یک روز می آیی که من دیگر دچارت نیستم
از صبر ویرانم ولی چشم انتظارت نیستم

یک روز می آیی که من نه عقل دارم نه جنون
نه شک به چیزی نه یقین مست و خمارت نیستم

شب زنده داری می کنی تا صبح زاری می کنی
تو بی قراری می کنی من بی قرارت نیستم

پاییز تو سر می رسد قدری زمستانی و بعد
گل می دهی نو میشوی من در بهارت نیستم

#افشین_یداللهی

@Time_Dialog

چه اوقات سختی که بر من گذشت
گواه دل ریش من ماه بود

دمی شک نکردیم به شاهراه ها
دریغا که بیراهه ها راه بود

#حسین_پناهی

@Time_Dialog

از زندگانیم گله دارد جوانیم
شرمنده جوانی از این زندگانیم

دارم هوای صحبت یاران رفته را
یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم

✒️ شعر از استاد #شهریار

@Time_Dialog

هرگز #حافظ را این گونه نخوانده و حس نکرده‌اید!

#رشید_کاکاوند در برنامه کتاب باز از شگفتی های شعر حافظ شیرازی میگوید! از دست ندهید!

ابیات:

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود

چشمم از آینه داران خط و خالش گشت
لبم از بوسه ربایان بر و دوشش باد

@Time_Dialog

روزی که برای اولین بار تو را خواهم بوسید
یادت باشد
کارِ ناتمامی نداشته باشی
یادت باشد
حرفهای آخرت را به خودت
و همه
گفته باشی
فکرِ برگشتن به روزهای قبل از بوسیدنم را از سرت بیرون کن
تو
در جاده ای بی بازگشت قدم می گذاری
که شباهتی به خیابان های شهر ندارد
با تردید
بی تردید کم می آوری...

#افشین_یداللهی

@Time_Dialog

امشب به قصه ی دل من گوش می کنی
فردا مرا چو قصه فراموش می کنی

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

هر چی آرزوی خوبه مال تو
هر چی که خاطره داری مال من

اون روزای عاشقانه مال تو
این شبهای بیقراری مال من

منم و حسرت با تو ما شدن
تویی و بدون من رها شدن

آخر غربت دنیاست مگه نه
اول دو راهی آشنا شدن

تو نگاه آخر تو
آسمون خونه نشین بود

دلتو شکسته بودم
همه ی قصه همین بود

می تونستم با تو باشم
مثل سایه مثل رویا

اما بیدارمو بی تو
مثل تو تنهای تنها

شعر و خوانش از #افشین_یداللهی

@Time_Dialog

شوم بختی بین خدایا این منم
کآرزوی مرگِ یاران می‌کنم

آنکه از جان دوست‌تر می‌دارمش
با زبان تلخ می‌آزارمش

گر چه او خود زین ستم دلخون‌تر است
رنج او از رنج من افزون‌تر است

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

هزار درد فرستادیم به جان لیکن
چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

کلید گنج غزلهای شهریار توئی
بیا که پادشه ملک دل گدا کردی

#شهریار

@Time_Dialog

آن مردان لاغر و سیگاری و مهربان
خیره می شوند
آری به همه چیز
و این اولین نشانه دیوانگی است...

#حسین_پناهی

@Time_Dialog

سلام!
حال همه‌ی ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خیالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند

با این همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و
نه این دلِ ناماندگارِ بی‌درمان!

تا یادم نرفته است بنویسم
حوالیِ خوابهای ما سالِ پربارانی بود
می‌دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه‌ی باز نیامدن است

اما تو لااقل، حتی هر وهله، گاهی، هر از گاهی
ببین انعکاس تبسم رویا
شبیه شمایل شقایق نیست؟

راستی خبرت بدهم
خواب دیده‌ام خانه‌ ای خریده‌ام
بی‌پرده، بی‌پنجره، بی‌در، بی‌دیوار... هی بخند!

بی‌پرده بگویمت
چیزی نمانده است، من چهل ساله خواهم شد
فردا را به فال نیک خواهم گرفت

دارد همین لحظه یک فوج کبوتر سپید از فرازِ کوچه‌ی ما می‌گذرد
باد بوی نامهای کسان من می‌دهد
یادت می‌آید رفته بودی خبر از آرامش آسمان بیاوری؟


نه ری‌را جان
نامه‌ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آینه

از نو برایت می‌نویسم
حال همه‌ی ما خوب است
اما تو باور نکن!

دکلمه #خسرو_شکیبایی
شعر #سید_علی_صالحی

@Time_Dialog

در این سرای بی كسی كسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

دلا دیشب چه می کردی تو در کوی حبیب من
الهی خون شوی ای دل! تو هم گشتی رقیب من

خیال خود به شبگردی، به زلفش دیدم و گفتم
رقیب من! چه می خواهی تو از جان حبیب من

نهیبی می زدم با دل که زلفت را نلرزاند
ندانستم که زلفت هم، بلرزد با نهیب من

خوشم من با تب عشقت، طبیب آمد جوابش کن
حبیبم! چشم بیمار تو بس باشد طبیب من

من از صبر و شکیبم شهریارا شهره ی آفاق
همه آفاق هم حیران از این صبر و شکیب من

#شهریار

@Time_Dialog

عشق تو بلای دل درویش من است
بیگانه نمی‌شود مگر خویش من است؟
گفتم سفری کنم ز غم بگریزم
منزل منزل غم تو در پیش من است...

#شهرام_ناظری
#ابوسعید_ابوالخیر
#استوری

@Time_Dialog

یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت
دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت

پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد
اما مرا به عمق درونم کشید و رفت

من در سکوت و بغض شکایت به سرنوشت
خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت

دیگر اسیر آن من بیگانه نیستم
از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت...

#افشین_یداللهی

@Time_Dialog

هزار درد فرستادیم به جان لیکن
چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

کلید گنج غزلهای شهریار توئی
بیا که پادشه ملک دل گدا کردی

#شهریار

@Time_Dialog

دستهایم را در باغچه میکارم
سبز خواهم شد، میدانم، میدانم، میدانم
و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم
تخم خواهند گذاشت...

گوشواری به دو گوشم میآویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن‌هایم برگ گل کوکب میچسبانم
کوچه‌ای هست که در آنجا
پسرانی که به من عاشق بودند، هنوز
با همان موهای درهم و گردن‌های باریک و پاهای لاغر
به تبسم‌های معصوم دخترکی میاندیشند که یک شب او را
باد با خود برد

#فروغ_فرخزاد

@Time_Dialog

کهکشانها کو زمینم؟
زمین کو وطنم؟
وطن کو خانه ام؟
خانه کو مادرم؟
مادر کو کبوترانم؟
معنای این همه سکوت چیست؟
من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من ای زمان؟
کاش هرگز آن روز از درخت انجیر پایین نیامده بودم
کاش...

پایین آمدن از درخت انجیر: پا به این دنیا گذاشتن دوباره! (طبق برداشت از شعر های حسین پناهی)

#حسین_پناهی

@Time_Dialog

اشک روان سایه پیک مهربانیست
از دیده افتادی ولی از دل نرفتی

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هر کجا نامه عشق است نشان من و توست

سایه زاتشکده ماست فروغ مه و مهر
وه از این آتش روشن که به جان من و توست

پی نوشت: این صدا متعلق به دوره جوانی هوشنگ ابتهاج می باشد.

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

جنگ پايان خواهد يافت
و رهبران با هم گرم خواهند گرفت
و باقى ميماند آن مادر پيرى كه چشم به راه فرزند شهيدش است
و آن دختر جوانى كه منتظر معشوق خويش است
و فرزندانى كه به انتظار پدر قهرمانشان نشسته اند
نميدانم چه كسى وطن را فروخت
اما ديدم چه كسى
بهاى آن را پرداخت.

✒️ #محمود_درویش

@Time_Dialog