STeam

Forwarded from توسعه‌فردی|پرسنال‌برندینگ|کسب‌و‌کار|حمیدرضا‌خونویی

چند روز پیش یکی از دوستانم که مدرس دوره‌های گرافیک کامپیوتریه، با ناراحتی می‌گفت:

«تو این وضعیت جنگ و استرس، دیگه کسی برای آموزش پول نمیده.
چند روزه دارم جون می‌کنم برای ثبت‌نام،
آخرش فقط ۴ نفر اسم نوشتن. من کلاسم رو با کمتر از ۸ نفر اصلاً تشکیل نمیدم،
این همه زحمت برام نمی‌صرفه.»

حرفش آشنا بود.
همون قفل ذهنی‌ای که خیلی از ما داریم:
«اگر عددِ X محقق نشه، اصلاً شروع کردن نمی‌ارزه.»

ازش خواستم کمی درباره شاگردهاش بگه.

وسط حرف‌هاش یک چیز برای من پررنگ شد:
خودش فکر می‌کرد مشکل فقط «بی‌پولی و استرس جنگ»ه،
اما پشت داستان، یک قفل دیگه هم بود:

> خیلی‌ها تو ذهن‌شون این‌طوری شده بود که:
> «تو این وضعیت، یادگرفتن دیگه فایده‌ای نداره.
> بذار ببینیم چی میشه، بعداً…»

یعنی مشتری‌هاش نه فقط از نظر مالی،
بلکه از نظر ذهنی هم روی «یادگیری» دکمه Pause زده بودن.

بهش گفتم:
برای این‌که آدم‌ها بتونن تصمیم بگیرن بیان کلاس،
اول باید این قفل ذهنی رو براشون باز کنی که:

- آموزش تعطیل نشده،
- بقیه هم هنوز دارن یاد می‌گیرن،
- و اتفاقاً توی بحران، کسی که مهارت داره
شانس بیشتری برای بقا و درآمد داره.

اما نکته اینجاست:
تو نمی‌تونی فقط با حرف،
این قفل رو باز کنی.
باید اتفاق واقعی رخ بده.

اینجا رسیدیم به اصل ماجرا.
قفلِ «کمتر از ۸ نفر نمی‌صرفه»
بهش گفتم:
«چرا با همین ۴ نفر کلاس رو شروع نمی‌کنی؟»

گفت:

«کمتر از ۸ نفر باشن نمی‌صرفه برام.
من همیشه با حداقل ۸ نفر کلاس تشکیل می‌دادم.»

این‌جا دقیقاً همان جایی است که
خیلی از کسب‌وکارها می‌میرن:
نه به‌خاطر نبودن مشتری،
بلکه به‌خاطر قفل‌های ذهنی‌ای مثل:

- «کمتر از فلان مبلغ، کار نمی‌کنم.»
- «کمتر از فلان تعداد، دوره رو شروع نمی‌کنم.»
- «تا فلان شرایط کامل نشه، اقدام نمی‌کنم.»

بهش گفتم:
تو الان دو انتخاب داری:

1. صبر کنی تا ۸ نفر کامل بشن
2. یا این‌که با همین ۴ نفر کلاس رو شروع کنی،
حتی اگر از نظر مالی «کم‌سود» یا حتی «بی‌سود» باشه،
اما اجازه بدی یک چیز مهم اتفاق بیفته:

- بقیه ببینن که «کلاس در حال برگزاریه»،
- ببینن آموزش تعطیل نشده،
- ببینن هنوز آدم‌هایی هستن که دارن جلو می‌رن،
- و کم‌کم قفل ذهنی خودشون هم باز بشه.

چیزی شبیه همون «خاک‌خوری» در بازار قدیم

*اما نکته‌ی آموزشی برای مدرس‌ها و فریلنسرها
*
اگر تو هم مدرس، مربی، فریلنسر یا صاحب یک خدمت آموزشی هستی،
چند نکته از این داستان می‌شه درآورد:

1. قفل ذهنی مشتری، فقط «پول ندارم» نیست.
خیلی وقت‌ها قفل اصلی اینه که:
- «الان وقتش نیست.»
- «بذار این شرایط تموم بشه.»
- «فعلاً تمرکز ندارم.»
اگر تو فقط با تخفیف و قیمت‌ بازی کنی
ولی این قفل رو نبینی، باز هم ثبت‌نام نمی‌کنن.

2. برای باز کردن این قفل، باید حرکت واقعی دیده بشه.
این یعنی:
- کلاس با ۱ نفر، ۲ نفر یا ۴ نفر شروع بشه؛
- تو گزارش بدی که:
«فلان دوره شروع شد، جلسه اول برگزار شد،
بچه‌ها روی فلان پروژه دارن کار می‌کنن…»
این تصویر، به بقیه می‌فهمونه که:
- «آموزش زنده است.»
- «دیگران هنوز دارن جلو می‌رن.»
- «اگر من عقب بمونم، ضرر می‌کنم.»

3. *گاهی «نصف‌پر کلاس» از نظر استراتژیک
ارزشمندتر از «کلاس کامل ولی تشکیل‌نشده» است. *
کلاس ۴ نفره شاید
از نظر عددی به‌صرفه نباشه،
ولی از نظر:
- ساختن تصویر «در جریان بودن»،
- ایجاد اعتماد در بقیه،
- جمع کردن نمونه کار و نتیجه،
- و آماده نگه داشتن خودت و برندت
می‌تونه چند برابر ارزش داشته باشه.

4. قفل‌های ذهنی خودت را با نقاب «منطقه‌المالی» قاطی نکن.
خیلی وقت‌ها ما می‌گوییم:
- «نمی‌صرفه.»
اما پشت این جمله،
ترس از شروع، ترس از دیده‌شدن، ترس از شکست،
یا عادت به یک عدد ثابت (مثلاً ۸ نفر، ۱۰ نفر…) خوابیده.

بد نیست هر از چند وقت از خودت بپرسی:
- این عددها واقعاً «حساب‌شده» است
یا فقط «عادت ذهنی» من شده؟

- اگر می‌خواهی بازار به این نتیجه نرسه که
«آموزش تعطیل شده»،
خودت باید با هر تعداد که شد
چراغ کلاس رو روشن نگه داری.

- اگر می‌خواهی تردید آدم‌ها
به «تصمیم برای یادگیری» تبدیل بشه،
باید نشون بدی که دیگران در حال یادگیری‌اند،
نه فقط با حرف، با تصویر و گزارش واقعی.

عضویت در کانال تلگرام
صفحه اینستاگرام

توسعه‌فردی|پرسنال‌برندینگ|کسب‌و‌کار|حمیدرضا‌خونویی

کانال اشتراک ویدیوها، پادکست ها و مطالب
با موضوعات

🎯توسعه فردی
🎯پرسنال برندینگ
🎯بیزینس برندینگ

ارتباط با من

@hrjkhonoei

👏2❤1

715 viewsحمیدرضا جعفرخونویی, 11:06