شمارو نمیدونم اما حاضرم تا آخر عمر برخط باشم اما دیگه خبری از مرگ و زیر ساخت و جنگ و خون و خاورمیانه نشنوم.

مگه ما چقدر عمر میکنیم که همش باید منتظر درست شدن اوضاع باشیم؟!

ما حیف بودیم عزیزِ من. ما حیف شدیم. هدر رفتیم. چروک شدیم. شکستیم. ما جوونی نکرده پیر شدیم عزیزِ من.

والا فعلا که غمگینم. تو چطوری؟!

بازیگر نقش اول یک سریال جنگی هستم اما از میزان درآمدم راضی نیستم.

پرسید : آخرش که چی؟ آخرش چی میشه؟ و من به این فکر کردم که ما آخرشو میبینیم یا نه.

گاهی میشود اما تو دیگر نمیخواهی.

خستم. لطفا تو جای من ادامه بده.

کاش میشد من و تو همکلاسی باشیم. کاش میشد هر روز صبح باهم بریم مدرسه. کاش میشد خوراکیامونو باهم تقسیم کنیم. کاش میشد رو کتابای همدیگه نقاشی بکشیم. کاش میشد کلاس و بپیچونیم و بریم تو کتابخونه کتابای خنده دار بخونیم. کاش میشد رو راه پله ها بشینیم و ناظم دعوامون کنه چرا به صدای زنگ توجه نکردیم. کاش میشد با قلدر کلاس دعوا کنیم و دوتایی از دستش در بریم. کاش میشد جورابای ست بپوشیم و زنگ ورزش باهم مسابقه ی دو بدیم. کاش میشد من و تو کنار هم باشیم. کاش میشد.

بهم گفت : دلم برات تنگ نشده. دلم برات درد میکنه.

دنیا به این صورت که ساخته شده قابل تحمل نیست. برای همین است که من احتیاج به ماه دارم، یا به خوشبختی، یا به عمر ابدی، به چیزی که شاید دیوانگی باشد اما مال این دنیا نباشد.

- آلبر کامو

نیاز به یک " پاشو بریم برات کتاب بخرم. " رندوم و یهویی دارم.

Only God knows how many seconds I freack out in a day.

هر شب شمعی برایت روشن میکنم، تا راه خانه را پیدا کنی.
اگر هزار شبت، هزار و یک شب شد نیا.
من میان شمع هایم سوخته ام!