ذکر #فضیل عیاض
تذکره الاولیا
#عطار
برگرفته از کانال آپارات سایت #گنجور
صدا: سهیل قاسمی

@SETIQ

جان، بی جمال ِ جانان میل ِ جهان ندارد
هر کس که این ندارد، حقّا که آن ندارد

با هیچ‌کس نشانی زآن دل‌ستان ندیدم
یا من خبر ندارم؛ یا او نشان ندارد

#حافظ

@SETIQ

جان، بی جمال ِ جانان میل ِ جهان ندارد
هر کس که این ندارد، حقّا که آن ندارد

با هیچ‌کس نشانی زآن دل‌ستان ندیدم
یا من خبر ندارم؛ یا او نشان ندارد

هر شبنمی در این ره صد بحر ِ آتشین است
دردا که این معمّا شرح و بیان ندارد

سرمنزل ِ فراغت نتوان زِ دست دادن
ای ساروان! فروکش! ک‌این رَه کران ندارد

چنگ ِ خمیده قامت می‌خوانَد اَت به عشرت
بشنو! که پند ِ پیران هیچ‌ات زیان ندارد

ای دل! طریق ِ رندی از محتسب بیاموز
مست است و در حق ِ او کس این گمان ندارد

احوال ِ گنج ِ قارون -ک‌ایام داد بر باد-
در گوش ِ دل فروخوان؛ تا زَر نهان ندارد

گر خود، رقیب، شمع است؛ اَسرار از او بپوشان
ک‌آن شوخ ِ سَربُریده، بند ِ زبان ندارد

کَس در جهان ندارد یک بنده هم‌چو حافظ
زیرا که: چون تو شاهی، کس در جهان ندارد

#حافظ #غزل 126 #تصحیح_قزوینی_غنی

@SETIQ

روشنی‌یِ طَلعت ِ تو، ماه ندارد
پیش ِ تو، گُل رونق ِ گیاه ندارد

گوشه‌یِ اَبرو یِ تو ست منزل ِ جان‌ام
خوش‌تر از این گوشه، پادشاه ندارد

#حافظ

@SETIQ

روشنی‌یِ طَلعت ِ تو، ماه ندارد
پیش ِ تو، گُل رونق ِ گیاه ندارد

گوشه‌یِ اَبرو یِ تو ست منزل ِ جان‌ام
خوش‌تر از این گوشه، پادشاه ندارد

تا چه کُنَد با رُخ ِ تو دود ِ دل ِ من
آینه، دانی که تاب ِ آه ندارد

شوخی‌یِ نرگس نِگَر که پیش ِ تو بشکُفت
چشم‌دریده ادب نگاه‌ندارد

دیدم و آن چشم ِ دل‌سیَه که تو داری
جانب ِ هیچ آشنا نگاه ندارد

رطل گران‌ام دِه ای مرید ِ خرابات
شادی‌یِ شیخی که خانقاه ندارد

خون خور و خامُش نشین که آن دل ِ نازک
طاقت ِ فریاد ِ دادخواه ندارد

گو برو و آستین به خون ِ جگر شوی
هر که در این آستانه راه ندارد

نی من تنها کَشَم تطاول ِ زلف‌ات
کیست که او داغ ِ آن سیاه ندارد

حافظ اگر سجده‌یِ تو کرد مَکُن عیب
کافر ِ عشق، ای صنم! گُناه ندارد

#حافظ #غزل 127 #تصحیح_قزوینی_غنی

آخر شاهنامه
مهدی اخوان ثالث
صدای سهیل قاسمی

@SETIQ

نیست در شهر نگاری که دل ِ ما بِبَرَد
بخت‌ام اَر یار شود، رخت‌ام از این‌جا ببرد

کو حریفی کَش ِ سرمست؟ که پیش ِ کَرَم‌اش
عاشق ِ سوخته‌دل، نام ِ تَمَنّا ببرد

#حافظ

@SETIQ

نیست در شهر نگاری که دل ِ ما بِبَرَد
بخت‌ام اَر یار شود، رخت‌ام از این‌جا ببرد

کو حریفی کَش ِ سرمست؟ که پیش ِ کَرَم‌اش
عاشق ِ سوخته‌دل، نام ِ تَمَنّا ببرد

باغبانا! زِ خزان بی‌خبر اَت می‌بینم
آه از آن روز که باد اَت گل ِ رعنا ببرد

رَه‌زن ِ دهر نَخفته‌ست؛ مشو ایمن از او
اگر امروز نَبُرده‌ست که فردا ببرد

در خیال، این همه لعبت به هوس می‌بازم
بو که صاحب‌نظری نام ِ تماشا ببرد

علم و فضلی که به چل سال دل‌ام جمع‌آوَرد
ترسم آن نرگس ِ مستانه به یغما ببرد

بانگ ِ گاوی، چه صدا بازدهد؟ عشوه مَخَر!
سامری کی‌ست که دست از ید ِ بیضا ببرد!

جام ِ مینایی‌یِ می، سدّ ِ رَه ِ تنگ‌دلی‌ست
منه از دست. که سیل ِ غم‌ات از جا ببرد

راه ِ عشق اَر‌چه کمین‌گاه ِ کمان‌داران است
هر که دانسته رَوَد، صرفه زِ اَعدا ببرد

حافظ اَر جان طَلَبَد غمزه‌یِ مستانه‌یِ یار،
خانه از غیر بپرداز و بِهِل تا ببرد

#حافظ #غزل 128 #تصحیح_قزوینی_غنی

@SETIQ

اگر نه باده غم ِ دل زِ یاد ِ ما بِبَرَد
نَهیب ِ حادثه بُنیاد ِ ما زِ جا ببرد

اگر نه عقل به مستی فرو‌کِشَد لنگر
چگونه کشتی از این ورطه‌یِ بلا ببرد

#حافظ

@SETIQ

اگر نه باده غم ِ دل زِ یاد ِ ما بِبَرَد
نَهیب ِ حادثه بُنیاد ِ ما زِ جا ببرد

اگر نه عقل به مستی فرو‌کِشَد لنگر
چگونه کشتی از این ورطه‌یِ بلا ببرد

فغان! که با همه‌کس، غایبانه باخت فَلَک
که کس نبود که دستی از این دَغا ببرد

گُذار بر ظلمات است. خضر ِ راهی کو؟
مباد ک‌آتش ِ محرومی آب ِ ما ببرد

دل ِ ضعیف‌ام از آن می‌کشد به طَرف ِ چمن
که جان زِ مرگ به بیماری‌یِ صبا ببرد

طبیب ِ عشق من‌ام! باده ده! که این معجون
فراغت آرَد و اندیشه‌یِ خطا ببرد

بسوخت حافظ و کس حال ِ او به یار نگفت
مگر نسیم پیامی خدای‌را ببرد

#حافظ #غزل 129 #تصحیح_قزوینی_غنی

@SETIQ

سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق ِ رویِ گل با ما چه‌ها کرد

از آن رنگ ِ رخ‌ام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد

#حافظ

سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق ِ رویِ گل با ما چه‌ها کرد

از آن رنگ ِ رخ‌ام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد

غلام ِ همّت ِ آن نازنین‌ام
که کار ِ خیر بی روی و ریا کرد

من از بی‌گانه‌گان دیگر ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد

گر از سلطان طمع کردم، خطا بود
وَر از دل‌بَر وفا جُستم، جفا کرد

خوش‌اش باد آن نسیم ِ صبح‌گاهی
که دَرد ِ شب‌نشینان را دوا کرد

نقاب ِ گُل کشید و زلف ِ سنبل
گره‌بند ِ قبا یِ غنچه وا کرد

به هر سو بلبل ِ عاشق در افغان
تنعّم، از میان، باد ِ صبا کرد

بشارت بَر به کوی ِ می‌فروشان
که حافظ توبه از زهد ِ ریا کرد

وفا از خواجه‌گان شهر با من
کمال ِ دولت و دین، «بوالوفا» کرد

#حافظ #غزل 130 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ

https://t.me/Setiq/442

بیا که تُرک ِ فَلَک، خوان ِ روزه غارت کرد
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

ثواب ِ روزه و حجّ ِ قبول، آن‌کس بُرد
که خاک ِ می‌کده‌یِ عشق را زیارت کرد

#حافظ

بیا که تُرک ِ فَلَک، خوان ِ روزه غارت کرد
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

ثواب ِ روزه و حجّ ِ قبول، آن‌کس بُرد
که خاک ِ می‌کده‌یِ عشق را زیارت کرد

مقام ِ اصلی‌یِ ما، گوشه‌یِ خرابات است
خدا ش خیر دَهاد آن که این عمارت کرد

بها یِ باده‌یِ چون لعل، چیست؟ : جوهر ِ عقل.
بیا که سود کسی بُرد ک‌این تجارت کرد

نماز در خم ِ آن اَبروان ِ محرابی
کسی کُنَد که به خون ِ جگر طهارت کرد

فغان! که نرگس ِ جمّاش ِ شیخ ِ شهر امروز
نظر به دُردکشان از سر ِ حقارت کرد

به رویِ یار نظر کن، زِ دیده منّت دار
که کار‌دیده نظر از سر ِ بصارت کرد

حدیث ِ عشق زِ حافظ شنو. نه از واعظ
اگر‌چه صنعت ِ بسیار در عبارت کرد

#حافظ #غزل 131 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ

https://t.me/Setiq/444

به آب ِ روشن ِ می، عارفی طهارت کرد
علیَ‌الصّباح که می‌خانه را زیارت کرد

همین که ساغر ِ زرّین ِ خور نهان گردید،
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

#حافظ
@SETIQ

به آب ِ روشن ِ می، عارفی طهارت کرد
علَی‌الصّباح که می‌خانه را زیارت کرد

همین که ساغر ِ زرّین ِ خور نهان گردید،
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیاز ِ کسی که از سر ِ درد
به آب ِ دیده و خون ِ جگر طهارت کرد

امام‌خواجه که بود اَش سَر ِ نماز ِ دراز
به خون ِ دختر ِ رَز، خرقه را قصارت کرد

دل‌ام زِ حلقه‌یِ زلف‌اش به جان خرید آشوب
چه سود دید ندانم که این تجارت کرد

اگر امام ِ جماعت طلب کند امروز
خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

#حافظ #غزل 132 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/446

صوفی نهاد دام و سَر ِ حقّه باز کرد
بنیاد ِ مَکر با فلک ِ حقّه‌باز کرد

بازی‌یِ چرخ بِشکند اَش بیضه در کلاه
زیرا که عرض ِ شعبده با اهل ِ راز کرد

#حافظ
@SETIQ

صوفی نهاد دام و سَر ِ حقّه باز کرد
بنیاد ِ مَکر با فلک ِ حقّه‌باز کرد

بازی‌یِ چرخ بِشکند اَش بیضه در کلاه
زیرا که عرض ِ شعبده با اهل ِ راز کرد

ساقی! بیا که شاهد ِ رعنا یِ صوفیان
دیگر به جلوه آمد و آغاز ِ ناز کرد

این مطرب از کجا ست که ساز ِ عراق ساخت
و آهنگ ِ بازگشت به راه ِ حجاز کرد

ای دل! بیا که ما به پناه ِ خدا رویم
زآن‌چ آستین ِ کوتَه و دست ِ دراز کرد

صنعت مَکُن! که هر که محبت نه راست باخت
عشق‌اش به رو یِ دل، در ِ معنی، فَراز کرد

فردا که پیش‌گاه ِ حقیقت شود پدید
شرمنده ره‌روی که عمل بر مَجاز کرد

ای کبک ِ خوش‌خرام! کجا می‌روی؟ بِایست!
غرّه مَشو که گربه‌یِ زاهد نماز کرد

حافظ مکن ملامت ِ رندان. که در ازل
ما را خدا زِ زُهد ِ ریا بی‌نیاز کرد

#حافظ #غزل 133 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ

https://t.me/Setiq/448

‌بلبلی خون ِ دلی خورد و گُلی حاصل کرد
باد ِ غیرت به صد اَش خار، پریشان‌دل کرد

طوطی‌ئی را به خیال ِ شکری دل خوش بود
ناگَه‌اش سیل ِ فنا نقش ِ اَمَل باطل کرد

#حافظ
@SETIQ

بلبلی خون ِ دلی خورد و گُلی حاصل کرد
باد ِ غیرت به صد اَش خار، پریشان‌دل کرد

طوطی‌ئی را به خیال ِ شکری دل خوش بود
ناگَه‌اش سیل ِ فنا نقش ِ اَمَل باطل کرد

قرّة‌العین ِ من، آن میوه‌یِ دل، یاد اَش باد
که چه آسان بِشُد و کار ِ مرا مشکل کرد

ساروان! بار ِ من افتاد، خدا را مددی
که امید ِ کَرَم‌ام هم‌ره ِ این محمل کرد

روی ِ خاکی و نم ِ چشم ِ مرا خوار مدار
چرخ ِ فیروزه طرب‌خانه از این کَه‌گِل کرد

آه و فریاد که از چشم ِ حسود ِ مَه ِ چرخ
در لَحَد ماه ِ کمان‌ابرو یِ من منزل کرد

- نَزَدی شاه‌رخ و فوت شد امکان حافظ
- چه کنم بازی‌یِ ایّام مرا غافل کرد

#حافظ #غزل 134 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/450

چو باد، عزم ِ سر ِ کوی ِ یار خواهم‌کرد
نَفَس به بویِ خوش‌اش مُشک‌بار خواهم‌کرد

به‌هرزه بی می و معشوق عمر می‌گذرد
بطالت‌ام بس! از امروز کار خواهم‌کرد

#حافظ
@SETIQ