فکر می‌کنم این روزها بیشتر از هرچیزی، نیاز داری یکی این را به تو بگوید:
لازم نیست همیشه در حالِ پیدا کردنِ معنای همه‌چیز باشی. قرار نیست هر سؤال، جوابی داشته باشد و هر ابهامی، روزی روشن شود. بعضی از زیباترین بخش‌های زندگی، درست همان جاهایی شکل می‌گیرند که دست از جنگیدن با ندانستن برمی‌داری.
تو لازم نیست خودت را همین امروز کامل بشناسی. آدم‌ها بارها در طول زندگی‌شان گم می‌شوند، تغییر می‌کنند و دوباره خودشان را پیدا می‌کنند. پس اگر هنوز میان کتاب‌ها، فکرها و شب‌های طولانی در جست‌وجوی خودت هستی، نترس. شاید مقصد، پیدا کردنِ یک پاسخ نباشد؛ شاید مقصد این باشد که هر روز، کمی عمیق‌تر از دیروز زندگی را نگاه کنی.
گاهی کافی است به جای اینکه همه‌چیز را بفهمی، فقط اجازه بدهی زندگی آرام‌آرام خودش را به تو نشان بدهد.

برای Hiraeth عزیز🤎

در حرکت 📸🍃

از عکاسیایی که تو شمال کردم ببینیم

بعدش به شعبه هتل پارسیان شمال هم رفتم و اصل عکاسی رو گذاشته بودم برای اونجا و متاسفانه اجازه این کار رو ندادن بهم و این مجموعه ناقص موند.
در طول سفر تا الان دلم همش پیش هتل پارسیان بوده و هست =)))))))

#Neo_Classical
#Violincello 🇬🇧

تا قبل، تصوری از فلسفه کانت نداشتم ولی یه حسی بهم میگفت اگه روزی شروع به خوندن زندگی و نگرشش بکنم، حس کسی رو خواهم داشت که با یک دوست، به آسمان شب خیره شده و راجع به ستاره‌ها باهم صحبت میکنن. نمیدونم چرا چنین فکری میکردم، تا اینکه اتفاقی به این جمله ازش برخورد کردم ...


″دو چیز روح را به اعجاب می‌آورد و هرچه اندیشه و تأمل بیش کنی اعجاب و احترام نسبت به آن دو چیز همواره تازه و افزون میشود: یکی آسمان پرستاره که بالای سر ما جا دارد؛ دیگر، قانون اخلاقی که در دل ما نهاده شده.″

بی تو هر شب منم و گوشه‌ی تنهاییِ خویش
پای در دامنِ غم، سَر به گریبانِ ملال...

#هلالی_جغتایی


Artist: Vermilia

«اونقدر در جست‌وجوی معنای زندگی نباش که خودِ زندگی رو از دست بدی.»
چون از حرف‌ها و نوشته‌هات حس می‌کنم آدمی هستی که خیلی فکر می‌کنه، دنبال فهمیدن خودت، آدم‌ها و جهان اطرافتی. این عمق نگاهت قشنگه، اما گاهی ممکنه اونقدر درگیر پیدا کردن جواب همه‌چیز بشی که خودِ لحظه‌هایی که داری زندگی‌شون می‌کنی رو فراموش کنی.

https://t.me/Songsofhiraeth

:)

اینکه آدما با دیدن رنگ آبی یاد من میوفتن حس خیلی خوبی بهم میده

نظر شوپنهاور راجع به هگل =))))))))

از چیزهایی که جدیدا یاد گرفتم و قبولش یکم برام سخت بود، این هست که اگه شواهد و قرائن نشون میدن که زندگیت داره رو به تغییر میره و لازم هست دیگه یه چیزایی رو رها کنی و نقش یه چیزایی و یه آدمایی قراره بره رو به کمرنگ شدن، باید بپذیری و استقبال کنی حتی اگه این پروسه، خیلی خوشایند بنظر نیاد. منم نمیدونم تهش چی میشه ولی مقاومت با خواسته ها و روندی که زندگی در پیش میگیره برای تغییر دادنت، به مراتب سخت‌تر و دردناک تر از این هست که بخوای به این فکر کنی که این تغییرات تورو به کجا قراره برسونه .

همه ما انسان ها قبول داریم که انسان دارای نیرویی به نام عقل است؛ اما از طرفی هم هرچه انسان عمیق‌تر باشد می‌فهمد که نیروی عقل برای رسیدن به سعادت مزاحم است. انسان هرچقدر کمتر از عقل برخوردار باشد، سعادتمندتر است. آدمهایی که ساده لوح اند، زودباورتراند، قدرت استدلال عمیق و قوی‌ای ندارند، زودتر هم احساس شادمانی و خوشبختی و بهروزی می‌کنند.

/ به نقل از کانت در پیشگفتار بنیادهای مابعدالطبیعه اخلاق