از چه بگریزم که ترسم خودم است؟ من از آن دیوانه ی درونِ مغزم می ترسم.

" وقتی هستی همه چی خوبه. نمی‌دونم چی هستی شاید مسکن باشی. "

- خسته که میشی چیکار میکنی؟
+ میخوابم.
- خستگیت در میره؟
+ نه. مخفی میشه.

حالم افتاده دست آهنگ هایی که گوش میدم.

تو از بقیه جا نموندی. تو داری با بابای مردم رقابت میکنی.

امید تنها چیزی نیست که لازم داری. اما تنها چیزیِ که با داشتنش میتونی همه چی رو به دست بیاری.

" just love me like there's no tomorrow. "

"کاش این راهِ پیش روم به ی مو بند نبود و میتونستم دستتو بگیرم و بکشمت سمت آغوشِ خودم. باور کن شجاعت جنگیدنو دارم. اما شجاعتِ دیدن زخمی شدنت؟ نه. تو برای دور بودن، خیلی نزدیکی. خیلی."

ما حتی دنبالِ اوج خوشبختیم نبودیم. ما فقط می خواستیم کمی آسون تر و بی درد تر بگذره.

از لحاظ روحی روانی به یک مرگ چند روزه برای ریکاوری احتیاج دارم.

من از ناراحتیم نگفتم. ولی تو چیزی ام نپرسیدی. انگار هیچوقت برات مهم نبود که من غمگینم یا نه.

اگه فردا بی من شروع شد
همون آدم قبلی بمون
با کولی برقص با اهلی بخون
رام نشو وحشی بمون
اگه فردا بی من شروع شد
مثه تموم دیروزای بی من
رام نشو، اشک نریز، غصه نخور
قوی بمون..

به یک خستگیِ طولانی در اثر استراحت زیاد نیازمندم.

" گاهی احساس میکنم کشش درونیم برای حل مشکلات بیرونیم کافی نیست. "

برای بقیه ویس نده ولی برای تو send me a video message forever.