بین خطوط سیاست

📢

هشداری که جدی گرفته نشد؛ وقتی کارما به سراغ اروپا می‌آید !

✍مهدی نوذر

سه سال پیش، شاهزاده رضا پهلوی به سیاستمداران و تصمیم‌گیران جهان هشدار داد که نادیده گرفتن مبارزه مردم ایران با جمهوری اسلامی، برایشان بی‌هزینه نخواهد بود. اما مثل همیشه، منافع سیاسی و اقتصادی بر سرنوشت یک ملت ترجیح داده شد. صدای مردم ایران شنیده نشد و بسیاری از همان سیاستمدارانی که امروز از آزادی و دموکراسی حرف می‌زنند، دیروز در برابر سرکوب مردم ایران سکوت کردند.

امروز که به تحولات فرانسه و بریتانیا نگاه می‌کنم، ناخودآگاه به یاد آن هشدار می‌افتم. به یاد اینکه تاریخ گاهی چطور اشتباهات سیاسی را به شکلی دیگر به خود سیاستمداران بازمی‌گرداند.

فرانسه برای ما ایرانی‌ها فقط یک کشور اروپایی نیست؛ نامش با نوفل‌لوشاتو و روزهای منتهی به انقلاب ۵۷ گره خورده است. همان کشوری که خمینی در آن اقامت داشت و از فرصت حضور در نزدیکی پاریس برای ارتباط با رسانه‌های جهانی استفاده کرد. بخشی از روشنفکران و چپ‌گرایان آن روزگار هم چنان در دشمنی با شاه فقید غرق شده بودند که خطر واقعی حکومت مذهبی را ندیدند یا نخواستند ببینند و نتیجه این تساهل ملتی گرفتار حکومتی شد که نزدیک به نیم قرن است آزادی، زندگی و آینده‌اش را گروگان گرفته است.

اما ظاهراً بعضی‌ها هنوز از تاریخ چیزی یاد نگرفته‌اند!

چپ‌گرایی افراطی، وقتی با ساده‌انگاری در برابر اسلام‌گرایی سیاسی همراه می‌شود، می‌تواند به یکی از خطرناک‌ترین تناقض‌های دنیای امروز تبدیل شود. جریانی که ادعای دفاع از آزادی و حقوق زنان را دارد، اما گاهی در برابر جریان‌هایی که با همین آزادی‌ها و حقوق اساسی دشمنی دارند، سکوت می‌کند یا حتی برای مخالفت با راست‌گرایان، خطر آن‌ها را کوچک جلوه می‌دهد. دفاع از حقوق مسلمانان یک چیز است و چشم بستن بر افراط‌گرایی مذهبی چیزی کاملاً متفاوت.

امروز فرانسه و بریتانیا با چالش‌های جدی در زمینه مهاجرت، ادغام اجتماعی، افراط‌گرایی و شکاف‌های سیاسی روبه‌رو هستند. قرار نیست همه مسلمانان را با اسلام‌گرایان یکی بدانیم؛ اما قرار هم نیست به اسم رواداری، درباره مشکلات واقعی سکوت کنیم. جامعه‌ای که از ترس برچسب خوردن، نتواند درباره تهدیدهای آزادی و دموکراسی حرف بزند، دیر یا زود هزینه این سکوت را می‌پردازد.

اینجاست که مفهوم کارما معنا پیدا می‌کند. نه اینکه مردم فرانسه یا بریتانیا سزاوار رنج باشند، بلکه هیچ سیاستمداری نمی‌تواند برای همیشه از پیامد تصمیم‌های اشتباهش فرار کند. وقتی دیروز خطر را برای مردم ایران نادیده گرفتی، امروز نمی‌توانی انتظار داشته باشی که جهان از پیامدهای همان سیاست‌ها در امان بماند.

شاهزاده رضا پهلوی هشدار داد که بی‌تفاوتی در برابر مبارزه مردم ایران هزینه خواهد داشت. آن روز بسیاری نشنیدند؛ امروز اما شاید زمان آن رسیده باشد که غرب به صدای ملتی گوش بدهد که ۴۷ سال است بهای یک اشتباه تاریخی را می‌پردازد.

از نوفل‌لوشاتو تا خیابان‌های اروپا، یک درس روشن وجود دارد: آزادی را نمی‌توان قربانی مصلحت کرد، افراط‌گرایی را نمی‌توان با سکوت مهار کرد و تاریخ را نمی‌توان برای همیشه نادیده گرفت.

کارما شاید دیر برسد، اما وقتی رسید، دیگر نمی‌توان وانمود کرد که هیچ هشداری در کار نبوده است.

@politicscafe

Please open Telegram to view this post