صوفی اَر باده به‌اندازه خورَد نوش‌اش باد
ور‌نه، اندیشه‌یِ این کار، فراموش‌اش باد

آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهد ِ مقصود در آغوش‌اش باد

#حافظ


@Setiq

صوفی اَر باده به‌اندازه خورَد نوش‌اش باد
ور‌نه، اندیشه‌یِ این کار، فراموش‌اش باد

آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهد ِ مقصود در آغوش‌اش باد

پیر ِ ما گفت: «خطا بر قَلَم ِ صُنع نرفت»
آفرین بر نظر ِ پاک ِ خطاپوش‌اش باد!

شاه ِ تُرکان، سخن ِ مدّعیان می‌شنود!
شرمی از مظلمه‌یِ خون ِ سیاووش‌اش باد

گر‌چه - از کِبر - سخن با من ِ درویش نگفت،
جان فدا یِ شکَرین‌پسته‌یِ خاموش‌اش باد

چشم‌ام از آینه‌داران ِ خَط و خال‌اش گَشت؛
لب‌ام از بوسه‌ربایان ِ بَر و دوش‌اش باد!

نرگس ِ مست ِ نوازش‌کُن ِ مَردُم‌دار اَش
خون ِ عاشق به قَدَح گر بخورد، نوش‌اش باد

به غلامی‌یِ تو مشهور ِ جهان شد حافظ؛
حلقه‌یِ بنده‌گی‌یِ زلف ِ تو در گوش‌اش باد!

#حافظ #غزل 105 #تصحیح_قزوینی_غنی


@Setiq

تَن‌ات به ناز ِ طبیبان نیازمند مَباد
وجود ِ نازک‌ات آزرده‌یِ گَزَند مباد

سلامت ِ همه‌آفاق در سلامت ِ تو ست
به هیچ عارضه شخص ِ تو دردمند مباد

#حافظ

@Setiq

تَن‌ات به ناز ِ طبیبان نیازمند مَباد
وجود ِ نازک‌ات آزرده‌یِ گَزَند مباد

سلامت ِ همه‌آفاق در سلامت ِ تو ست
به هیچ عارضه شخص ِ تو دردمند مباد

جَمال ِ صورت و معنی زِ اَمن ِ صِحَّت ِ تو ست
که ظاهر اَت دژَم و باطن‌ات نَژَند مباد

در این چمن چو درآید خزان به یغمایی
رَه‌اش به سرو ِ سَهی‌قامت ِ بلند مباد

در آن بساط که حُسن ِ تو جِلوه آغازَد
مَجال ِ طعنه‌یِ بَدبین و بَدپسند مباد

هر آن که روی ِ چو ماه‌ات به چشم ِ بد بینَد
بر آتش ِ تو به‌جز جان ِ او سِپَند مباد

شفا زِ گفته‌یِ شکّرفشان ِ حافظ جوی
که حاجت‌ات به علاج ِ گلاب و قند مباد

#حافظ #غزل 106 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

حُسن ِ تو همیشه دَر فزون باد
روی‌ات همه‌ساله لاله‌گون باد

اندر سَر ِ ما، خیال ِ عشق‌ات
هر روز که باد، در فزون باد

#حافظ

@Setiq

حُسن ِ تو همیشه دَر فزون باد
روی‌ات همه‌ساله لاله‌گون باد

اندر سَر ِ ما، خیال ِ عشق‌ات
هر روز که باد، در فزون باد

هر سَرو که در چمن درآید
در خدمت ِ قامت‌ات نگون باد

چشمی که نه فتنه‌یِ تو باشد
چون گوهر ِ اشک غرق ِ خون باد

چشم ِ تو زِ بهر ِ دل‌ربایی
در کردن ِ سِحر ذوفنون باد

هر جا که دلی‌ست در غم ِ تو
بی صبر و قرار و بی‌سکون باد

قدّ ِ همه دل‌بَران ِ عالَم
پیش ِ الف ِ قد اَت چو نون باد

هر دل که زِ عشق ِ تو ست خالی
از حلقه‌یِ وصل ِ تو برون باد

لعل ِ تو که هست جان ِ حافظ
دور از لب ِ مردمان ِ دون باد

#حافظ #غزل 107 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

خسروا! گوی ِ فلک در خَم ِ چوگان ِ تو باد
ساحت ِ کون و مکان، عرصه‌یِ میدان ِ تو باد

زلف ِ خاتون ِ ظَفَر، شیفته‌یِ پرچم ِ تو ست؛
دیده‌یِ فتح ِ اَبَد، عاشق ِ جولان ِ تو باد

#حافظ

@Setiq

خسروا! گوی ِ فلک در خَم ِ چوگان ِ تو باد
ساحت ِ کون و مکان، عرصه‌یِ میدان ِ تو باد

زلف ِ خاتون ِ ظَفَر، شیفته‌یِ پرچم ِ تو ست؛
دیده‌یِ فتح ِ اَبَد، عاشق ِ جولان ِ تو باد

ای که انشاء ِ عطارد صفت ِ شوکت ِ تو ست
عقل ِ کُل چاکر ِ طُغرا کِش ِ دیوان ِ تو باد

طیره‌یِ جلوه‌یِ طوبی قَد ِ چون سَرو ِ تو شد
غیرت ِ خلد ِ بَرین، ساحت ِ بُستان ِ تو باد

نه به‌تنها حَیَوانات و نباتات و جماد،
هر‌چه در عالَم ِ اَمر است، به‌فرمان ِ تو باد


#حافظ #غزل 108 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

صد نامه فرستادم و آن شاه ِ سواران
پیکی نَدَوانید و سلامی نفرستاد

#حافظ

@Setiq

دیر است که دل‌دار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

صد نامه فرستادم و آن شاه ِ سواران
پیکی نَدَوانید و سلامی نفرستاد

سو یِ من ِ وحشی‌صفت ِ عقل‌رمیده
آهورَوِشی، کبک‌خرامی نفرستاد

دانست که خواهد‌شدن‌ام مرغ ِ دل از دست
وز آن خط ِ چون سلسله، دامی نفرستاد

فریاد که آن ساقی‌یِ شکّرلب ِ سرمست
دانست که مخمور اَم و جامی نفرستاد

چندان که زدم لاف ِ کرامات و مقامات
هیچ‌ام خبر از هیچ مقامی نفرستاد

حافظ به‌ادب باش! که واخواست نباشد
گر شاه پیامی به غلامی نفرستاد

#حافظ #غزل 109 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

پیرانه‌سر اَم عشق ِ جوانی به‌سر اُفتاد
وآن راز که در دل بنهفتم، به دَر اُفتاد

از راه ِ نظر، مرغ ِ دل‌ام گَشت هواگیر
ای دیده! نِگَه‌کُن که به دام ِ که در اُفتاد

#حافظ

@Setiq

پیرانه‌سر اَم عشق ِ جوانی به‌سر اُفتاد
وآن راز که در دل بنهفتم، به دَر اُفتاد

از راه ِ نظر، مرغ ِ دل‌ام گَشت هواگیر
ای دیده! نِگَه‌کُن که به دام ِ که در اُفتاد

دردا که از آن آهو یِ مشکین ِ سیَه‌چشم
چون نافه بسی خون ِ دل‌ام در جگر افتاد

از رَه‌گُذَر ِ خاک ِ سر ِ کو یِ شما بود
هر نافه که در دست ِ نسیم ِ سَحَر افتاد

مُژگان ِ تو تا تیغ ِ جهان‌گیر برآورد
بس کشته‌یِ دل‌زنده که بر یک‌دگر افتاد

بس تجربه کردیم در این دیر ِ مکافات
با دُردکشان هر که دراُفتاد، بَراُفتاد

گَر جان بدهد سنگ ِ سیَه، لعل نگردد
با طینت ِ اصلی چه کُند؟ بَدگُهَر افتاد

حافظ که سر ِ زُلف ِ بُتان دست‌کش‌اش بود
بس طُرفه حریفی‌ست ک‌اش اکنون به سر افتاد


#حافظ #غزل 110 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

عکس ِ رو یِ تو چو در آینه‌یِ جام افتاد،
عارف از خنده‌یِ می در طمع ِ خام افتاد

حُسن ِ رو یِ تو به یک جلوه که در آینه کرد
این‌همه نقش در آیینه‌یِ اوهام افتاد

#حافظ

@Setiq

عکس ِ رو یِ تو چو در آینه‌یِ جام افتاد،
عارف از خنده‌یِ می در طمع ِ خام افتاد

حُسن ِ رو یِ تو به یک جلوه که در آینه کرد
این‌همه نقش در آیینه‌یِ اوهام افتاد

این‌همه عکس ِ می و نقش ِ نگارین که نمود،
یک فروغ ِ رُخ ِ ساقی‌ست که در جام افتاد

غیرت ِ عشق، زبان ِ همه خاصان بِبُرید
ک‌از کُجا سِرّ ِ غم‌اش در دَهَن ِ عام افتاد؟

من زِ مسجد به خرابات نه خود افتادم
این‌ام از عهد ِ اَزَل حاصل ِ فرجام افتاد

چه‌کند ک‌از پی ِ دوران نرود چون پرگار
هر که در دایره‌یِ گردش ِ ایّام افتاد

در خَم ِ زلف ِ تو آویخت دل از چاه ِ زنَخ
آه ک‌از چاه برون آمد و در دام افتاد!

آن، شُد ای خواجه! که در صومعه باز اَم بینی
کار ِ ما با رُخ ِ ساقی و لب ِ جام افتاد

زیر ِ شمشیر ِ غم‌اش رقص‌کنان باید رفت
ک‌آن که شد کشته‌یِ او، نیک‌سرانجام افتاد

هر‌دم‌اش با من ِ دل‌سوخته لُطفی دِگَر است
این گِدا بین! که چه شایسته‌یِ‌انعام افتاد!

صوفیان، جُمله حریف‌اند و نَظَرباز، ولی
زْ‌این میان، حافظ ِ دل‌سوخته بَدنام افتاد!

#حافظ #غزل 111 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

آن که رخسار ِ تو را رنگ ِ گُل و نسرین داد،
صبر و آرام تواند به من ِ مسکین داد

وآن که گیسوی ِ تو را رسم ِ تَطاول آموخت
هم توانَد کَرَم‌اش داد ِ من ِ غمگین داد

#حافظ
@Setiq

آن که رخسار ِ تو را رنگ ِ گُل و نسرین داد،
صبر و آرام تواند به من ِ مسکین داد

وآن که گیسوی ِ تو را رسم ِ تَطاول آموخت
هم توانَد کَرَم‌اش داد ِ من ِ غمگین داد

من همان‌روز زِ فرهاد طمع ببْریدم
که عنان ِ دل ِ شیدا به لب ِ شیرین داد

گَنج ِ زَر گر نبوَد کُنج ِ قناعت باقی‌ست
آن که آن داد به شاهان، به گدایان این داد

خوش عروسی‌ست جهان از ره ِ صورت، لیکن
هر که پیوست بِدو، عُمر ِ خود اَش کاوین داد

بعد از این دست ِ من و دامن ِ سرو و لب ِ جوی
خاصه اکنون که صبا مژده‌یِ فروردین داد

در کف ِ غصّه‌یِ دوران، دل ِ حافظ خون شد
از فراق ِ رُخ‌ات ای خواجه قوام الدین، داد!

#حافظ #غزل 112 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تاب ِ من، به جهان، طُرّه‌یِ فلانی داد

دل‌ام خزانه‌یِ اَسرار بود و دست ِ قضا
دَراَش بِبَست و کلید اَش به دل‌ستانی داد

#حافظ

@Setiq

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
که تاب ِ من، به جهان، طُرّه‌یِ فلانی داد

دل‌ام خزانه‌یِ اَسرار بود و دست ِ قضا
دَراَش بِبَست و کلید اَش به دل‌ستانی داد

شکسته‌وار به درگاه‌ات آمدم که طبیب
به مومیایی‌یِ لطف ِ تو اَم نشانی داد

تن‌اش درست و دل‌اش شاد باد و خاطر خوش
که دست داد اَش و یاری‌یِ ناتوانی داد

برو معالجه‌یِ خود کن ای نصیحت‌گو
شراب و شاهد ِ شیرین که را زیانی داد؟

گذشت بر من ِ مسکین و با رقیبان گفت
دریغ حافظ ِ مسکین ِ من! چه جانی داد


#حافظ #غزل 113 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

هُما یِ اوج ِ سعادت به دام ما اُفتَد
اگر تو را گُذری بر مقام ِ ما افتد

حُباب‌وار براَندازم از نشاط کلاه
اگر زِ رو یِ تو عکسی به جام ِ ما افتد

#حافظ

@Setiq

هُما یِ اوج ِ سعادت به دام ما اُفتَد
اگر تو را گُذری بر مقام ِ ما افتد

حُباب‌وار براَندازم از نشاط کلاه
اگر زِ رو یِ تو عکسی به جام ِ ما افتد

شبی که ماه ِ مراد از افق شود طالع
بُوَد که پرتو ِ نوری به بام ِ ما افتد

به بارگاه ِ تو چون باد را نباشد بار
کِی اتفاق مجال ِ سلام ِ ما افتد؟

چو جان فدا یِ لب‌اش شد خیال می‌بستم
که قطره‌ئی زِ زُلال‌اش به کام ِ ما افتد

خیال ِ زلف ِ تو گفتا که: جان وسیله مَساز
ک‌از این شکار، فراوان به دام ِ ما افتد

به ناامیدی از این دَر مَرو! بزن فالی
بُوَد که قرعه‌یِ دولت به نام ِ ما افتد

زِ خاک ِ کوی ِ تو هَر‌گَه که دم زند حافظ
نسیم ِ گُلشن ِ جان در مشام ِ ما افتد


#حافظ #غزل 114 #تصحیح_قزوینی_غنی

@Setiq

درخت ِ دوستی بنشان که کام ِ دل به‌بار آرَد
نهال ِ دشمنی بَرکَن که رنج ِ بی‌شمار آرد

چو مهمان ِ خراباتی، به‌عزّت باش با رندان
که درد ِ سر کشی جانا گر اَت مستی خُمار آرد

#حافظ

@Setiq