وقتی تازه کاری رو شروع می‌کنی خیلی بدم می‌آد از این حسی که هیچی دستت نیست، هنوز هیچی بلد نیستی. همکارهای جدیدت هم می‌آن می‌گن زود یاد می‌گیری و نگران نباش، بدتر می‌شه. داداش من تو چاه هیچی نمی‌بینم هنوز، حالا تو هی بگو الآن نردبون می‌ندازیم پایین. هیچی نمی‌بینم! من به هیچ دردی نمی‌خورم!
‌

Lack of inhibition works wonders
In revealing every demon
And all this confrontation, this suffering
What do you want from me?
If you don't like how I look, then leave
@TheDeadPhilosopher
‌

کارها رو لیست نکنم تو to do list یادم می‌ره انجام‌شون بدم. وقتی لیست می‌کنم، انجام می‌دم ولی یادم می‌ره تو to do list تیک بزنم. چرخه‌ی معیوب منم و من چرخه‌ی معیوبم.
‌

انقدر افرادی که کتابم رو خوندن سلیقه‌هاشون فرق داره، مدام شگفت‌زده می‌شم. یکی عاشق شخصیتیه که اون‌یکی ازش متنفره. یکی از شخصیتی خوشش می‌آد که اون‌یکی چشم دیدن رو نداره. از این تفاوت‌ها ذوق می‌کنم.
‌

هنوز وقتی به نوشته‌هام می‌گم «کتاب» حس نادرستی می‌ده. کجا باید برسه که به نوشته‌مون بگیم کتاب؟ فقط وقتی چاپ می‌شه حسابه؟
‌

Show me those pretty white jaws
Show me where the delicate stops
Show me what you've lost
And why you're always taking it slow
Show me what wounds you've got show me love
@TheDeadPhilosopher
‌

حالا که شخصیت‌های محبوبم تو جوجوتسو کایسن مردن، بازم ادامه بدم؟
‌

جواب: کسی که سازمان طراحی خونده، ادامه می‌ده.
#سازمان_طراحی
‌

وضعیتم بعد از هر اپیزود جوجوتسو کایسن:
‌‌

ما نسل «چند ساله می‌شناسمش ولی شماره‌ش رو ندارم» هستیم.
‌‌‌

Fall out of formation
I plan my escape from walls they confined
Rebel red carnation
Grows while I decay
@TheDeadPhilosopher
‌‌

تایپ کردن خیلی قشنگه. کاری ندارم چی می‌نویسم، این عمل رو دوست دارم. صدای کیبورد رو دوست دارم. وقتی کلمات سرعت می‌گیرن رو دوست دارم.
‌

کسی که فکر می‌کردم عرزشیه آدم درستی از آب دراومد و کسی که فکر می‌کردم آدم معمولیه در واقع عرزشیه. تو دانشگاه بهتر از بیرون می‌تونی خودت رو مخفی کنی، همینه اشتباه گرفتم.
‌‌

کلاس جبرانی امروز به هفته‌ی آینده موکول شد؛ در نتیجه کار می‌کنم و بعدش می‌شینم به داستان آخر فکر می‌کنم تا سگ سیاه افسردگی من رو بگیره.
‌

اسپویل آخر مجموعه‌ی هانگر گیمز/عطش مبارزه

آخر جلد سه، کتنیس و پیتا شروع می‌کنن یه کتاب درست می‌کنن به یاد همه اونایی که کشته شده‌ن. رنگ چشم فلانی، کاری که بهمانی با یه تیکه پارچه می‌کرد، یکی‌شون نقاشی می‌کرد، یکی‌شون می‌نوشت. اون آدما هنوز مرده بودن، ولی انگار لای اون کاغذا زنده می‌موندن تا ابد. حس می‌کنم این کاریه که فردای آزادی ما هم باید بکنیم. خنده‌ها، رنگ چشم‌ها، استعدادها، اسم‌ها. اسم‌ها. اسم‌ها.
باید همه رو جمع کنیم توی یه کتاب و اسمشم بذاریم کتاب ژینا.
‌

دیدین بحث می‌شه سر اینکه ام‌بی‌تی‌آی شخصیت‌ها چیه؟ چند وقت پیش به سورن که کتابم رو خونده پیشنهاد دادم جای اینکه سعی کنه ام‌بی‌تی‌آی حدس بزنه، بگه حزب سیاسی هر کدوم از شخصیت‌ها چیه. چپه؟ راسته؟ آنارشیسته؟ کمونیسته؟ فاشيسته؟
خیلی هیجان‌انگیز‌تر از ام‌بی‌تی‌آی بود. شما هم امتحان کنید.
‌

بنده مزدور هستم و سورن تقریباً همه رو درست حدس زد. تقریباً!
‌

ولی بیایم گاهی اوقات گول ظاهر کتاب‌ها رو بخوریم. بعضی کتاب‌ها انقدر خوشگلن که حق‌مونه از رو جلد قضاوت‌شون کنیم.
‌

Sometimes it feels like I've got a war in my mind
I wanna get off, but I keep riding the ride
I never really noticed that I had to decide
To play someone's game, or live my own life
And now I do
I wanna move
Out of the black (out of the black)
Into the blue (into the blue)
@TheDeadPhilosopher
‌‌‌