خوش آمد گُل! وَ ز آن خوش‌تر نباشد
که در دست‌ات به‌جُز ساغر نباشد

زمان ِ خوش‌دلی دَریاب و دُر یاب!
که دایم در صدف گوهر نباشد

#حافظ
@SETIQ

خوش آمد گُل! وَ ز آن خوش‌تر نباشد
که در دست‌ات به‌جُز ساغر نباشد

زمان ِ خوش‌دلی دَریاب و دُر یاب!
که دایم در صدف گوهر نباشد

غنیمت‌دان و می خور در گلستان
که گُل تا هفته‌یِ دیگر نباشد

ایا پُرلعل کرده جام ِ زرّین
ببخشا بر کسی ک‌اش زَر نباشد

بیا ای شیخ و از خُم‌خانه‌یِ ما
شرابی خور که در کوثر نباشد

بشوی اوراق اگر هم‌درس ِ ما یی
که علم ِ عشق در دفتر نباشد

زِ من بنیوش و دل در شاهدی بند
که حُسن‌اش بسته‌یِ زیور نباشد

شرابی بی‌خُمارم بَخش! یا رب
که با وی هیچ درد ِ سر نباشد

من از جان بنده‌یِ سلطان اُویس‌ام
اگر چه یاد اَش از چاکر نباشد

به‌تاج ِ عالم‌آرای‌اش! که خورشید
چنین زیبنده‌یِ افسر نباشد

کسی گیرد خطا بر نظم ِ حافظ
که هیچ‌اش لطف در گوهر نباشد

#حافظ #غزل 162 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/512

گل بی رخ ِ یار خوش نباشد
بی باده بهار خوش نباشد

طَرف ِ چمن و طواف ِ بُستان
بی لاله‌عذار خوش نباشد

#حافظ
@SETIQ

گل بی رخ ِ یار خوش نباشد
بی باده بهار خوش نباشد

طَرف ِ چمن و طواف ِ بُستان
بی لاله‌عذار خوش نباشد

رقصیدن ِ سَرو و حالت ِ گُل
بی صوت ِ هزار خوش نباشد

با یار ِ شکَرلب ِ گُل‌اندام
بی بوس و کنار خوش نباشد

هر نقش که دست ِ عقل بندد
جُز نقش ِ نگار خوش نباشد

جان، نقد ِ مُحقَّر است حافظ!
از‌بهر ِ نثار خوش نباشد

#حافظ #غزل 163 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/514

نفَس ِ باد ِ صبا مُشک‌فشان خواهد شد
عالم ِ پیر، دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام ِ عقیقی به سمن خواهد داد
چشم ِ نرگس به شقایق نگران خواهد شد

#حافظ
@SETIQ

نفَس ِ باد ِ صبا مُشک‌فشان خواهد شد
عالم ِ پیر، دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام ِ عقیقی به سمن خواهد داد
چشم ِ نرگس به شقایق نگران خواهد شد

این تطاول که کشید از غم ِ هجران بلبل
تا سراپرده‌یِ گُل، نعره‌زنان خواهد شد

گَر زِ مسجد به خرابات شدم، خُرده مَگیر
مجلس ِ وَعظ دراز است و، زمان، خواهد شد

ای دل اَر عشرت ِ امروز به فردا فکنی،
مایه‌یِ نقد ِ بقا را که ضمان خواهد شد؟

ماه ِ شعبان مَنه از دست قدح! ک‌این خورشید
از نظر تا شب ِ عید ِ رمضان، خواهد شد

گُل عزیز است. غنیمت شمرید اَش صحبت!
که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد

مُطربا! مجلس ِ اُنس است. غزل خوان و سرود!
چَند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد؟

حافظ از بهر ِ تو آمد سویِ اقلیم ِ وجود
قدمی نِه به وداع‌اش! که روان خواهد شد
#حافظ #غزل 164 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/516

مرا مِهر ِ سیَه‌چشمان زِ سَر بیرون نخواهد شد
قضا یِ آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

رقیب آزارها فرمود و جا یِ آشتی نگذاشت
مگر آه ِ سَحَرخیزان سویِ گردون نخواهد شد؟

#حافظ
@SETIQ

مرا مِهر ِ سیَه‌چشمان زِ سَر بیرون نخواهد شد
قضا یِ آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

رقیب آزارها فرمود و جا یِ آشتی نگذاشت
مگر آه ِ سَحَرخیزان سویِ گردون نخواهد شد؟

مرا روز ِ اَزَل کاری به‌جز رِندی نفرمودند
هر آن قسمت که آن‌جا رفت از آن افزون نخواهد شد

خدا را محتسب! ما را به فریاد ِ دف و نی، بَخش
که ساز ِ شرع از این افسانه بی‌قانون نخواهد شد!

مجال ِ من همین باشد که پنهان عشق ِ او وَرزَم
کنار و بوس و آغوش‌اش چه گویم؟ چون نخواهد شد!

شراب ِ لعل و جا یِ امن و یار ِ مهربان ساقی
دلا کِی بِه شود کار اَت اگر اکنون نخواهد شد؟

مَشوی ای دیده نقش ِ غم زِ لوح ِ سینه‌یِ حافظ
که زخم ِ تیغ ِ دل‌دار است و، رنگ ِ خون، نخواهد شُد
#حافظ #غزل 165 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/518

روز ِ هجران و شب ِ فرقت ِ یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن‌همه ناز و تَنَعُّم که خزان می‌فرمود
عاقبت در قدم ِ باد ِ بهار آخر شد

#حافظ
@SETIQ

روز ِ هجران و شب ِ فرقت ِ یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن‌همه ناز و تَنَعُّم که خزان می‌فرمود
عاقبت در قدم ِ باد ِ بهار آخر شد

شُکر ِ ایزد! که به اقبال ِ کُلَه‌گوشه‌یِ گُل
نخوت ِ باد ِ دی و شوکت ِ خار آخر شد

صبح ِ اُمّید که بُد مُعتکف ِ پرده‌یِ غیب
گو برون آی! که کار ِ شب ِ تار آخر شد

آن پریشانی‌یِ شب‌ها یِ دراز و غم ِ دل
همه در سایه‌یِ گیسو یِ نگار آخر شد

باور اَم نیست زِ بدعهدی‌یِ ایّام هنوز
قصّه‌یِ غُصّه که در دولت ِ یار آخر شد

ساقیا! لُطف نمودی! قدح‌ات پُر می باد
که به تدبیر ِ تو تشویش ِ خُمار آخر شد

در شمار ار‌چه نیاورد کسی حافظ را
شُکر ک‌آن محنت ِ بی حدّ و شمار آخر شد

#حافظ #غزل 166 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/520

ستاره‌ئی بدرخشید و ماه ِ مجلس شد
دل ِ رمیده‌یِ ما را رفیق و مونس شد

نگار ِ من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
به غمزه مسئله‌آموز ِ صد مدرّس شد

#حافظ
@SETIQ

ستاره‌ئی بدرخشید و ماه ِ مجلس شد
دل ِ رمیده‌یِ ما را رفیق و مونس شد

نگار ِ من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
به غمزه مسئله‌آموز ِ صد مدرّس شد

به بو یِ او، دل ِ بیمار ِ عاشقان، چو صبا
فدا یِ عارض ِ نسرین و چشم ِ نرگس شد

به صدر ِ مصطبه‌ام می‌نشاند اکنون دوست
گدا یِ شهر نگَه کُن! که میر ِ مجلس شد

خیال ِ آب ِ خضِر بَست و جام ِ اسکندر
به جرعه‌نوشی‌یِ سلطان‌ابوالفوارِس شد

طَرَب‌سَرا یِ محبّت، کنون شود معمور
که طاق ِ ابرو یِ یار ِ من‌اش مهندس شد

لب از ترشّح ِ می پاک کن برایِ خدا
که خاطرم به هزاران گُنَه مُوَسوِس شد

کرشمه‌یِ تو شرابی به عاشقان پیمود
که عِلم، بی‌خبر افتاد و عقل، بی‌حس شد

چو زَر عزیز‌وجود است نظم ِ من. آری!
قبول ِ دولتیان کیمیا یِ این مِس شد

زِ راه ِ می‌کده، یاران! عنان بگردانید
چرا که حافظ از این راه رفت و مفلس شد

#حافظ #غزل 167 #تصحیح_قزوینی_غنی

@SETIQ
https://t.me/Setiq/522

گُداخت جان، که شود کار ِ دل تمام و نشد
بسوختیم در این آرزو یِ خام و نشد

به‌لابه گفت: شبی میر ِ مجلس تو شوم.
شُدم به رغبت ِ خویش‌اش کمین غلام و نشد

#حافظ
@SETIQ

گُداخت جان، که شود کار ِ دل تمام و نشد
بسوختیم در این آرزو یِ خام و نشد

به‌لابه گفت: شبی میر ِ مجلس تو شوم.
شُدم به رغبت ِ خویش‌اش کمین غلام و نشد

پیام داد که خواهم‌نشست با رندان
بِشُد به رندی و دُردی‌کشی‌م نام و نشد

روا ست در بَر اگر می‌تپد کبوتر ِ دل
که دید در ره ِ خود تاب و پیچ ِ دام و نشد

بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب ِ لعل
چه خون که در دل‌ام افتاد هم‌چو جام و نشد

به کوی ِ عشق مَنِه بی دلیل ِ راه قَدَم
که من به‌خویش نمودم صد اهتمام و نشد

فغان که در طلب ِ گنج‌نامه‌یِ مقصود
شدم خراب ِ جهانی زِ غم‌تمام و نشد

دریغ و درد که در جست‌و‌جو یِ گنج ِ حضور
بَسی شُدم به گدایی بَر ِ کرام و نشد

هزار حیله برانگیخت حافظ از سَر ِ فکر
در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

#حافظ #غزل 168 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/524

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوست‌داران را چه شد

آب ِ حیوان تیره‌گون شد خضر ِ فرّخ پِی کجا ست
خون چکید از شاخ ِ گل باد ِ بهاران را چه شد

#حافظ
@SETIQ

یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوست‌داران را چه شد

آب ِ حیوان تیره‌گون شد خضر ِ فرّخ پِی کجا ست
خون چکید از شاخ ِ گل باد ِ بهاران را چه شد

کس نمی‌گوید که یاری داشت حقّ ِ دوستی
حق‌شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد

لعلی از کان ِ مروّت برنیامد سال‌ها ست
تابش ِ خورشید و سعی ِ باد و باران را چه شد

شهر ِ یاران بود و خاک ِ مهربانان این دیار
مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد

گوی ِ توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند
کس به میدان در نمی‌آید سواران را چه شد

صدهزاران گل شکفت و بانگ ِ مرغی برنخاست
عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد

زهره سازی خوش نمی‌سازد مگر عودش بسوخت
کس ندارد ذوق ِ مستی می‌گُساران را چه شد

حافظ اسرار الهی کس نمی‌داند خموش
از که می‌پرسی که دور ِ روزگاران را چه شد

#حافظ #غزل 169 #تصحیح_قزوینی_غنی
SETIQ@
https://t.me/Setiq/527

زاهد ِ خلوت‌نشین، دوش به می‌خانه شد
از سَر ِ پیمان برفت با سَر ِ پیمانه شد

صوفی‌یِ مجلس که دی جام و قدَح می‌شکست
باز به یک‌جرعه می عاقل و فرزانه شد

#حافظ
@SETIQ

زاهد ِ خلوت‌نشین، دوش به می‌خانه شد
از سَر ِ پیمان برفت با سَر ِ پیمانه شد

صوفی‌یِ مجلس که دی جام و قدَح می‌شکست
باز به یک‌جرعه می عاقل و فرزانه شد

شاهد ِ عهد ِ شباب آمده‌بود اَش به خواب
باز به پیرانه‌سر عاشق و دیوانه شد

مغ‌بَچه‌ئی می‌گذشت راه‌زن ِ دین و دل
در پِی ِ آن آشنا از همه بی‌گانه شد

آتش ِ رخ‌سار ِ گل خرمن ِ بلبل بسوخت
چهره‌یِ خندان ِ شمع آفَت ِ پروانه شد

گریه‌یِ شام و سَحَر، شُکر که ضایع نگشت
قطره‌یِ باران ِ ما گوهر ِ یک‌دانه شد

نرگس ِ ساقی بِخوانْد آیت ِ افسون‌گری
حلقه‌یِ اوراد ِ ما مجلس ِ افسانه شد

منزل ِ حافظ کنون بارگَه ِ پادشا ست
دل بَر ِ دل‌دار رفت، جان بَر ِ جانانه شد
#حافظ #غزل 170 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/529

دوش از جناب ِ آصف پیک ِ بشارت آمد
ک‌از حضرت ِ سلیمان عشرت اشارت آمد

خاک ِ وجود ِ ما را از آب ِ دیده گِل کُن
ویران‌سرا یِ دل را گاه ِ عمارت آمد
#حافظ
@SETIQ

دوش از جناب ِ آصف پیک ِ بشارت آمد
ک‌از حضرت ِ سلیمان عشرت اشارت آمد

خاک ِ وجود ِ ما را از آب ِ دیده گِل کُن
ویران‌سرا یِ دل را گاه ِ عمارت آمد

این شرح ِ بی‌نهایت ک‌از زلف ِ یار گفتند،
حرفی‌ست از هزاران ک‌اندر عبارت آمد

عیب‌ام بپوش زنهار ای خرقه‌یِ می آلود
ک‌آن پاک ِ پاک‌دامن بهر ِ زیارت آمد

امروز جا یِ هر کس پیدا شود زِ خوبان
ک‌آن ماه ِ مجلس‌افروز اندر صدارت آمد

بر تخت ِ جَم که تاج‌اش معراج ِ آسمان است
همّت نِگَر که موری با آن حقارت آمد

از چشم ِ شوخ‌اش ای دل ایمان ِ خود نگه‌دار
ک‌آن جادو یِ کمان‌کش بر عزم ِ غارت آمد

آلوده‌ای تو حافظ! فیضی زِ شاه درخواه
ک‌آن عنصر ِ سماحت، بهر ِ طهارت آمد

دریا ست مجلس ِ او. دَریاب وقت و دُر یاب
هان! ای زیان رسیده! وقت ِ تجارت آمد
#حافظ #غزل 171 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/531

عشق ِ تو نهال ِ حیرت آمد
وصل ِ تو کمال ِ حیرت آمد

بس غرقه‌یِ حال ِ وصل، ک‌آخر
هم بر سر ِ حال ِ حیرت آمد
#حافظ
@SETIQ