Is how we got this stressed out, paranoid
Everything is going dark
Nothing makes me sadder than my head

I'm running outta teardrops, let it hurt 'til it stops
I can't keep my grip, I'm slipping away from me
Oh, God, everything is so fucked, but I can't feel a thing
The emptiness is heavier than you think
@TheDeadPhilosopher
‌

لوگان از سریال Succession مود منه.
‌

چقدر خوبه آدم می‌تونه بنویسه و بعد پاک کنه. انگار هیچ‌وقت وجود نداشته، انگار حرف‌هات اهمیت نداره‌. چون واقعاً حرف‌هام اهمیت نداره. تهی و خالی و بی‌مصرفم. می‌نویسم تا کمک بخوام یا توضیح بدم و مدام پاک‌شون می‌کنم. فکر کنم به‌مرور دیگه به کسی ننویسم. چت‌هام خالی بشن، مثل خودم.
‌

این روزها تو همین دیالوگ خلاصه می‌شم. «نمی‌دونم تصمیم درستیه یا نه ولی مهم اینه که تصمیم خودم بوده.»
‌

ولی بیایم و همه برای آقایون گل بخریم.
‌

مادربزرگم زنگ زده می‌گه عیدت مبارک. می‌گم عید چیه؟ روز پدره. گفت عیده دیگه، تولد حضرت علی عیده. گفتم عید نیست، ولادته. هر چیزی رو که نمی‌گن عید. گفت نه خب ما خوشحالیم پس عیده، داری می‌گی حضرت علی رو دوست نداری؟ گفتم نه والا چیکار به علی دارم، به بهونه‌ی امروز به بابام تبریک می‌گم چون بابام رو دوست دارم ولی هر روزی که عید نیست چون فقط خوش داریم عید باشه.
‌

دوست داشتم روزهای رسمی ایرانی رو به مادر و پدرم تبریک بگم ولی خب چیکار می‌شه کرد که بعضی از ایام اسلامی رو دوست دارن. مهم اینه که دل‌شون شاد بشه. ولی اگه هم کسی پرسید: «یعنی عاشق حضرت فلان و امام فلان نیستی؟» راستش رو بگم که نه، به من چه، به شما چه و مهم‌تر از اون به اون حضرت مرحوم چه که من دوستش دارم یا نه. آنچه برای من در طول سال مهمه نوروز و چهارشنبه‌سوری و شب یلدا و فصل سرمای فروغ و دیگر جشن‌های ایرانیه که هنوز هم همه‌شون رو بلد نیستم ولی کم‌کم یاد می‌گیرم. به عزاداری هم می‌رسه امام‌ها برام مهم نیستن چون ۲۵ شهریور و آبان و سالگرد هواپیما و سالگردهای اعدام هستن.
‌

همیشه بحث انتخاب بین این و اون نیست. کسی که عزادار حسین می‌شه، می‌تونه عزادار آبان هم باشه اما اگه حقیقتاً به ارزش‌های انسانی پایبنده نباید تو سیرکی که حکومت راه انداخته شرکت کنه.
‌

It was like heaven-sent
Like heaven sent when I saw you
And the rain fell like holy water
My holy water when I touched you
It was like an avalanche
That never еnds without you
You were like my only onе
The only one and I found you
@TheDeadPhilosopher
‌

گاهی پیش می‌آد که لحظات خیلی معمولی‌‌ای رو داری می‌گذرونی ولی یهو به گوشه‌ای نگاه می‌کنی، صدایی می‌شنوی، بویی به مشامت می‌رسه و با خودت می‌گی این لحظه‌، این جایی که هستم، قراره تا آخر عمر یادم بمونه چه حسی داره. هنوز هم همه‌چی معمولیه ولی مطمئنی یادت می‌مونه.
‌

یا شاید فقط من دچار این حس می‌شم.
‌

یه ریدینگ دیت با پانیذم باشه طلبم تابستون که برگشتم.

وقتی سرگذشت و اخلاق و عادت‌های شخصیت‌ها تو ذهنم ردیف می‌شه و باهاشون حرف می‌زنم تا کم‌کم بشناسم‌شون و یهو ازم می‌پرسن اسم‌شون چیه؟
من:
‌

ولی اسم شخصیت اصلی به ذهنم رسیده و کمی خیالم راحته.
‌