چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی.«۱محرم۴۰۵»

دلم می‌خواهد یک چیزهایی را خدمتتان عرض بنمایم اما دست و بال‌هایم بسته است.

یه دیالوگی هست تو فیلم "شب‌های روشن" که میگه:
'روزها فکر کردن فایده نداره.
صدا و نور و شلوغی ،مزاحم خیال‌بافیِ آدمه.
باید صبر کرد تا شب بشه..'

بی‌راه هم نمی‌گفت.

وقتی پیش بابا غر میزنم مثل بقیه نمیگه "بسه دیگه ،انقدر غر نزن ،فقط ایگنور کن ،اهمیت نده ،فلان و بسان" بجاش میشینه با دقت گوش میده و کمابیش هم جوابمو میده.

دوست ،دوست را کامل می‌کند ؛همان‌گونه که یک نیمه‌ی در ،نیمه‌ی دیگر را ؛اما یک نیمه‌ی در ،در نیمه‌ی دیگر حل نمی‌شود ،محو نمی‌شود ،نابود نمی‌شود.
این شبیه شدن‌ها مسأله‌یی‌ست که باعث می‌شود ما غالبا تنها بمانیم ،چرا که از مقلد بیزاریم یا از اینکه تقلید کنیم ؛مگر آنکه دوستی را با دلقکی برابر بدانیم ما می‌خواهیم کسی با ما باشد که ما نباشد ،دست‌گیرنده‌ی ما باشد و دست‌گیرنده‌اش باشیم ،هشدار دهنده‌ی ما باشد و هشدار دهنده‌ی او باشیم ،بیدار کننده‌ی ما و بیدار کننده‌اش..
رفیقی که تو را دائما تایید می‌کند یا تحسین ،اسیر است نه رفیق.

یک دقیقه تفکر ، نادر ابراهیمی

در زندگی هر کس یک نقطه‌ی بدون بازگشت وجود دارد و در موارد خیلی کمی ،نقطه‌ای است که دیگر نمی‌توانی جلوتر بروی و وقتی به آن نقطه رسیدیم ،تنها کاری که می‌توانیم بکنیم در آرامش پذیرفتن واقعیت است.
اینطوری زنده می‌مانیم.

کافکا در ساحل ، هاروکی موراکامی

ما هیچ‌گاه به امروز بر نمی‌گردیم،
هرچه لازم است را بردارید.

دو هفته‌س دارم بدترین فروپاشی روانی رو تجربه میکنم.