Forwarded from آموزشکده توانا
۲۳فروردینماه سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، پژوهشگر، شاهنامهپژوه، مترجم و نویسنده ایرانی بود. او در سال ۱۳۸۴ در شهر پاریس درگذشت.
چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم.
.
شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷:
.
«امروز آیتالله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی اینطوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز اینطور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچکس اینطوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»
.
شاهرخ مسکوب ۲۵ بهمنماه ۱۳۵۷:
.
«تاثیر این انقلاب در آیندهای نسبتا نزدیک در عراق، ترکیه، اطراف خیلج فارس، عربستان سعودی، فلسطین و اسرائیل چنان ثباتی برای آمریکا بسازد که خودش حظ کند.»
.
شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:
.
«با نطق دیروز آقا در مدرسهی فیضیه قم و اعلامیهی پریروز گمان میکنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدیتر چپگرایان..»
.
شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:
.
«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب میکند. آن فتوای بیجا دربارهی حجاب و این صحبتهای دیروز در مدرسهی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنیها، حمله به ملیها و دموکراتها و تصریح اینکه انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»
.
شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:
.
«در هواپیما هستم. دارم دور میشوم. از وطنی که مثل غولی،هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشمهای نابینایی دارد. نمیداند کجا میرود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران میکند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهانبینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچکدام اینها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هموطن یکی مسلمین و هموطن دیگری زحمتکشان است.»
.
شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانیکه میبیند نمیتواند نوشتهها و عقایدش را منتشر کند و از آنها سخن بگوید، ایران را ترک میکند و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول میشود.
اما همواره دلتنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی مینویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوههای بلند، بیابانهای سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بیوفای ناکس ِ دور! با این بیداد ِ تبهکاران وای به حال آیندگان.»
.
درباره شاهرخ مسکوب:
http://bit.ly/1yizhTr
.
#شاهرخ_مسکوب #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم.
.
شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷:
.
«امروز آیتالله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی اینطوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز اینطور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچکس اینطوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»
.
شاهرخ مسکوب ۲۵ بهمنماه ۱۳۵۷:
.
«تاثیر این انقلاب در آیندهای نسبتا نزدیک در عراق، ترکیه، اطراف خیلج فارس، عربستان سعودی، فلسطین و اسرائیل چنان ثباتی برای آمریکا بسازد که خودش حظ کند.»
.
شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:
.
«با نطق دیروز آقا در مدرسهی فیضیه قم و اعلامیهی پریروز گمان میکنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدیتر چپگرایان..»
.
شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:
.
«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب میکند. آن فتوای بیجا دربارهی حجاب و این صحبتهای دیروز در مدرسهی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنیها، حمله به ملیها و دموکراتها و تصریح اینکه انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»
.
شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:
.
«در هواپیما هستم. دارم دور میشوم. از وطنی که مثل غولی،هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشمهای نابینایی دارد. نمیداند کجا میرود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران میکند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهانبینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچکدام اینها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هموطن یکی مسلمین و هموطن دیگری زحمتکشان است.»
.
شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانیکه میبیند نمیتواند نوشتهها و عقایدش را منتشر کند و از آنها سخن بگوید، ایران را ترک میکند و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول میشود.
اما همواره دلتنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی مینویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوههای بلند، بیابانهای سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بیوفای ناکس ِ دور! با این بیداد ِ تبهکاران وای به حال آیندگان.»
.
درباره شاهرخ مسکوب:
http://bit.ly/1yizhTr
.
#شاهرخ_مسکوب #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
Instagram
توانا: آموزشكده جامعه مدنى
. ۲۳فروردینماه سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، پژوهشگر، شاهنامهپژوه، مترجم و نویسنده ایرانی بود. او در سال ۱۳۸۴ در شهر پاریس درگذشت. چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم. . شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷: . «امروز آیتالله…
آرامگاه فردوسی و یادی از هوشنگ سیحون
.
امروز روز فردوسی است. نگاهی بیندازیم به نحوه ساخت ساختمان آرامگاه این شاعر بزرگ.
.
ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز شد و ۱۸ ماه طول کشید تا برای جشن هزارهی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شود. مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود که بهترین سنگتراشان تصاویری از شاهنامه بر آن حک کردند.
.
آرامگاه فردوسی روز بیستم مهرماه سال ۱۳۱۳ با سخنرانی رضا شاه در توس ِ خراسان افتتاح شد. این مراسم با حضور برخی از شرقشناسان خارجی و همچنین برخی از اندیشمندان ایرانی در هزارمین سال تولد فردوسی برگزار شد که از دوازدهم مهرماه در تهران آغاز شده بود.
.
ساختمان بنا از همان ابتدا به دلیل عدم محاسبهی دقیق مقاومت خاک شروع به جذب رطوبت کرد و اینگونه شد که به دستور انجمن آثار ملی و در سال ۱۳۴۳ بازسازی بنا با نظارت هوشنگ سیحون آغاز شد و در دهم اردیبهشت ۱۳۴۷ به پایان رسید.
.
هوشنگ سیحون در تشریح تاریخچهی بازسازی و مرمت آرامگاه فردوسی میگوید که انجمن آثار ملی ایران، در اوایل حکومت رضا شاه پهلوی تصمیم به برگزاری مراسم هزارهی فردوسی و بنای آرامگاه این شاعر نامی میگیرد. سیحون که در آن زمان دانشآموز دورهی ابتدایی بود به خاطر میآورد که یک تومان به طرح ساخت آرامگاه کمک کرده است. «چون انجمن آثار ملی از خودش پول نداشت، بودجه آنرا گذاشتند به حساب بلیطهای اعانه ملی که مردم بخرند. دانهای یک تومان بود.» سیحون ادامه میدهد که در اوایل دههی ۱۳۴۰ قرار شد که بنای آرامگاه که به شدت آسیب دیده و فرسوده شده بود، تخریب و از نو ساخته شود و انجام این کار به عهدهی وی گذاشته شده است.«ساختمان را دیگر از آن حالت اولیه به کلی درآوردیم. یک ساختمان مدرن با طرح جدید در داخل (بنا شد). تصمیم گرفتیم که خارح ساختمان شکل و شمایل قبلیاش باقی بماند.»
.
بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/Nd4ssE
.
#روز_فردوسی #فردوسی #هوشنگ_سیحون #رضاشاه #ادبیات #شعر #شاعر #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
.
امروز روز فردوسی است. نگاهی بیندازیم به نحوه ساخت ساختمان آرامگاه این شاعر بزرگ.
.
ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز شد و ۱۸ ماه طول کشید تا برای جشن هزارهی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شود. مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود که بهترین سنگتراشان تصاویری از شاهنامه بر آن حک کردند.
.
آرامگاه فردوسی روز بیستم مهرماه سال ۱۳۱۳ با سخنرانی رضا شاه در توس ِ خراسان افتتاح شد. این مراسم با حضور برخی از شرقشناسان خارجی و همچنین برخی از اندیشمندان ایرانی در هزارمین سال تولد فردوسی برگزار شد که از دوازدهم مهرماه در تهران آغاز شده بود.
.
ساختمان بنا از همان ابتدا به دلیل عدم محاسبهی دقیق مقاومت خاک شروع به جذب رطوبت کرد و اینگونه شد که به دستور انجمن آثار ملی و در سال ۱۳۴۳ بازسازی بنا با نظارت هوشنگ سیحون آغاز شد و در دهم اردیبهشت ۱۳۴۷ به پایان رسید.
.
هوشنگ سیحون در تشریح تاریخچهی بازسازی و مرمت آرامگاه فردوسی میگوید که انجمن آثار ملی ایران، در اوایل حکومت رضا شاه پهلوی تصمیم به برگزاری مراسم هزارهی فردوسی و بنای آرامگاه این شاعر نامی میگیرد. سیحون که در آن زمان دانشآموز دورهی ابتدایی بود به خاطر میآورد که یک تومان به طرح ساخت آرامگاه کمک کرده است. «چون انجمن آثار ملی از خودش پول نداشت، بودجه آنرا گذاشتند به حساب بلیطهای اعانه ملی که مردم بخرند. دانهای یک تومان بود.» سیحون ادامه میدهد که در اوایل دههی ۱۳۴۰ قرار شد که بنای آرامگاه که به شدت آسیب دیده و فرسوده شده بود، تخریب و از نو ساخته شود و انجام این کار به عهدهی وی گذاشته شده است.«ساختمان را دیگر از آن حالت اولیه به کلی درآوردیم. یک ساختمان مدرن با طرح جدید در داخل (بنا شد). تصمیم گرفتیم که خارح ساختمان شکل و شمایل قبلیاش باقی بماند.»
.
بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/Nd4ssE
.
#روز_فردوسی #فردوسی #هوشنگ_سیحون #رضاشاه #ادبیات #شعر #شاعر #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
Instagram
توانا: آموزشكده جامعه مدنى
آرامگاه فردوسی و یادی از هوشنگ سیحون . امروز روز فردوسی است. نگاهی بیندازیم به نحوه ساخت ساختمان آرامگاه این شاعر بزرگ. . ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز شد و ۱۸ ماه طول کشید تا برای جشن هزارهی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شود. مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود که…
Forwarded from آموزشکده توانا
زادروز فاطمه حبیبیزاد، از نخستین زنان نقال ایرانی
فاطمه حبیبیزاد ملقب به گردآفرید، از معروفترین شاهنامهخوانان و نخستین نقال زن ایرانی است. حبیبی زاد در تعریف نقالی میگوید:«نقالی يعنى نمايشى كه بر اساس داستانهاى ملى (شاهنامه) و داستانهاى بومى برگزار و اجرا مىشود، همراه با حركات رزمى و نمايشى مثل دستزدن، پا كوبيدن، رجز خواندن و معركهگرفتن، چم و خمها، چرخيدنها، عصا به دست گرفتن و كمند انداختن و...»
بهرام بیضایی میگوید که «واقعهخوانی در ایران پیش از اسلام، قصهسُرایی موزونی همراه با ساز بوده است. همین قوالی پس از اسلام ساز را کنار نهاد و تنها نقل واقعه شد.»
نقالی در یونسکو و در ششمین اجلاس میراث معنوی ناملموس یونسکو در سال ۲۰۱۱ به ثبت جهانی رسیده است.
در سند پشتیبانان پروندهی ثبت نقالی در یونسکو نام دو نفر از زنان نقال ایران به چشم میخورد، ساقی عقیلی و فاطمه حبیبیزاد.
فاطمه حبیبیزاد در هفتم بهمنماه ۱۳۵۵ در شهر اهواز به دنیا آمد. او کارشناس موزه از دانشکده میراث فرهنگی است و از نخستین زنانی است که در جشنوارهها و فستیوالهای هنری خارج از کشور به اجرای نقالی و نمایشهای فولکلور ایرانی پرداخته است.
فاطمه حبیبیزاد هماکنون ساکن آمریکاست و به آنجا مهاجرت کرده است. او یکی از دلایل مهاجرت خود را عدم توجه مدیران فرهنگی ایران میداند: «اگر مدیران فرهنگی در دولت، غیرت فرهنگی داشتند، شاید بسیاری از امثال من الان در گوشهای از دنیا پراکنده نمیشدیم.»
حبیبیزاد در مورد مشکلاتش در ایران از عدم داشتن آزادی عمل به عنوان بزرگترین مشکل نام میبرد: «بخشی از مشکلات من در ایران، بازمیگردد به اینکه آزادی عمل کم بود. قدرشناسی هم همینطور، هرچند، توقع قدرشناسی نداشتیم. اگرچه در حوزه اجرا، راه خودم را باز کرده بودم به طوری که به بسیاری از مناطق تهران و شهرستانها و روستاها دعوت میشدم و بیشتر هم گروههای مردمی مرا دعوت میکردند و حمایتم میکردند. اما اگر در رادیو یا تلویزیون کار میکردم با گرفتاریها و سانسورهای زیادی مواجه میشدم، مدام ممنوعالصدا یا ممنوعالتصویرم میکردند. در بخش انتشارات اگر میخواستم کاری منتشر کنم، گرفتاریهایی بود که اصلاً حوصله بازگویی آنها نیست.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/36wpfjL
#نقالی
#فاطمهحبیبیزاد
#شاهنامه
#گردآفرید
@Tavaana_TavaanaTech
فاطمه حبیبیزاد ملقب به گردآفرید، از معروفترین شاهنامهخوانان و نخستین نقال زن ایرانی است. حبیبی زاد در تعریف نقالی میگوید:«نقالی يعنى نمايشى كه بر اساس داستانهاى ملى (شاهنامه) و داستانهاى بومى برگزار و اجرا مىشود، همراه با حركات رزمى و نمايشى مثل دستزدن، پا كوبيدن، رجز خواندن و معركهگرفتن، چم و خمها، چرخيدنها، عصا به دست گرفتن و كمند انداختن و...»
بهرام بیضایی میگوید که «واقعهخوانی در ایران پیش از اسلام، قصهسُرایی موزونی همراه با ساز بوده است. همین قوالی پس از اسلام ساز را کنار نهاد و تنها نقل واقعه شد.»
نقالی در یونسکو و در ششمین اجلاس میراث معنوی ناملموس یونسکو در سال ۲۰۱۱ به ثبت جهانی رسیده است.
در سند پشتیبانان پروندهی ثبت نقالی در یونسکو نام دو نفر از زنان نقال ایران به چشم میخورد، ساقی عقیلی و فاطمه حبیبیزاد.
فاطمه حبیبیزاد در هفتم بهمنماه ۱۳۵۵ در شهر اهواز به دنیا آمد. او کارشناس موزه از دانشکده میراث فرهنگی است و از نخستین زنانی است که در جشنوارهها و فستیوالهای هنری خارج از کشور به اجرای نقالی و نمایشهای فولکلور ایرانی پرداخته است.
فاطمه حبیبیزاد هماکنون ساکن آمریکاست و به آنجا مهاجرت کرده است. او یکی از دلایل مهاجرت خود را عدم توجه مدیران فرهنگی ایران میداند: «اگر مدیران فرهنگی در دولت، غیرت فرهنگی داشتند، شاید بسیاری از امثال من الان در گوشهای از دنیا پراکنده نمیشدیم.»
حبیبیزاد در مورد مشکلاتش در ایران از عدم داشتن آزادی عمل به عنوان بزرگترین مشکل نام میبرد: «بخشی از مشکلات من در ایران، بازمیگردد به اینکه آزادی عمل کم بود. قدرشناسی هم همینطور، هرچند، توقع قدرشناسی نداشتیم. اگرچه در حوزه اجرا، راه خودم را باز کرده بودم به طوری که به بسیاری از مناطق تهران و شهرستانها و روستاها دعوت میشدم و بیشتر هم گروههای مردمی مرا دعوت میکردند و حمایتم میکردند. اما اگر در رادیو یا تلویزیون کار میکردم با گرفتاریها و سانسورهای زیادی مواجه میشدم، مدام ممنوعالصدا یا ممنوعالتصویرم میکردند. در بخش انتشارات اگر میخواستم کاری منتشر کنم، گرفتاریهایی بود که اصلاً حوصله بازگویی آنها نیست.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/36wpfjL
#نقالی
#فاطمهحبیبیزاد
#شاهنامه
#گردآفرید
@Tavaana_TavaanaTech
توانا
فاطمه حبیبیزاد؛ از نخستین زنان نقال ایرانی
فاطمه حبیبیزاد، ملقب به گردآفرید، از معروفترین شاهنامهخوانان و نخستین نقال زن ایرانی است.
۲۳فروردینماه سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، پژوهشگر، شاهنامهپژوه، مترجم و نویسنده ایرانی بود. او در سال ۱۳۸۴ در شهر پاریس درگذشت.
چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم.
شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷:
«امروز آیتالله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی اینطوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز اینطور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچکس اینطوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»
شاهرخ مسکوب ۲۵ بهمنماه ۱۳۵۷:
«تاثیر این انقلاب در آیندهای نسبتا نزدیک در عراق، ترکیه، اطراف خیلج فارس، عربستان سعودی، فلسطین و اسرائیل چنان ثباتی برای آمریکا بسازد که خودش حظ کند.»
شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:
«با نطق دیروز آقا در مدرسهی فیضیه قم و اعلامیهی پریروز گمان میکنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدیتر چپگرایان..»
شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:
«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب میکند. آن فتوای بیجا دربارهی حجاب و این صحبتهای دیروز در مدرسهی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنیها، حمله به ملیها و دموکراتها و تصریح اینکه انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»
شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:
«در هواپیما هستم. دارم دور میشوم. از وطنی که مثل غولی، هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشمهای نابینایی دارد. نمیداند کجا میرود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران میکند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهانبینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچکدام اینها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هموطن یکی مسلمین و هموطن دیگری زحمتکشان است.»
شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانیکه میبیند نمیتواند نوشتهها و عقایدش را منتشر کند و از آنها سخن بگوید، ایران را ترک میکند و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول میشود.
اما همواره دلتنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی مینویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوههای بلند، بیابانهای سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بیوفای ناکس ِ دور! با این بیداد ِ تبهکاران وای به حال آیندگان.»
درباره شاهرخ مسکوب:
http://bit.ly/1yizhTr
#شاهرخ_مسکوب #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم.
شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷:
«امروز آیتالله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی اینطوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز اینطور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچکس اینطوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»
شاهرخ مسکوب ۲۵ بهمنماه ۱۳۵۷:
«تاثیر این انقلاب در آیندهای نسبتا نزدیک در عراق، ترکیه، اطراف خیلج فارس، عربستان سعودی، فلسطین و اسرائیل چنان ثباتی برای آمریکا بسازد که خودش حظ کند.»
شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:
«با نطق دیروز آقا در مدرسهی فیضیه قم و اعلامیهی پریروز گمان میکنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدیتر چپگرایان..»
شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:
«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب میکند. آن فتوای بیجا دربارهی حجاب و این صحبتهای دیروز در مدرسهی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنیها، حمله به ملیها و دموکراتها و تصریح اینکه انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»
شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:
«در هواپیما هستم. دارم دور میشوم. از وطنی که مثل غولی، هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشمهای نابینایی دارد. نمیداند کجا میرود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران میکند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهانبینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچکدام اینها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هموطن یکی مسلمین و هموطن دیگری زحمتکشان است.»
شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانیکه میبیند نمیتواند نوشتهها و عقایدش را منتشر کند و از آنها سخن بگوید، ایران را ترک میکند و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول میشود.
اما همواره دلتنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی مینویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوههای بلند، بیابانهای سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بیوفای ناکس ِ دور! با این بیداد ِ تبهکاران وای به حال آیندگان.»
درباره شاهرخ مسکوب:
http://bit.ly/1yizhTr
#شاهرخ_مسکوب #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
Forwarded from آموزشکده توانا
آرامگاه فردوسی و یادی از هوشنگ سیحون
.
امروز روز فردوسی است. نگاهی بیندازیم به نحوه ساخت ساختمان آرامگاه این شاعر بزرگ.
.
ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز شد و ۱۸ ماه طول کشید تا برای جشن هزارهی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شود. مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود که بهترین سنگتراشان تصاویری از شاهنامه بر آن حک کردند.
.
آرامگاه فردوسی روز بیستم مهرماه سال ۱۳۱۳ با سخنرانی رضا شاه در توس ِ خراسان افتتاح شد. این مراسم با حضور برخی از شرقشناسان خارجی و همچنین برخی از اندیشمندان ایرانی در هزارمین سال تولد فردوسی برگزار شد که از دوازدهم مهرماه در تهران آغاز شده بود.
.
ساختمان بنا از همان ابتدا به دلیل عدم محاسبهی دقیق مقاومت خاک شروع به جذب رطوبت کرد و اینگونه شد که به دستور انجمن آثار ملی و در سال ۱۳۴۳ بازسازی بنا با نظارت هوشنگ سیحون آغاز شد و در دهم اردیبهشت ۱۳۴۷ به پایان رسید.
.
هوشنگ سیحون در تشریح تاریخچهی بازسازی و مرمت آرامگاه فردوسی میگوید که انجمن آثار ملی ایران، در اوایل حکومت رضا شاه پهلوی تصمیم به برگزاری مراسم هزارهی فردوسی و بنای آرامگاه این شاعر نامی میگیرد. سیحون که در آن زمان دانشآموز دورهی ابتدایی بود به خاطر میآورد که یک تومان به طرح ساخت آرامگاه کمک کرده است. «چون انجمن آثار ملی از خودش پول نداشت، بودجه آنرا گذاشتند به حساب بلیطهای اعانه ملی که مردم بخرند. دانهای یک تومان بود.» سیحون ادامه میدهد که در اوایل دههی ۱۳۴۰ قرار شد که بنای آرامگاه که به شدت آسیب دیده و فرسوده شده بود، تخریب و از نو ساخته شود و انجام این کار به عهدهی وی گذاشته شده است.«ساختمان را دیگر از آن حالت اولیه به کلی درآوردیم. یک ساختمان مدرن با طرح جدید در داخل (بنا شد). تصمیم گرفتیم که خارح ساختمان شکل و شمایل قبلیاش باقی بماند.»
.
بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/Nd4ssE
.
#روز_فردوسی #فردوسی #هوشنگ_سیحون #رضاشاه #ادبیات #شعر #شاعر #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
.
امروز روز فردوسی است. نگاهی بیندازیم به نحوه ساخت ساختمان آرامگاه این شاعر بزرگ.
.
ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز شد و ۱۸ ماه طول کشید تا برای جشن هزارهی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شود. مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود که بهترین سنگتراشان تصاویری از شاهنامه بر آن حک کردند.
.
آرامگاه فردوسی روز بیستم مهرماه سال ۱۳۱۳ با سخنرانی رضا شاه در توس ِ خراسان افتتاح شد. این مراسم با حضور برخی از شرقشناسان خارجی و همچنین برخی از اندیشمندان ایرانی در هزارمین سال تولد فردوسی برگزار شد که از دوازدهم مهرماه در تهران آغاز شده بود.
.
ساختمان بنا از همان ابتدا به دلیل عدم محاسبهی دقیق مقاومت خاک شروع به جذب رطوبت کرد و اینگونه شد که به دستور انجمن آثار ملی و در سال ۱۳۴۳ بازسازی بنا با نظارت هوشنگ سیحون آغاز شد و در دهم اردیبهشت ۱۳۴۷ به پایان رسید.
.
هوشنگ سیحون در تشریح تاریخچهی بازسازی و مرمت آرامگاه فردوسی میگوید که انجمن آثار ملی ایران، در اوایل حکومت رضا شاه پهلوی تصمیم به برگزاری مراسم هزارهی فردوسی و بنای آرامگاه این شاعر نامی میگیرد. سیحون که در آن زمان دانشآموز دورهی ابتدایی بود به خاطر میآورد که یک تومان به طرح ساخت آرامگاه کمک کرده است. «چون انجمن آثار ملی از خودش پول نداشت، بودجه آنرا گذاشتند به حساب بلیطهای اعانه ملی که مردم بخرند. دانهای یک تومان بود.» سیحون ادامه میدهد که در اوایل دههی ۱۳۴۰ قرار شد که بنای آرامگاه که به شدت آسیب دیده و فرسوده شده بود، تخریب و از نو ساخته شود و انجام این کار به عهدهی وی گذاشته شده است.«ساختمان را دیگر از آن حالت اولیه به کلی درآوردیم. یک ساختمان مدرن با طرح جدید در داخل (بنا شد). تصمیم گرفتیم که خارح ساختمان شکل و شمایل قبلیاش باقی بماند.»
.
بیشتر بخوانید:
https://goo.gl/Nd4ssE
.
#روز_فردوسی #فردوسی #هوشنگ_سیحون #رضاشاه #ادبیات #شعر #شاعر #شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
Instagram
توانا: آموزشكده جامعه مدنى
آرامگاه فردوسی و یادی از هوشنگ سیحون . امروز روز فردوسی است. نگاهی بیندازیم به نحوه ساخت ساختمان آرامگاه این شاعر بزرگ. . ساختمان آرامگاه در سال ۱۳۱۱ آغاز شد و ۱۸ ماه طول کشید تا برای جشن هزارهی فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شود. مساحت ساختمان ۹۴۵ متر بود که…
۲۳فروردینماه سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، پژوهشگر، شاهنامهپژوه، مترجم و نویسنده ایرانی بود. او در سال ۱۳۸۴ در شهر پاریس درگذشت.
چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم.
شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷:
«امروز آیتالله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی اینطوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز اینطور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچکس اینطوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»
شاهرخ مسکوب ۲۵ بهمنماه ۱۳۵۷:
«تاثیر این انقلاب در آیندهای نسبتا نزدیک در عراق، ترکیه، اطراف خیلج فارس، عربستان سعودی، فلسطین و اسرائیل چنان ثباتی برای آمریکا بسازد که خودش حظ کند.»
شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:
«با نطق دیروز آقا در مدرسهی فیضیه قم و اعلامیهی پریروز گمان میکنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدیتر چپگرایان..»
شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:
«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب میکند. آن فتوای بیجا دربارهی حجاب و این صحبتهای دیروز در مدرسهی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنیها، حمله به ملیها و دموکراتها و تصریح اینکه انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»
شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:
«در هواپیما هستم. دارم دور میشوم. از وطنی که مثل غولی، هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشمهای نابینایی دارد. نمیداند کجا میرود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران میکند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهانبینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچکدام اینها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هموطن یکی مسلمین و هموطن دیگری زحمتکشان است.»
شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانیکه میبیند نمیتواند نوشتهها و عقایدش را منتشر کند و از آنها سخن بگوید، ایران را ترک میکند و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول میشود.
اما همواره دلتنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی مینویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوههای بلند، بیابانهای سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بیوفای ناکس ِ دور! با این بیداد ِ تبهکاران وای به حال آیندگان.»
درباره شاهرخ مسکوب:
is.gd/1hZk1B
#شاهرخ_مسکوب #شاهنامه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
چند نقل قول از روزنوشتههای مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا میآورم.
شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمنماه ۱۳۵۷:
«امروز آیتالله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی اینطوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز اینطور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچکس اینطوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»
شاهرخ مسکوب ۲۵ بهمنماه ۱۳۵۷:
«تاثیر این انقلاب در آیندهای نسبتا نزدیک در عراق، ترکیه، اطراف خیلج فارس، عربستان سعودی، فلسطین و اسرائیل چنان ثباتی برای آمریکا بسازد که خودش حظ کند.»
شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:
«با نطق دیروز آقا در مدرسهی فیضیه قم و اعلامیهی پریروز گمان میکنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدیتر چپگرایان..»
شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:
«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب میکند. آن فتوای بیجا دربارهی حجاب و این صحبتهای دیروز در مدرسهی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنیها، حمله به ملیها و دموکراتها و تصریح اینکه انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»
شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:
«در هواپیما هستم. دارم دور میشوم. از وطنی که مثل غولی، هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشمهای نابینایی دارد. نمیداند کجا میرود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران میکند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهانبینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچکدام اینها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هموطن یکی مسلمین و هموطن دیگری زحمتکشان است.»
شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانیکه میبیند نمیتواند نوشتهها و عقایدش را منتشر کند و از آنها سخن بگوید، ایران را ترک میکند و در مدرسهی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول میشود.
اما همواره دلتنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی مینویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوههای بلند، بیابانهای سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بیوفای ناکس ِ دور! با این بیداد ِ تبهکاران وای به حال آیندگان.»
درباره شاهرخ مسکوب:
is.gd/1hZk1B
#شاهرخ_مسکوب #شاهنامه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
در پی ابراز همدلی با مادر کیان پیرفلک، نیروهای. سایبری حامی جمهوری اسلامی به مهدی یراحی، هنرمند انقلابی ساکن ایران، حمله کردند.
او در پاسخ یکی از آنها متنی به شرح زیر نوشت:
«افراط و تفریط، پیوسته دنباله یکدیگرند.
#ماه_منیر_مولایی که این روزها او را عامل فتنه میخوانید داشت(به هر سختی)زندگیاش را میکرد. نظامِ محبوبت کانون خانوادهاش را به رگبار بست و سه روز پیش در زادروز ده سالگی نوباوه ناکامش #کیان_پیرفلک ، پسر عمویش را هم گلوله باران کردند تا جشن دلتنگیاش را به داغی مضاعف آذین کنند.
همانها که وقتی زورشان به ترامپ نرسید غیظشان را بر سر مردم خالی کردند! از ۱۷۶ نفر (علاوه بر یک جنین که در رحم مادر بود) #انتقام_سخت گرفتند و در ادامه آن همه پنهانکاری و جعل واقعیت از آمران و عاملان شلیک به #PS752 قدردانی کردند.
#مهسا_امینی را برای تار مویی کشتند و در ادامه حنانهها، ساریناها، نیکاها، محمدحسنها، مهرشادها، محمد حسینیها و بسیاری دیگر را به قتل رساندند تا جنایت «ژینا» را گردن نگیرند و…
این تنها دو/سه نمونه از مظلمهای است که سلطهگرانِ مورد وثوقت به من و هموطنانم روا داشتهاند…
به هم قطاران فحاشِ بدآیینت بگو شنیدن دشنام از دهانشان مایه سربلندیام است و خودت هم بدان؛ دلشادم که از نگاه شما در زمره بدها باشم تا آنکه برای محبوب ماندن در خاطرِ تهی از عدل و بینشتان، در جمع ظالمان بی فروغ جای بگیرم.»
@mehdiyarrahi
- شهامت آقای یراحی ستودنی است به خصوص در این روزها که به طور مرتب رسانههای حکومتی و دستگاههای امنیتی در حال انتشار اخبار جعلی و مغرضانه هستند و فشار میآورند تا هزینه دفاع از خانوادههای دادخواه را برای فعالان داخل کشور بالا ببرند.
#شاهنامه_آخرش_خوش_است
#زن_زندگی_آزادی #مهدی_یراحی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
او در پاسخ یکی از آنها متنی به شرح زیر نوشت:
«افراط و تفریط، پیوسته دنباله یکدیگرند.
#ماه_منیر_مولایی که این روزها او را عامل فتنه میخوانید داشت(به هر سختی)زندگیاش را میکرد. نظامِ محبوبت کانون خانوادهاش را به رگبار بست و سه روز پیش در زادروز ده سالگی نوباوه ناکامش #کیان_پیرفلک ، پسر عمویش را هم گلوله باران کردند تا جشن دلتنگیاش را به داغی مضاعف آذین کنند.
همانها که وقتی زورشان به ترامپ نرسید غیظشان را بر سر مردم خالی کردند! از ۱۷۶ نفر (علاوه بر یک جنین که در رحم مادر بود) #انتقام_سخت گرفتند و در ادامه آن همه پنهانکاری و جعل واقعیت از آمران و عاملان شلیک به #PS752 قدردانی کردند.
#مهسا_امینی را برای تار مویی کشتند و در ادامه حنانهها، ساریناها، نیکاها، محمدحسنها، مهرشادها، محمد حسینیها و بسیاری دیگر را به قتل رساندند تا جنایت «ژینا» را گردن نگیرند و…
این تنها دو/سه نمونه از مظلمهای است که سلطهگرانِ مورد وثوقت به من و هموطنانم روا داشتهاند…
به هم قطاران فحاشِ بدآیینت بگو شنیدن دشنام از دهانشان مایه سربلندیام است و خودت هم بدان؛ دلشادم که از نگاه شما در زمره بدها باشم تا آنکه برای محبوب ماندن در خاطرِ تهی از عدل و بینشتان، در جمع ظالمان بی فروغ جای بگیرم.»
@mehdiyarrahi
- شهامت آقای یراحی ستودنی است به خصوص در این روزها که به طور مرتب رسانههای حکومتی و دستگاههای امنیتی در حال انتشار اخبار جعلی و مغرضانه هستند و فشار میآورند تا هزینه دفاع از خانوادههای دادخواه را برای فعالان داخل کشور بالا ببرند.
#شاهنامه_آخرش_خوش_است
#زن_زندگی_آزادی #مهدی_یراحی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
برای شیردختر ایران زمین، رویا ذاکری دانا و خردمند که دیوانگان جانی حکومت، هماوردش نیستند..
فرود آمد از باره، جنگی پلنگ
دو دست از پس پشت، بستش چو سنگ نشست از بر زین و او را به پیش
دوانید و شد تا بر یار خویش
به بالا برآمد درفشی به دست
به نعره همی کوه را کرد پست
به پیروزی شاه ایران زمین
همی خواند بر پهلوان آفرین
داستان دوازده رخ
m.az.za
#رویا_ذاکری #رویاذاکری #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #تبریز #زندانی_سیاسی #اعتراضات_سراسری #نه_به_حجاب_اجباری #فردوسی #شاهنامه_فردوسی #شاهنامه #آرمیتاگراوند #آزادی #آزادی_ایران #هنر_اعتراضی #دختران_ایران #فاطمه_سپهری #الهه_محمدی #نیلوفر_حامدی #دختر_تبریزی #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
فرود آمد از باره، جنگی پلنگ
دو دست از پس پشت، بستش چو سنگ نشست از بر زین و او را به پیش
دوانید و شد تا بر یار خویش
به بالا برآمد درفشی به دست
به نعره همی کوه را کرد پست
به پیروزی شاه ایران زمین
همی خواند بر پهلوان آفرین
داستان دوازده رخ
m.az.za
#رویا_ذاکری #رویاذاکری #زن_زندگی_آزادی #مهسا_امینی #تبریز #زندانی_سیاسی #اعتراضات_سراسری #نه_به_حجاب_اجباری #فردوسی #شاهنامه_فردوسی #شاهنامه #آرمیتاگراوند #آزادی #آزادی_ایران #هنر_اعتراضی #دختران_ایران #فاطمه_سپهری #الهه_محمدی #نیلوفر_حامدی #دختر_تبریزی #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
توزیع رایگان شاهنامه فردوسی به مردم تاجیکستان
امامعلی رحمان در سمپوزیوم (در معنای دور هم با خوشی نوشیدن، در معنای گردهمایی به کار میرود) بینالمللی در دوشنبه، پایتخت تاجیکستان خبر اهدای کتاب شاهنامه فردوسی را به مردم داد و تاکید کرد که هدف دولت از این اقدام حفظ تاریخ و میراث علمی، ادبی، فرهنگی و تمدنی تاجیکان است.
او گفت: «ما باید بدانیم اجداد و خودمان چه کسانی هستند، یعنی ریشههای خود را بشناسیم، به آنها ادای احترام کنیم.»
خوب است یادآور شویم سال گذشته هم رحمان رقص را در کشور اجباری کرده بود و گفته بود: «ما باید جشن های ایران باستان را احیا کنیم و تبدیل به شادترین مردم دنیا شویم نخستین گام پوشیدن لباس با رنگ شاد و رقص است.»
همزمان در ایران به جرم! شادی و رقص، چند ماهیفروش را زندان میکنند چند مغازه ماهیفروشی را پلمب میکنند چند نفر که فیلم رقص ماهیفروشها را منتشر کرده بودند زندان میکنند. چرا؟ چون جمهوری اسلامی بر ایران حاکم است.
یادآور میشویم در سال ۱۳۵۸، آیتالله خلخالی هم درباره فردوسی گفته بود:
«شاهنامه فردوسی، شاهنامه نیرنگ و دروغ و سرگرمکننده مردم بدبخت ما است.»
#یاری_مدنی_توانا
#فردوسی
#شاهنامه
#ایران
#تاجیکستان
@Tavaana_TavaanaTech
امامعلی رحمان در سمپوزیوم (در معنای دور هم با خوشی نوشیدن، در معنای گردهمایی به کار میرود) بینالمللی در دوشنبه، پایتخت تاجیکستان خبر اهدای کتاب شاهنامه فردوسی را به مردم داد و تاکید کرد که هدف دولت از این اقدام حفظ تاریخ و میراث علمی، ادبی، فرهنگی و تمدنی تاجیکان است.
او گفت: «ما باید بدانیم اجداد و خودمان چه کسانی هستند، یعنی ریشههای خود را بشناسیم، به آنها ادای احترام کنیم.»
خوب است یادآور شویم سال گذشته هم رحمان رقص را در کشور اجباری کرده بود و گفته بود: «ما باید جشن های ایران باستان را احیا کنیم و تبدیل به شادترین مردم دنیا شویم نخستین گام پوشیدن لباس با رنگ شاد و رقص است.»
همزمان در ایران به جرم! شادی و رقص، چند ماهیفروش را زندان میکنند چند مغازه ماهیفروشی را پلمب میکنند چند نفر که فیلم رقص ماهیفروشها را منتشر کرده بودند زندان میکنند. چرا؟ چون جمهوری اسلامی بر ایران حاکم است.
یادآور میشویم در سال ۱۳۵۸، آیتالله خلخالی هم درباره فردوسی گفته بود:
«شاهنامه فردوسی، شاهنامه نیرنگ و دروغ و سرگرمکننده مردم بدبخت ما است.»
#یاری_مدنی_توانا
#فردوسی
#شاهنامه
#ایران
#تاجیکستان
@Tavaana_TavaanaTech
«جان بی گناه و گرامی دو فرزند برومند دیگر از ایران زمین در خطر اعدام است. به قدر وسع بکوشیم که به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل.
دو فرزند بودش به کردار ماه / سزاوار شاهی و تخت و کلاه گرفت آن دو فرزند را در کنار / فرو ریخت آب از مژه شهریار ابَر کتف ضحاکِ جادو دو مار / برَست و برآورد از ایران دَمار چنان بُد که هر شب دو مرد جوان / چه کِهتر چه از تخمهٔ پهلوان خورشگر ببُردی به ایوانِ شاه / همی ساختی راهِ درمانِ شاه بِکُشتی و مغزش بپرداختی / مَر آن اژدها را خورش ساختی چو آمد به هنگام خون ریختن / به شیرین روان اندر آویختن از آن روزبانانِ مردمکُشان / گرفته دو مرد جوان را کِشان . دست یازیدن : دست درازی، قصد کاری کردن بپرداختی : آماده کرد کهتر : کوچک تر / خورشگر : آشپز روزبانان : نگهبانان، معنی جلاد هم می دهد . تلفیقی از ابیات.»
از صفحه اینستاگرام
m.az.za
#رضا_رسائی #مجاهد_کورکور #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_سراسری #ضحاک_زمانه #زندانیان_سیاسی #زندانی_سیاسی #کیان_پیرفلک #فردوسی #شاهنامه_فردوسی #شاهنامه_خوانی #خطر_اعدام #اتحاد #فراموش_نمیکنیم #صدای_ما_باشید #ایذه #کرمانشاه #هنر_اعتراضی #هنر_اعتراض #صدامونو_بشنوید #مهسا_امینی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
دو فرزند بودش به کردار ماه / سزاوار شاهی و تخت و کلاه گرفت آن دو فرزند را در کنار / فرو ریخت آب از مژه شهریار ابَر کتف ضحاکِ جادو دو مار / برَست و برآورد از ایران دَمار چنان بُد که هر شب دو مرد جوان / چه کِهتر چه از تخمهٔ پهلوان خورشگر ببُردی به ایوانِ شاه / همی ساختی راهِ درمانِ شاه بِکُشتی و مغزش بپرداختی / مَر آن اژدها را خورش ساختی چو آمد به هنگام خون ریختن / به شیرین روان اندر آویختن از آن روزبانانِ مردمکُشان / گرفته دو مرد جوان را کِشان . دست یازیدن : دست درازی، قصد کاری کردن بپرداختی : آماده کرد کهتر : کوچک تر / خورشگر : آشپز روزبانان : نگهبانان، معنی جلاد هم می دهد . تلفیقی از ابیات.»
از صفحه اینستاگرام
m.az.za
#رضا_رسائی #مجاهد_کورکور #نه_به_اعدام #زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_سراسری #ضحاک_زمانه #زندانیان_سیاسی #زندانی_سیاسی #کیان_پیرفلک #فردوسی #شاهنامه_فردوسی #شاهنامه_خوانی #خطر_اعدام #اتحاد #فراموش_نمیکنیم #صدای_ما_باشید #ایذه #کرمانشاه #هنر_اعتراضی #هنر_اعتراض #صدامونو_بشنوید #مهسا_امینی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
Forwarded from گفتوشنود
«ارباب کیخسرو پس از تألیف و نشر کتاب «آیینهی آیین مزدیسنی» که بدان اشاره شد و بیشتر به منظور تدریس در بستانها نوشته شده بود، به زودی دریافت که احتیاج مبرمی به تألیف کتاب دیگری نیز هست تا نه فقط برای خود زرتشتیان مفید واقع شود، بلکه چشم دیگران را هم که در نتیجهی تعصبات خشک و تلقینات بیمورد و نظرات ناروا و غلطی که نسبت به اصول و حقایق این دین باستانی پیدا کرده بودند، باز نماید. بنابراین، برای انجام این منظور دست به نگارش کتاب «فروغ مزدیسنی» زد که در سال ۱۲۸۹ شمسی به طبع رسید و در سراسر ایران و بین طبقات کشور توزیع گردید و مورد توجه فوقالعاده واقع شد و در اندک مدتی تمام نسخ آن نایاب گردید؛ این کتاب از آن تاریخ تاکنون بارها چاپ و منتشر شده است.»
این سخنان ناشر کتاب «زرتشت: پیامبری که باید از نو شناخت» است؛ ناشر، یعنی انتشارات جامی، یادآوری میکند که این کتاب، همان «فروغ مزدیسنی»ست که تجدید چاپ میشود. انتشارات جام که یادداشت خود را با امضای «پاینده باد ایران» به پایان برده است، این کتاب قدیمی زندهیاد کیخسرو شاهرخ را در سال ۱۳۸۸ و برای هفمین بار تجدید چاپ کرده است. گفتنیست که همکاران پژوهشی تیم گفتوشنود، به ویژه برای تدارک پادکست دیگرینامه از این کتاب و آثار دیگر زندهیاد کیخسرو شاهرخ، بهرهی بسیار گرفته است.
در فرگرد (فصل) سیزدهم از این کتاب که نام اصلیاش، «فروغ مزدیسنی» است، مولف به تعالیم اجتماعی آیین بهدینی (زرتشتی) میپردازد و از جمله به اتهاماتی پاسخ میدهد که مبتنی بر آن، ازدواج با محارم (خویشان درجهی یک) میان زرتشتیان رایج و امری شرعیست. شاهرخ زیر عنوان «اتهامات بیاساس» در همین بخش مینویسد:
«... افسوس که بیاطلاعان یا نادانسته یا از روی غرض به عمد نسبتهای ناسزا به این کیش بِهین و بافرّهی داده، و آنچه از روی عناد، پیشهی خود کردهاند این است که پناه بر خدا زرتشتیان مادر و خواهر و دختر هر یک از نزدیکان خود را که ممکن است، بدون ترس خدا و خلق، به عقد نکاح خود درمیآورند. (خداوندا مرا از تکرار این ناسزا بیامرز. زیرا غرض از ذکر آن در اینجا رفع این ناسزای کذب محض است نه شرکت در اقرار) و شاهد قول خود را داستان هما و بهمن قرار میدهند. یعنی میگویند به قول شاهنامه چون بهمن دختر خود همای را به عقد مناکحت خویش درآورد که وارث تاج و تخت شده، محض آنکه بهمن زرتشتی بوده، البته این عمل را به قانون زرتشتی نموده! حالا باید درجهی کژی اندیشه و عدم اطلاعات را دید! آیا عقلا و صاحبان انصاف و محققین، پیوسته جزء را دلیل کل قرار میدهند یا کل را دلیل جزء؟ و غیر از سند شاهنامه که سایرین از روی آن چیزی و چیزها نوشتهاند این نسبت به بهمن را چه سند دیگریست و نسبت به کدام یک از سلاطین و شیوخ و اکابر دیگر این طایفه میدهند؟»
در اپیزود شانزدهم از دیگرینامه با نام «آن دیگری هرزه»، با نقل بخشهایی از این کتاب و آثار پژوهشی دیگر در ادبیات زرتشتی، به طرح اتهامات جنسی و جنسیتی به دیگریهای دینی خواهیم پرداخت. برای آنان که مایلند آشنایی مقدماتی با آیین بهدینی و معارف آن، از زبان یکی از مهمترین کنشگران بهدین در تاریخ معاصر ایران به دست آورند، مطالعهی کتاب «زرتشت: پیامبری که باید از نو شناخت» را توصیه میکنیم.
https://x.com/dialogue1402/status/1750940669311389768?s=46
#دیگری_نامه #کیخسرو_شاهرخ #زرتشتی #بهدینی #دیگری_دینی #دگردینی #ازدواج_محارم #خوئیتک_دس #خویدوده #شاهنامه #بهمن #هما
@Dialogue1402
این سخنان ناشر کتاب «زرتشت: پیامبری که باید از نو شناخت» است؛ ناشر، یعنی انتشارات جامی، یادآوری میکند که این کتاب، همان «فروغ مزدیسنی»ست که تجدید چاپ میشود. انتشارات جام که یادداشت خود را با امضای «پاینده باد ایران» به پایان برده است، این کتاب قدیمی زندهیاد کیخسرو شاهرخ را در سال ۱۳۸۸ و برای هفمین بار تجدید چاپ کرده است. گفتنیست که همکاران پژوهشی تیم گفتوشنود، به ویژه برای تدارک پادکست دیگرینامه از این کتاب و آثار دیگر زندهیاد کیخسرو شاهرخ، بهرهی بسیار گرفته است.
در فرگرد (فصل) سیزدهم از این کتاب که نام اصلیاش، «فروغ مزدیسنی» است، مولف به تعالیم اجتماعی آیین بهدینی (زرتشتی) میپردازد و از جمله به اتهاماتی پاسخ میدهد که مبتنی بر آن، ازدواج با محارم (خویشان درجهی یک) میان زرتشتیان رایج و امری شرعیست. شاهرخ زیر عنوان «اتهامات بیاساس» در همین بخش مینویسد:
«... افسوس که بیاطلاعان یا نادانسته یا از روی غرض به عمد نسبتهای ناسزا به این کیش بِهین و بافرّهی داده، و آنچه از روی عناد، پیشهی خود کردهاند این است که پناه بر خدا زرتشتیان مادر و خواهر و دختر هر یک از نزدیکان خود را که ممکن است، بدون ترس خدا و خلق، به عقد نکاح خود درمیآورند. (خداوندا مرا از تکرار این ناسزا بیامرز. زیرا غرض از ذکر آن در اینجا رفع این ناسزای کذب محض است نه شرکت در اقرار) و شاهد قول خود را داستان هما و بهمن قرار میدهند. یعنی میگویند به قول شاهنامه چون بهمن دختر خود همای را به عقد مناکحت خویش درآورد که وارث تاج و تخت شده، محض آنکه بهمن زرتشتی بوده، البته این عمل را به قانون زرتشتی نموده! حالا باید درجهی کژی اندیشه و عدم اطلاعات را دید! آیا عقلا و صاحبان انصاف و محققین، پیوسته جزء را دلیل کل قرار میدهند یا کل را دلیل جزء؟ و غیر از سند شاهنامه که سایرین از روی آن چیزی و چیزها نوشتهاند این نسبت به بهمن را چه سند دیگریست و نسبت به کدام یک از سلاطین و شیوخ و اکابر دیگر این طایفه میدهند؟»
در اپیزود شانزدهم از دیگرینامه با نام «آن دیگری هرزه»، با نقل بخشهایی از این کتاب و آثار پژوهشی دیگر در ادبیات زرتشتی، به طرح اتهامات جنسی و جنسیتی به دیگریهای دینی خواهیم پرداخت. برای آنان که مایلند آشنایی مقدماتی با آیین بهدینی و معارف آن، از زبان یکی از مهمترین کنشگران بهدین در تاریخ معاصر ایران به دست آورند، مطالعهی کتاب «زرتشت: پیامبری که باید از نو شناخت» را توصیه میکنیم.
https://x.com/dialogue1402/status/1750940669311389768?s=46
#دیگری_نامه #کیخسرو_شاهرخ #زرتشتی #بهدینی #دیگری_دینی #دگردینی #ازدواج_محارم #خوئیتک_دس #خویدوده #شاهنامه #بهمن #هما
@Dialogue1402
روز گذشته دفاع علمالهدی از «طرح نور» با استناد به شاهنامه خبرساز شد.
روزنامه عصر ایران با توجه به این سخنان علمالهدی یادداشت خوبی منتشر کرده است که گزیدهای از آن را میخوانیم:
«علمالهدی که گویی دغدغهای مهمتر از حجاب ندارد، در خطبههای نمازجمعه مشهد گفت:
«اصلا حجاب متعلق به فرهنگ ایران است. حتی آن زمان که هنوز اسلام وارد ایران نشده بود، حجاب فرهنگ ایرانیان بود؛ بهخصوص در تاریخ ایران باستان و انعکاس این فرهنگ را می توان در شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی دید؛ آن زمان که از قول منیژه به عنوان نماد یک زن فرهیخته و ایرانی نقل میکند:
منیژه منم، دخت افراسیاب
برهنه ندیده تنم آفتاب.»
نکته اما اینجا ست که منیژه اساسا ایرانی نبوده، بلکه دختر افراسیاب یعنی دختر دشمن ایران بود و برای رسیدن به بیژن او را بیهوش کرد و چون بیژن به هوش آمد، خود را در آغوش منیژه دید و باقی قضایا!
این که اساسا استناد به منیژه در شاهنامه، چقدر با هدف ترویج حجاب و عفاف سازگار است را به شاهنامهشناسان وا میگذاریم.
ولی عجالتا از آقای علمالهدی میپرسیم:
ماجرای بهار ۱۳۹۰ میدان فردوسی مشهد را یادتان است؟
خودتان را معذب نکنید، به خاطرتان میآوریم: آن سال، به مناسبت هزاره سرایش شاهنامه فردوسی - مجموعه از نقاشیهای دیواری با موضوع شاهنامه به مساحت ۲۲۰۰ متر در میدان فردوسی مشهد رسم شد. خلق این اثر هنری حدود یک سال به طول انجامید ولی اداره حفاظت از املاک آستان قدس رضوی، شبانه تعدادی کارگر به محل فرستاد و کل اثر را تا صبح با رنگ سفید محو کردند و از بین بردند!
جوانان هنرمند کشور، یک سال در گرما و سرما ، عاشقانه کار کردند تا این اثر هنری را خلق کنند
ولی یک روز صبح، دیدند که عدهای شبانه روی هنرشان رنگ سفید پاشیدهاند؛ به همین راحتی، به همین تلخی!
شما درست می گویید آقای علم الهدی! زنان ایرانی در طول تاریخ و حتی هزاران سال قبل از اسلام، به شهادت آثار و روایت مورخین، بانوانی نجیب بوده اند با تنپوشهایی از پاکدامنی. اما چرا شما و همفکرانتان - فارغ از موضوع شاهنامه - همواره نسبت به تاریخ و تمدن ایران بیمهری میکنید و حتی گرامیداشت کوروش را بر نمیتابید ولی نیاز که پیدا میکنید دست به دامن ایران باستان می شوید؟!»
#یاری_مدنی_توانا
#مشهد
#نه_به_حجاب_اجباری
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
روزنامه عصر ایران با توجه به این سخنان علمالهدی یادداشت خوبی منتشر کرده است که گزیدهای از آن را میخوانیم:
«علمالهدی که گویی دغدغهای مهمتر از حجاب ندارد، در خطبههای نمازجمعه مشهد گفت:
«اصلا حجاب متعلق به فرهنگ ایران است. حتی آن زمان که هنوز اسلام وارد ایران نشده بود، حجاب فرهنگ ایرانیان بود؛ بهخصوص در تاریخ ایران باستان و انعکاس این فرهنگ را می توان در شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی دید؛ آن زمان که از قول منیژه به عنوان نماد یک زن فرهیخته و ایرانی نقل میکند:
منیژه منم، دخت افراسیاب
برهنه ندیده تنم آفتاب.»
نکته اما اینجا ست که منیژه اساسا ایرانی نبوده، بلکه دختر افراسیاب یعنی دختر دشمن ایران بود و برای رسیدن به بیژن او را بیهوش کرد و چون بیژن به هوش آمد، خود را در آغوش منیژه دید و باقی قضایا!
این که اساسا استناد به منیژه در شاهنامه، چقدر با هدف ترویج حجاب و عفاف سازگار است را به شاهنامهشناسان وا میگذاریم.
ولی عجالتا از آقای علمالهدی میپرسیم:
ماجرای بهار ۱۳۹۰ میدان فردوسی مشهد را یادتان است؟
خودتان را معذب نکنید، به خاطرتان میآوریم: آن سال، به مناسبت هزاره سرایش شاهنامه فردوسی - مجموعه از نقاشیهای دیواری با موضوع شاهنامه به مساحت ۲۲۰۰ متر در میدان فردوسی مشهد رسم شد. خلق این اثر هنری حدود یک سال به طول انجامید ولی اداره حفاظت از املاک آستان قدس رضوی، شبانه تعدادی کارگر به محل فرستاد و کل اثر را تا صبح با رنگ سفید محو کردند و از بین بردند!
جوانان هنرمند کشور، یک سال در گرما و سرما ، عاشقانه کار کردند تا این اثر هنری را خلق کنند
ولی یک روز صبح، دیدند که عدهای شبانه روی هنرشان رنگ سفید پاشیدهاند؛ به همین راحتی، به همین تلخی!
شما درست می گویید آقای علم الهدی! زنان ایرانی در طول تاریخ و حتی هزاران سال قبل از اسلام، به شهادت آثار و روایت مورخین، بانوانی نجیب بوده اند با تنپوشهایی از پاکدامنی. اما چرا شما و همفکرانتان - فارغ از موضوع شاهنامه - همواره نسبت به تاریخ و تمدن ایران بیمهری میکنید و حتی گرامیداشت کوروش را بر نمیتابید ولی نیاز که پیدا میکنید دست به دامن ایران باستان می شوید؟!»
#یاری_مدنی_توانا
#مشهد
#نه_به_حجاب_اجباری
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#شاهنامه
@Tavaana_TavaanaTech
Forwarded from گفتوشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خدایان روی زمین!
دیگرینامه
اپیزود ۲۵
در حالی که شاه هیچگاه در سنت ایرانی پرستیده نشده و با خدا یا خدایان یکی گرفته نشده است، در تمدن کوشانی شواهدی دال بر پرستش شاه مشاهده شده است. با اپیزود بیستوپنجم با نام «خدایان روی زمین» از مجموعه دیگرینامه در خدمت شما هستیم. این اپیزود، چنانکه شنوندگان پیگیر ما انتظار دارند، قرار است به ادامه ماجراهای کوش پیلدندان به روایت ایرانشاه بن ابیالخیر بپردازد.
هدف ما نقل، تحلیل و بررسی چگونگی شکلگرفتن تصویر ضدقهرمان در داستانهای حماسی ایرانیست. بنابراین در دو سه اپیزود اخیر به موازات اشاراتی به داستان ضحاک بهعنوان یک کلانروایت مشهور از یک دیگری اهریمنی، داستان کوش پیلدندان را هم به شما معرفی کردهایم که مطابق با راویان و برسازندگان اصلی این داستان، خود برادرزاده ضحاک بود.
در اپیزود گذشته با نقل از ساقی گازرانی، به وجود نوعی کیش شخصیت در شاهنشاهی کوشان در شرق ایران اشاره کردیم. گازرانی مولف کتاب «کوش پیلدندان: خلق یک ضدقهرمان» به پژوهشهای باستانشناختی درباره شاهنشاهی کوشانی استناد میکند و مینویسد:
«اعتقاد به پرستش شمایل شاه چنان که در مورد کوش پیلدندان میبینیم برای کسی که با مضامین مهم تاریخ کوشان آشنایی دارد، باید بسیار جالب باشد. اشاره کوشنامه به مجسمه کوش که به منظور پرستش در ساختمانی زیبا و باشکوه قرار گرفته است، چه ارتباطی با واقعیتهای تاریخ کوشانیان دارد؟ واقعیت این است که میان این شعر و آنچه به صورت کشفیات باستانشناختی داریم، از جمله سازههایی که مجسمههای پادشاهان کوشان در آنها جایداشتهاند، تناظر و تشابه وجود دارد…»
برای مطالعهی متن کامل این اپیزود به صفحهی گفتوشنود مراجعه کنید در:
https://dialog.tavaana.org/others-25/
و برای شنیدن نسخهی کامل در یوتیوب به:
https://youtu.be/MJlPyt7vV2Y?si=aTXkQZsMNtcM-Ph3
و برای شنیدن نسخهی کامل در کستباکس به:
https://castbox.fm/vb/692209025
و برای شنیدن نسخهی کامل در ساندکلود به:
https://on.soundcloud.com/cQqUFmsfXMA5Y8iA8
مراجعه کنید.
#دیگری_نامه #کوش_پیل_دندان #دیگری_متخاصم #دیگری_دشمن #دشمن #دیگری_سازی #دگردینی #دگرآیینی #دگراندیشی #ساقی_گازرانی #شاهنامه #روایت_شناسی
@Dialogue1402
دیگرینامه
اپیزود ۲۵
در حالی که شاه هیچگاه در سنت ایرانی پرستیده نشده و با خدا یا خدایان یکی گرفته نشده است، در تمدن کوشانی شواهدی دال بر پرستش شاه مشاهده شده است. با اپیزود بیستوپنجم با نام «خدایان روی زمین» از مجموعه دیگرینامه در خدمت شما هستیم. این اپیزود، چنانکه شنوندگان پیگیر ما انتظار دارند، قرار است به ادامه ماجراهای کوش پیلدندان به روایت ایرانشاه بن ابیالخیر بپردازد.
هدف ما نقل، تحلیل و بررسی چگونگی شکلگرفتن تصویر ضدقهرمان در داستانهای حماسی ایرانیست. بنابراین در دو سه اپیزود اخیر به موازات اشاراتی به داستان ضحاک بهعنوان یک کلانروایت مشهور از یک دیگری اهریمنی، داستان کوش پیلدندان را هم به شما معرفی کردهایم که مطابق با راویان و برسازندگان اصلی این داستان، خود برادرزاده ضحاک بود.
در اپیزود گذشته با نقل از ساقی گازرانی، به وجود نوعی کیش شخصیت در شاهنشاهی کوشان در شرق ایران اشاره کردیم. گازرانی مولف کتاب «کوش پیلدندان: خلق یک ضدقهرمان» به پژوهشهای باستانشناختی درباره شاهنشاهی کوشانی استناد میکند و مینویسد:
«اعتقاد به پرستش شمایل شاه چنان که در مورد کوش پیلدندان میبینیم برای کسی که با مضامین مهم تاریخ کوشان آشنایی دارد، باید بسیار جالب باشد. اشاره کوشنامه به مجسمه کوش که به منظور پرستش در ساختمانی زیبا و باشکوه قرار گرفته است، چه ارتباطی با واقعیتهای تاریخ کوشانیان دارد؟ واقعیت این است که میان این شعر و آنچه به صورت کشفیات باستانشناختی داریم، از جمله سازههایی که مجسمههای پادشاهان کوشان در آنها جایداشتهاند، تناظر و تشابه وجود دارد…»
برای مطالعهی متن کامل این اپیزود به صفحهی گفتوشنود مراجعه کنید در:
https://dialog.tavaana.org/others-25/
و برای شنیدن نسخهی کامل در یوتیوب به:
https://youtu.be/MJlPyt7vV2Y?si=aTXkQZsMNtcM-Ph3
و برای شنیدن نسخهی کامل در کستباکس به:
https://castbox.fm/vb/692209025
و برای شنیدن نسخهی کامل در ساندکلود به:
https://on.soundcloud.com/cQqUFmsfXMA5Y8iA8
مراجعه کنید.
#دیگری_نامه #کوش_پیل_دندان #دیگری_متخاصم #دیگری_دشمن #دشمن #دیگری_سازی #دگردینی #دگرآیینی #دگراندیشی #ساقی_گازرانی #شاهنامه #روایت_شناسی
@Dialogue1402
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شاهنامه را بخوانید!
شاهنامه بزرگترین کتاب سیاسی است که در این مملکت نوشته شده است و نشان میدهد که چگونه هر بار کسانی میآیند و وعدهای میدهند برای بهبود جهان، عدالت و... و کمکم این قدرت فاسد و تبدیل به چه گندی میشود. و این تکرار و تکرار میشود و تا اکنون و امروز هم تکرار شده و میشود.
@beyzaiebahram
#بهرام_بیضایی #شاهنامه #دیباچه_نوین_شاهنامه #سهراب_کشی #سیاوش_خوانی #مرگ_یزدگرد #بیضایی #وعده #فقر_فساد_گرونی #استبداد #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
شاهنامه بزرگترین کتاب سیاسی است که در این مملکت نوشته شده است و نشان میدهد که چگونه هر بار کسانی میآیند و وعدهای میدهند برای بهبود جهان، عدالت و... و کمکم این قدرت فاسد و تبدیل به چه گندی میشود. و این تکرار و تکرار میشود و تا اکنون و امروز هم تکرار شده و میشود.
@beyzaiebahram
#بهرام_بیضایی #شاهنامه #دیباچه_نوین_شاهنامه #سهراب_کشی #سیاوش_خوانی #مرگ_یزدگرد #بیضایی #وعده #فقر_فساد_گرونی #استبداد #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech