لعنت به جشن‌تون، لعنت به صداهاتون، لعنت به وجودتون.
‌

هر سالی که صدای کس‌کلک‌بازی ۲۲ بهمن‌تون رو بلندتر و بلندتر کردید نشون از ترس‌تونه، نشون از اینه که فکر می‌کردید سقوط می‌کنید. هر سال ترس‌تون اندازه‌ی صداتون بیشتر شده. حالا بزنید و الله اکبرتون رو بگید، ته دلتون می‌دونید وجودتون به مو بنده و هر سال و با هر جنایت این مو باریک‌تر می‌شه.
‌

ای آدمیان خلاق و هنرمند، به اینجا توجه کنید.
‌

اول این رو امضا کنید. دوم، این سازمان ملل با باسن‌شون فکر می‌کنن؟ چرا باید ما امضا بدیم که این ابله‌ها بفهمن این گاو رو راه ندن اونجا؟ مگه می‌شه انقدر خر باشن؟! حجم حماقت و کثافت سازمان ملل تمام این سال‌ها برام اثبات شده بود، اون از سه سال پیش که کاری جز ابراز تأسف نمی‌کردن، اونم از عضو حماس بودنِ کارمندشون، ولی وای بازم می‌رن رو مخن‌. یه مشت پیرمرد کله‌پوک به‌دردنخور!
لطفاً امضا کنید، کاری به کار غرهای من نداشته باشید.
‌

#وضعیت اعصاب و روان:
‌

حس می‌کنم فقط بوکوفسکی می‌تونه این روزهای ما رو درک کنه.
‌

گفتم سرم رو می‌کنم تو کتاب‌هام، کمی حالم بهتر می‌شه. بهتر که نه، صرفاً بدتر نمی‌شه. بعد دید چی دستمه، کتاب هرمنوتیک، و گفت به نظرم کتاب‌های سبک‌تر هم بردار. وسطش کتابی بخون که ذهنت رو اونقدر درگیر نکنه.

دوستان کتابی پیشنهاد بدید که مثل زنگ تفریح باشه، خیلی زنگ تفریح تخمی‌تخیلی‌ای نباشه که نتونم باهاش ارتباط برقرار کنم؛ مثلاً زیادی خوب و خوش و خرم نباشه. داستان همیشه ترجیحم گمانه‌زنه، ولی خودتون رو محدود نکنید.
‌

من: بچه‌ها کتاب پیشنهاد بدید حالم بهتر بشه‌.
شما: بیا جنایی بخون🔪🪓⛓‍💥🪏🚬⚰🔥
‌

هم سرپا وایسا.
و هم یادتون باشه فامیل محسن شکاری سر خاکش چی گفت: «بجنگید، خسته نشید، همت کنید، مقاومت کنید. اینا رفتنین. حتی اگه دونه‌دونه‌مون توی این راه کشته بشیم، سر خم قدغن. مردم، سر خم قدغن. نترسید. اینا همه‌شون میرن. ‏سرتون رو بالا بگیرید، این جوون نمی‌خواست سر مردمش پایین باشه. سرتون رو بالا بگیرید.»
سر خم قدغن.
سر خم قدغن.
‌

اگه بپرسن درونت چه شکلیه:
‌

عزیز سبزم که از مزار تو هم وحشت دارند. عزیزکم که «جاوید نام» روی سنگت‌ رو خط زدند. مزارت رو مخدوش کرده‌اند. دست به حذف تو زندند. زنده یا مرده‌ت‌ براشون مایهٔ وحشته. وجود تو عظیم و حذف‌نشدنی باقی می‌مونه‌. میراث تو در ما زنده‌ست.🍃

شاید سخت باشه اما آدم‌هایی رو پیدا کنید که بفهمن چی می‌گید. این رو از کسی بپذیرید که ارتباط گرفتن با دیگران همیشه براش سخت بوده و هنوز هم چالش‌برانگیزه. آدم‌های دیگه شما رو بهتر می‌کنن، تغییرتون می‌دن، لازم باشه بدتر می‌کنن، بهتون یاد می‌دن، ازتون یاد می‌گیرن. آدم‌های دیگه مهمن، هر قدر هم عاشق تنهایی باشید.

و فقط هم منظورم دوستی نیست. آدم‌ها ارتباطات می‌شن، شبکه می‌شن، یاد می‌گیریم کنار هم کار کنیم، زندگی کنیم، شکوفا بشیم. شبکه که بشید اون‌ها کارتون رو راه می‌ندازن، شما هم در عوض جایی پیش بیاد کارشون رو راه می‌ندازید. هیچ‌کی نمی‌تونه تنهایی آنچه بزرگ هست رو بسازه. گرگ تنها افسانه‌ست، این عالم روزگار اجتماع و شبکه‌هاست. دیگران رو یاد بگیرید، خودتون رو هم به دیگران یاد بدید.

همچنین با دیگران، شبکه‌ها، اتحاد می‌تونید سیستم‌های ظالم رو تضعیف کنید. تنها تنها نمی‌شه، خودتونم می‌دونید.
‌

توجه شما رو به این پست مهم جلب می‌کنم.
‌