دارای جهان نصرت دین خسرو کامل

به وقت گل شدم از توبه شراب خجل

اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

هر نکته ئی که گفتم در وصف آن شمایل

ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل

عشقبازی و جوانی و شراب لعل فام

مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام

عاشق روی جوانی خوش نوخاسته ام

بشری اذاالسلامه حلت بذی سلم

بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم

دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم

بغیر از آن که بشد دین و دانش از دستم

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی دردم

مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی دردم

سالها پیروی مذهب رندان کردم

دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم

هرچند پیر و خسته دل و ناتوان شدم

خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

ز دست کوته خود زیر بارم

گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم