.دیگری اینکه در شهریور ماه چون داستان جنگ پیش آمد بسیاری از مامورین دولت - آنانکه وظیفه شان نگهداری شهر و مردم بود. بیکبار وظیفه خود را فراموش کرده بجای آنکه بایستند و تا آخرین حد توانایی جلوگیری از آشوب کوشند از همان ساعت اول در اندیشه گریز بوده اند

. دیگر آن روزها، روزهای آخر، یعنی حتی می خواهم بگویم سالهای آخر سلطنت رضا شاه، واقعا اوضاع واحوال طوری بود که آدم با همسرش هم که می خواست، با زنش هم که می خواست صحبت کند باید ملاحظه بکند، حالا دیگر پدر و فرزند و برادر و خواهر اینها که جای خود دارند! هیچکس جرات نمی کرد دیگر حرف بزند. واقعا که شدیدترین حکومت مطلقه ای بود که می شد فکرش را بکنیم. روزسوم شهریور من میهمان بودم با زنم و آنموقع یک اولاد داشتم، دختر بزرگم نسرین. ما میهمان بودیم. عصری یک کسی درب را باز کرد و به صاحبخانه خبر داد که انگلیس و روس صبح حمله کردند، مجلس تشکیل شده و باور می کنید؟ این را یواش می گفت، جرات نمی کرد حتی این را که الان دارند توی مجلس داد می زنند، این را بلند بگوید! مقصودم اینکه [برای] این اوضاع و احوال که عرض کردم، برای این خیلی یواش گفت.....

سوم شهریور خودم تا نکچی دولت را بیرون دروازه شاه عبدالعظیم دیدم که از مخزن تانک به اتومبيل فراری بنزین میفروخت آنوقت اینها میخواستند از جان و مال و حیثیت ما دفاع بکنند؟