قبلا تشخیص و درک مشکل ۸۰ درصد مسیرِ حل بود. الان درک کردن و از هم فرونپاشیدن ۸۰ درصد مسیره.

دردی ناشناخته را تجربه می‌کنم؛ نه با لبخند، نه با گریه و نه حتی با سکوت، تغییری در وضعیتم ایجاد نمی‌شود. خستگی جسم را می‌توانستم تحمل کنم، اما دیگر هیچ‌ خواب و استراحتی برای عذاب روحم سراغ ندارم؛ و این جمله مدام در سرم تکرار می‌شود: گاهی تنها راه پیروزی در یک مبارزه، تسلیم شدن است.

- محمد رشیدی

دردناک تر از هجوم زخم ها، این است که ندانی کی این نبرد بی رحمانه به پایان خواهد رسید. که ندانی کی آسوده خواهی گشت از این گردابِ خون آلودِ سردرگمی. که ندانی آیا در آخرین روز هنوز هم خودت را میشناسی یا نه.

«من یک زخمم
اما با لبه هایی تیز
دست به درمانم مبر
ناخواسته،
زخمی ات میکنم.»

میگفت :«وقتی گریه میکنم قلبم میسوزه، می میرم اما نمی میرم.»

«و غرور من تکه ابریست زخمی
که نگاهِ سوزانِ تو
قطره قطره
بارانش می کند...»

من دوست نداشتم؟ من همه ی قاصدکارو برای رسیدن تو به آرزوهات فوت کردم.

شبا من خودم نیستم. شبا من تکه های نامساوی از غم، خستگی و ناامیدی ام.

«هر کسی که دوستِت داره میمونه، حتی وقتی تاریک و شکسته ای...»

فردا قبل شروع ی نفس عمیق بکشید و بگید
بِسم الله الرحمن الرحیم.
خدا حواسش بهتون هست. شمام حواستون به خدا باشه.
و لاتحزنو من رحمت الله : از رحمت خدا ناامید نشوید.
براتون آرزوی موفقیت میکنم کنکوری های عزیز.
فرستادن انرجی مثبت.
شبتون بخیر.🩷⭐️

این زندگی بویِ جمله ی " هر چی بود سرمون اومد، دیگه برای هیچکدوم ی قطره اشکم نمیریزم" و میده.

پدر پرسید : «دنبال چی میگردی؟»
آیدین گفت : «دنبال خودم.»

آیدین گفت : «هر چی نباید می کشید، کشید. حالا دیگر خیلی دیر شده.»