ستیغ
اَلا یا اَیُّهاَ الساقی اَدِر کأساً و ناوِلها که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها به بوی نافهای کآخِر صبا زْ آن طُرّه بُگشاید ز ِ تاب ِ جَعد ِ مشکیناش چه خون افتاد در دلها مرا در منزل ِ جانان چه امن ِ عیش چون هر دَم جَرَس فریاد میدارد که بربندید…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Farid Hamed
Audio
جان بی جمال جانان میل جهان ندارد
حافظ
جان، بی جمال ِ جانان میل ِ جهان ندارد
هر کس که این ندارد، حقّا که آن ندارد
با هیچکس نشانی زآن دلستان ندیدم
یا من خبر ندارم؛ یا او نشان ندارد
هر شبنمی در این ره صد بحر ِ آتشین است
دردا که این معمّا شرح و بیان ندارد
سرمنزل ِ فراغت نتوان زِ دست دادن
ای ساروان! فروکش! کاین رَه کران ندارد
چنگ ِ خمیده قامت میخوانَد اَت به عشرت
بشنو! که پند ِ پیران هیچات زیان ندارد
ای دل! طریق ِ رندی از محتسب بیاموز
مست است و در حق ِ او کس این گمان ندارد
احوال ِ گنج ِ قارون -کایام داد بر باد-
در گوش ِ دل فروخوان؛ تا زَر نهان ندارد
گر خود، رقیب، شمع است؛ اَسرار از او بپوشان
کآن شوخ ِ سَربُریده، بند ِ زبان ندارد
کَس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ
زیرا که: چون تو شاهی، کس در جهان ندارد
#حافظ #غزل 126 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
هر کس که این ندارد، حقّا که آن ندارد
با هیچکس نشانی زآن دلستان ندیدم
یا من خبر ندارم؛ یا او نشان ندارد
هر شبنمی در این ره صد بحر ِ آتشین است
دردا که این معمّا شرح و بیان ندارد
سرمنزل ِ فراغت نتوان زِ دست دادن
ای ساروان! فروکش! کاین رَه کران ندارد
چنگ ِ خمیده قامت میخوانَد اَت به عشرت
بشنو! که پند ِ پیران هیچات زیان ندارد
ای دل! طریق ِ رندی از محتسب بیاموز
مست است و در حق ِ او کس این گمان ندارد
احوال ِ گنج ِ قارون -کایام داد بر باد-
در گوش ِ دل فروخوان؛ تا زَر نهان ندارد
گر خود، رقیب، شمع است؛ اَسرار از او بپوشان
کآن شوخ ِ سَربُریده، بند ِ زبان ندارد
کَس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ
زیرا که: چون تو شاهی، کس در جهان ندارد
#حافظ #غزل 126 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
روشنی طلعت تو ماه ندارد
حافظ
روشنییِ طَلعت ِ تو، ماه ندارد
پیش ِ تو، گُل رونق ِ گیاه ندارد
گوشهیِ اَبرو یِ تو ست منزل ِ جانام
خوشتر از این گوشه، پادشاه ندارد
تا چه کُنَد با رُخ ِ تو دود ِ دل ِ من
آینه، دانی که تاب ِ آه ندارد
شوخییِ نرگس نِگَر که پیش ِ تو بشکُفت
چشمدریده ادب نگاهندارد
دیدم و آن چشم ِ دلسیَه که تو داری
جانب ِ هیچ آشنا نگاه ندارد
رطل گرانام دِه ای مرید ِ خرابات
شادییِ شیخی که خانقاه ندارد
خون خور و خامُش نشین که آن دل ِ نازک
طاقت ِ فریاد ِ دادخواه ندارد
گو برو و آستین به خون ِ جگر شوی
هر که در این آستانه راه ندارد
نی من تنها کَشَم تطاول ِ زلفات
کیست که او داغ ِ آن سیاه ندارد
حافظ اگر سجدهیِ تو کرد مَکُن عیب
کافر ِ عشق، ای صنم! گُناه ندارد
#حافظ #غزل 127 #تصحیح_قزوینی_غنی
پیش ِ تو، گُل رونق ِ گیاه ندارد
گوشهیِ اَبرو یِ تو ست منزل ِ جانام
خوشتر از این گوشه، پادشاه ندارد
تا چه کُنَد با رُخ ِ تو دود ِ دل ِ من
آینه، دانی که تاب ِ آه ندارد
شوخییِ نرگس نِگَر که پیش ِ تو بشکُفت
چشمدریده ادب نگاهندارد
دیدم و آن چشم ِ دلسیَه که تو داری
جانب ِ هیچ آشنا نگاه ندارد
رطل گرانام دِه ای مرید ِ خرابات
شادییِ شیخی که خانقاه ندارد
خون خور و خامُش نشین که آن دل ِ نازک
طاقت ِ فریاد ِ دادخواه ندارد
گو برو و آستین به خون ِ جگر شوی
هر که در این آستانه راه ندارد
نی من تنها کَشَم تطاول ِ زلفات
کیست که او داغ ِ آن سیاه ندارد
حافظ اگر سجدهیِ تو کرد مَکُن عیب
کافر ِ عشق، ای صنم! گُناه ندارد
#حافظ #غزل 127 #تصحیح_قزوینی_غنی
نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
حافظ
نیست در شهر نگاری که دل ِ ما بِبَرَد
بختام اَر یار شود، رختام از اینجا ببرد
کو حریفی کَش ِ سرمست؟ که پیش ِ کَرَماش
عاشق ِ سوختهدل، نام ِ تَمَنّا ببرد
باغبانا! زِ خزان بیخبر اَت میبینم
آه از آن روز که باد اَت گل ِ رعنا ببرد
رَهزن ِ دهر نَخفتهست؛ مشو ایمن از او
اگر امروز نَبُردهست که فردا ببرد
در خیال، این همه لعبت به هوس میبازم
بو که صاحبنظری نام ِ تماشا ببرد
علم و فضلی که به چل سال دلام جمعآوَرد
ترسم آن نرگس ِ مستانه به یغما ببرد
بانگ ِ گاوی، چه صدا بازدهد؟ عشوه مَخَر!
سامری کیست که دست از ید ِ بیضا ببرد!
جام ِ مینایییِ می، سدّ ِ رَه ِ تنگدلیست
منه از دست. که سیل ِ غمات از جا ببرد
راه ِ عشق اَرچه کمینگاه ِ کمانداران است
هر که دانسته رَوَد، صرفه زِ اَعدا ببرد
حافظ اَر جان طَلَبَد غمزهیِ مستانهیِ یار،
خانه از غیر بپرداز و بِهِل تا ببرد
#حافظ #غزل 128 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
بختام اَر یار شود، رختام از اینجا ببرد
کو حریفی کَش ِ سرمست؟ که پیش ِ کَرَماش
عاشق ِ سوختهدل، نام ِ تَمَنّا ببرد
باغبانا! زِ خزان بیخبر اَت میبینم
آه از آن روز که باد اَت گل ِ رعنا ببرد
رَهزن ِ دهر نَخفتهست؛ مشو ایمن از او
اگر امروز نَبُردهست که فردا ببرد
در خیال، این همه لعبت به هوس میبازم
بو که صاحبنظری نام ِ تماشا ببرد
علم و فضلی که به چل سال دلام جمعآوَرد
ترسم آن نرگس ِ مستانه به یغما ببرد
بانگ ِ گاوی، چه صدا بازدهد؟ عشوه مَخَر!
سامری کیست که دست از ید ِ بیضا ببرد!
جام ِ مینایییِ می، سدّ ِ رَه ِ تنگدلیست
منه از دست. که سیل ِ غمات از جا ببرد
راه ِ عشق اَرچه کمینگاه ِ کمانداران است
هر که دانسته رَوَد، صرفه زِ اَعدا ببرد
حافظ اَر جان طَلَبَد غمزهیِ مستانهیِ یار،
خانه از غیر بپرداز و بِهِل تا ببرد
#حافظ #غزل 128 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد
حافظ
اگر نه باده غم ِ دل زِ یاد ِ ما بِبَرَد
نَهیب ِ حادثه بُنیاد ِ ما زِ جا ببرد
اگر نه عقل به مستی فروکِشَد لنگر
چگونه کشتی از این ورطهیِ بلا ببرد
فغان! که با همهکس، غایبانه باخت فَلَک
که کس نبود که دستی از این دَغا ببرد
گُذار بر ظلمات است. خضر ِ راهی کو؟
مباد کآتش ِ محرومی آب ِ ما ببرد
دل ِ ضعیفام از آن میکشد به طَرف ِ چمن
که جان زِ مرگ به بیمارییِ صبا ببرد
طبیب ِ عشق منام! باده ده! که این معجون
فراغت آرَد و اندیشهیِ خطا ببرد
بسوخت حافظ و کس حال ِ او به یار نگفت
مگر نسیم پیامی خدایرا ببرد
#حافظ #غزل 129 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
نَهیب ِ حادثه بُنیاد ِ ما زِ جا ببرد
اگر نه عقل به مستی فروکِشَد لنگر
چگونه کشتی از این ورطهیِ بلا ببرد
فغان! که با همهکس، غایبانه باخت فَلَک
که کس نبود که دستی از این دَغا ببرد
گُذار بر ظلمات است. خضر ِ راهی کو؟
مباد کآتش ِ محرومی آب ِ ما ببرد
دل ِ ضعیفام از آن میکشد به طَرف ِ چمن
که جان زِ مرگ به بیمارییِ صبا ببرد
طبیب ِ عشق منام! باده ده! که این معجون
فراغت آرَد و اندیشهیِ خطا ببرد
بسوخت حافظ و کس حال ِ او به یار نگفت
مگر نسیم پیامی خدایرا ببرد
#حافظ #غزل 129 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
حافظ
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق ِ رویِ گل با ما چهها کرد
از آن رنگ ِ رخام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد
#حافظ
که عشق ِ رویِ گل با ما چهها کرد
از آن رنگ ِ رخام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد
#حافظ
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق ِ رویِ گل با ما چهها کرد
از آن رنگ ِ رخام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد
غلام ِ همّت ِ آن نازنینام
که کار ِ خیر بی روی و ریا کرد
من از بیگانهگان دیگر ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
گر از سلطان طمع کردم، خطا بود
وَر از دلبَر وفا جُستم، جفا کرد
خوشاش باد آن نسیم ِ صبحگاهی
که دَرد ِ شبنشینان را دوا کرد
نقاب ِ گُل کشید و زلف ِ سنبل
گرهبند ِ قبا یِ غنچه وا کرد
به هر سو بلبل ِ عاشق در افغان
تنعّم، از میان، باد ِ صبا کرد
بشارت بَر به کوی ِ میفروشان
که حافظ توبه از زهد ِ ریا کرد
وفا از خواجهگان شهر با من
کمال ِ دولت و دین، «بوالوفا» کرد
#حافظ #غزل 130 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/442
که عشق ِ رویِ گل با ما چهها کرد
از آن رنگ ِ رخام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد
غلام ِ همّت ِ آن نازنینام
که کار ِ خیر بی روی و ریا کرد
من از بیگانهگان دیگر ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
گر از سلطان طمع کردم، خطا بود
وَر از دلبَر وفا جُستم، جفا کرد
خوشاش باد آن نسیم ِ صبحگاهی
که دَرد ِ شبنشینان را دوا کرد
نقاب ِ گُل کشید و زلف ِ سنبل
گرهبند ِ قبا یِ غنچه وا کرد
به هر سو بلبل ِ عاشق در افغان
تنعّم، از میان، باد ِ صبا کرد
بشارت بَر به کوی ِ میفروشان
که حافظ توبه از زهد ِ ریا کرد
وفا از خواجهگان شهر با من
کمال ِ دولت و دین، «بوالوفا» کرد
#حافظ #غزل 130 #تصحیح_قزوینی_غنی
@SETIQ
https://t.me/Setiq/442
Telegram
ستیغ
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق ِ رویِ گل با ما چهها کرد
از آن رنگ ِ رخام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد
#حافظ
که عشق ِ رویِ گل با ما چهها کرد
از آن رنگ ِ رخام خون در دل افتاد
وَز آن گلشن به خار اَم مبتلا کرد
#حافظ
بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
حافظ
بیا که تُرک ِ فَلَک، خوان ِ روزه غارت کرد
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد
ثواب ِ روزه و حجّ ِ قبول، آنکس بُرد
که خاک ِ میکدهیِ عشق را زیارت کرد
#حافظ
هلال ِ عید به دور ِ قدح اشارت کرد
ثواب ِ روزه و حجّ ِ قبول، آنکس بُرد
که خاک ِ میکدهیِ عشق را زیارت کرد
#حافظ