عمر بگذشت به بی حاصلی و بولهوسی

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

هزار جهد بکردم که یار من باشی

ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

زین خوش رقم که بر گل رخسار می کشی

سلیمی منذ حلت بالعراق

کتبت قصه شوقی و مدمعی باکی

یا مبسما یحاکی درجا من اللآلی

سلام الله ما کر اللیالی

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

زان می عشق کزو پخته شود هر خامی

که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامیپ

اتت روائح رند الحمی و زاد غرامی

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

ز دلبرم که رساند نوازش قلمی

احمدالله علی معدله السلطان

وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی

هواخواه تو ام جانا و می دانم که می دانی

گفتند خلایق که توئی یوسف ثانی