در ازل پَرتو ِ حسن‌ات زِ تجلّی دَم زد،
عشق پیدا شد و آتش به همه عالَم زد

جلوه‌ئی کرد رُخ‌ات؛ دید مَلَک؛ عشق نداشت،
عین ِ آتش شد از این غیرت و بر آدم زد

عقل می‌خواست ک‌از آن شعله چراغ افروزد
برق ِ غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

مدّعی خواست که آید به تماشاگه ِ راز
دست ِ غیب آمد و بر سینه‌یِ نامحرم زد

دیگران، قُرعه‌یِ قسمت، همه بر عیش زدند
دل ِ غم‌دیده‌یِ ما بود که هم بَر غم زد

جان ِ عِلوی هوس ِ چاه ِ زنخ‌دان ِ تو داشت
دست در حلقه‌یِ آن زلف ِ خَم‌اندر‌خَم زد

حافظ آن روز طرب‌نامه‌یِ عشق ِ تو نوشت
که قلم بر سر ِ اسباب ِ دل ِ خُرّم زد

#حافظ #غزل 152 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/491

سَحَر چون خسرو ِ خاور عَلَم بر کوه‌ساران زد
به دست ِ مرحمت، یار اَم، در ِ امّیدواران زد

چو پیش ِ صبح، روشن شد که حال ِ مِهر ِ گردون چی‌ست
برآمد، خنده‌ئی خوش بر غرور ِ کام‌گاران زد

#حافظ
@SETIQ

سَحَر چون خسرو ِ خاور عَلَم بر کوه‌ساران زد
به دست ِ مرحمت، یار اَم، در ِ امّیدواران زد

چو پیش ِ صبح، روشن شد که حال ِ مِهر ِ گردون چی‌ست
برآمد، خنده‌ئی خوش بر غرور ِ کام‌گاران زد

نگار اَم دوش در مجلس به عزم ِ رقص چون برخاست
گره بگشود از ابرو، و بر دل‌ها یِ یاران زد

من از رنگ ِ صَلاح، آن‌دَم به خون ِ دل بشُستم دست
که چشم ِ باده‌پیمای‌اش صَلا بر هوش‌یاران زد

کدام آهن‌دل‌اش آموخت این آئین ِ عیاری
ک‌از اول، چون برون آمد، رَه ِ شب‌زنده‌داران زد

خیال ِ شه‌سواری پُخت و شد ناگَه دل ِ مسکین
خداوندا نگه دار اَش که بر قلب ِ سواران زد

در آب و رنگ ِ رخ‌سار اَش چه جان دادیم و خون خوردیم
چو نقش‌اش دست داد، اول، رقم بر جان‌سپاران زد

من‌اش با خرقه‌یِ پشمین کجا اندر کمند آرم؟
زِرِه‌مو ئی که مژگان‌اش رَه ِ خنجرگزاران زد

نظر بر قرعه‌یِ توفیق و یُمن ِ دولت ِ شاه است
بِده کام ِ دل ِ حافظ! که فال ِ بخت‌یاران زد

شهنشاه ِ مظفّر‌فَرّ، شجاع ِ مُلک و دین، منصور
که جود ِ بی‌دریغ‌اش، خنده بر ابر ِ بهاران زد

از آن ساعت که جام ِ می به دست ِ او مشرّف شد
زمانه ساغر ِ شادی به یاد ِ می‌گساران زد

زِ شمشیر ِ سَر‌افشان‌اش ظفر آن روز بِدرخشید
که چون خورشید ِ انجم‌سوز، تنها، بر هزاران زد

دوام ِ عمر و مُلک ِ او بخواه از لطف ِ حق ای دل!
که چرخ، این سکه‌یِ دولت به دور ِ روزگاران زد

#حافظ #غزل 153 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/493

راهی بزن که آهی بر ساز ِ آن توان زد
شعری بخوان که با او رطل ِ گران توان زد

بر آستان ِ جانان گر سَر توان نهادن
گل‌بانگ ِ سربلندی بر آسمان توان زد
#حافظ

راهی بزن که آهی بر ساز ِ آن توان زد
شعری بخوان که با او رطل ِ گران توان زد

بر آستان ِ جانان گر سَر توان نهادن
گل‌بانگ ِ سربلندی بر آسمان توان زد

قدّ ِ خمیده‌یِ ما سهل‌ات نماید اما
بر چشم ِ دشمنان تیر از این کمان توان زد

در خانقَه نگنجد اسرار ِ عشق‌بازی
جام ِ می ِ مغانه، هم با مغان توان زد

درویش را نباشد برگ ِ سرا یِ سلطان
ماییم و کهنه دلقی، ک‌آتش در آن توان زد

اهل ِ نظر دو عالم در یک نظر ببازند
عشق است و داو ِ اوّل، بر نقد ِ جان توان زد

گر دولت ِ وصال‌ات خواهد دری گشودن
سرها بدین تخیّل بر آستان توان زد

عشق و شباب و رندی مجموعه‌یِ مراد است
چون جمع شد معانی گوی ِ بیان توان زد

شد ره‌زن ِ سلامت زلف ِ تو. وین عجب نیست
گر راه‌زن تو باشی، صد کاروان توان زد

حافظ! به حقّ ِ قرآن ک‌از شید و زرق بازآی
باشد که گوی ِ عیشی در این جهان توان زد

@SETIQ

#حافظ #غزل 154 #تصحیح_قزوینی_غنی

https://t.me/Setiq/495

اگر رَوَم زِ پی‌اش، فتنه‌ها برانگیزد
وَ ر از طلب بنشینم، به کینه برخیزد

و گر به ره‌گذری یک‌دَم -از وفاداری-
چو گَرد در پی‌اش افتم، چو باد بگریزد
#حافظ

اگر رَوَم زِ پی‌اش، فتنه‌ها برانگیزد
وَ ر از طلب بنشینم، به کینه برخیزد

و گر به ره‌گذری یک‌دَم -از وفاداری-
چو گَرد در پی‌اش افتم، چو باد بگریزد

و گر کنم طلب ِ نیم‌بوسه، صد افسوس
زِ حُقّه‌ی دهن‌اش چون شکَر فروریزد

من آن فریب که در نرگس ِ تو می‌بینم
بس آب ِ روی که با خاک ِ رَه برآمیزد

فراز و شیب ِ بیابان ِ عشق، دام ِ بلا ست
کجا ست شیردلی ک‌از بلا نپرهیزد

تو عمر خواه و صبوری! که چرخ ِ شعبده‌باز
هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد

بر آستانه‌یِ تسلیم سر بِنه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد

@SETIQ
#حافظ #غزل 155 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/497

‌به حسن و خُلق و وفا، کَس به یار ِ ما نرسد
تو را در این سخن، انکار ِ کار ِ ما نرسد

اگر‌چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حُسن و ملاحت به یار ِ ما نرسد

#حافظ
@SETIQ

به حسن و خُلق و وفا، کَس به یار ِ ما نرسد
تو را در این سخن، انکار ِ کار ِ ما نرسد

اگر‌چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حُسن و ملاحت به یار ِ ما نرسد

به حقّ ِ صحبت ِ دیرین! که هیچ محرم ِ راز
به یار ِ یک‌جهت ِ حق‌گزار ِ ما نرسد

هزار نقش برآید زِ کِلک ِ صُنع و، یکی
به دل‌پذیری‌یِ نقش ِ نگار ِ ما نرسد

هزار نقد به بازار ِ کائنات آرند
یکی به سکه‌یِ صاحب‌عیار ِ ما نرسد

دریغ قافله‌یِ عمر! ک‌آن‌چنان رفتند
که گَرد شان به هوا یِ دیار ِ ما نرسد

دلا! زِ رنج ِ حسودان مَرَنج و واثق باش
که بد به خاطر ِ امّیدوار ِ ما نرسد

چنان بِزی که اگر خاک ِ ره شوی، کس را
غبار ِ خاطری از ره‌گذار ِ ما نرسد

بسوخت حافظ و ترسم که شرح ِ قصّه‌یِ او
به سمع ِ پادشه ِ کام‌گار ِ ما نرسد

#حافظ #غزل 156 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/499
@SETIQ

هر که را با خط ِ سبز اَت سَر ِ سودا باشد،
پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

من چو از خاک ِ لحد، لاله‌صفت برخیزم،
داغ ِ سودا یِ تو اَم سِرّ ِ سُویدا باشد

#حافظ
@SETIQ

هر که را با خط ِ سبز اَت سَر ِ سودا باشد،
پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

من چو از خاک ِ لحد، لاله‌صفت برخیزم،
داغ ِ سودا یِ تو اَم سِرّ ِ سُویدا باشد

تو خود ای گوهر ِ یک‌دانه کجایی آخِر
ک‌از غم‌ات دیده‌یِ مردُم همه دریا باشد

از بُن ِ هر مژه‌ام آب روان است. بیا
اگر اَت میل ِ لب ِ جوی و تماشا باشد

چون گُل و می، دمی از پرده برون آی و درآ
که دگرباره، ملاقات، نه پیدا باشد

ظلّ ِ ممدود ِ خَم ِ زُلف ِ تو اَم بر سر باد
ک‌اندر این سایه قرار ِ دل ِ شیدا باشد

چشم‌ات از ناز به حافظ نکند میل؛ آری
سرگِرانی صفت ِ نرگس ِ رعنا باشد!

#حافظ #غزل 157 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/501
@SETIQ

من و انکار ِ شراب؟ این چه حکایت باشد!
غالباً این‌قَدَر اَم عقل و کفایت باشد!

تا‌به‌غایت رَه ِ می‌خانه نمی‌دانستم
وَ ر نه مستوری‌یِ ما تا به چه‌غایت باشد
#حافظ
@SETIQ

من و انکار ِ شراب؟ این چه حکایت باشد!
غالباً این‌قَدَر اَم عقل و کفایت باشد!

تا‌به‌غایت رَه ِ می‌خانه نمی‌دانستم
وَ ر نه مستوری‌یِ ما تا به چه‌غایت باشد

زاهد و: عُجب و نماز و؛ من و: مستیّ و نیاز
تا تو را خود زِ میان، با که عنایت باشد

زاهد اَر راه به رندی نَبَرَد معذور است
عشق، کاری‌ست که موقوف ِ هدایت باشد

من که شب‌ها رَه ِ تقوا زده‌ام با دف و چنگ،
این‌زمان سَر به رَه آرم؟ چه حکایت باشد!

بنده‌یِ پیر ِ مغان‌ام که زِ جهل‌ام برهاند
پیر ِ ما هر چه کُنَد، عین ِ عنایت باشد

دوش از این غصّه نخفتم که رفیقی می‌گفت
حافظ اَر مست بوَد جایِ شکایت باشد

#حافظ #غزل 158 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/503
@SETIQ

پاینده ایران
اگر #وطندوستی خونتان پایین آمده، با شعر دل انگیز #مصطفی_بادکوبه_ای و اجرای زیبای #فریدحامد و دیدن تصویر مفاخر #ایران زمین حالتان خوب می شود!
تدوین: #نیایش
@SETIQ
@GouyaKetab
@Niyayeeshaa

نقد ِ صوفی نه همه صافی‌یِ بی‌غش باشد
ای بسا خرقه که مستوجب ِ آتش باشد

صوفی‌یِ ما که زِ وِرد ِ سَحَری مست شُدی
شام‌گاه‌اش نگران باش که سرخوش باشد!
#حافظ
@SETIQ

نقد ِ صوفی نه همه صافی‌یِ بی‌غش باشد
ای بسا خرقه که مستوجب ِ آتش باشد

صوفی‌یِ ما که زِ وِرد ِ سَحَری مست شُدی
شام‌گاه‌اش نگران باش که سرخوش باشد!

خوش بوَد گر محک ِ تجربه آید به میان
تا سیه‌روی شود هر که در او غَش باشد

خط ِ ساقی گر از‌این‌گونه زنَد نقش بر آب
ای بسا رُخ! که به خونابه منقّش باشد

ناز‌پرورد ِ تنعُّم نَبَرَد راه به دوست
عاشقی شیوه‌یِ رندان ِ بلا کش باشد

غم دنیا یِ دَنی چند خوری؟ باده بخور!
حیف باشد دل ِ دانا که مشوَّش باشد

دلق و سجاده‌یِ حافظ بِبَرَد باده‌فروش
گر شراب‌اش زِ کف ِ ساقی‌یِ مه‌وش باشد
#حافظ #غزل 159 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/506

خوش است خلوت اگر یار، یار ِ من باشد
نه من بسوزم و او شمع ِ انجمن باشد

من آن نگین ِ سلیمان به هیچ نستانم
که گاه‌گاه بر او دست ِ اهرمن باشد

#حافظ
@SETIQ

خوش است خلوت اگر یار، یار ِ من باشد
نه من بسوزم و او شمع ِ انجمن باشد

من آن نگین ِ سلیمان به هیچ نستانم
که گاه‌گاه بر او دست ِ اهرمن باشد

روا مدار خدایا که در حریم ِ وصال
رقیب محرم و حِرمان نصیب ِ من باشد

همای گو مَفِکَن سایه‌یِ شرَف هرگز
در آن دیار که طوطی کم از زَغَن باشد

بیان ِ شوق چه حاجت؟ که سوز ِ آتش ِ دل
توان شناخت زِ سوزی که در سخن باشد

هوا یِ کوی ِ تو از سر نمی‌رود آری
غریب را دل ِ سرگشته با وطن باشد

به‌سان ِ سوسن اگر دَه زبان شود حافظ،
چو غنچه پیش ِ تو اَش مُهر بر دَهَن باشد

#حافظ #غزل 159 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/508

کِی شعر ِ تَر انگیزد خاطر که حزین باشد؟
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل ِ تو گر یابم انگشتری‌یِ زنهار،
صد مُلک ِ سلیمان‌ام در زیر ِ نگین باشد
#حافظ
@SETIQ

کِی شعر ِ تَر انگیزد خاطر که حزین باشد؟
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعل ِ تو گر یابم انگشتری‌یِ زنهار،
صد مُلک ِ سلیمان‌ام در زیر ِ نگین باشد

غم‌ناک نباید بود از طَعن ِ حسود ای دل
شاید که چو وابینی، خیر ِ تو در این باشد

هر ک‌او نکُند فهمی زین کِلک ِ خیال‌انگیز
نقش‌اش به حرام! ار خود صورت‌گر ِ چین باشد

جام ِ می و خون ِ دل هر یک به کسی دادند
در دایره‌یِ قسمت اوضاع چنین باشد

در کار ِ گُلاب و گُل حُکم ِ اَزَلی این بود
ک‌این شاهد ِ بازاری وآن پرده‌نشین باشد

آن نیست که حافظ را رِندی بِشُد از خاطر
ک‌این سابقه‌یِ پیشین، تا روز ِ پسین باشد

#حافظ #غزل 161 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/510

خوش آمد گُل! وَ ز آن خوش‌تر نباشد
که در دست‌ات به‌جُز ساغر نباشد

زمان ِ خوش‌دلی دَریاب و دُر یاب!
که دایم در صدف گوهر نباشد

#حافظ
@SETIQ