اینجوری نمیشه
باید یه لنز زوم بخرم

#Melodic_Death_Metal
#Epic_Metal
#Power_Metal 🇫🇮

3:00

گاهی پیچیده ترین مسائل از ساده ترین زاویه دید، برای ما قابل حل میشه، مثلا تو این فضایی که براتون توصیف کردم گاهی به خودم میگم چشم امیدم به ایران خودمون باشه، کشور یکپارچه ای نیستیم؛ مثل یه لحاف چهل تیکه هستیم، یا یه پارچه پاره پاره شده ای که شکاف های اون رو با پارچه های رنگارنگ از جاهای دیگه بهم وصله کردن. فرهنگ های متفاوت نگرش ها و آداب و جهان بینی های متفاوت که خب صحبت راجع بهشون به این سادگی ها نیست. اما به خودم میگم کجا این دنیا بازارهای سنتی و فرش فروشی های مارو داره؟ یا مثلا هنر و فن شعر و ادبیات مارو داره ؟ یا این تاریخ و فرهنگ ایرانی رو داره ؟ هویتی که زیر سنگین ترین آوار رسانه و تکنولوژی و بمباران های اطلاعاتی فضای مجازی و اوضاع معیشتی و سوگ های پی در پی آدم ها، هنوز اصالت خودش رو توی کوچه پس کوچه های رشت و شیراز و بازار های فرش فروشی و بوی گلاب حفظ کرده و هنوز رنگ نباخته و خاکستری نشده. گاهی چشم امیدم به همین فضاها هست، نه برای حرکت تاریخ و سمت و سویی که جهان پیش میره نه اون قضیه اش جداست. این رو برای دل خودم برای دووم آوردن خودم تو جهانی که اینطور نگاهش میکنم میگم.

یکی از باگ هایی که دارم اینه اگه از دختری خوشم بیاد و بنظرم متفاوت از بقیه باشه، به طرز خنده داری دست و پام رو گم میکنم و تو حرف زدن عادی هم خراب میکنم :)))))

برگشتم به یه عادت قدیمی یعنی رادیو گوش دادن.
ایستگاه های رادیویی کشورهای مختلف رو پیدا کنم و آهنگاشونو گوش کنم و زبانشونو بشنوم.
به عنوان شب اول، قرعه افتاد به ایستگاه های رادیویی آمریکا

من اگه فیلسوف بشم، با قلم و نگاه خودم جهان و علوم رو طوری باز تعریف میکنم که مخاطب حس کنه انگار در آغوشش گرفتم و بهش میگم کی گفته تو فقط یه موجود مکانیکی و چمیدونم چارتا کد و الگوریتم هستی ؟
نه ...
تو انسان هستی؛ انسانی که میتونه با شوق و ذوق و هنر و جسارتش، خودش رو فاتح زندگی کنه ...

از کارهای دوران تمرینم
#هنر_من

اون موقع هنوز دوربین فوجی رو نگرفته بودم. هرچند با همین دوربین هم عکسهایی میگرفتم که حس خونه بودن رو میدادن بهم.

اگه گفتید وقت چیه ؟
آفرین وقت اینه تا چند روز دیگه نقاشی جدید رو استارت بزنم

#Traditional_Doom
#Epic_Doom
#Doom_Metal 🇩🇪

اگه تو زندگی بعدیم وکالیست شدم اینو یه سری میخونم خودم

تا قبل تصور میشد زمین مرکز عالم هست و بقیه سیارات دورش درحال گردش هستن. بعدها نظریه کپرنیک مطرح شد و خورشید مرکز عالم بود و سایر سیارات دورش به گردش درمیومدن. تو فلسفه هم معتقد بودن ذهن تابع جهان هست و انسان نگاه خودش رو میتونه با جهان وفق بده و تطبیق کنه کم خب یجورایی باعث شد فلاسفه ای از جمله دکارت و اسپینوزا و لایب نیتس و جلوتر هم کریستیان ولف این اعتماد به نفس رو پیدا کنن که عقل رو ابزار کافی برای پی بردن به حقایق بدونن؛ اما کانت اومد انسان رو از مرکزیت کنار زد و گفت در واقع این جهان هست که خودش رو با ذهن انسان تطبیق میده، یعنی ما به جهان اونجور که باید و هست اشراف نخواهیم داشت؛ در واقع جهان برای ما، اون چیزی هست که از فیلترهای نگاه و ذهن ما عبور کرده و خودش رو نمایان کرده. حالا بحثش طولانی هست که اون به اصطلاح فیلترها چی هستن و به ما چه درکی از جهان دادن.
حرف من چیز دیگه ای هست ...


حرف من اینه ظاهرا اگه بپذیریم به حقایق اونجور که باید و شاید دسترسی نداریم، در عوض از طریق نگاهمون، علی‌رقم زندگی همه ماها تو یک جهان مشترک، هزاران جهان متفاوت رو تجربه میکنیم و اون دنیای بیرونه خارج از نگاه ما، خودش رو با زاویه دید ما تطبیق میده؛ اگه ذهن جمعی خواهان تجربه جهانی بدون هیچ خدایی بدون هیچ قانون اخلاقی باشه، اون جهان خودش رو با اون ذهن جمعی وفق میده و این میشه که اگه خدا و اراده برتری هم پشت این عالم باشه، با این وجود ما در نقطه‌ای از همین عالم، شاهد ظهور تمدن‌ها و اشخاص پوشالی هستیم که چیزی جز تفاله‌های تاریخ بشریت و زایده جهانی تصادفی و بنا شده روی باور به جهان فانی و گذرا نیستن.

اینطور که پیداست باید کتاب بنویسم
حرفهام تموم نشده هنوز

شب ها هوا واقعا عالیه اصلا قابل وصف نیست. نمیدونم چرا ولی این چنین هوایی رو فراموش کرده بودم و برام تازگی داره