چرا ایده‌ی‌ داستانی ندارم که توش اژدها داشته باشه؟
‌

استیکر گوجو ساتورو که کنار کیبوردم زده بودم رو مشاهده می‌کنید. از سر استرس کنده‌شده، با اینکه خیلی دوسش داشتم. به کاکل‌‌های گوجو هم رحم نکردم.
‌‌‌

صبح بیدار شدم و دیدم احوالم مثل اون آقاهه‌ست که می‌گفت: «ما نه به ننه‌مان رفته‌ایم، نه به پدرمان، ما به گا رفته‌ایم.»
‌

اگه بپرسن درونت چه شکلیه:
‌

تعداد کسایی که دلم می‌خواد این رو براشون بفرستم بی‌شماره. حتی نسخه‌ی ترجمه‌شده‌ش رو!

و بنده اعلام می‌دارم موفق شدم کار دانشگاه رو به سرانجام برسونم، با اینکه تب و درد بدن به قصد کشت در من نهادینه شده.
در پایان می‌گویم که رفتم بمیرم. آی!
‌

بعد از خداحافظی‌های فراوان انتظار می‌ره دیگه بلد باشم لبخند بزنم، دست تکون بدم و ببینم یکی دیگه از دوست‌‌هام داره می‌ره. اما هیچ‌وقت عادت نمی‌کنم.
‌‌‌

آخ که چقدر دوست دارم بزنم تو دل داستان سوم. تنها فعالیتی که تضمین می‌کنه زندگی رو تحمل کنم، نوشتنه.
‌‌‌

بعضی وقت‌ها فکر‌ می‌کنم این‌همه داستانی که تو وجودم دارم، این حجم از درد رو نمی‌تونم روایت کنم. ولی اگه روایت نکنم به چه دردی می‌خورم؟ پس فقط می‌نویسم بلکه شاید به واقعیت نزدیکترش کنم.
‌

we used to be excited about بزرگسالی but look at us now broken, lonely, and tired of this world.

کار دانشگاه رو که کردم باید بشینم ویرایش کنم و لقمه‌ای نون حلال دربیارم ولی مریضی دهنم رو صاف کرده.
‌

نگاه نکنید تو کانال هی از زیبایی‌های نوشتن و نویسنده بودن می‌گم، خودم نشستم یه گوشه از تب شدید دارم ناله می‌کنم.
‌

@TheDeadPhilosopher
‌‌‌

واقعاً هیچ مترجمی قصد نداره کتاب‌های استیون فرای رو ترجمه کنه؟ یکی از بهترین نویسنده‌های اسطوره‌ایه ولی کتابی ازش ترجمه نشده.
‌‌‌

دلم برای قهوه، نوشتن، شکلات، پیتزا و نفس کشیدن تنگ شده. مریضی همه‌‌شون رو ازم گرفته.
‌‌‌

«ابدیت از اکنون‌ها ساخته شده است.»

|امیلی دیکینسن
#quotes

Darling, I forgive you after all
Anything is better than to be alone
And in the end I guess I had to fall
Always find my place among the ashes
@TheDeadPhilosopher
‌‌‌

از باگ‌های دیگه‌ی این مریضی اینه که مغزم نمی‌کشه کتاب بخونه. من هر موقعیتی رو می‌تونم تحمل کنم، جز وقتی که نمی‌تونم کتاب بخونم. چشم‌هام رو عمل کرده بودم هم همین بساط رو تجربه کردم.
‌‌

حتی تو این سناریو هم خاورمیانه اول از همه به فنا می‌ره.
‌