشت آلمان به جرگه قدرت ها" و "اعصاب حکومت" نام دارند.
-کارل دویچ به فرآیندهای بسیج اجتماعی در کشورهایی که سیر نوسازی را به سرعت طی می کنند تاکید داشت و سعی داشت آن را با شاخص های کمی نشان دهد.
- به عقیده دویچ؛بسیج اجتماعی در مقیاس کلان سبب سیاسی شدن شهروندان و به تبع آن بالا رفتن سطح انتظارات از دولت می شود و فقط دولت های ملی قدرتمند قادر به هدایت موفقیت آمیز فرآیندهای بسیج اجتماعی هستند.
- دویچ به دونوع اجتماع امنیتی اشاره دارد؛اجتماع امنیتی ادغام شده و اجتماع امنیتی کثرت گرا
- او بین ادغام و همگرایی تمایز قائل بود.جامعه ادغام شده دارای مرکز عالی تصمیم گیریست ولی در همگرایی نیاز به واگذاری حاکمیت به مرجع فوق ملی وجود ندارد.
-به عقیده دویچ در همگرایی هدف اصلی حفظ صلح است ولی در ادغام فقط حفظ صلح هدف نیست و کسب هویت مشترک یا قدرت بیشتر از دیگر اهداف آن است.
- او معتقد بود همگرایی و ادغام با یکدیگر همپوشی دارند. می توان بدون وجود همگرایی ادغام داشت (مانند شرایط جنگ داخلی) و می توان بدون وجود ادغام،همگرایی داشت (مانند شرایط صلح بین المللی)
- دویچ بهترین راه رسیدن به صلح را "همبودهای امنیتی کثرت گرا" می دانست.
-همبود امنیتی دو معنا دارد:
نخست؛ دولت ها برای جلوگیری از حل و فصل زورمدارانه درگیری میان اعضای خود از سازوکارهای دیپلماتیک استفاده کنند.
دوم؛در برابر هر بازیگر متجاوز مانند جبهه نظامی مشترکی عرض اندام کند.
-مفروضات پیدایش همبود امنیتی؛
۱) وجود سازمان منطقه ای برای حل و فصل بحران
۲) برداشت مشترک دولت های عضو از تهدیدات خارجی
- دویچ در نظریه ارتباطات به این نکته تاکید داشت که جوهره مردم وجود ارتباطات است و آن ها هم ارتباطات اجتماعی و هم تعاملات اقتصادی را پیوند می زنند.
- به عقیده وی؛تراکم اجتماعی افراد در دوره های طولانی سبب اجتماعات جدیدی بر مبنای هویتی مشترک و سپس ایجاد ابردولت می شود. (در توضیح گسترش اجتماع سیاسی)
-آن اجتماعات سیاسی که جنگ از روابط آن ها حذف شده است،اجتماعات امنیتی نام دارند؛مانند کشورهای عضو ناتو.
- دویچ معتقد است که فرآیندهمگرایی در جریان تاریخ شکل می گیرد.ابتدا هسته مرکزی که شامل چند واحد سیاسی بزرگ تر است شکل می گیرد و رهبران آن ها به سمت همگرایی عمل می کنند؛که توانایی سیاسی و اقتصادی این هسته مرکزی برای سازگاری با نیازها و ارزش های واحدهای کوچک تر جهت حفظ همگرایی ضروری است.مانند آلمان و فرانسه بعنوان هسته مرکزی در شکل گیری اتحادیه اروپایی
- دویچ از حامیان انقلاب رفتاری در روابط بین الملل به شمار می رفت و سعی داشت داده های کمی را جایگزین فرضیه های مبهمی کند که بر اساس تفاسیر ایدئولوژیک و تاریخی شکل می گرفتند
- وی با بهره گیری از فنون پیچیده ریاضی برای تعیین ثبات نظام های بین المللی به این نتیجه رسید که نظام چندقطبی متشکل از حداقل پنج قدرت بزرگ با ثبات تر بوده از دیگر نظام هایی که تعداد قدرت های بزرگ آن کمتر بوده است.
-البته دویچ بهترین راه بررسی ثبات بین المللی را مطالعه آن برحسب تعداد قدرت های بزرگ نمی دانست زیرا مانع توجه به فرآیندهای تعاملی میان دولت ها می شود.

منابع؛
پنجاه متفکر بزرگ روابط بین الملل/علیرضا طیب/نشرنی
تحول در نظریه های روابط بین الملل/حمیرا مشیرزاده/سمت

@politic_union