سلام. چقدر جالبه. چی جالبه؟ سلام کردن. تا حالا شده ی کلمه ای و چندبار تکرار کنین و به آهنگش توجه کنید یا به معنیش؟ مثلا اسمتون رو صدا بزنید و از آهنگش لذت ببرید و یا بگید اصلا چه معنی ای داره؟ من وقتی به کسی سلام میکنم سلام های طولانی ای تو مغزم صف میبندن. ی سلام معمولی ی سلاااااام کشدار ی سلاممممم هی من اومدم با کلی ذوق و شوق برات حرف بزنم یا سلام. با ی نقطه آخرش. یعنی من اینطرف خط و تو اون سمتش؟ نمیدونم. شاید. وقتی میخوایم مکالمه ای رو شروع کنیم از سلام استفاده می کنیم و نوع سلامی که میدیم و جوابی که میگیریم تاثیر زیادی رو حس و حالمون میذاره. شاید به همین دلیله که از قدیم گفتن سلام سلامتی میاره. اکثرا میگن پایان ی گفت و گو و نتیجه ای که ازش میگیری فقط مهمه. اما از نظر من شروع هم به اندازه ی پایان مهمه. شروع خوب تضمینی بر مسیر خوب نیست، اما دلیلی برای مسیر خوب هست. اگه تو آجرای پایین دیوارو خوب بذاری میتونه وزن آجرای بالایی رو تحمل کنه. پس به شروع خوب هم فکر کنید. ساده ازش نگذرید. به عزیزتون نگید سلام. بگید سلاااااااممممممم عزیزِ من. احتمالا منتظرید بگم طولانی نوشتم تا هر کسی نخونه اما نه. اتفاقا نوشتم تا حتی برای چند ثانیه هم که شده بهش توجه کنید. نقطه سرِ خط.

امروز نمیتونم دنیارو نجات بدم. لطفا دنیا بیاد و منو نجات بده. من از قهرمان بودن استعفا میدم.

من میگم مهم نیست تا عملکرد تورو بهتر ببینم. وگرنه هر رفتار و گفتاری که مربوط به منه، بی نهایت مهمه.

حتی تلاشی برای شروع مکالمه باهات نمیکنم. دیدی با اون همه ذوق و شوق چیکار کردی؟!

" ذاتا هر روزمون جمعست. فقط شدته جمعه بودنش متفاوته. "

آقا هیچی، هیچی مارو نجات نداد. سرش به فنا رفتیم. پاره شدیم. معدمون زخم شد. سرمون درد گرفت. دلمون برید. تنمون سر شد. اما هیچی درست نشد. آقا هیچی مارو نجات نداد!

حرف زدن با آدمایی که تو ذهنشون ازت داستان میسازن و بر حسب اون قضاوتت میکنن سخته.

صدبار راجب اهمیت نداشتن موضوعی حرف میزنی. مطمعنی برات اهمیتی نداره یا داری به کسی تلقین میکنی؟!

من می خواهم از زندگی در خاورمیانه استعفا بدهم.

من دیگه حوصله ی پرسیدن "زنده ای؟" رو ندارم. پیش فرض رو بر زنده بودنتون میذارم. خودتون حواستون باشه نمیرید. چون بمیرید زندتون میکنم و دوباره میکشمتون. چون دنیا ارزش نداره. ممنون.

مرا در کافه‌ای جا گذاشته‌ای،
مثل سیگار نیم‌سوخته.
مثلا رفته‌ای که برگردی،
شب از نیمه گذشته
اما از تو خبری نشده است‌.
-یونان

اگر سراغ من میای با مقدار زیادی بستنی و شکلات و غذا بیا.

فقط امیدوارم بمب اتم آنقدر ارزان بشود که توی کله ی من هم یکی از آن هارا بزنند.

- صادق هدایت

دستمو بگیر. بیا باهم از روی این پل بپریم.

اون بخش از وجودم که از مردم فاصله می‌گیره و به هیچکس اهمیت نمی‌ده داره تبدیل به ی مشکل بزرگ میشه برام.