سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق ِ رویِ گل با ما چه‌ها کرد

از آن رنگ ِ رخ‌ام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد

غلام ِ همّت ِ آن نازنین‌ام
که کار ِ خیر بی روی و ریا کرد

من از بی‌گانه‌گان دیگر ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

گر از سلطان طمع کردم، خطا بود
وَر از دل‌بَر وفا جُستم، جفا کرد

خوش‌اش باد آن نسیم ِ صبح‌گاهی
که دَرد ِ شب‌نشینان را دوا کرد

نقاب ِ گُل کشید و زلف ِ سنبل
گره‌بند ِ قبا یِ غنچه وا کرد

به هر سو بلبل ِ عاشق در افغان
تنعّم، از میان، باد ِ صبا کرد

بشارت بَر به کوی ِ می‌فروشان
که حافظ توبه از زهد ِ ریا کرد

وفا از خواجه‌گان شهر با من
کمال ِ دولت و دین، «بوالوفا» کرد

#حافظ #غزل 130 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ

https://t.me/Setiq/442

بیا که تُرک ِ فَلَک، خوان ِ روزه غارت کرد
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

ثواب ِ روزه و حجّ ِ قبول، آن‌کس بُرد
که خاک ِ می‌کده‌یِ عشق را زیارت کرد

#حافظ

بیا که تُرک ِ فَلَک، خوان ِ روزه غارت کرد
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

ثواب ِ روزه و حجّ ِ قبول، آن‌کس بُرد
که خاک ِ می‌کده‌یِ عشق را زیارت کرد

مقام ِ اصلی‌یِ ما، گوشه‌یِ خرابات است
خدا ش خیر دَهاد آن که این عمارت کرد

بها یِ باده‌یِ چون لعل، چیست؟ : جوهر ِ عقل.
بیا که سود کسی بُرد ک‌این تجارت کرد

نماز در خم ِ آن اَبروان ِ محرابی
کسی کُنَد که به خون ِ جگر طهارت کرد

فغان! که نرگس ِ جمّاش ِ شیخ ِ شهر امروز
نظر به دُردکشان از سر ِ حقارت کرد

به رویِ یار نظر کن، زِ دیده منّت دار
که کار‌دیده نظر از سر ِ بصارت کرد

حدیث ِ عشق زِ حافظ شنو. نه از واعظ
اگر‌چه صنعت ِ بسیار در عبارت کرد

#حافظ #غزل 131 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ

https://t.me/Setiq/444

به آب ِ روشن ِ می، عارفی طهارت کرد
علیَ‌الصّباح که می‌خانه را زیارت کرد

همین که ساغر ِ زرّین ِ خور نهان گردید،
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

#حافظ
@SETIQ

به آب ِ روشن ِ می، عارفی طهارت کرد
علَی‌الصّباح که می‌خانه را زیارت کرد

همین که ساغر ِ زرّین ِ خور نهان گردید،
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیاز ِ کسی که از سر ِ درد
به آب ِ دیده و خون ِ جگر طهارت کرد

امام‌خواجه که بود اَش سَر ِ نماز ِ دراز
به خون ِ دختر ِ رَز، خرقه را قصارت کرد

دل‌ام زِ حلقه‌یِ زلف‌اش به جان خرید آشوب
چه سود دید ندانم که این تجارت کرد

اگر امام ِ جماعت طلب کند امروز
خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

#حافظ #غزل 132 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/446

صوفی نهاد دام و سَر ِ حقّه باز کرد
بنیاد ِ مَکر با فلک ِ حقّه‌باز کرد

بازی‌یِ چرخ بِشکند اَش بیضه در کلاه
زیرا که عرض ِ شعبده با اهل ِ راز کرد

#حافظ
@SETIQ

صوفی نهاد دام و سَر ِ حقّه باز کرد
بنیاد ِ مَکر با فلک ِ حقّه‌باز کرد

بازی‌یِ چرخ بِشکند اَش بیضه در کلاه
زیرا که عرض ِ شعبده با اهل ِ راز کرد

ساقی! بیا که شاهد ِ رعنا یِ صوفیان
دیگر به جلوه آمد و آغاز ِ ناز کرد

این مطرب از کجا ست که ساز ِ عراق ساخت
و آهنگ ِ بازگشت به راه ِ حجاز کرد

ای دل! بیا که ما به پناه ِ خدا رویم
زآن‌چ آستین ِ کوتَه و دست ِ دراز کرد

صنعت مَکُن! که هر که محبت نه راست باخت
عشق‌اش به رو یِ دل، در ِ معنی، فَراز کرد

فردا که پیش‌گاه ِ حقیقت شود پدید
شرمنده ره‌روی که عمل بر مَجاز کرد

ای کبک ِ خوش‌خرام! کجا می‌روی؟ بِایست!
غرّه مَشو که گربه‌یِ زاهد نماز کرد

حافظ مکن ملامت ِ رندان. که در ازل
ما را خدا زِ زُهد ِ ریا بی‌نیاز کرد

#حافظ #غزل 133 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ

https://t.me/Setiq/448

‌بلبلی خون ِ دلی خورد و گُلی حاصل کرد
باد ِ غیرت به صد اَش خار، پریشان‌دل کرد

طوطی‌ئی را به خیال ِ شکری دل خوش بود
ناگَه‌اش سیل ِ فنا نقش ِ اَمَل باطل کرد

#حافظ
@SETIQ

بلبلی خون ِ دلی خورد و گُلی حاصل کرد
باد ِ غیرت به صد اَش خار، پریشان‌دل کرد

طوطی‌ئی را به خیال ِ شکری دل خوش بود
ناگَه‌اش سیل ِ فنا نقش ِ اَمَل باطل کرد

قرّة‌العین ِ من، آن میوه‌یِ دل، یاد اَش باد
که چه آسان بِشُد و کار ِ مرا مشکل کرد

ساروان! بار ِ من افتاد، خدا را مددی
که امید ِ کَرَم‌ام هم‌ره ِ این محمل کرد

روی ِ خاکی و نم ِ چشم ِ مرا خوار مدار
چرخ ِ فیروزه طرب‌خانه از این کَه‌گِل کرد

آه و فریاد که از چشم ِ حسود ِ مَه ِ چرخ
در لَحَد ماه ِ کمان‌ابرو یِ من منزل کرد

- نَزَدی شاه‌رخ و فوت شد امکان حافظ
- چه کنم بازی‌یِ ایّام مرا غافل کرد

#حافظ #غزل 134 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/450

چو باد، عزم ِ سر ِ کوی ِ یار خواهم‌کرد
نَفَس به بویِ خوش‌اش مُشک‌بار خواهم‌کرد

به‌هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد
بطالت‌ام بس! از امروز کار خواهم‌کرد

#حافظ
@SETIQ

چو باد، عزم ِ سر ِ کوی ِ یار خواهم‌کرد
نَفَس به بویِ خوش‌اش مُشک‌بار خواهم‌کرد

به‌هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد
بطالت‌ام بس! از امروز کار خواهم‌کرد

هر آب‌روی که اندوختم زِ دانش و دین
نثار ِ خاک ِ ره ِ آن نگار خواهم‌کرد

چو شمع ِ صبح‌دم‌ام شد زِ مِهر ِ او روشن
که عُمر در سَر ِ این کار و بار خواهم‌کرد

به یاد ِ چشم ِ تو خود را خراب خواهم ساخت
بنا یِ عهد ِ قدیم استوار خواهم‌کرد

صبا کجاست؟ که این جان ِ خون‌گرفته، چو گُل،
فدا یِ نکهت ِ گیسو یِ یار خواهم‌کرد

نِفاق و زَرق، نبخشد صفا یِ دل، حافظ!
طریق ِ رندی و عشق اختیار خواهم کرد

#حافظ #غزل 135 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/452

دست در حلقه‌یِ آن زلف ِ دو تا نتوان کرد
تکیه بر عهد ِ تو و باد ِ صبا نتوان کرد

آن‌چه سعی است، من اندر طلب‌ات بنمایم
این قدَر هست که تغییر ِ قضا نتوان کرد

#حافظ
@SETIQ

دست در حلقه‌یِ آن زلف ِ دو تا نتوان کرد
تکیه بر عهد ِ تو و باد ِ صبا نتوان کرد

آن‌چه سعی است، من اندر طلب‌ات بنمایم
این قدَر هست که تغییر ِ قضا نتوان کرد

دامن ِ دوست به صد خون ِ دل افتاد به دست
به فسوسی که کند خصم، رها نتوان کرد

عارض‌اش را به‌مَثَل ماه ِ فلک نتوان گفت
نسبت ِ دوست به هر بی سر و پا نتوان کرد

سَروْ‌بالا یِ من، آن‌گَه که درآید به سماع
چه محل جامه‌یِ جان را که قبا نتوان کرد!

نظر ِ پاک تواند رخ ِ جانان دیدن
که در آیینه نظر جز به صفا نتوان کرد

مشکل ِ عشق نه در حوصله‌یِ دانش ِ ما ست
حلّ ِ این نکته بدین فکر ِِ خطا نتوان کرد

غیرت‌ام کُشت که محبوب ِ جهانی. لیکن
روز و شب عربده با خلق ِ خدا نتوان کرد!

من چه گویم؟ که تو را نازکی‌یِ طبع ِ لطیف
تا به‌حدّی‌ست که آهسته دعا نتوان کرد!

بجز ابرو یِ تو محراب ِ دل ِ حافظ نیست
طاعت ِ غیر ِ تو در مذهب ِ ما نتوان کرد

#حافظ #غزل 136 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/454

دل از من بُرد و روی از من نهان کرد
خدا را با که این بازی توان کرد؟

شب ِ تنهایی‌ام در قصد ِ جان بود
خیال‌اش لطف‌های بی‌کران کرد

#حافظ
@SETIQ

دل از من بُرد و روی از من نهان کرد
خدا را با که این بازی توان کرد؟

شب ِ تنهایی‌ام در قصد ِ جان بود
خیال‌اش لطف‌های بی‌کران کرد

چرا چون لاله خونین‌دل نباشم
که با ما نرگس ِ او سَر گِران کرد

که‌را گویم که با این درد ِ جان‌سوز
طبیب‌ام قصد ِ جان ِ ناتوان کرد

بدان‌سان سوخت چون شمع‌ام؛ که بر من
صُراحی گریه و بربط فغان کرد

صبا! گر چاره داری، وقت وقت است.
که درد ِ اشتیاق‌ام قصد ِ جان کرد

میان ِ مهربانان کِی توان گفت
که یار ِ ما چنین گفت و چنان کرد

عَدو با جان ِ حافظ آن نکردی
که تیر ِ چشم ِ آن ابروکمان کرد

#حافظ #غزل 137 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/456

یاد باد آن که زِ ما وقت ِ سفر یاد نکرد
به وداعی دل ِ غم‌دیده‌یِ ما شاد نکرد

آن جوان‌بخت که می‌زد رقم ِ خیر و قبول
بنده‌یِ پیر ندانم زِ چه آزاد نکرد

#حافظ
@SETIQ

یاد باد آن که زِ ما وقت ِ سفر یاد نکرد
به وداعی دل ِ غم‌دیده‌یِ ما شاد نکرد

آن جوان‌بخت که می‌زد رقم ِ خیر و قبول
بنده‌یِ پیر ندانم زِ چه آزاد نکرد

کاغذین‌جامه به خوناب بشویم، که فلک
ره‌نمونی‌م به پا یِ عَلَم ِ داد نکرد

دل به امّید ِ صدایی که مگر در تو رسد
ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

سایه تا بازگرفتی زِ چمن مرغ ِ سَحر
آشیان در شِکَن ِ طرّه‌یِ شمشاد نکرد

شایَد اَر پیک ِ صبا از تو بیاموزد کار
زآن‌که چالاک‌تر از این حَرِکَت، باد نکرد

کِلک ِ مشاطه‌یِ صُنع‌اش نکشد نقش ِ مُراد
هر که اقرار بدین حُسن ِ خداداد نکرد

مطربا پرده بگردان و بزن راه ِ عراق
که بدین راه بشد یار و زِ ما یاد نکرد

غزلیّات ِ عراقی‌ست سرود ِ حافظ
که شنید این ره ِ دل‌سوز؟ که فریاد نکرد

#حافظ #غزل 138 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/458

برکه (حالی به حالی)
شعر حسین منزوی
@SETIQ

شهر، منهایِ وقتی که هستی، حاصل‌اش: برزخ ِ خشک و خالی
جمع ِ آیینه‌ها ضرب ‌ِ در تو، بی‌عدد، صفر، بعد از زلالی

می‌شود گل در اثنا یِ گل‌زار، می‌شود کبک در عین ِ رفتار
می‌شود آهویی در چمن‌زار، پا یِ تو ضرب‌در باغ ِ قالی

چندبرگی‌ست دیوان ِ ماه‌ات؟ دفتر ِ شعرهای سیاه‌ات؟
ای که هر ناگهان از نگاه‌ات یک غزل می‌شود ارتجالی

هر چه چشم است جُز چشم‌های‌ات، سایه‌وار است و خود در نهایت
می‌کند بر سَبیل کِنایَت، مشق ِ آن چشم‌هایِ مثالی

ای طلسم ِ عددها به نام‌ات! حاصل ِ جزر و مدها به کام‌ات!
وِی ورق‌خورده‌ی احتشام‌ات هر چه تقویم ِ فرخنده‌فالی!

چشم وا کن که دنیا بشورد! موج در موج ِ دریا بشورد!
گیسوان باز کن تا بشورد شعر اَم از آن شمیم ِ شمالی

حاصل ِ جمع ِ آب و تن ِ تو، ضرب ‌در وقت ِ تَن‌شُستن ِ تو
هر سه، منهایِ پیراهن ِ تو، برکه را کرده حالی‌به‌حالی

https://t.me/Setiq/460

باغ ِ من
مهدی اخوان ثالث
@SETIQ

آسمان‌اش را گرفته تنگ در آغوش
ابر؛ با آن پوستین ِ سرد ِ نم‌ناک‌اش.
باغ ِ بی‌برگی،
روز و شب تنها ست،
با سکوت ِ پاک ِ غمناک‌اش.


ساز ِ او باران، سرود اَش باد.
جامه‌اش شولا یِ عریانی‌ست.
وَ ر جُز این‌اش جامه‌ئی باید،
بافته بَس شعله‌ی زَرتار ِ پود اَش باد.

گو بِرویَد، یا نَرویَد، هر چه در هر جا که خواهد، یا نمی‌خواهد.
باغ‌بان و ره‌گذاری نیست.
باغ ِ نومیدان،
چشم در راه ِ بهاری نیست.


گَر زِ چشم‌اش پَرتو ِ گَرمی نمی‌تابد،
وَ ر به‌روی‌اش برگ ِ لب‌خندی نمی‌رویَد؛
باغ ِ بی‌برگی که می‌گوید که زیبا نیست؟
داستان از میوه‌ها یِ سَر به گردون‌سای ِ اینک خفته در تابوت ِ پَست ِ خاک می‌گوید.


باغ ِ بی‌برگی
خنده‌اش خونی‌ست اشک‌آمیز.
جاودان بر اسب ِ یال‌افشان ِ زرد اَش می‌چَمَد در آن
پادشاه ِ فصل‌ها، پائیز.

تهران- خردادماه 1335

مهدی اخوان ثالث
باغ ِ من
از کتاب ِ «زمستان»
به:
یدالله قرائی
به یاد ِ آن «گذشته» ی خوب
https://t.me/Setiq/462