«مطمئن باش که این روزها هر کسی از مشکلی غیر قابل درک رنج می‌برد، زندگی تشکیل شده از بلاهایی پی‌در‌پی که به قلب انسان مشت می‌کوبد اما وظیفه در همین‌جاست:
باید ادامه دهیم.»

-نامه ژرژ ساند به گوستاو فلوبر.

عاشق وقتاییم که میتونم حرکت ابرهارو ببینم. اینکه چطور با سرعت در حال گذر کردن و رد شدن هستن. دلم میخواد مثل ابرها با سرعت از کنار غم ها و مشکلات بگذرم و به مقصد برسم. دلم میخواد آسمون قلمروی من باشه و از بالا زمین رو تو مشت خودم نگه دارم، به نوک قله هایی که هیچکس نتونسته فتحشون کنه نزدیک باشم، مثل ی پتو رو سر دنیا کشیده بشم و آخر سر تبدیل به دونه های ریز و درشت برف بشم و دوباره و دوباره شوق برگشتن به آسمون تو وجودم غل بزنه.

نمیدونم. ی نامه برام بنویس بگو " در سطر به سطرش تو جریان داری. " بفهمم عاشقمی. علم غیب ندارم که.

این زندگی که نشد، تو زندگی بعدی گربه میشم و بهت میو نمیکنم. انتقامیوی.

من آدم نرفتنم. همیشه تا آخرین توان و نیرویی که تو وجودمه سعی میکنم کنارت بمونم. حتی شده تا وسط میدون جنگم دنبالت میام و سپرت میشم. اما اگه ی روز تیرت برگشت و خورد به من، خنجر شدی از پشت منو دریدی، بدون دیگه منو کنار خودت نداری.

تو منو داری. تا وقتی خورشید هنوز میسوزه.

بعضی وقتا شبیه خرچنگا میشم. دلم میخواد برم تو غارهای تاریک بین صخره ها، اون گوشه کنارا قایم بشم و از سر و صدا دور باشم. دلم میخواد وقتی که همه جا تاریک شد و فقط سو سوی نور ماه بالای سرمه بیام بیرون و از سکوت دریا بنوشم. یا شاید وسط ی روز آفتابی بین ماسه های داغ غلت بزنم و به ابرای تو آسمون خیره بشم. هر وقت ناراحت و غمگینم تو صدفم پناه بگیرم و هر وقت شادم صدای تق تق چنگکام ساحل و پر کنه.

«قید آزادیمو میزنم اگه بخوای تو بندِ تو باشم. تعلق داشتن به تو، تموم چیزیِ که میخوام.»

و چشمانش جولانگاه غم های بیشمارش بودند.

از کسایی که موقع حرف زدن اسممو صدا میکنن خوشم میاد. اما از کسایی که با لقب های خاصی که برام انتخاب کردن صدام میکنن بیشتر!
درود بر القاب و عناوین خاص و نازنازی!

آره خلاصه.

نمیدونم شاید ی پرنده ی زخمی دیدم و درمونش نکردم. شاید ی بچه برام بای بای کرد و من نکردم. شاید رو زمین تیکه نون دیدم و نذاشتم کنار دیوار تا کسی لهش نکنه. شاید برای گربه ای که بهم زل زده بود میو نکردم. شاید ی کاغذ دیدم روش اسم خدا بود و برنداشتم بذارمش روی درخت. شاید دل خیلیارو شکستم. شاید اشک خیلیارو درآوردم. حتما ی کاری کردم که لایق این روزام. نه؟! حتما آدم بدی بودم من.

اگه سیزن بعدی مورد علاقم نباشه از این فیلم استعفا میدم.