دلیلی نداره اصلا خودم و کارام رو برای کسی توضیح بدم؛ اون کسی که بالغ باشه میفهمه، اون کسی هم که نمیفهمه زیپ دهنشو بکشه فعلا نطق نکنه.
قرار نیست به دیدگاه و نظرات نامعتبر خیلی‌ها جواب پس بدم!

مخالفان اسلامِ تحریف‌ شده، در تلاش‌اند تا تمام اعتقادات نیاکان و تاریخ را زیر سؤال ببرند؛ غافل از آنکه نه دلیل محکمی برای ادعای خود دارند و نه حتی می‌توانند برای خویش توضیح دهند که چرا مخالف‌اند.
من به شما می‌گویم:

۱۴۰۰ سال پیش، قومی از قریش، از شاخهٔ بنی‌هاشم، برای پاسداری از عدالت، آزادی و ارادهٔ فردی انسان به پا خاستند و جان خود را در راه حقانیت و رهایی انسان از بردگیِ خدانمایان فدا کردند.
در سال ۱۴۰۴ هجری شمسی نیز، قومی شجاع از تبار پارس برای مقابله با ظلم و استکبار، و برای پاسداشت حق بنیادین انسان یعنی آزادی فردی و زندگی در سایهٔ عدالت به پا خاستند و نام خود را جاودانه کردند.

رسالت هر دو یکی بود:
عدالت، یورش علیه ظلم و ظالم، آزادی فردی، و پاسداری از حقوق ذاتی انسان.

نمک‌ خورده، نمکدان نمی‌شکند!
حسین و اهل‌ بیت حسین را در تاریخ خواندیم؛ اما جاویدنامان و اهل‌ بیت جاویدنامان را زندگی کردیم.
فراموش نکنید که حسین را هم مسلمانانی کشتند که خود ادعای خداپرستی می‌کردند و از حافظین قرآن بودند.
نمی‌توانیم مدعی حمایت از آزادی باشیم، اما تنها از یک قشر حمایت کنیم.
نمی‌توانیم به خاطر بوی ناخوشایند یک گل، از عطر تمام گلستان بیزار شویم.
نمی‌توانیم برای عدالت و رفع تبعیض اجتماعی فریاد بزنیم، اما فقط برای دیدگاه شخصی خود، خودخواهانه بجنگیم.
نام‌ها عوض می‌شوند، چهره‌ها تغییر می‌کنند، اما ماهیت‌ها تغییر نمی‌کنند.

آگاه باشید...!

-حمید رضایی‌منش.

شاید تمام ماجرا انتهای خوب نباشد؛
شاید همه چیز خود ماجراست...

یکی قطره باران ز ابری چکید
خجل شد چو پهنای دریا بدید
که جایی که دریاست من کیستم؟
گر او هست حقا که من نیستم
چو خود را به چشم حقارت بدید
صدف در کنارش به جان پرورید
سپهرش به جایی رسانید کار
که شد نامور لؤلؤ شاهوار
بلندی از آن یافت کاو پست شد
در نیستی کوفت تا هست شد
تواضع کند هوشمند گزین
نهد شاخ پر میوه سر بر زمین

سعدی > بوستان > باب چهارم در تواضع > بخش ۲ - حکایت در این معنی

- ما دوباره زندگی خواهیم کرد، زندگی دوم لحظه‌ای آغاز خواهد شد که آگاهی را به زیستن ترجیح میدهیم، نه صرفا گذراندن زندگی را!

تو مبین که بر درختی یا به چاه
تو مرا بین که منم مفتاح راه

نظم، تعهد، پشتکار...

شش ماه پیش بود؛
درست یک روز مثل امروز، که تمام مصیبت‌ها شروع شد.
یک روز که تمام امید یک خانواده فرو ریخت،
یک روز که شاخ و برگ‌های زندگی خشک شدند و فقط تنه‌های زخمی موند،
یک روز که با هر قطره اشک مردم یک خشت از باورای فرسوده باهاش می‌ریخت،
یک روز که مردم تمام تاب و تواناشون رو جمع کردند تا یک زیپ 10 گرمی رو باز و بسته کنن یا شاید چندین جفت کفشِ تو خون و خاک مالیده شده رو از خیابونا بردارن...
شش ماه گذشت اما ششصد سال هم بگذره، تاریخ فراموش نمیکنه!
شش ماه پیش بود؛
ما فراموش نکردیم...
ما فراموش نخواهیم کرد...!

نقطه‌ی پایانِ نسل طلایی فوتبالِ جوانی ما هم امشب سر جای خودش ایستاد.
شروع جمله و خط جدید فوتبال شاید جذاب باشه اما هیچوقت نمیتونه دلخوشی ما رو به فوتبال برگردونه.
پایان اسطوره ها،
پایان فوتبال،
و پایان جوانی و پا گذاشتن در یک مسیر جدید و جدی از زندگی... .
¡Viva Messi! 🇦🇷🐐

هنر، ادبیات و سینما پل درستِ ارتباط با بقیه انسان‌هاست؛ از سمت درست به آدم‌ها نزدیک شید!

عاقبت، پس از بسی تأمل در احوالِ دهر، دنیا و عقبی، مرا معلوم گشت که حقیقت چیست و فرجام کار بر چه منوال خواهد بود😃:

مجموعه قباحت‌های زندگی، فقط یک چیز را با قاطعیت مشخص خواهد کرد و آن هم چگونگی مرگ است.
زیبا زیست کنید تا زیبا بمیرید!

اذان صبح رسید و سحر خون گریست
باد، خبر را به تمام شهر رساند
طناب ماند و سکوت...
اما نام انسان، از یاد نرفت!

چنان باش فارغ ز بار تعلق؛
که بر دوش اگر سر نباشد، نباشد...

حکومت تمامیت‌خواه می‌کوشد میان حکومت و کشور تفاوتی باقی نگذارد تا مخالفت با حکومت را خیانت به کشور جلوه دهد‌.

می‌خواهم خلاصه و جدی بگویم:
بسیار مهم است که خودمان باشیم و نه چیز دیگری؛ اگر می‌دانستم چگونه این حرف را به شیوه‌ای والاتر بیان کنم،‌ به شما می‌گفتم.
از رؤیای تأثیر گذاشتن بر دیگران دست بر دارید، درباره خود مسائل فکر کنید!

اگر روزی بمیرم از تهی دستی در این دنیا
شرافت را نمی‌بخشم، به کوهی از طلا حتی
که ذره ذره جمعِ آبرو کردم ولی هرگز
نخوردم نانِ هرکس را، نگشتم راهیِ هرجا

دور از جسارت در محضر بزرگان؛
مشکل لینک ناشناس برطرف شد و به دیده‌ی منت، مجددا پذیرای کلام شما خوبان خواهم بود.♥️