هیچکس مرا نمیشناسد و اگر کسی کوچکترین آگاهی به حال من داشت، نمی دانست چگونه مرا بیابد و هرگاه می دانست که کجا مرا بیابد، نمی دانست چگونه به من رسیدگی کند و کمک بکند.
فکر اینکه به من کمک کنند، یک جور ناخوشی است که برای بهبود آن باید در رختخواب رفت و خوابید.

- مسخ|فرانتس کافکا

هر کاری کردم نشد این غمو از وجودم بکشم بیرون. ریشه دار بود و ریشه هاش تو خاکِ خلقتم مستحکم و پابرجا مونده بود.

همیشه ام ماهی ای که از آب میگیری تازه نیست. بعضی وقتا دیر میرسی و ماهی میمیره. بعضی وقتا زود دیر میشه. زود تموم میشه. زود خراب میشه. همیشه به وقتش خوبه. همیشه.

بعضی وقتا مشقت و سختیِ راه، باعث میشه مقصد و فراموش کنی.

از آدمایی که وقتی موضوعیو متوجه نشدی دوباره بهت توضیح میدن و بهت حس خنگ بودن نمیدن، خوشم میاد.

قضیه اونجایی تموم میشه که با ذوق میای ی چیزی و بگی اما یهو به خودت میگی آروم باش. زیاد هیجان زده نشو. ممکنه باز تو ذوقت بزنه.

بعضی روزها انسان فقط خسته است، نه تنها نه غمگین نه عاشق فقط خسته است.

- ایلهان برک

شمارو نمیدونم اما حاضرم تا آخر عمر برخط باشم اما دیگه خبری از مرگ و زیر ساخت و جنگ و خون و خاورمیانه نشنوم.

مگه ما چقدر عمر میکنیم که همش باید منتظر درست شدن اوضاع باشیم؟!

ما حیف بودیم عزیزِ من. ما حیف شدیم. هدر رفتیم. چروک شدیم. شکستیم. ما جوونی نکرده پیر شدیم عزیزِ من.

والا فعلا که غمگینم. تو چطوری؟!

بازیگر نقش اول یک سریال جنگی هستم اما از میزان درآمدم راضی نیستم.

پرسید : آخرش که چی؟ آخرش چی میشه؟ و من به این فکر کردم که ما آخرشو میبینیم یا نه.

گاهی میشود اما تو دیگر نمیخواهی.

خستم. لطفا تو جای من ادامه بده.