صبح است ساقیا قدحی پر شراب کن

ز در درآ و شبستان ما منور کن

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

کرشمه ای کن و بازار ساحری بشکن

بالابلند عشوه گر نقش باز من

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من

نکته ای دلکش بگویم خال آن مهرو ببین

شراب لعل کش و روی مه جبینان بین

می فکن بر صف رندان نظری بهتر از این

به جان پیر خرابات و حق صحبت او

گفتا برون شدی به تماشای ماه نو

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

ای آفتاب آینه دار جمال تو

ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو

تاب بنفشه می دهد طره مشک سای تو

مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو

خط عذار یار که بگرفت ماه از او

گلبن عیش می دمد ساقی گلعذار کو

ای پیک راستان خبر یار ما بگو

خنک نسیم معنبرشمامه دلخواه