دلی که غیب‌نمای است و جام ِ جَم دارد،
زِ خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد؟

به خطّ و خال ِ گدایان مَده خزینه‌یِ دل
به دست ِ شاه‌وَشی ده که محترم دارد

نه هر درخت تحمل کند جفا یِ خزان
غلام ِ همّت ِ سرو اَم که این قدم دارد

رسید موسم ِ آن ک‌از طرب چو نرگس ِ مست
نهد به پا یِ قدح هر که شش دِرَم دارد

زر از بها یِ می اکنون، چو گل، دریغ مدار!
که عقل ِ کُل به صد اَت عیب متهم دارد

زِ سرّ ِ غیب، کس آگاه نیست، قصه مخوان!
کدام مَحرم ِ دل رَه در این حرَم دارد؟

دل‌ام که لاف ِ تجرّد زدی، کنون صد شغل
به بو یِ زلف ِ تو با باد ِ صبح‌دم دارد

مراد ِ دل زِ که پرسم؟ که نیست دل‌داری
که جلوه‌یِ نظر و شیوه‌یِ کَرَم دارد

زِ جیب ِ خرقه‌یِ حافظ چه طَرف بتوان بست
که ما صمد طلبیدیم و او صنم دارد!

#حافظ #غزل 119 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

بتی دارم که گِرد ِ گُل زِ سنبل سایه‌بان دارد
بهار ِ عارض‌اش خطّی به خون ِ ارغوان دارد

غبار ِ خَط بپوشانید خورشید ِ رُخ‌اش، یا رب!
بقا یِ جاودان‌اش ده! که حُسن ِ جاودان دارد

#حافظ

@Setiq

بتی دارم که گِرد ِ گُل زِ سنبل سایه‌بان دارد
بهار ِ عارض‌اش خطّی به خون ِ ارغوان دارد

غبار ِ خَط بپوشانید خورشید ِ رُخ‌اش، یا رب!
بقا یِ جاودان‌اش ده! که حُسن ِ جاودان دارد

چو عاشق می‌شدم، گفتم که بردم گوهر ِ مقصود
ندانستم که این دریا چه موج ِ خون‌فِشان دارد

زِ چشم‌ات جان نشاید بُرد، ک‌از هر سو که می‌بینم
کمین از گوشه‌ئی کرده‌ست و تیر اندر کمان دارد

چو دام ِ طُرّه افشانَد زِ گرد ِ خاطر ِ عشاق
به غمّاز ِ صبا گوید که راز ِ ما نهان دارد

بیفشان جرعه‌ئی بر خاک و حال ِ اهل ِ دل بشنو
که از جمشید و کی‌خسرو فراوان داستان دارد

چو در روی‌ات بخندد گل، مَشو در دام‌اش ای بلبل!
که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن ِ جهان دارد

خدا را داد ِ من بستان از او! ای شحنه‌یِ مجلس
که می با دیگری خورده‌ست و با من سر گران دارد

به فتراک ار همی‌بندی، خدا را زود صیداَم کن
که آفَت‌ها ست در تاخیر و طالب را زیان دارد

زِ سرو ِ قدّ ِ دل‌جوی‌ات مَکُن محروم چشم‌ام را
بدین سرچشمه‌اش بنشان که خوش آبی روان دارد

زِ خوف ِ هِجر اَم ایمن کُن اگر امّید ِ آن داری
که از چشم ِ بَداندیشان خدای‌ات در امان دارد

چه عُذر ِ بخت ِ خود گویم؟ که آن عیّار ِ شهرآشوب
به تلخی کُشت حافظ را و شکّر در دهان دارد

#حافظ #غزل 120 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

منظومه خوان هشتم و آدمک
مهدی اخوان ثالث
بخش اول: خوان هشتم

منظومه خوان هشتم و آدمک
مهدی اخوان ثالث
بخش دوم: آدمک

هر آن ک‌او خاطر ِ مجموع و یار ِ نازنین دارد
سعادت هم‌دم ِ او گشت و دولت هم‌نشین دارد

حریم ِ عشق را درگَه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

#حافظ

@Setiq

هر آن ک‌او خاطر ِ مجموع و یار ِ نازنین دارد
سعادت هم‌دم ِ او گشت و دولت هم‌نشین دارد

حریم ِ عشق را درگَه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

دهان ِ تنگ ِ شیرین‌اش مگر مُلک ِ سلیمان است
که نقش ِ خاتم ِ لعل‌اش جهان زیر ِ نگین دارد

لب ِ لعل و خط ِ مشکین، چو آن‌اش هست و این‌اش هست
بنازَم دل‌بر ِ خود را که حُسن‌اش آن و این دارد

به خواری مَنگر ای مُنعِم ضعیفان و نحیفان را
که صدر ِ مجلس ِ عشرت گدا یِ ره‌نشین دارد

چو بر رویِ زمین باشی، توانایی غنیمت دان
که دوران ناتوانی‌ها بسی زیر ِ زمین دارد

بلاگَردان ِ جان و تن، دعا یِ مستمندان است
که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چین دارد؟

صبا! از عشق ِ من رمزی بگو با آن شَه ِ خوبان
که صد جمشید و کی‌خسرو غلام ِ کم‌ترین دارد

و گر گوید نمی‌خواهم چو حافظ عاشق ِ مفلس
بگویید اَش که سلطانی، گدایی هم‌نشین دارد

#حافظ #غزل 121 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

هر آن که جانب ِ اهل خدا نگَه دارد
خدا ش در همه‌حال از بلا نگه‌دارد

حدیث ِ دوست نگویم مگر به حضرت ِ دوست
که آشنا سخن ِ آشنا نگه‌دارد

#حافظ

@Setiq

هر آن که جانب ِ اهل خدا نگَه دارد
خدا ش در همه‌حال از بلا نگه‌دارد

حدیث ِ دوست نگویم مگر به حضرت ِ دوست
که آشنا سخن ِ آشنا نگه‌دارد

دِلا! معاش چنان کن که گر بِلَغزَد پای
فرشته‌ات به دو دست ِ دعا نگه‌دارد

گراَت هوا ست که معشوق نگسلد پیمان
نگاه دار سر ِ رشته تا نگه دارد

صبا بر آن سر ِ زلف اَر دل ِ مرا بینی
زِ رو یِ لطف بگوی‌اش که جا نگه‌دارد

چو گفتم‌اش که دل‌ام را نگاه‌دار، چه گفت!
زِ دست ِ بنده چه خیزد؟ خدا نگه دارد!

سَر و زَر و دل و جان‌ام فدا یِ آن یاری
که حقّ ِ صحبت ِ مِهر و وفا نگه‌دارد

غبار ِ راه‌گذاراَت کجا ست؟ تا حافظ
به یادگار ِ نسیم ِ صبا نگه‌دارد

#حافظ #غزل 122 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

مطرب ِ عشق عجب ساز و نوایی دارد
نقش ِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالَم از ناله‌یِ عُشّاق مبادا خالی
که خوش آهنگ و فرح‌بخش هوایی دارد

#حافظ
@Setiq

مطرب ِ عشق عجب ساز و نوایی دارد
نقش ِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالَم از ناله‌یِ عُشّاق مبادا خالی
که خوش آهنگ و فرح‌بخش هوایی دارد

پیر ِ دردی‌کش ِ ما گر‌چه ندارد زَر و زور
خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد

محترم دار دل‌ام ک‌این مگس قندپرست
تا هواخواه ِ تو شُد، فرّ ِ هُما یی دارد

از عدالت نبوَد دور گر اَش پُرسد حال
پادشاهی که به‌همسایه گدایی دارد

اَشک ِ خونین بنمودم به طبیبان، گفتند:
دَرد ِ عشق است و جگرسوز دوایی دارد

سِتَم از غمزه میاموز! که در مذهب ِ عشق
هر عمل اَجری و هر کرده جزایی دارد

نغز گفت آن بت ِ تَرسابَچِه‌یِ باده‌پرست
شادی‌یِ رو یِ کسی خور که صفایی دارد

خسروا! حافظ ِ درگاه‌نشین فاتحه خواند
وَ ز زبان ِ تو تمنّا یِ دعایی دارد

#حافظ #غزل 123 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

آن که از سُنبل ِ او غالیه تابی دارد
باز با دل‌شده‌گان ناز و عتابی دارد

از سَر ِ کُشته‌یِ خود می‌گذری هم‌چون باد
چه توان کرد که عُمر است و شتابی دارد

#حافظ

@SETIQ

آن که از سُنبل ِ او غالیه تابی دارد
باز با دل‌شده‌گان ناز و عتابی دارد

از سَر ِ کُشته‌یِ خود می‌گذری هم‌چون باد
چه توان کرد که عُمر است و شتابی دارد

ماه ِ خورشید‌نمای‌اش زِ پس ِ پرده‌یِ زلف
آفتابی‌ست که در پیش سَحابی دارد

چشم ِ من کَرد به هر گوشه روان سیل ِ سرشک
تا سَهی‌سرو ِ تو را تازه‌تر آبی دارد

غمزه‌یِ شوخ ِ تو خون‌ام به‌خطا می‌ریزد
فرصت‌اش باد! که خوش فکر ِ صوابی دارد

آب ِ حیوان اگر این است که دارد لب ِ دوست
روشن است این که خضِر بَهره سرابی دارد

چشم ِ مخمور ِ تو دارد زِ دل‌ام قصد ِ جگر
تُرک ِ مست است! مگر میل ِ کبابی دارد

جان ِ بیمار ِ مرا نیست زِ تو رو یِ سوآل
ای خوش آن خسته که از دوست جوابی دارد

کِی کُنَد سو یِ دل ِ خسته‌یِ حافظ نظری
چشم ِ مست‌اش که به هر گوشه خرابی دارد

#حافظ #غزل 124 #تصحیح_قزوینی_غنی

@SETIQ

شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
بنده‌یِ طلعت ِ آن باش که آنی دارد

شیوه‌یِ حور و پری گر چه لطیف است، ولی
خوبی آن است و لطافت که فلانی دارد

#حافظ

@SETIQ

شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد
بنده‌یِ طلعت ِ آن باش که آنی دارد

شیوه‌یِ حور و پری گر چه لطیف است، ولی
خوبی آن است و لطافت که فلانی دارد

چشمه‌یِ چشم ِ مرا ای گُل ِ خندان دریاب
که به امّید ِ تو خوش آب ِ روانی دارد

گوی ِ خوبی که بَرَد از تو؟ که خورشید آن‌جا
نَه سواری‌ست که در دست عنانی دارد

دل‌نشان شد سخن‌ام تا تو قبول‌اش کردی
آری! آری! سخن ِ عشق، نشانی دارد

خَم ِ اَبرو یِ تو در صنعت ِ تیر‌اَندازی
بُرده از دست هر‌آن‌کس که کمانی دارد

در ره ِ عشق نشد کس به‌یقین مَحرم ِ راز
هر کسی بر حَسَب ِ فکر، گمانی دارد

با خرابات‌نشینان زِ کرامات مَلاف
هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد

مرغ ِ زیرک نزند در چمن‌اش پرده‌سرای؛
هر بهاری که به دنباله خزانی دارد

مدّعی گو لغَز و نکته به حافظ مَفُروش!
کِلک ِ ما نیز زبانی و بیانی دارد

#حافظ #غزل 125 #تصحیح_قزوینی_غنی

@SETIQ

چند غزل از حافظ با صدای احمد شاملو به مناسبت سالگرد درگذشت اش
تاریخ انتشار: 1351 - کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

این هشت غزل را یک طرف یک نوار کاست داشتم، که طرف دیگرش هم شعر های خود شاملو بود. پس از آن یک نوار کامل که دو طرف آن غزل های دیگری از شاملو بود را شنیدم. دومی در اینترنت زیاد هست.
اما این یکی را سخت پیدا کردم.
دوباره که گوش دادم، دانستم که این آوا و این طرز بیان از حافظ، تاثیر عجیب و غیر قابل تغییری در ذهن و روح من گذاشته بوده است.
@SETIQ