هُما یِ اوج ِ سعادت به دام ما اُفتَد
اگر تو را گُذری بر مقام ِ ما افتد

حُباب‌وار براَندازم از نشاط کلاه
اگر زِ رو یِ تو عکسی به جام ِ ما افتد

شبی که ماه ِ مراد از افق شود طالع
بُوَد که پرتو ِ نوری به بام ِ ما افتد

به بارگاه ِ تو چون باد را نباشد بار
کِی اتفاق مجال ِ سلام ِ ما افتد؟

چو جان فدا یِ لب‌اش شد خیال می‌بستم
که قطره‌ئی زِ زُلال‌اش به کام ِ ما افتد

خیال ِ زلف ِ تو گفتا که: جان وسیله مَساز
ک‌از این شکار، فراوان به دام ِ ما افتد

به ناامیدی از این دَر مَرو! بزن فالی
بُوَد که قرعه‌یِ دولت به نام ِ ما افتد

زِ خاک ِ کوی ِ تو هَر‌گَه که دم زند حافظ
نسیم ِ گُلشن ِ جان در مشام ِ ما افتد


#حافظ #غزل 114 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

درخت ِ دوستی بنشان که کام ِ دل به‌بار آرَد
نهال ِ دشمنی بَرکَن که رنج ِ بی‌شمار آرد

چو مهمان ِ خراباتی، به‌عزّت باش با رندان
که درد ِ سر کشی جانا گر اَت مستی خُمار آرد

#حافظ

@Setiq

درخت ِ دوستی بنشان که کام ِ دل به‌بار آرَد
نهال ِ دشمنی بَرکَن که رنج ِ بی‌شمار آرد

چو مهمان ِ خراباتی، به‌عزّت باش با رندان
که درد ِ سر کشی جانا گر اَت مستی خُمار آرد

شب ِ صحبت غنیمت دان، که بعد از روزگار ِ ما
بَسی گردش کُنَد گردون؛ بَسی لیل و نهار آرد

عِماری‌دار ِ لیلی را - که مهد ِ ماه در حُکم است -
خدا را در دل انداز اَش که بر مجنون گُذار آرد

بهار ِ عمر خواه ای دل! وَگَرنه این چمن هر سال
چو نسرین صد گُل آرَد بار و چون بلبل هزار آرد

خدا را چون دل ِ ریش‌ام قراری بست با زلف‌ات
بفرما لعل ِ نوشین را که زود اَش با قَرار آرد

در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه سر حافظ
نشینَد بر لب ِ جویی و سَروی در کنار آرد

#حافظ #غزل 115 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

کسی که حُسن و خط ِ دوست در نظر دارد
محقَّق است که او حاصل ِ بصر دارد

چو خامه در ره ِ فرمان ِ او سر ِ طاعت
نهاده‌ایم؛ مگر او به تیغ بردارد

#حافظ

@Setiq

کسی که حُسن و خط ِ دوست در نظر دارد
محقَّق است که او حاصل ِ بصر دارد

چو خامه در ره ِ فرمان ِ او سر ِ طاعت
نهاده‌ایم؛ مگر او به تیغ بردارد

کسی به وصل ِ تو چون شمع یافت پروانه
که زیر ِ تیغ ِ تو هر دم سَری دگر دارد

به پای‌بوس ِ تو دست ِ کسی رسید که او
چو آستانه بِدین در همیشه سَر دارد

ز زُهد ِ خُشک ملول‌ام! کجا ست باده‌یِ ناب
که بوی ِ باده مدام‌ام دماغ تَر دارد

زِ باده هیچ‌ات اگر نیست، این نه بس که تو را
دمی زِ وسوسه‌یِ عقل بی‌خبر دارد؟

کسی که از ره ِ تقوا قدم برون ننهاد
به عزم ِ می‌کده اکنون ره ِ سفر دارد!

دل ِ شکسته‌یِ حافظ به خاک خواهد برد
چو لاله داغ ِ هوایی که بر جگر دارد

#حافظ #غزل 116 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

دل ِ ما به دُور ِ روی‌ات زِ چمن فَراغ دارد
که چو سرو پای‌بند است و چو لاله داغ دارد

سَر ِ ما فرو نیاید به کمان ِ اَبرو یِ کس
که درون ِ گوشه‌گیران زِ جهان فراغ دارد

#حافظ

@Setiq

دل ِ ما به دُور ِ روی‌ات زِ چمن فَراغ دارد
که چو سرو پای‌بند است و چو لاله داغ دارد

سَر ِ ما فرو نیاید به کمان ِ اَبرو یِ کس
که درون ِ گوشه‌گیران زِ جهان فراغ دارد

زِ بنفشه تاب دارم! که زِ زلف ِ او زند دَم
تو سیاه ِ کم‌بها بین! که چه در دماغ دارد

به چمن خرام و بنگر بر ِ تخت ِ گل، که لاله
به ندیم ِ شاه مانَد که به کف اَیاغ دارد

شب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدن
مگر آن‌که شمع ِ روی‌ات به ره‌ام چراغ دارد

من و شمع ِ صبحگاهی، سِزَد اَر به هم بگرییم
که بسوختیم و از ما بت ِ ما فراغ دارد

سِزَد اَم چو ابر ِ بهمن که بر این چمن بگریَم
طرب‌آشیان ِ بلبل بنگر که زاغ دارد

سَر ِ درس ِ عشق دارد دل ِ دردمند ِ حافظ
که نه خاطر ِ تماشا نه هوای باغ دارد

#حافظ #غزل 117 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

آن‌کس که به دست جام دارد
سلطانی‌یِ جَم مدام دارد

آبی که خضر حیات از او یافت
در می‌کده جو که جام دارد

#حافظ

@Setiq

آن‌کس که به دست جام دارد
سلطانی‌یِ جَم مدام دارد

آبی که خضر حیات از او یافت
در می‌کده جو که جام دارد

سر‌رشته‌یِ جان به جام بگذار
ک‌این رشته از او نظام دارد

ما و می و، زاهدان و تقوا
تا یار سَر ِ کدام دارد

بیرون زِ لب ِ تو ساقیا نیست
در دور کسی که کام دارد

نرگس همه شیوه‌های مستی
از چشم ِ خوش‌ات به وام دارد

ذکر ِ رخ و زلف ِ تو دل‌ام را
وِردی‌ست که صبح و شام دارد

بر سینه‌یِ ریش ِ دردمندان
لعل‌ات نمکی تمام دارد

در چاه ِ ذقَن چو حافظ ای جان
حُسن ِ تو دو‌صد غلام دارد

#حافظ #غزل 118 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

‌دلی که غیب‌نمای است و جام ِ جَم دارد،
زِ خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد؟

به خطّ و خال ِ گدایان مَده خزینه‌یِ دل
به دست ِ شاه‌وَشی ده که محترم دارد

#حافظ

@Setiq

دلی که غیب‌نمای است و جام ِ جَم دارد،
زِ خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد؟

به خطّ و خال ِ گدایان مَده خزینه‌یِ دل
به دست ِ شاه‌وَشی ده که محترم دارد

نه هر درخت تحمل کند جفا یِ خزان
غلام ِ همّت ِ سرو اَم که این قدم دارد

رسید موسم ِ آن ک‌از طرب چو نرگس ِ مست
نهد به پا یِ قدح هر که شش دِرَم دارد

زر از بها یِ می اکنون، چو گل، دریغ مدار!
که عقل ِ کُل به صد اَت عیب متهم دارد

زِ سرّ ِ غیب، کس آگاه نیست، قصه مخوان!
کدام مَحرم ِ دل رَه در این حرَم دارد؟

دل‌ام که لاف ِ تجرّد زدی، کنون صد شغل
به بو یِ زلف ِ تو با باد ِ صبح‌دم دارد

مراد ِ دل زِ که پرسم؟ که نیست دل‌داری
که جلوه‌یِ نظر و شیوه‌یِ کَرَم دارد

زِ جیب ِ خرقه‌یِ حافظ چه طَرف بتوان بست
که ما صمد طلبیدیم و او صنم دارد!

#حافظ #غزل 119 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

بتی دارم که گِرد ِ گُل زِ سنبل سایه‌بان دارد
بهار ِ عارض‌اش خطّی به خون ِ ارغوان دارد

غبار ِ خَط بپوشانید خورشید ِ رُخ‌اش، یا رب!
بقا یِ جاودان‌اش ده! که حُسن ِ جاودان دارد

#حافظ

@Setiq

بتی دارم که گِرد ِ گُل زِ سنبل سایه‌بان دارد
بهار ِ عارض‌اش خطّی به خون ِ ارغوان دارد

غبار ِ خَط بپوشانید خورشید ِ رُخ‌اش، یا رب!
بقا یِ جاودان‌اش ده! که حُسن ِ جاودان دارد

چو عاشق می‌شدم، گفتم که بردم گوهر ِ مقصود
ندانستم که این دریا چه موج ِ خون‌فِشان دارد

زِ چشم‌ات جان نشاید بُرد، ک‌از هر سو که می‌بینم
کمین از گوشه‌ئی کرده‌ست و تیر اندر کمان دارد

چو دام ِ طُرّه افشانَد زِ گرد ِ خاطر ِ عشاق
به غمّاز ِ صبا گوید که راز ِ ما نهان دارد

بیفشان جرعه‌ئی بر خاک و حال ِ اهل ِ دل بشنو
که از جمشید و کی‌خسرو فراوان داستان دارد

چو در روی‌ات بخندد گل، مَشو در دام‌اش ای بلبل!
که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن ِ جهان دارد

خدا را داد ِ من بستان از او! ای شحنه‌یِ مجلس
که می با دیگری خورده‌ست و با من سر گران دارد

به فتراک ار همی‌بندی، خدا را زود صیداَم کن
که آفَت‌ها ست در تاخیر و طالب را زیان دارد

زِ سرو ِ قدّ ِ دل‌جوی‌ات مَکُن محروم چشم‌ام را
بدین سرچشمه‌اش بنشان که خوش آبی روان دارد

زِ خوف ِ هِجر اَم ایمن کُن اگر امّید ِ آن داری
که از چشم ِ بَداندیشان خدای‌ات در امان دارد

چه عُذر ِ بخت ِ خود گویم؟ که آن عیّار ِ شهرآشوب
به تلخی کُشت حافظ را و شکّر در دهان دارد

#حافظ #غزل 120 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

منظومه خوان هشتم و آدمک
مهدی اخوان ثالث
بخش اول: خوان هشتم

منظومه خوان هشتم و آدمک
مهدی اخوان ثالث
بخش دوم: آدمک

هر آن ک‌او خاطر ِ مجموع و یار ِ نازنین دارد
سعادت هم‌دم ِ او گشت و دولت هم‌نشین دارد

حریم ِ عشق را درگَه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

#حافظ

@Setiq

هر آن ک‌او خاطر ِ مجموع و یار ِ نازنین دارد
سعادت هم‌دم ِ او گشت و دولت هم‌نشین دارد

حریم ِ عشق را درگَه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

دهان ِ تنگ ِ شیرین‌اش مگر مُلک ِ سلیمان است
که نقش ِ خاتم ِ لعل‌اش جهان زیر ِ نگین دارد

لب ِ لعل و خط ِ مشکین، چو آن‌اش هست و این‌اش هست
بنازَم دل‌بر ِ خود را که حُسن‌اش آن و این دارد

به خواری مَنگر ای مُنعِم ضعیفان و نحیفان را
که صدر ِ مجلس ِ عشرت گدا یِ ره‌نشین دارد

چو بر رویِ زمین باشی، توانایی غنیمت دان
که دوران ناتوانی‌ها بسی زیر ِ زمین دارد

بلاگَردان ِ جان و تن، دعا یِ مستمندان است
که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چین دارد؟

صبا! از عشق ِ من رمزی بگو با آن شَه ِ خوبان
که صد جمشید و کی‌خسرو غلام ِ کم‌ترین دارد

و گر گوید نمی‌خواهم چو حافظ عاشق ِ مفلس
بگویید اَش که سلطانی، گدایی هم‌نشین دارد

#حافظ #غزل 121 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

هر آن که جانب ِ اهل خدا نگَه دارد
خدا ش در همه‌حال از بلا نگه‌دارد

حدیث ِ دوست نگویم مگر به حضرت ِ دوست
که آشنا سخن ِ آشنا نگه‌دارد

#حافظ

@Setiq

هر آن که جانب ِ اهل خدا نگَه دارد
خدا ش در همه‌حال از بلا نگه‌دارد

حدیث ِ دوست نگویم مگر به حضرت ِ دوست
که آشنا سخن ِ آشنا نگه‌دارد

دِلا! معاش چنان کن که گر بِلَغزَد پای
فرشته‌ات به دو دست ِ دعا نگه‌دارد

گراَت هوا ست که معشوق نگسلد پیمان
نگاه دار سر ِ رشته تا نگه دارد

صبا بر آن سر ِ زلف اَر دل ِ مرا بینی
زِ رو یِ لطف بگوی‌اش که جا نگه‌دارد

چو گفتم‌اش که دل‌ام را نگاه‌دار، چه گفت!
زِ دست ِ بنده چه خیزد؟ خدا نگه دارد!

سَر و زَر و دل و جان‌ام فدا یِ آن یاری
که حقّ ِ صحبت ِ مِهر و وفا نگه‌دارد

غبار ِ راه‌گذاراَت کجا ست؟ تا حافظ
به یادگار ِ نسیم ِ صبا نگه‌دارد

#حافظ #غزل 122 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

مطرب ِ عشق عجب ساز و نوایی دارد
نقش ِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالَم از ناله‌یِ عُشّاق مبادا خالی
که خوش آهنگ و فرح‌بخش هوایی دارد

#حافظ
@Setiq

مطرب ِ عشق عجب ساز و نوایی دارد
نقش ِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالَم از ناله‌یِ عُشّاق مبادا خالی
که خوش آهنگ و فرح‌بخش هوایی دارد

پیر ِ دردی‌کش ِ ما گر‌چه ندارد زَر و زور
خوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد

محترم دار دل‌ام ک‌این مگس قندپرست
تا هواخواه ِ تو شُد، فرّ ِ هُما یی دارد

از عدالت نبوَد دور گر اَش پُرسد حال
پادشاهی که به‌همسایه گدایی دارد

اَشک ِ خونین بنمودم به طبیبان، گفتند:
دَرد ِ عشق است و جگرسوز دوایی دارد

سِتَم از غمزه میاموز! که در مذهب ِ عشق
هر عمل اَجری و هر کرده جزایی دارد

نغز گفت آن بت ِ تَرسابَچِه‌یِ باده‌پرست
شادی‌یِ رو یِ کسی خور که صفایی دارد

خسروا! حافظ ِ درگاه‌نشین فاتحه خواند
وَ ز زبان ِ تو تمنّا یِ دعایی دارد

#حافظ #غزل 123 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq