نمیدونم شاید ی پرنده ی زخمی دیدم و درمونش نکردم. شاید ی بچه برام بای بای کرد و من نکردم. شاید رو زمین تیکه نون دیدم و نذاشتم کنار دیوار تا کسی لهش نکنه. شاید برای گربه ای که بهم زل زده بود میو نکردم. شاید ی کاغذ دیدم روش اسم خدا بود و برنداشتم بذارمش روی درخت. شاید دل خیلیارو شکستم. شاید اشک خیلیارو درآوردم. حتما ی کاری کردم که لایق این روزام. نه؟! حتما آدم بدی بودم من.

اگه سیزن بعدی مورد علاقم نباشه از این فیلم استعفا میدم.

اگر مایلید، این پیام رو فوروارد کنید تا با توجه به فضا و محتوای چنلتون، به یک شخصیت سینمایی نسبتتون بدم.
-موکوشله

مینویسم. راجبش سطر ها مینویسم. دیوانه وار راجبش مینویسم و حرف میزنم تا اگه ی روز نبودم بدونن من چقدر میخواستمش.

شب بود، زمستان بود، بیابان بود
من بودم، تو بودی، شمع بود
اینبار من سوختم و شمع
به تو نگاه کرد.

این همه داد و قال راه انداختم که به اینجا نکشه. به اینجایی که سکوت کردم و دیگه ازت توقعی ندارم. حالا که تو رسیدی تا اینجای جمله من نقطه رو میذارم. تموم.

وقتی حالم خوب نیست، فیلم میبینم، آهنگ گوش میدم، حموم میرم، ظرف میشورم، یهو کمدمو میریزم بیرون و مرتب میکنم، اتاقمو تمیز میکنم، شکلات و بستنی میخورم، کلا خواستم بگم حرف زدن پیش دیگران راجب مشکلاتم و انرژی منفی دادن بهشون آخرین گزینه‌ست، اینطوری اتو هم دست کسی نمیدم.

تعادل احساساتم از دستم در رفته.
یا انقدر بی‌حس و ریلکسم که چیزی،نمی‌تونه عصبی و ناراحتم کنه یا انقدر حساسم که کوچک‌ترین چیزی عصبیم می‌کنه؛ حد وسطمو گم کردم.

«اگه من نیک باشم، تو جودیِ منی.»

«نجات دهنده من نیستم، نجات دهنده چشمای توعه.»

وقتی در مورد مسئله ای به نکته ای اشاره میکنم منظورم این نیست که اینطور فکر میکنم. منظورمه این که اینطوری حس میکنم. فکر کردن با احساس کردن فرق میکنه. حس قوی تر از هر چیزیه.

•🍩• درود. این پیام رو فوروارد کنید تا مطابق خیالم مختصر بهتون بگم کانال شما چه رنگیه و چرا.