☘️ در نقد فصل آخر کتاب #تولد_اسرائیل
توجیهات آقای زیباکلام
✍️ #محسن_شکوهی

اخیراً فصل آخر کتاب ممنوع‌الانتشار «تولد اسرائیل» نوشته دکتر صادق زیباکلام را از طریق کانال تلگرامی ایشان دریافت و مطالعه کردم. فصل‌های قبلی این کتاب را هم دیده بودم اما برای دریافت نتیجه‌گیری کتاب، مجبور شدم با تأمل بیشتری آن را بخوانم تا تفاوت منظر زیباکلام با دیگران را در مقوله تشکیل دولت اسرائیل در سرزمین فلسطین بهتر درک کنم. البته فعلاً نمی‌خواهم به نقد نگاه کلی ایشان در این زمینه بپردازم که در جای خود باید پرداخته شود بلکه صرفاً می‌خواهم به یک موضوع خاص نقبی بزنم که با رویکرد لیبرالی آقای زیباکلام سازگار نیست و به گمانم او را دچار تناقض می‌کند...

متن کامل این نقد👇
✨ → goo.gl/0o8Z5X
🌾 @sedanet

☘️ پاسخ به نقد محسن شکوهی درباره فصل آخر کتاب #تولد_اسرائیل
✍️ #صادق_زیباکلام

من در خصوص موضوع هولوکاست که در فصل آخر کتاب «تولد اسرائیل» به آن اشاره شده و مورد نقد جناب آقای محسن شکوهی در روزنامه «اعتماد» (۱۴ مهر) قرارگرفته، مطلب دیگری افزون بر آنچه در همان فصل گفته‌ام ندارم. درعین‌حال چه جناب ایشان و چه سایر دوستانی که انتقاد آقای شکوهی را تأیید کرده‌اند هم متقابلاً مطلب جدیدی نگفته‌اند. همه مناقشه بر سر موضوع هولوکاست هم بر سر این پرسش است: «چرا در غرب که مدعی آزادی بیان است، تحقیق و بررسی موضوع هولوکاست جرم تلقی می‌شود؟» بسیاری از کسانی که این پرسش را مطرح می‌کنند در حقیقت به دنبال پاسخ آن نیستند بلکه بیشتر به دنبال تبعات و نتیجه‌گیری از طرح این پرسش هستند...

صوت و متن کامل این پاسخ👇
✨ → goo.gl/oUNW04
🌾 @sedanet | @sadeghZibakalam

☘️ نقد کتاب #تولد_اسرائیل اثر صادق زیباکلام
✍️ #زهیر_باقری_نوع_پرست

پدیده‌‌ی «اسرائیل» یکی از چالش‌برانگیزترین پدیده‌هایی است که ما با آن سر و کار داریم. از این‌رو پرداختن به باورهای ما در مورد اسرائیل، نحوه‌ی شکل‌گیری آن، قضاوت‌های اخلاقی ما در مورد پیدایش آن، بقای آن و … از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. صادق زیباکلام نیز در کتابی با نام «تولد اسرائیل» سعی کرده به این موضوع جنجال برانگیز بپردازد و آن‌چنان که در مقدمه‌ی کتاب می‌گوید، هدف اصلی او خرافه‌زدایی از پدیده‌ی اسرائیل برای مخاطب ایرانی است. در صورتی‌که زیباکلام یا هر شخص دیگری بخواهد در این زمینه که اختلاف نظر در آن موج می‌زند روشنگری کند، یک سری استانداردهای کمینه‌ی پژوهشی باید رعایت شوند. اولین آن، ارجاع به منابع تاریخی معتبر است. ولی صادق زیباکلام در کتاب «تولد اسرائیل» به هیچ منبعی ارجاع نمی‌دهد. البته به جز دو مورد که به کتابهای خود ارجاع داده‌است. یکی از آن موارد در صفحه‌ی ۱۹۲ است که ارتباطی به اسرائیل یا یهودیت پیدا نمی‌کند؛ بلکه به خواننده توصیه شده به کتاب «ما چگونه ما شدیم» زیباکلام مراجعه کند تا در مورد اختلاف بین اشاعره و معتزله بیشتر بخواند. زیباکلام در کتاب خود با عنوان «غرب چگونه غرب شد» نیز به هیچ منبعی غیر از دو اثر خودش ارجاع نمی‌دهد. همین مسئله به تنهایی کافی است که این کتاب فاقد اعتبار آکادمیک باشد. بنابراین خواندن آن برای دانشجویان به عنوان یک اثر تحقیقی مناسب نیست. در عوض، این کتاب، کتابی است ترویجی و مخاطب آن هم ظاهرا افرادی هستند که آماج باورهای خرافی تندروهای مذهبی ایران در مورد اسرائیل قرار گرفته‌اند...

متن کامل این نقد👇
✨ → goo.gl/HR2HDn
🌾 @sedanet | @philosopherin

☘️ سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان ما و بیماران روانی
ویژه برنامه هفته اسکیزوفرنیا | 5 خرداد 96 | فرهنگ‌سرای ارسباران
صوت این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/AsLKC2
🌾 @sedanet | @mostafamalekian

☘️ سخنرانی #مصطفی_ملکیان با عنوان ما و بیماران روانی
ویژه برنامه هفته اسکیزوفرنیا | 5 خرداد 96 | فرهنگ‌سرای ارسباران
🌾 @sedanet | @mostafamalekian

☘️ در دفاع از شکِ رادیکال
✍️ #محمدمهدی_اردبیلی


۱. تجربه مصرف مواد توهم‌زا نشان می‌دهد که فرد دچار توهمی متناسب با نوع ماده‌ای می‌شود که استفاده می‌کند. برخی مواد سرعت طبیعی گذر زمان را تغییر می‌دهند، برخی اندازه و ابعاد اشیا را تغییر می‌دهند و برخی دیگر، شدیدترینشان، برای فرد تجاربی تازه و بدیع می‌آفرینند که می‌توانند جایگزین یک تجربه تمام و کمال، یا حتی یک زندگی کامل شوند. در این وضعیت، مرزی میان واقعیت و توهم وجود ندارد. جالب اینجاست که در موارد استعمال مشترک یک ماده توهم‌زا به کرات تجربه‌های مشترکی گزارش شده است که با نوع و میزان مصرف متناسب بوده‌اند. یعنی افرادی که از یک ماده توهم‌زای واحد استفاده کرده‌اند بعضا تجارب واحد داشته‌اند یا دستکم تجارب همدیگر را آسان‌تر درک می‌کردند.
حال پرسش اصلی این است که آیا می‌توان ادعا کرد که بزرگترین و شایع‌ترین ماده توهم‌زا در جهان "هوا"ست؟ آیا ما به علت استعمال همگانی این گازِ توهم‌زا چنان دچار توهم دسته‌جمعی نشده‌ایم که توهماتمان را واقعی می‌پنداریم و به جهان خارج نسبت می‌دهیم؟ ما در تمام لحظات حیاتمان، حتی در زمان خواب، حتی زمانی که نفسمان را حبس می‌کنیم، حتی در هنگام انجام علمی‌ترین آزمایش‌ها، حتی در زمان حل یک معادله ظاهرا قطعی ریاضی مشغول استعمال این گاز هستیم. حتی آن را با خود به زیر دریاها، به ژرفای زمین یا اعماق فضا و کرات دیگر می‌بریم تا مبادا توهممان قطع شود. آیا هر آنچه می‌دانیم و می‌بینیم و انجام می‌دهیم، تحت تاثیر این ماده توهم‌زای قوی نیست؟
۲. اگر متن فوق ذهنمان را به خود مشغول می‌کند و به نظرمان منطقی می‌آید، چه باید بکنیم؟ نتیجه این نگاه چیست؟ اینکه همه چیز حاصل توهمی دسته‌جمعی است؟ اینکه هیچ حقیقتی در کار نیست؟ آیا این امر آب به آسیاب شکاکان و سوفسطاییان تاریخ نخواهد ریخت؟
البته می‌توان تحلیل ظاهرا شکاکانه فوق را گامی به پیش برد. اصلا خود حقیقت چیست؟ مگر نه اینکه تصور حقیقت نیز برآمده از همین استنشاق توهم‌آمیز است؟ آیا خود پرسش "حقیقت چیست" پرسشی موهوم نیست. پس آیا اصلا چیزی باقی می‌ماند که شکاک حتی بتواند بدان شک ‌کند؟
۳. جالب اینجاست که اگر این نقد رادیکال را ادامه دهیم حتی شکاکان را نیز در خود غرق می‌کند. به بیان دیگر تمام ادعاها مبنی بر مشکوک بودن حقیقت، ناشناختنی بودن آن، و حتی توهم‌آمیز بودن تجارب ما، همه نوعی از حقیقت را پیش فرض می‌گیرند و در نتیجه از همان آغاز در تناقض گرفتار می‌شوند. کل تاریخ شکاکیت گرفتار همین تناقض است. فرد شکاک ژست نقد رادیکال را می‌گیرد اما جرات ندارد آن را تا انتها، تا خودش، پیش ببرد. پس اگر نقد رادیکال را چند گامی به پیش ببریم از سطح شکاکیت نیز درخواهیم گذشت.
۴. گام بعدی اما کلیدی‌ترین گام است. دست یافتن به برداشت نوینی از حقیقت با فرض پذیرش امکان توهم و محدودیت ابزارهای حسی-شناختی ما (که در تمثیل فوق "هوا" استعاره‌ای از آنها بود). این دقیقا پروژه‌ای است که ایدئالیسم آلمانی از کانت تا هگل را ضروری می‌سازد.
آنچه مردنی است خواه ناخواه خواهد مُرد. حقیقت کهن (رئالیسم) با تمام اسطوره‌هایش (که بزرگترین آنها خود مفهوم "حقیقت مبتنی بر مطابقت با واقع" است) فروخواهد پاشید، اما برخلاف تبلیغات مبلغانش، مواجهه با این فروپاشی صرفا به شکاکیت منجر نخواهد شد. اتفاقا نخستین هدف ایدئالیسم نشان دادن کاذب بودن دوگانه رئالیسم/شکاکیت و به دست دادنِ بدیلی واقعی در برابر آن است. هدف این یادداشت نه ارائه پاسخی ایجابی برای پرسشهای فوق، بلکه بیان ضرورت مطالعه کانت و هگل است. شک نه پایان، بلکه آغاز است. اینجا، در اوج شک، نه پایان فلسفه، بلکه تازه آغاز برساختن حقیقتی نوین و مواجهه‌ای تازه با جهان و خود است. اینجا همان جایی‌است که به تعبیر کانت، ما تازه "از خواب جزمیِ" خود بیدار می‌شویم؛ و این راه که با کانت آغاز شده و با هگل به اوج خود رسیده، همچنان ادامه دارد.

🌾 @sedanet | @PhilosophicalHalt

☘️ سخنرانی #یاسر_میردامادی با عنوان ریشه‌های تقریبی-بین‌ادیانیِ روزه
صوت و متن این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/kRLhri
🌾 @sedanet

☘️ گزارش دیدار با #محمدعلی_موحد
مصاحبه‌کننده: سید علی میرفتاح
روایت: مسعود خطیبی
#رادیو_کرگدن
🌾 @sedanet | @kargadanmagazine

🎙 دکتر فرهنگ هلاکویی
برنامه‌ریزی درسی - به عقب انداختن کار ها
🌾 @sedanet | @imanmotlagharani

☘️ بیایید خودخواه باشیم!
✍️ #ساسان_حبیب_وند

شاید در دنیا هیچ صفتی به اندازه خودخواهی مورد سوء تفاهم قرار نگرفته باشد. بله، خودخواهی چیز بسیار خوبی است، این ماییم که بلد نیستیم چطور خودخواهی کنیم. اگر خودخواهی بلد بودیم بجای اینکه در کار دیگری سرک بکشیم همه تلاش مان را روی رشد و آسایش خودمان متمرکز می کردیم. اگر خودخواهی بلد بودیم بجای اینکه برای انجام هر کاری منتظر تشکر و پاداش باشیم آن کار را برای دل خود و وجدان خودمان انجام می دادیم و اهمیتی به درک کردن یا نکردن دیگران نمی دادیم. اگر خودخواه بودیم بجای اینکه با کینه توزی به دیگران، به خود آسیب بزنیم به سلامت و شادی خود فکر می کردیم. اگر خودخواه بودیم بجای اینکه همه اش به حرف این و آن فکر کنیم با عقل و منطق خودمان تصمیم می گرفتیم. اگر خودخواه بودیم برای اینکه این و آن خوششان بیاید هزار جور بلا بر سر قیافه و بدن و سلامتی خود نمی آوردیم. اگر خودخواه بودیم به طرف مقابل مان به قدر ارزشش احترام نمی گذاشتیم، به اندازه ارزش خودمان احترام می گذاشتیم. اگر خودخواه بودیم بجای سعی در پایین کشیدن دیگری، تلاش می کردیم خودمان را بالا بکشیم. اگر خودخواه بودیم بجای خشمگین شدن و اثبات خود، از هر انتقادی بعنوان وسیله‌ای برای پیشرفت خودمان استفاده می کردیم. اگر خودخواه بودیم با هر کس مثل خودش رفتار نمی کردیم، بلکه طبق فهم و اخلاقیات خودمان رفتار می کردیم. خودخواهی چیز بدی نیست. ماییم که بلد نیستیم چگونه خودخواهی کنیم...

متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/l4k2TD
🌾 @sedanet | @sasanhabibvand

☘️ قمار تولیدمثل: پاسخ به چند نقد
✍️ #بهنام_خداپناه

نوشتار ذیل پاسخی است به چند انتقادی که مخاطبان نسبت به مقاله قمار تولیدمثل [ t.me/sedanet/2327 ] وارد کرده بودند:

پاسخ به انتقادات👇
✨ → goo.gl/TSeozg

اصل مقاله👇
✨ → goo.gl/ZKNPX1

🌾 @sedanet | @BeKhodnotes

☘️ وقتی شور زندگی می‌میرد!
تبیین «معنای زندگی» در گفت‌وگو با مصطفی ملکیان
بررسی موضوعاتی چون عشق، خودکشی و معنای زندگی

گفت‌وگوی روزنامه ایران با #مصطفی_ملکیان ( ۸ خرداد ۱۳۹۶)

متن به همراه فایل pdf👇
✨ → goo.gl/K2E0hj
🌾 @sedanet | @mostafamalekian

🗞 گفت‌وگوی روزنامه ایران با #مصطفی_ملکیان
وقتی شور زندگی می‌میرد!
( ۸ خرداد ۱۳۹۶)
🌾 @sedanet | @mostafamalekian

🎥 حسین الهی قمشه‌ای، صفات مومن
🌾 @sedanet

🎥 #عبدالکریم_سروش: دلیل افسردگی در جهان جدید
🌾 @sedanet

☘️ جایی که خدا هست هم همه چیز مجاز است!
✍️ #حسین_دباغ

پرسش پیش روی من این است: آیا روشنفکری دینی با همه فراز و فرودش در جوامع دینی و بالاخص قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران اصلا به درد می خورد؟ و اگر بله، به چه «درد» می خورد؟ من تلاش می کنم تا نشان دهم روشنفکری دینی به «درد» می خورد، ولی تا «درد» چه باشد و «درمان» کدام.

متن کامل👇
✨ → goo.gl/8GAckl
🌾 @hossein_dabbagh | @sedanet

☘️ سخنرانی #مرتضی_مردیها با عنوان «چرا باید ایران را دوست بداریم؟»
شیراز – به همراه پرسش و پاسخ – ۲۲ اردیبهشت ۹۶

صوت و متن این سخنرانی👇
✨ → goo.gl/1d8Sym
🌾 @sedanet | @mardihamorteza

☘️ یک نسل پس از #عبدالکریم_سروش
✍️ #هادی_طباطبایی

دهه‌ی شصت بود. ایده‌هایش یکی یکی در می‌رسیدند. گاه از تمایز “دین” و “معرفت دینی” سخن می‌گفت و ساحت دین را از هر گونه غباری پیراسته می‌کرد. گاه به سر وقت اخلاق می‌رفت و اخلاقِ خدایان را زیبنده‌ی مقامِ بندگان نمی‌دانست. به راههای هدایت می‌اندیشید و این صراط را متکثر می‌دید. وحی الهی و تجربه‌ی نبوی را به عرصه‌ی عمومی می‌کشاند و از بسط تجارب نبوی سخن به میان می‌آورد. عبدالکریم سروش متفکری بود که آمد تا دین را زمینی کند. از عرش به زیر کشد و بر فرش بنشاند.

او ایده‌هایی درانداخت. نظریاتی که تا دهه نود همچنان ادامه دارد. درس آموزانش از مبانی او بهره بردند و بر دیانت نظر کردند. آنها اگر چه ایده‌های استادِ خود را پیش چشم داشتند، اما تقیّدی بر تبعیت تام از وی نداشتند. برخی بر وی خُرده گرفتند و بعضی او را ستودند. هر کدام از شاگردان اما سنگی بر بنای این اندیشه‌ افزودند...

متن کامل این نوشتار👇
✨ → goo.gl/tjUPBr
🌾 @sedanet

☘️ درس‌گفتار «قاعده عدم اکراه در دین» از محمد سروش محلاتی
صوت - 6 جلسه تا کنون - رمضان 96👇
✨ → goo.gl/BCfs8D
🌾 @sedanet | @mohammadsorooshmahallati

☘️ میزگرد مهرنامه با موضوع جامعه‌شناسی سیاسی پوپولیسم
با حضور #حمیدرضا_جلائی_پور و #محمدمهدی_مجاهدی
مهرنامه 50 - فایل pdf 👇
✨ → goo.gl/SucUVt

🌾 @sedanet
🌾 @mmojahedi
🌾 @hamidrezajalaeipour

🎙 «مفهوم بخشش در عدالت ترمیمی»
دانشگاه تربیت مدرس - 9 اردیبهشت 96
#مصطفی_ملکیان

🌾 @sedanet | @mostafamalekian