به اندازه ی تموم دفعاتی که با خودم گفتم اینبار میشه اما بازم نشد، غمگینم.

اگه نجات دهنده منم که فاتحه مع الصلوات.

ناراحتم کنی و از دلم درنیاری، خودتو از دلم درمیارم.

kill me but, بی اجازه دست به موهام نزن و بغلم نکن.

حق با تو بود مامان. همه چی همون جایی بود که تو میگفتی. من حواسم جای دیگه ای بود.

اگه ی روز من نبودم و دیدی ی قاصدک نشسته رو موهات بگیرش و آرزو کن. قول میدم به هر قیمتی که شده آرزوتو برآورده کنم.

از تمامی کائنات ممنونم. انشالله سر فرصت باهم تسویه حساب می کنیم.

" میدونم چی میخوام بگم اما نمی تونم بگم. نمیشه. بلد نیستم. چیزی نیست که بشه تو چندتا کلمه گنجوندش. بیا دستتو بذار رو قفسه سینم. میشنوی؟ همونه. انگار ی کلوخه سنگ نوک تیز اونجا گیر کرده و خودشو به بیرون فشار میده. میخواد پارش کنه. میخواد بیاد بیرون. میخواد فرار کنه. میفهمی؟! "

این زندگی واقعی من است و بیرون از آن مرده‌ای متحرکم‌ من. مراقب من باش. مراقب ما باش. منتظر ما باش. و مدام به خودت بگو من هر شب می‌بوسمت. همانطور که در روزهای خوشبختی‌مان می‌بوسیدمت. با تمام عشق و تمام محبت.
‌

- نامه آلبر کامو به ماریا کاسارس

بوسه میزنم به چشمات، به امیدِ اینکه غمِ دلت مالِ من شه کبوتر.

اگه منظورمو متوجه نشدی بگو متوجه نشدم. بگو نتونستم. بگو بلد نیستم درکت کنم. اما هیچوقت جوری که دوست داری از حرفام برداشت نکن و مورد قضاوتم قرار نده.

تو اون ورژن برونگرا و باحال و همیشه بامزه ی منو داشتی اما خودتم فهمیدی؟! نه.

همه تو آسمون دنبال ماهن، اما ماه من که تویی.

گاه گاهی به خنده و قاه قاهی از سرِ غم. این منم و من.

با برآورده کردن رویاهای کس دیگه ای بهش لطف نمی کنی. اونو بی رویا می کنی. هدف ادامه دادنشو ازش می گیری. ساده بگم. اونو میکشی. نه سریع. آروم اروم. با درد. با هر روز صبح از خواب بیدار شدن و دلیلی برای ادامه دادن نداشتن.

«چیزی نیست» عبارتی‌ست که آن را می‌گوییم وقتی که درون‌مان لبریز از همه چیز است.

- محمود درویش