این روزها تو همین دیالوگ خلاصه می‌شم. «نمی‌دونم تصمیم درستیه یا نه ولی مهم اینه که تصمیم خودم بوده.»
‌

ولی بیایم و همه برای آقایون گل بخریم.
‌

مادربزرگم زنگ زده می‌گه عیدت مبارک. می‌گم عید چیه؟ روز پدره. گفت عیده دیگه، تولد حضرت علی عیده. گفتم عید نیست، ولادته. هر چیزی رو که نمی‌گن عید. گفت نه خب ما خوشحالیم پس عیده، داری می‌گی حضرت علی رو دوست نداری؟ گفتم نه والا چیکار به علی دارم، به بهونه‌ی امروز به بابام تبریک می‌گم چون بابام رو دوست دارم ولی هر روزی که عید نیست چون فقط خوش داریم عید باشه.
‌

دوست داشتم روزهای رسمی ایرانی رو به مادر و پدرم تبریک بگم ولی خب چیکار می‌شه کرد که بعضی از ایام اسلامی رو دوست دارن. مهم اینه که دل‌شون شاد بشه. ولی اگه هم کسی پرسید: «یعنی عاشق حضرت فلان و امام فلان نیستی؟» راستش رو بگم که نه، به من چه، به شما چه و مهم‌تر از اون به اون حضرت مرحوم چه که من دوستش دارم یا نه. آنچه برای من در طول سال مهمه نوروز و چهارشنبه‌سوری و شب یلدا و فصل سرمای فروغ و دیگر جشن‌های ایرانیه که هنوز هم همه‌شون رو بلد نیستم ولی کم‌کم یاد می‌گیرم. به عزاداری هم می‌رسه امام‌ها برام مهم نیستن چون ۲۵ شهریور و آبان و سالگرد هواپیما و سالگردهای اعدام هستن.
‌

همیشه بحث انتخاب بین این و اون نیست. کسی که عزادار حسین می‌شه، می‌تونه عزادار آبان هم باشه اما اگه حقیقتاً به ارزش‌های انسانی پایبنده نباید تو سیرکی که حکومت راه انداخته شرکت کنه.
‌

It was like heaven-sent
Like heaven sent when I saw you
And the rain fell like holy water
My holy water when I touched you
It was like an avalanche
That never еnds without you
You were like my only onе
The only one and I found you
@TheDeadPhilosopher
‌

گاهی پیش می‌آد که لحظات خیلی معمولی‌‌ای رو داری می‌گذرونی ولی یهو به گوشه‌ای نگاه می‌کنی، صدایی می‌شنوی، بویی به مشامت می‌رسه و با خودت می‌گی این لحظه‌، این جایی که هستم، قراره تا آخر عمر یادم بمونه چه حسی داره. هنوز هم همه‌چی معمولیه ولی مطمئنی یادت می‌مونه.
‌

یا شاید فقط من دچار این حس می‌شم.
‌

یه ریدینگ دیت با پانیذم باشه طلبم تابستون که برگشتم.

وقتی سرگذشت و اخلاق و عادت‌های شخصیت‌ها تو ذهنم ردیف می‌شه و باهاشون حرف می‌زنم تا کم‌کم بشناسم‌شون و یهو ازم می‌پرسن اسم‌شون چیه؟
من:
‌

ولی اسم شخصیت اصلی به ذهنم رسیده و کمی خیالم راحته.
‌

واقعاً نمی‌دونم از کجا اتاقم رو تمیز کنم. جدی نمی‌دونم. کمک.
‌

این داستان: #آیکو حمله می‌کند🐾
‌

@TheDeadPhilosopher
‌

-مگه می‌شه دنیایی که هرگز ندیدیم حس نوستالژی بهمون بده؟
-آره دیگه. چون سرمون پر از رویاست و از بچگی پر‌ از آرزو بوده. رویاهای قدیمی برامون آشنان.
‌

گواهی فسخ قراردادمان را می‌خوانیم و سپس سیگاری روشن می‌کنیم چون گویا زندگی همین است.
‌

خبر خوب گمشده.
اگه جایی رو می‌شناسید که بتونم دانلودش کنم بهم بگید.
https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-247168-ii8xXbO
‌

#انگیزشی
‌