ای صاحب ِ فتوی، ز ِ تو پُرکارتریم
با این‌همه مستی از تو هُش‌یارتریم

تو خون ِ کسان خوری و ما خون ِ رَزان
انصاف بده! کدام خون‌خوارتریم؟

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

شیخی به زنی فاحشه گفتا: مستی.
هر لحظه به دام ِ دگری پابستی

گفتا: شیخا! هر آن‌چه گویی هستم.
آیا تو چنان که می‌نمایی هستی؟

#خیام نسخه #هدایت

گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست
قولی است خلاف دل در آن نتوان بست

گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود،
فردا باشد بهشت همچون کف ِ دست!

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

گویند: بهشت و حورِعین خواهد‌بود
و آن‌جا می ِ ناب و اَنْگَبین خواهد‌بود؛

گر ما می و معشوقه گُزیدیم چه باک
آخِر نه به عاقبت همین خواهد‌بود؟

#خیام نسخه #هدایت

گویند: بهشت و حور و کوثر باشد
جو یِ می و شیر و شهد و شکّر باشد

پر کن قدح ِ باده و بر دست‌ام نِه
نقدی زِ هزار نسیه به‌تر باشد.

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

گویند بهشت ِ عَدْن با حور خوش است
من می‌گویم که آب ِ انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
ک‌آواز ِ دُهُل برادر از دور خوش است

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

کَس خُلْد و جَحیم را ندیده‌ست ای دل!
گویی که از آن جهان رسیده‌ست ای دل؟

امّید و هراس ِ ما به چیزی‌ست ک‌از آن
جز نام نشانی نه پدید است ای دل!

#خیام نسخه #هدایت

من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت،
از اهل ِ بهشت کرد یا دوزخ ِ زشت

جامی و بُتی و بَربَطی بر لب ِ کِشت
این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

چون نیست مقام ِ ما در این دهر مُقیم،
پس بی می و معشوق خطایی ست عظیم

تا کی ز ِ قدیم و مُحْدَث امّیدم و بیم؟
چون من رفتم، جهان چه مُحْدَث چه قدیم.

#خیام نسخه #هدایت

چون آمدن‌ام به من نَبُد روز ِ نخست
وین رفتن ِ بی‌مراد عَزمی است درست،

برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْت
ک‌اندوه ِ جهان به می فروخواهم‌شست.

#خیام نسخه #هدایت

چون عمر به سر رسد چه بغداد چه بلخ
پیمانه چو پر شود چه شیرین و چه تلخ

خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی،
از سَلْخ به غُرّه آید از غُرّه به سَلْخ

#خیام نسخه #هدایت

جُز راه ِ قَلَندران ِ میخانه مَپوی
جز باده و جز سماع و جز یار مجوی

بر کَف قَدَحِ باده و بر دوش، سبو
می نوش کن ای نگار و بیهوده مگوی

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

ساقی غم ِ من بلند‌آوازه شده‌ست
سرمستی‌یِ من برون زِ اندازه شده‌ست

با مویِ سپید، سرخوش‌ام ک‌از میِ تو
پیرانه‌سر َم بهار ِ دل تازه شده‌است

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

تُنْگی می ِ لَعْل خواهم و دیوانی
سَدّ‌ِ رَمَقی باید و نصف نانی

وآن‌گه من و تو نشسته در ویرانی
خوش‌تر بُوَد آن زِ مُلکَتِ سلطانی

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

من ظاهر ِ نیستی و هستی دانم
من باطن ِ هر فراز و پستی دانم

با این‌همه از دانشِ خود شَرْم‌اَم باد
گر مرتبه‌ای وَرا یِ مستی دانم

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

از من رَمَقی به سعی ِ ساقی مانده‌ست
وَز صحبت ِ خلق، بی‌وفاقی مانده‌است

از باده‌یِ دوشین قَدَحی بیش نماند
از عمر ندانم که چه باقی مانده‌ست

#خیام نسخه #هدایت

ای بی‌خبران! شکل ِ مُجَسَّم هیچ است
وین طارَم ِ نُه سپهر ِ اَرْقَم هیچ است

خوش باش که در نشیمنِ کَوْن ‌و فَساد
وابسته‌یِ یک دم‌ایم و آن هم هیچ است!

#خیام نسخه #هدایت

دنیا دیدی و هرچه دیدی هیچ است
و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است

سرتاسر ِ آفاق دویدی هیچ است
و آن نیز که در خانه خزیدی هیچ است

#خیام نسخه #هدایت

دنیا به مراد رانده گیر، آخِر چه؟
وین نامه‌یِ عمر، خوانده گیر، آخِر چه؟

گیرم که به کامِ دل بماندی صد سال
صد سال ِ دِگَر بمانده گیر، آخر چه؟

#خیام نسخه #هدایت

رندی دیدم نشسته بر خِنْگ ِ زمین
نه کفر و نه اسلام و نه دنیا و نه دین

نی حق، نه حقیقت، نه شریعت نه یقین
اندر دو جهان که را بُوَد زَهره‌یِ این؟

منسوب به #خیام نسخه #هدایت

این چرخِ فلک که ما در او حیرانیم،
فانوس ِ خیال از او مثالی دانیم

خورشید چراغ‌دان و عالَم فانوس
ما چون صُوَریم ک‌اندر او گَردانیم

#خیام نسخه #هدایت