نسیم ِ باد ِ صبا دوش‌ام آگهی آورد
که روز ِ محنت و غم رو به کوتَهی آورد

به مطربان ِ صبوحی دهیم جامه‌یِ چاک
بدین نوید که باد ِ سحرگَهی آورد

بیا بیا که تو حور ِ بهشت را رضوان
در این جهان زِ برایِ دل ِ رهی آورد

همی‌رویم به شیراز با عنایت ِ بخت
زهی رفیق که بخت‌ام به هم‌رهی آورد

به جبر ِ خاطر ِ ما کوش ک‌این کلاه ِ نمد
بسا شکست که با افسر ِ شَهی آورد

چه ناله‌ها که رسید از دل‌ام به خرمن ِ ماه
چو یاد ِ عارض ِ آن ماه ِ خَرگَهی آورد

رساند رایت ِ منصور بر فلک حافظ
که التجا به جناب ِ شهنشهی آورد

#حافظ #غزل 147 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/480

یارم چو قدح به دست گیرد
بازار ِ بُتان شکست گیرد

هر کس که بدید چشم او، گفت
کو محتسبی که مست گیرد!

#حافظ
@SETIQ

یارم چو قدح به دست گیرد
بازار ِ بُتان شکست گیرد

هر کس که بدید چشم او، گفت
کو محتسبی که مست گیرد!

در بحر فتاده‌ام چو ماهی
تا یار مرا به شست گیرد

در پا ش فتاده‌ام به زاری
آیا بود آن که دست گیرد؟

خرّم دل ِ آن که هم‌چو حافظ
جامی زِ می ِ الست گیرد

#حافظ #غزل 148 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/482

دل‌ام جز مهر ِ مَه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد
زِ هر در می‌دهم پند اَش ولیکن در نمی‌گیرد

خدا را ای نصیحت‌گو حدیث ِ ساغر و می گو
که نقشی در خیال ِ ما از این خوش‌تر نمی‌گیرد

#حافظ
@SETIQ

دل‌ام جز مهر ِ مَه‌رویان طریقی بر نمی‌گیرد
زِ هر در می‌دهم پند اَش ولیکن در نمی‌گیرد

خدا را ای نصیحت‌گو حدیث ِ ساغر و می گو
که نقشی در خیال ِ ما از این خوش‌تر نمی‌گیرد

بیا ای ساقی‌یِ گل‌رخ، بیاور باده‌یِ رنگین
که فکری در درون ِ ما از این به‌تر نمی‌گیرد

صراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارند
عجب گر آتش ِ این زرق در دفتر نمی‌گیرد

من این دلق ِ مرقع را بخواهم سوختن روزی
که پیر ِ می فروشان‌اش به جامی بر نمی‌گیرد

از آن رو هست یاران را صفاها با می لعل‌اش
که غیر از راستی، نقشی در آن جوهر‌نمی‌گیرد

سر و چشمی چنین دل‌کش؛ تو گویی چشم از او بردوز؟
برو ک‌این وعظ ِ بی‌معنی مرا در سر نمی‌گیرد

نصیحت‌گو یِ رندان را که با حکم ِ قضا جنگ است
دل‌اش بس تنگ می‌بینم! مگر ساغر نمی‌گیرد

میان گریه می‌خندم که چون شمع اندر این مجلس
زبان ِ آتشین‌ام هست لیکن در نمی‌گیرد

چه خوش صید ِ دل‌ام کردی! بنازم چشم ِ مست‌ات را
که کس مرغان ِ وحشی را از این خوش‌تر نمی‌گیرد

سخن در احتیاج ِ ما و استغنا‌یِ معشوق است
چه سود افسون‌گری ای دل که در دل‌بر نمی‌گیرد

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار
اگر می‌گیرد این آتش زمانی، ور نمی‌گیرد

خدا را رحمی ای منعم که درویش ِ سر ِ کوی‌ات
دری دیگر نمی‌داند؛ رهی دیگر نمی‌گیرد

بدین شعر ِ تر ِ شیرین، زِ شاهنشه عجب دارم
که سر تا پا یِ حافظ را چرا در زر نمی‌گیرد

#حافظ #غزل 149 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/484

حافظ خوانی های من در سایت گنجور به شماره سیصد رسید!
در پاسخ دوستانی که در دلشان می گویند داداش کشتی نوح که نمیسازی چته انقد طولش دادی؟ عرض کنم که:
من این شعر ها را در استودیو ضبط نمی کنم و از این رو زمان منظمی نمی توانم برای آن بگذارم. هر بار خلوتی و فرصتی در خانه دست دهد بتوانم سرِ پُر، ده غزل را ضبط کنم! این است که این قدر طول کشیده! ولی این که از نیمه گذشته انگیزه ای است که بتوانم تمام شان کنم! تلاشم این است که تا شب یلدا به پایان برسانم. تا ببینیم چه بشود.

https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh299/
سهیل قاسمی
@SETIQ

ساقی اَر باده از‌این‌دست به جام اندازد،
عارفان را همه در شُرب ِ مُدام اندازد

وَ ر چنین زیر ِ خَم ِ زلف نهد دانه‌یِ خال
ای‌بسا مُرغ ِ خرد را که به دام اندازد

#حافظ
@SETIQ

ساقی اَر باده از‌این‌دست به جام اندازد،
عارفان را همه در شُرب ِ مُدام اندازد

وَ ر چنین زیر ِ خَم ِ زلف نهد دانه‌یِ خال
ای‌بسا مُرغ ِ خرد را که به دام اندازد

ای‌خوشا دولت ِ آن مست، که در پا یِ حریف
سَر و دستار، نداند که کدام اندازد

زاهد ِ خام که انکار ِ می و جام کند
پخته گردد چو نظر بر می ِ خام اندازد

روز در کسب ِ هنر کوش! که می خوردن ِ روز
دل ِ چون آینه در زنگ ِ ظلام اندازد

آن زمان وقت ِ می ِ صبح‌فروغ است، که شب
گِرد ِ خَرگاه ِ افق، پرده‌یِ شام اندازد

باده با محتسب ِ شهر ننوشی! زنهار!
بخورد باده‌ات و سنگ به جام اندازد

حافظا سَر زِ کُلَه‌گوشه‌یِ خورشید برآر
بخت‌ات ار قرعه بدان ماه ِ تمام اندازد

#حافظ #غزل 150 #تصحیح_قزوینی_غنی

https://t.me/Setiq/487

دَمی با غم به‌سَر‌بُردن، جهان یک‌سر، نمی‌ارزد
به می بفروش دلق ِ ما! ک‌از این به‌تر نمی‌ارزد

به کوی ِ می‌فروشان‌اش به جامی بر‌نمی‌گیرند
زهی سجاده‌یِ تقوا! که یک ساغر نمی‌ارزد

#حافظ
@SETIQ

دَمی با غم به‌سَر‌بُردن، جهان یک‌سر، نمی‌ارزد
به می بفروش دلق ِ ما! ک‌از این به‌تر نمی‌ارزد

به کوی ِ می‌فروشان‌اش به جامی بر‌نمی‌گیرند
زهی سجاده‌یِ تقوا! که یک ساغر نمی‌ارزد

رقیب‌ام سرزنش‌ها کرد ک‌از این باب رُخ بَرتاب!
چه افتاد این سر ِ ما را؟ که خاک ِ در نمی‌ارزد!

شکوه ِ تاج ِ سلطانی که بیم ِ جان در او دَرج است
کلاهی دل‌کش است اما به تَرک ِ سَر نمی‌ارزد

چه آسان می‌نمود اوّل غم ِ دریا به بویِ سود
غلط کردم! که این طوفان به صد گوهر نمی‌ارزد

تو را آن بِه که روی ِ خود زِ مشتاقان بپوشانی
که شادی‌یِ جهان‌گیری، غم ِ لشکر نمی‌ارزد

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیا یِ دون بُگذر
که یک‌جو منّت ِ دونان، دو صد من زر نمی‌ارزد

#حافظ #غزل 151 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/489

در ازل پَرتو ِ حسن‌ات زِ تجلّی دَم زد،
عشق پیدا شد و آتش به همه عالَم زد

جلوه‌ئی کرد رُخ‌ات؛ دید مَلَک؛ عشق نداشت،
عین ِ آتش شد از این غیرت و بر آدم زد
#حافظ
@SETIQ

در ازل پَرتو ِ حسن‌ات زِ تجلّی دَم زد،
عشق پیدا شد و آتش به همه عالَم زد

جلوه‌ئی کرد رُخ‌ات؛ دید مَلَک؛ عشق نداشت،
عین ِ آتش شد از این غیرت و بر آدم زد

عقل می‌خواست ک‌از آن شعله چراغ افروزد
برق ِ غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

مدّعی خواست که آید به تماشاگه ِ راز
دست ِ غیب آمد و بر سینه‌یِ نامحرم زد

دیگران، قُرعه‌یِ قسمت، همه بر عیش زدند
دل ِ غم‌دیده‌یِ ما بود که هم بَر غم زد

جان ِ عِلوی هوس ِ چاه ِ زنخ‌دان ِ تو داشت
دست در حلقه‌یِ آن زلف ِ خَم‌اندر‌خَم زد

حافظ آن روز طرب‌نامه‌یِ عشق ِ تو نوشت
که قلم بر سر ِ اسباب ِ دل ِ خُرّم زد

#حافظ #غزل 152 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/491

سَحَر چون خسرو ِ خاور عَلَم بر کوه‌ساران زد
به دست ِ مرحمت، یار اَم، در ِ امّیدواران زد

چو پیش ِ صبح، روشن شد که حال ِ مِهر ِ گردون چی‌ست
برآمد، خنده‌ئی خوش بر غرور ِ کام‌گاران زد

#حافظ
@SETIQ

سَحَر چون خسرو ِ خاور عَلَم بر کوه‌ساران زد
به دست ِ مرحمت، یار اَم، در ِ امّیدواران زد

چو پیش ِ صبح، روشن شد که حال ِ مِهر ِ گردون چی‌ست
برآمد، خنده‌ئی خوش بر غرور ِ کام‌گاران زد

نگار اَم دوش در مجلس به عزم ِ رقص چون برخاست
گره بگشود از ابرو، و بر دل‌ها یِ یاران زد

من از رنگ ِ صَلاح، آن‌دَم به خون ِ دل بشُستم دست
که چشم ِ باده‌پیمای‌اش صَلا بر هوش‌یاران زد

کدام آهن‌دل‌اش آموخت این آئین ِ عیاری
ک‌از اول، چون برون آمد، رَه ِ شب‌زنده‌داران زد

خیال ِ شه‌سواری پُخت و شد ناگَه دل ِ مسکین
خداوندا نگه دار اَش که بر قلب ِ سواران زد

در آب و رنگ ِ رخ‌سار اَش چه جان دادیم و خون خوردیم
چو نقش‌اش دست داد، اول، رقم بر جان‌سپاران زد

من‌اش با خرقه‌یِ پشمین کجا اندر کمند آرم؟
زِرِه‌مو ئی که مژگان‌اش رَه ِ خنجرگزاران زد

نظر بر قرعه‌یِ توفیق و یُمن ِ دولت ِ شاه است
بِده کام ِ دل ِ حافظ! که فال ِ بخت‌یاران زد

شهنشاه ِ مظفّر‌فَرّ، شجاع ِ مُلک و دین، منصور
که جود ِ بی‌دریغ‌اش، خنده بر ابر ِ بهاران زد

از آن ساعت که جام ِ می به دست ِ او مشرّف شد
زمانه ساغر ِ شادی به یاد ِ می‌گساران زد

زِ شمشیر ِ سَر‌افشان‌اش ظفر آن روز بِدرخشید
که چون خورشید ِ انجم‌سوز، تنها، بر هزاران زد

دوام ِ عمر و مُلک ِ او بخواه از لطف ِ حق ای دل!
که چرخ، این سکه‌یِ دولت به دور ِ روزگاران زد

#حافظ #غزل 153 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/493

راهی بزن که آهی بر ساز ِ آن توان زد
شعری بخوان که با او رطل ِ گران توان زد

بر آستان ِ جانان گر سَر توان نهادن
گل‌بانگ ِ سربلندی بر آسمان توان زد
#حافظ

راهی بزن که آهی بر ساز ِ آن توان زد
شعری بخوان که با او رطل ِ گران توان زد

بر آستان ِ جانان گر سَر توان نهادن
گل‌بانگ ِ سربلندی بر آسمان توان زد

قدّ ِ خمیده‌یِ ما سهل‌ات نماید اما
بر چشم ِ دشمنان تیر از این کمان توان زد

در خانقَه نگنجد اسرار ِ عشق‌بازی
جام ِ می ِ مغانه، هم با مغان توان زد

درویش را نباشد برگ ِ سرا یِ سلطان
ماییم و کهنه دلقی، ک‌آتش در آن توان زد

اهل ِ نظر دو عالم در یک نظر ببازند
عشق است و داو ِ اوّل، بر نقد ِ جان توان زد

گر دولت ِ وصال‌ات خواهد دری گشودن
سرها بدین تخیّل بر آستان توان زد

عشق و شباب و رندی مجموعه‌یِ مراد است
چون جمع شد معانی گوی ِ بیان توان زد

شد ره‌زن ِ سلامت زلف ِ تو. وین عجب نیست
گر راه‌زن تو باشی، صد کاروان توان زد

حافظ! به حقّ ِ قرآن ک‌از شید و زرق بازآی
باشد که گوی ِ عیشی در این جهان توان زد

@SETIQ

#حافظ #غزل 154 #تصحیح_قزوینی_غنی

https://t.me/Setiq/495

اگر رَوَم زِ پی‌اش، فتنه‌ها برانگیزد
وَ ر از طلب بنشینم، به کینه برخیزد

و گر به ره‌گذری یک‌دَم -از وفاداری-
چو گَرد در پی‌اش افتم، چو باد بگریزد
#حافظ

اگر رَوَم زِ پی‌اش، فتنه‌ها برانگیزد
وَ ر از طلب بنشینم، به کینه برخیزد

و گر به ره‌گذری یک‌دَم -از وفاداری-
چو گَرد در پی‌اش افتم، چو باد بگریزد

و گر کنم طلب ِ نیم‌بوسه، صد افسوس
زِ حُقّه‌ی دهن‌اش چون شکَر فروریزد

من آن فریب که در نرگس ِ تو می‌بینم
بس آب ِ روی که با خاک ِ رَه برآمیزد

فراز و شیب ِ بیابان ِ عشق، دام ِ بلا ست
کجا ست شیردلی ک‌از بلا نپرهیزد

تو عمر خواه و صبوری! که چرخ ِ شعبده‌باز
هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد

بر آستانه‌یِ تسلیم سر بِنه حافظ
که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد

@SETIQ
#حافظ #غزل 155 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/497

‌به حسن و خُلق و وفا، کَس به یار ِ ما نرسد
تو را در این سخن، انکار ِ کار ِ ما نرسد

اگر‌چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حُسن و ملاحت به یار ِ ما نرسد

#حافظ
@SETIQ

به حسن و خُلق و وفا، کَس به یار ِ ما نرسد
تو را در این سخن، انکار ِ کار ِ ما نرسد

اگر‌چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حُسن و ملاحت به یار ِ ما نرسد

به حقّ ِ صحبت ِ دیرین! که هیچ محرم ِ راز
به یار ِ یک‌جهت ِ حق‌گزار ِ ما نرسد

هزار نقش برآید زِ کِلک ِ صُنع و، یکی
به دل‌پذیری‌یِ نقش ِ نگار ِ ما نرسد

هزار نقد به بازار ِ کائنات آرند
یکی به سکه‌یِ صاحب‌عیار ِ ما نرسد

دریغ قافله‌یِ عمر! ک‌آن‌چنان رفتند
که گَرد شان به هوا یِ دیار ِ ما نرسد

دلا! زِ رنج ِ حسودان مَرَنج و واثق باش
که بد به خاطر ِ امّیدوار ِ ما نرسد

چنان بِزی که اگر خاک ِ ره شوی، کس را
غبار ِ خاطری از ره‌گذار ِ ما نرسد

بسوخت حافظ و ترسم که شرح ِ قصّه‌یِ او
به سمع ِ پادشه ِ کام‌گار ِ ما نرسد

#حافظ #غزل 156 #تصحیح_قزوینی_غنی
https://t.me/Setiq/499
@SETIQ

هر که را با خط ِ سبز اَت سَر ِ سودا باشد،
پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

من چو از خاک ِ لحد، لاله‌صفت برخیزم،
داغ ِ سودا یِ تو اَم سِرّ ِ سُویدا باشد

#حافظ
@SETIQ