Qiyinchilik bilan osonchilik bor, degani shu boʻlsa kerak 😊

Shu aytilgan gap kecha yana oʻz tasdiqini topdi. Oxirgi paytlar "Prada" degan soʻzni eshitsam, koʻnglim ayniydigan boʻlib qolgandi.

Sababi juda oddiy. Axir shu paytgacha ikki marta imtihonga kirib yiqilgan edim. Eng qizigʻi, ikkala imtihonga ham tayyorlanib kirgandim.

Lekin harakatni toʻxtatmay, shugʻullanishni davom ettiraverdim. Agar imtihon kunidan bir kun oldin Toshkentga qochib ketganimni hisobga olmasak 😁

Kecha imtihonga borishdan oldin, prava uchun tayyorlagan ustozimning yoniga duo olish uchun bordim. Imtihondan oldin ustozim meni sinovdan oʻtkazdilar.

Chapdagi rasmda natijani koʻrsangiz boʻladi. Rasmda eng yuqori boʻlgan natijani qoʻyganman. Aslida esa 4–5 ta savolda xato qilingan edi.

Ustozim biroz ishonmasdan oq fotiha berdilar. "Hali yana tayyorlanishing kerak", degan gaplari hali ham esimda.

Ichimda bir gap aylanayotgan edi: albatta, qiyinchilik bilan osonchilik bor.

Shu gap ichimda qaytarilaverdi. Qaytarilaverdi.

Oxiri kecha dadam bilan imtihonga bordik. Imtihonga kirishdan oldin dadam: "Sen hech narsani oʻylama, agar yana oʻn marta yiqilsang, oʻn birinchi marta yana imtihonga toʻlov qilishga tayyorman", degan gaplarini eshitdim.

Bu gapni eshitib, oʻzimga boʻlgan ishonchim ikki baravar oshdi.

Imtihon boshlandi. 20 ta savol, 25 daqiqa vaqt. 20 ta savolni 7 daqiqada yechib boʻldim. Va yashil pechat bilan, yorugʻ yuz bilan imtihondan chiqdim.

Asosiy ish tugadi. Endi amaliy imtihonni topshirib olsam, prava qoʻlimda boʻladi.

Undan keyin qolgan ishlarimizni davom etamiz. Aytgancha, oʻsha gap: albatta, qiyinchilik bilan osonchilik bor.

🔵 @Tanitish