مهین میرزایی
سهیل قاسمی

اتفاق‌ام به سر ِ کویِ کسی افتاده ست
که در آن کوی چو من کُشته بسی افتاده ست

خبر ِ ما برسانید به مرغان ِ چمن
که هم‌آواز ِ شما در قفسی افتاده ست

به دل‌آرام بگو: ای نفَس ِ باد ِ سحَر!
کار ِ ما هم‌چو سحَر با نفَسی افتاده ست

بند بر پای تحمل چه کُنَد گر نکُنَد
انگبین است که در وی مگسی افتاده ست

هیچ‌کس عیب ِ هوس‌باختن ِ ما نکند
مگر آن کس که به دام ِ هوسی افتاده ست

سعدیا! حال ِ پراکنده‌یِ گوی، آن داند
که همه‌عمر به چوگان ِ کسی افتاده ست

#سعدی
@setiq

ببینید یک کانال به اسم انقلاب ملی با پرچم شیر و خورشید با دویست و هفتاد و سه هزار مشترک
بازدید پست‌ها: پنج هزار نفر و سه هزار نفر. به طور متوسط، بازدید از پست‌های قبلی، هشت هزار نفر

یک کانال دیگر به اسم اتاق جنگ با یاشار، با چهارصد و هشتاد و هشت هزار مشترک
متوسط بازدیدها حدود صد و بیست هزار نفر

در نگاه اول مشخص است که عدد مشترک‌ها در پیجی که پرچم شیر و خورشید گذاشته، ساختگی است. یعنی تناسبی با بازدیدها ندارد.

حالا
این کانال قلّابی انقلاب ملی با پرچم شیر و خورشید امروز مشغول چه کاری بود؟

تخریب رتبه‌ی اول کنکور!

یعنی تخریب یک نوجوان هجده ساله‌ی نخبه!


چرا؟

برداشت من: این کانال‌ها جعلی اند و وابسته به جمهوری اسلامی
کارشان چیست؟
فحاشی
تخریب نخبه‌ها
تخریب هر کسی که محبوبیت دارد
تخریب هر کسی که سرش به تنش بیَرزد

حتا به رتبه‌ی یک کنکور هم رحم نمی‌کنند!

قضیه چیه به نظرتون؟
بازیمون نمی‌دن؟
سر کار نیستیم؟

دیوان گویای حافظ
بر پایه‌ی نسخه‌ی خطی سال ۸۰۱
سهیل قاسمی

تنظیم: حسین جلیلیان

فاش می‌گویم و از گفته‌ی خود دلشاد ام
بنده‌یِ عشق ام و از هر دو جهان آزاد ام

طایرِ گلشنِ قُدس ام؛ چه دهم شَرحِ فِراق
که در این دامگَهِ حادثه چون افتادم

من مَلک بودم و فردوْسِ بَرین جای‌ام بود
آدم آورد در این دیْرِ خراب آبادَ م

سایه‌یِ طوبی و دلجوییِ حور و لبِ حوْض،
به‌هوایِ سَرِ کویِ تو بِرَفت از یادَم

کوْکبِ بَختِ مرا هیچ مُنَجِّم نَشِناخت
یا رب! از مادرِ فِطْرَت به چه‌طالِع زادم؟

تا شدم حلقه‌به‌گوشِ دَرِ میْ‌خانه‌یِ عشق،
هر دَم آید غَمی از نوْ به‌مبارک‌بادَم

می‌خورَد خونِ دِلَم مردُمکِ چشم و سزاست!
که چرا دل به جگرگوشه‌یِ مردُم دادم

پاک کُن چهره‌یِ حافظ به‌سَرِ زلف از اشک!
وَ رْ نه این سیْلِ دَمادَم ببَرَد بنیادَم

@Setiq

اگر به‌کویِ تو باشد مرا مَجالِ وُصول،
رسَد به‌دوْلت وصل‌ات نوایِ من به اصول

قَرار بُرد زِ من آن دو سُنبُلِ رَعنا
فَراغ بُرد زِ من آن دو نرگسِ مَکحول (۱)

چو از جَواهرِ مِهرِ تو صیْقلی دارد،
بُوَد زِ زنگِ حوادث هر آینه مَصقول

منِ شکسته‌یِ بدحال، زندگی یابم
در آن نفَس که به‌تیغِ غَمَت شَوَم مَضلول (۲)

چه‌جُرم کرده‌ام؟ ای جان و دل! به‌حضرتِ تو
که طاعتِ منِ بی‌دل نمی‌شود مَقبول

چو بر دَرِ تو منِ بی‌نوا‌یِ بی زَر و زور
به‌هیچ‌باب ندارم رَهِ خروج و دُخول،

کجا روَم؟ چه‌کُنم؟ چون کُنم؟ چه‌چاره کُنم؟
که گَشته‌ام زِ غمِ جوْرِ روزگار، مَلول

خراب‌تر زِ دلِ من، غمِ تو جای نیافت!
که ساخت در دلِ تنگ‌ام قرار‌گاهِ نُزول

به‌دَردِ عشق بساز و خموش شوْ حافظ!
رُموزِ عشق مَکُن فاش پیشِ اهلِ فضول (۳)


تفاوت‌ها با نسخه‌ی ۸۰۳:

۱. قَرار بُرده زِ من آن دو سُنبُلِ رَعنا
فراغ بُرده زِ من آن دو نرگسِ مَکحول

۲. در آن نفَس که به‌تیغِ غَمَت شَوَم مقتول
«مضلول» (هلاک شده) یا «مصلول» (بَلا رسیده) می‌شود خواند.

۳. به‌دَردِ عشق بساز و خموش کُن حافظ!
رُموزِ عشق مَکُن فاش پیشِ اهلِ عقول

از نسخه‌ی سال ۸۰۱
سهیل قاسمی
میکس: شهریار

@Setiq

حافظ
اجرا:
سهیل قاسمی
حسین جلیلیان

نسیمِ صُبحِ سعادت! بدان نشان که تو دانی،
گُذَر به کویِ فلان کُن! در آن زمان که تو دانی

تو پیْکِ صورتِ رازی و دیده بر سَر راه‌ات
به مردمی نه‌به‌فرمان، چنان بِران که تو دانی

بگو که: جانِ عزیزَم زِ دست رفت! خدا را
زِ لَعلِ روح‌فزای‌اش، بِبَخش از آن‌که تو دانی!

من این دو حرف نِبِشتم چنان که غیْر ندانست؛
تو هم، زِ رویِ کرامت، چنان بخوان که تو دانی (۱)

حدیثِ تیغ تو و ما حدیث تشنه و آب است (۲)
اسیرِ خویش گرفتی؛ بکُش چنان که تو دانی

امید در کمرِ زَرکَش‌ات چه‌گونه نبندم؟ (۳)
دقیقه‌ئی‌ست نگارا در آن میان؛ که تو دانی!

یکی‌ست تُرکی و تازی در این معامله؛ حافظ!
حدیثِ عشق بیان کُن، بدان زبان که تو دانی!

۱. «من این دو حرف نِبِشتم؛ چنانچه غیْر ندانست، / تو هم زِ رویِ کرامت بخوان چنان که تو دانی»

۲. «خیالِ تیغِ تو با ما»

۳. از نسخه ۸۰۳ هم «نبندم» خواندم. «ببندم» هم ضبط شده.
#حافظ
#سهیل_قاسمی
#حسین_جلیلیان