گُداخت جان، که شود کار ِ دل تمام و نشد
بسوختیم در این آرزو یِ خام و نشد

به‌لابه گفت: شبی میر ِ مجلس تو شوم.
شُدم به رغبت ِ خویش‌اش کمین غلام و نشد

پیام داد که خواهم‌نشست با رندان
بِشُد به رندی و دُردی‌کشی‌م نام و نشد

روا ست در بَر اگر می‌تپد کبوتر ِ دل
که دید در ره ِ خود تاب و پیچ ِ دام و نشد

بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب ِ لعل
چه خون که در دل‌ام افتاد هم‌چو جام و نشد

به کوی ِ عشق مَنِه بی دلیل ِ راه قَدَم
که من به‌خویش نمودم صد اهتمام و نشد

فغان که در طلب ِ گنج‌نامه‌یِ مقصود
شدم خراب ِ جهانی زِ غم‌تمام و نشد

دریغ و درد که در جست‌و‌جو یِ گنج ِ حضور
بَسی شُدم به گدایی بَر ِ کرام و نشد

هزار حیله برانگیخت حافظ از سَر ِ فکر
در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

#حافظ #غزل 168 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/524

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوست‌داران را چه شد

آب ِ حیوان تیره‌گون شد خضر ِ فرّخ پِی کجا ست
خون چکید از شاخ ِ گل باد ِ بهاران را چه شد

#حافظ
@SETIQ

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوست‌داران را چه شد

آب ِ حیوان تیره‌گون شد خضر ِ فرّخ پِی کجا ست
خون چکید از شاخ ِ گل باد ِ بهاران را چه شد

کس نمی‌گوید که یاری داشت حقّ ِ دوستی
حق‌شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد

لعلی از کان ِ مروّت برنیامد سال‌ها ست
تابش ِ خورشید و سعی ِ باد و باران را چه شد

شهر ِ یاران بود و خاک ِ مهربانان این دیار
مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد

گوی ِ توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند
کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد

صدهزاران گل شکفت و بانگ ِ مرغی برنخاست
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد

زهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت
کس ندارد ذوق ِ مستی می‌گُساران را چه شد

حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند خموش
از که می‌پرسی که دور ِ روزگاران را چه شد

#حافظ #غزل 169 #تصحیح_قزوینی_غنی
SETIQ@
https://t.me/Setiq/527

زاهد ِ خلوت‌نشین، دوش به می‌خانه شد
از سَر ِ پیمان برفت با سَر ِ پیمانه شد

صوفی‌یِ مجلس که دی جام و قدَح می‌شکست
باز به یک‌جرعه می عاقل و فرزانه شد

#حافظ
@SETIQ

زاهد ِ خلوت‌نشین، دوش به می‌خانه شد
از سَر ِ پیمان برفت با سَر ِ پیمانه شد

صوفی‌یِ مجلس که دی جام و قدَح می‌شکست
باز به یک‌جرعه می عاقل و فرزانه شد

شاهد ِ عهد ِ شباب آمده‌بود اَش به خواب
باز به پیرانه‌سر عاشق و دیوانه شد

مغ‌بَچه‌ئی می‌گذشت راه‌زن ِ دین و دل
در پِی ِ آن آشنا از همه بی‌گانه شد

آتش ِ رخ‌سار ِ گل خرمن ِ بلبل بسوخت
چهره‌یِ خندان ِ شمع آفَت ِ پروانه شد

گریه‌یِ شام و سَحَر، شُکر که ضایع نگشت
قطره‌یِ باران ِ ما گوهر ِ یک‌دانه شد

نرگس ِ ساقی بِخوانْد آیت ِ افسون‌گری
حلقه‌یِ اوراد ِ ما مجلس ِ افسانه شد

منزل ِ حافظ کنون بارگَه ِ پادشا ست
دل بَر ِ دل‌دار رفت، جان بَر ِ جانانه شد
#حافظ #غزل 170 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/529

دوش از جناب ِ آصف پیک ِ بشارت آمد
ک‌از حضرت ِ سلیمان عشرت اشارت آمد

خاک ِ وجود ِ ما را از آب ِ دیده گِل کُن
ویران‌سرا یِ دل را گاه ِ عمارت آمد
#حافظ
@SETIQ

دوش از جناب ِ آصف پیک ِ بشارت آمد
ک‌از حضرت ِ سلیمان عشرت اشارت آمد

خاک ِ وجود ِ ما را از آب ِ دیده گِل کُن
ویران‌سرا یِ دل را گاه ِ عمارت آمد

این شرح ِ بی‌نهایت ک‌از زلف ِ یار گفتند،
حرفی‌ست از هزاران ک‌اندر عبارت آمد

عیب‌ام بپوش زنهار ای خرقه‌یِ می آلود
ک‌آن پاک ِ پاک‌دامن بهر ِ زیارت آمد

امروز جا یِ هر کس پیدا شود زِ خوبان
ک‌آن ماه ِ مجلس‌افروز اندر صدارت آمد

بر تخت ِ جَم که تاج‌اش معراج ِ آسمان است
همّت نِگَر که موری با آن حقارت آمد

از چشم ِ شوخ‌اش ای دل ایمان ِ خود نگه‌دار
ک‌آن جادو یِ کمان‌کش بر عزم ِ غارت آمد

آلوده‌ای تو حافظ! فیضی زِ شاه درخواه
ک‌آن عنصر ِ سماحت، بهر ِ طهارت آمد

دریا ست مجلس ِ او. دَریاب وقت و دُر یاب
هان! ای زیان رسیده! وقت ِ تجارت آمد
#حافظ #غزل 171 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/531

عشق ِ تو نهال ِ حیرت آمد
وصل ِ تو کمال ِ حیرت آمد

بس غرقه‌یِ حال ِ وصل، ک‌آخر
هم بر سر ِ حال ِ حیرت آمد
#حافظ
@SETIQ

عشق ِ تو نهال ِ حیرت آمد
وصل ِ تو کمال ِ حیرت آمد

بس غرقه‌یِ حال ِ وصل، ک‌آخر
هم بر سر ِ حال ِ حیرت آمد

یک‌دل بنما! که در ره ِ او
بر چهره نه خال ِ حیرت آمد

نه وصل بمانَد و نه واصل
آن‌جا که خیال ِ حیرت آمد

از هر طرفی که گوش کردم
آواز ِ سوآل ِ حیرت آمد

شد منهزم از کمال ِ عزّت
آن‌را که جلال ِ حیرت آمد

سر تا قدم ِ وجود ِ حافظ
در عشق، نهال ِ حیرت آمد
#حافظ #غزل 172 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/533

در نماز اَم خَم ِ ابرو یِ تو با یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

از من اکنون طمع ِ صبر و دل و هوش مَدار
ک‌آن تحمّل که تو دیدی، همه بر باد آمد
#حافظ
@SETIQ

در نماز اَم خَم ِ ابرو یِ تو با یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

از من اکنون طمع ِ صبر و دل و هوش مَدار
ک‌آن تحمّل که تو دیدی، همه بر باد آمد

باده صافی شُد و مرغان ِ چمن مست شدند
موسم ِ عاشقی و کار به بنیاد آمد

بو یِ بِه‌بود زِ اوضاع ِ جهان می‌شنوم
شادی آورد گُل و باد ِ صبا شاد آمد

ای عروس ِ هنر از بخت شکایت مَنما
حجله‌یِ حُسن بیارای که داماد آمد

دل‌فریبان ِ نباتی همه زیور بستند
دل‌بَر ِ ما ست که با حُسن ِ خداداد آمد

زیر ِ بار اَند درختان که تعلّق دارند
ای خوشا سرو که از بار ِ غم آزاد آمد

مطرب! از گفته‌یِ حافظ غزلی نغز بخوان
تا بگویم؛ که زِ عهد ِ طَرب‌ام یاد آمد
#حافظ #غزل 173 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/535

مژده ای دل! که دگر باد ِ صبا بازآمد
هدهد ِ خوش‌خبر از طَرف ِ سَبا بازآمد

برکش ای مرغ ِ سحر نغمه‌یِ داوودی باز
که سلیمان ِ گُل از باد ِ هوا بازآمد
#حافظ

مژده ای دل! که دگر باد ِ صبا بازآمد
هدهد ِ خوش‌خبر از طَرف ِ سَبا بازآمد

برکش ای مرغ ِ سحر نغمه‌یِ داوودی باز
که سلیمان ِ گُل از باد ِ هوا بازآمد

عارفی کو که کند فهم زبان سوسن
تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد

مردمی کرد و کَرَم لطف ِ خداداد به من
ک‌آن بت ماه رُخ از راه ِ وفا بازآمد

لاله بو یِ می ِ نوشین بشنید از دم ِ صبح
داغ‌دل بود، به امّید ِ دوا بازآمد!

چشم ِ من در ره ِ این قافله‌یِ راه بماند
تا به گوش ِ دل‌ام آواز ِ «دَرا» بازآمد

گر چه حافظ در ِ رنجِش زد و پیمان بشکست
لطف ِ او بین! که به‌لطف از در ِ ما بازآمد
#حافظ #غزل 174 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/537

دکتر محمد استعلامی در یک فایل ویدیویی یک ساعت و بیست دقیقه از حافظ می گوید. نکته های دقیق و تسلط مثال زدنی این استاد دانشگاه و پژوهش گر ادبی بسیار آموختنی است.
@SETIQ

صبا به تهنیت ِ پیر ِ می فروش آمد
که موسم ِ طرب و عیش و ناز و نوش آمد

هوا مسیح‌نفس گشت و باد نافه‌گشای
درخت، سبز شد و مرغ در خروش آمد
#حافظ
@SETIQ

صبا به تهنیت ِ پیر ِ می فروش آمد
که موسم ِ طرب و عیش و ناز و نوش آمد

هوا مسیح‌نفس گشت و باد نافه‌گشای
درخت، سبز شد و مرغ در خروش آمد

تنور ِ لاله چنان بَرفروخت باد ِ بهار
که غنچه غرق ِ عرَق گشت و گل به جوش آمد

به گوش ِ هوش نیوش از من و به عشرت کوش
که این سخن سحر از هاتف‌ام به گوش آمد

زِ فکر ِ تفرقه بازآی تا شَوی مجموع
به‌حُکم ِ آن که: چو شُد اهرمن، سروش آمد

زِ مرغ ِ صبح، ندانم که سوسن آزاد
چه گوش کرد که با ده زبان، خموش آمد

چه جا یِ صحبت ِ نامحرم است مجلس ِ انس
سَر ِ پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد

ز خانقاه به می‌خانه می‌رود حافظ
مگر زِ مستی‌یِ زهد ِ ریا به هوش آمد

#حافظ #غزل 175 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/540

سَحر اَم دولت ِ بیدار به بالین آمد
گفت: برخیز که آن خسرو شیرین آمد

قدحی دَرکش و سرخوش به تماشا بخرام
تا ببینی که نگار اَت به چه آیین آمد
#حافظ

سَحر اَم دولت ِ بیدار به بالین آمد
گفت: برخیز که آن خسرو شیرین آمد

قدحی دَرکش و سرخوش به تماشا بخرام
تا ببینی که نگار اَت به چه آیین آمد

مژدگانی بده ای خلوتی‌یِ نافه‌گشای
که ز صحرای ختن آهویِ مشکین آمد

گریه، آبی به رخ ِ سوخته‌گان بازآورد
ناله، فریادرس ِ عاشق ِ مسکین آمد

مرغ ِ دل، باز هوادار ِ کمان‌ابرویی‌ست
ای کبوتر! نگران باش که شاهین آمد

ساقیا می بده و غم مخور از دشمن و دوست
که به کام ِ دل ِ ما آن بشد و این آمد

رسم ِ بدعهدی‌یِ ایام چو دید ابر ِ بهار
گریه‌اش بر سمن و سنبل و نسرین آمد

چون صبا گفته‌یِ حافظ بشنید از بلبل
عنبرافشان به تماشا یِ ریاحین آمد

#حافظ #غزل 176 #تصحیح_قزوینی_غنی

https://t.me/Setiq/542
@SETIQ

نه هر که چهره برافروخت، دل‌بری داند
نه هر که آینه سازد، سکندری داند

نه هر که طَرْف ِ کُلَه کج نهاد و تند نشست،
کلاه‌داری و آیین ِ سروری داند
#حافظ

نه هر که چهره برافروخت، دل‌بری داند
نه هر که آینه سازد، سکندری داند

نه هر که طَرْف ِ کُلَه کج نهاد و تند نشست،
کلاه‌داری و آیین ِ سروری داند

تو بنده‌گی چو گدایان به شرط مُزد مَکُن
که دوست، خود، رَوش ِ بنده‌پروری داند

غلام ِ همّت ِ آن رِند ِ عافیت‌سوز اَم
که در گداصفتی، کیمیاگری داند

وفا و عهد نکو باشد اَر بیاموزی
وگرنه هر که تو بینی، ستم‌گری داند

بباختم دل ِ دیوانه و ندانستم
که آدمی بَچه‌ئی شیوه‌یِ پَری داند

هزار نکته‌یِ باریک‌تر زِ مو این‌جا ست
نه هر که سر بتراشد قلندری داند

مدار ِ نقطه‌یِ بینش، زِ خال ِ تو ست مرا
که قدر ِ گوهر ِ یک‌دانه، جوهری داند

به قدّ و چهره هر‌آن‌کس که شاه ِ خوبان شد
جهان بگیرد اگر دادگستری داند

ز شعر ِ دل‌کش ِ حافظ کسی بوَد آگاه
که لطف ِ طبع و سخن‌گفتن ِ دَری داند
#حافظ #غزل 177 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/544

هان! ای دل ِ عبرت‌بین! از دیده عِبَر کُن! هان!
ایوان ِ مدائن را آیینه‌یِ عبرت دان

یک‌ره زِ لب ِ دجله منزل به مدائن کُن
وَ ز دیده، دُوُم‌دجله بر خاک ِ مدائن ران

#خاقانی
@SETIQ