" با من حرف بزن. از هر چیزی که دلت میخواد بگو. از همون اتفاق کوچیکی که فکر میکنی برای کسی مهم نیست برام بگو. از فکرای تاریک تهِ مغزت. از چیزی که دوست داری، از چیزی که آزارت میده. راجب هر چی که دلت میخواد با من حرف بزن. من به خاطر تو اینجام. "

ولی من اکثر اونموقع هایی که گفتم " نه. چرا باید ناراحت شم؟ " دروغ گفتم. خیلی ناراحت شدم. خیلی.

و کسی نمی داند آن ها که ماندند و نرفتند، چه چیزی را در درون خود کشتند تا دوام بیاورند.

من میدونم تهش چیه، و قسمت بده ماجرا همینجاست.

ما زنده‌ هایی هستیم که زندگی نمیکنیم و مرده‌ هایی هستیم که خاکمون نکردن...
- داستایوفسکی

میگن پیش هر کس که دوستش داری پر حرف میشی، ولی من پیش هر کسی پر حرف شدم دیگه دوستش نداشتم، چون دیدم چطور نسبت به حرف هام بی توجه بود!

و تو نمی دانی که فعلِ " رفتن " برای کسی که نمی خواهد برود و بماند، چقدر می تواند دردناک باشد.

نود درصد مشکلاتم با نشخوار فکری نکردن برطرف میشه.

خستم ولی این راهیِ که خودم انتخاب کردم.

دلت از کی پره؟ آدما یا خودت؟!

نپرس از چی می ترسم. فقط منو با خودم تنها نزار.

چی بگم دیگه. گفتنیای لازم و قبلا گفتم. الان فقط میتونم از پس تماشا کردنش بر بیام.

دیگر تاب تحمل هیچ‌گونه ماتم و عزایی را نداشتم، چه به معنی واقعی چه مجازی؛ در درونم شاهدی می‌زیست که به قدر کافی بدبختی دیده بود.
‌
- سمیر چوپرا

درود بر درد جسمیِ لازم برای از یاد بردن دردِ روحی.

امروز همون شنبه ای که همه کاراتو نگه داشتی براش. یا علی بگو پاشو برو سر کارات بچه جون.

همه ی " عیب نداره. اینم ی تجربه شد. " هایی که گفتم زخمش روی روحم مونده و چرک کرده. لعنت به اینم تجربه شد های بعدتر.