می خواهم ادامه بدهم اما تنها خواستن کفایت نمی کند.

از آدمایی که به خاطر موفقیت عزیزانشون بیشتر از موفقت خودشون خوشحال میشن، خوشم میاد.

خیلی وقتا فهمیدم قضیه چیه اما چیزی نگفتم. اجازه دادم اونطور که میخوان پیش برن تا تموم کننده من باشم.

من از پسش برمیام. این چیزی که خودمم میدونم. فقط میخوام وقتی که شد، من هنوز هم "من" باشم.

بزرگسالی یعنی فروبپاش اما درکنارش به زندگیتم ادامه بده.

Love is like this :

امروز نمیتونم دنیارو نجات بدم. لطفا دنیا بیاد و منو نجات بده. من از قهرمان بودن استعفا میدم.

ی وقتاییم به خودت نگاه کن. از خودت بپرس. شاید مشکل از خودت بود.

☆☆:☆☆

من نمیگم دوست دارم، به جاش روزی که پولدار شدم برات ی دستگاه بستنی ساز میخرم.

دلم میخواد ی روز مورچه وار تلاش کردنو به فکر زمستون بودنو رها کنم و ملخ وار نوازندگی کنم و گذر عمر ببینم.

پولدار که شدم ی سگ سرابی میخرم اسمشو میذارم چنگیز تا بتونه از پس مشکلاتش بربیاد. هر جام خودم به مشکل برخوردم چنگیزو میبرم مشکلرو بخوره. همینه که هست.

من وقتی فهمیدم تنهایی تبدیل به یکی از عادت هام شده و آروم آروم داره تمام ارتباطاتمو نابود میکنه:

آدم اجتماعی ای نیستم. اما اگه تو جمع اعضای خانوادم منو ببینی احتمالا به درونگرا بودنم شک کنی.

امروز "تماشا کردن ستاره ها و طراحی" من رو به زندگی وصل کرد.

- ناراحتی؟
+ نه.
- پس چرا به چشمام نگاه نمیکنی؟