خیلی آپدیت منظم اینجا ندادم اما باید بگم چند سالیه درگیر داستانی هستم که نسخه‌های متعدد نیمه‌تموم ازش دراومد و تا به الآن به سرانجامی نرسیده. بحث تسلیم شدن باشه، زیادی طولش می‌دم و حس می‌کنم نباید تحت هیچ شرایطی از کاری کنار بکشم.

تسلیم نشدن لزوماً خوب نیست. من رشته‌ی مهندسی هم که می‌خوندم کنار نمی‌کشیدم چون فکر می‌کردم فاجعه‌ای رخ می‌ده اگه به این نتیجه برسم که این رشته مناسب من نیست. در نتیجه سال‌ها گیر کردم.

با داستان الآنم هم گیر کردم. گاهی نوشتنم منظم‌تر شده و با خودم گفتم دیگه تمومش می‌کنم. اما باز هم به در بسته خوردم. معتقدم اساس باورهام و آنچه تمایل داشتم در داستانم نشون بدم، دی ماه در هم شکست. اون آدمی که بودم دیگه وجود نداره. اوایل تابستون به خودم فرجه دادم بهش فکر کنم و بازم خودم رو مجاب کردم که سر این داستان بمونم. به خودم گفتم نوشتن که همیشه آسون نیست و باید تحملش کنم.

اما دیگه بحث تحمل هم نیست، رسماً گیر کردم. می‌نویسم و خیلی هم می‌نویسم. داستان‌های کوتاه و جستار و گاهی اوقات تمرین نویسندگی اگه به چشمم بخوره. پس مشکل از نوشتن نیست، از اینه که نمی‌تونم این داستان رو بنویسم.

پس با شونه‌های خم‌شده، چشمان بی‌فروغ و لبخند کمرنگ تلخ اعلام می‌کنم که داستانم رو کنار می‌ذارم.
‌

دیشب که تصمیمم رو نهایی کردم حس کردم حقیقتاً دنیا به آخر رسیده. اینکه داستانی تو دستم نباشه و ایده‌ی جدید نداشته باشم، برام پیش نیومده. به ایده‌هایی که از قبل داشتم فکر کردم و تو دفترم بهشون نگاه کردم. نمی‌دونم باید چکارشون کنم که روزی دربیان، شاید لازمه وضعیتم آروم‌تر بشه که بتونم بنویسم‌شون اما منی که دی ماه رو دیدم، به ایده‌ای کاملاً جدید احتیاج دارم.

و نمی‌دونم کی و کجا ایده بهم خواهد رسید، اگه برسه، و تا اون موقع برنامه فقط ترس، وحشت و اضطراب خواهد بود.
‌

نشستم کف اتاقم، دم پنجره، دونه‌های بارون گهگاهی میاد تو و می‌خوره به صورتم. ماه‌ها منتظر این هوا بودم.
‌

پیام‌های بازرگانی با #آیکو
‌

‎
نظرتون درمورد کتاب The secret history دانا تارت؟
*من از آبان ۱۴۰۳ شروع کردم و هنوز تمومش نکردم (این پاییز تمومش میکنم🫪😂)

من دلایلی داشتم برای اینکه بخوام فلسفه بخونم، یکی از مهم‌ترین بهونه‌هام این کتاب بوده. اما می‌دونم همه نمی‌پسندنش. کتاب بسیار مهمی در زندگی اینجانب هستش و تا ابد ازش دفاع می‌کنم.

اگر روزی این کتاب هیتر نداشته باشه احتمالا من مرده‌م ولی خب یه سری داشتیم با موژان حرف می‌زدیم و گفت بحثش اینه که ادم‌ها در ایده‌ال‌گرایی تا کجا پیش می‌رن و کلا یه سری چیزها درباره‌ش گفت که خیلی برام جالب بود و باعث شد برم امتیازش رو از یک به دو تغییر بدم.

یعنی دوست نداشتی مثل ایلیاد اول کاری بهت می‌گه کی قراره بمیره؟ از جنایی معکوس خوشت نمیاد؟ دوست نداری ببینی با اخلاقیات مثل توپ تنیس بازی‌بازی می‌شه؟ خوشت نیومد که نظریه‌ی فلسفه‌ی هنری رو ارائه کرد که می‌تونه روح آدمی رو دچار زوال کنه؟ بدت میاد ببینی ذهن مریض شخصیت اصلی چجوری آروم‌آروم نابودش می‌کنه؟
پس شما کتاب می‌خونید که چی بشه؟

دروغ می‌گه. منم راما بودم سیگار نمی‌کشیدم. اینم وضع دوست‌های ما.

اتفاقاً همینم که شخصیت‌ها برام دوست‌داشتنی نبودن هم باعث می‌شد جور دیگه‌ای لذت ببرم. لزوماً نگران نمی‌شدم که بمیرن چی می‌شه و فقط به ماجراهاشون با هیجان نگاه می‌کردم.
کانسپت بچه‌پولدارهای بی‌دغدغه اتفاقاً در ادبیات برام جذابه چون خیلی حوصله‌شون سر رفته و حس می‌کنن هیچی برای از دست دادن ندارن و جالبه می‌بینی همه‌چیزشون رو به فنا می‌دن.

گاهی از روند تحصیلیم ناامید می‌شم، با خودم می‌گم کاش دانشگاه بهتری می‌رفتم، کاش بهتر درس می‌خوندم، کاش باهوش‌تر بود، فکر نمی‌کنم ارشد جای بهتر قبول بشم و غیره. ولی بعدش به خودم یادآوری می‌کنم که هر جایی هم هستم، هر جایی هم برم، بازم خوبه که با سهمیه نبوده. سهمیه‌ای‌ها چجوری خودشون رو راضی می‌کنن که آنچه به دست آوردن حق‌شون بوده؟
پ.ن: سهمیه مناطق رو مشخصاً منظورم نیست.
‌

از بس تو دی‌انددی گند می‌زنم که نفس هم می‌کشم فکر می‌کنن فاجعه‌ای به بار آوردم. چنین تأثیری رو می‌خوام تو دنیای واقعی هم داشته باشم.

اصلاً حسودیم نشد.
پ.ن: من تاس ندارم. حتی یک عدد.
‌

#آیکو انقدری صندلی پشت میزم رو دوست داره که به این فکر افتادم صندلی اضافه بیارم بلکه بتونم کار کنم.
‌

دوستان، برای راه‌اندازی کانال یوتیوب به دنبال یه ادیتور ویدئو هستم که علاوه بر تدوین، با انیمیشن و انیمیت‌های ساده هم آشنایی داشته باشه.
فعلا این همکاری حقوق ثابت یا دستمزد اولیه نداره. هدف اینه که کانال رو با هم راه‌اندازی و رشد بدیم؛ و اگر کانال به درآمد برسه، سهم و دستمزد ادیتور هم از درآمد یوتیوب در نظر گرفته میشه.

موضوع کانال هم حول ادبیات و کتابه بیشتر.

اگر بلد هستید لطفا پیوی یه سر بزنید:

@ersoome