خانواده پردازنده‌های DSP56000 محصول موتورولا دهۀ 1980، یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین معماری‌های DSP در تاریخ این صنعت هستند. پردازنده از معماری هاروارد بهینه بهره می‌برد؛ برخلاف معماری فون‌نویمان، در اینجا فضاهای حافظه برنامه و داده از هم جدا هستند، اما موتورولا با ایجاد دو فضای حافظه داده مجزا X/Y ، کارایی را دوچندان کرده است. از طرفی برخلاف بسیاری از DSPهای 16 بیتی زمان خود، با قابلیت 24 بیتی، دامنه دینامیکی معادل 144dB فراهم می‌کرد که برای پردازش صوت با کیفیت بسیار بالا "ایده‌آل" و در مودم‌ها و سیستم‌های انتقال داده اولیه هم کاربردی بوده است.


@Science_Prime

تصاویر تراشۀ پردازش سیگنال U320C20 محصول مرکز میکروالکترونیک درسدن در آلمان شرقی، اواخر دهۀ 1980

بر اساس دوره زمانی و شرکت سازنده، تراشه در دستگاه‌های الکترونیکی ساخت آلمان شرقی یا اروپای شرقی مانند کامپیوترها، تجهیزات صنعتی یا مخابراتی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. آلمان شرقی اغلب به پیشرفته‌ترین تراشه‌های آن زمان دسترسی راحت نداشت. از اینرو سعی کردند تا حد امکان تراشه‌ها را خودشان تولید کنند؛ این تراشه را از TMS32020 محصول تگزاس اینسترومنتس کپی کردند. نکته قابل توجه این است که U320C20 نه با فناوری NMOS، بلکه با فناوری مدرن‌تر CMOS ساخته شد.


@Science_Prime

رادار N035 Irbis-E از قدرتمندترین رادارهای PESA عملیاتی در کلاس خود، محصول موسسه Tikhomirov NIIP برای جنگنده Su-35S است. ویژگی منحصربه‌فرد این رادار، نصب آنتن بر روی یک محرک هیدرولیکی دو مرحله‌ای است که به آنتن اجازه می‌دهد علاوه بر پوشش زاویه 60 درجه‌ الکترونیکی، 60 درجه هم بصورت مکانیکی گردش کند. این پوشش تا 120± درجه در Azimuth و در کل 240 درجه، در بین جنگنده‌ها بی‌نظیر است. با توان خروجی بسیار بالا در شرایط تشدید EW عملکرد قابل قبولی دارد. همچنین بدلیل زاویه 240 درجه‌ای، خلبان می‌تواند در حال گریز/مانور، همچنان هدف را در قفل راداری نگه دارد.


@Science_Prime

سری Virtex-5QV معروف به خانواده SIRF - Single Event Immune Reconfigurable FPGA بر پایه معماری 65 نانومتری و طراحی Radiation Hardened By Design (RHBD) برای مقاومت در برابر تشعشعات فضایی، نقطه عطفی در تاریخ صنایع فضایی بود. در این تراشه، سلول‌های حافظه پیکربندی (Configuration Memory) به جای 6 ترانزیستور معمولی، از 12 ترانزیستور (سلول‌های Dual Interlocked Storage یا DICE) بهره می‌برد که احتمال بروز SEU (تغییر وضعیت بیت بر اثر برخورد ذرات یونیزان) را تقریباً به صفر نزدیک می‌کند. تحمل دوز کل یونیزان (TID) در این تراشه تا 1 Mrad(Si) قابل تحمل است که برای ماموریت‌های طولانی‌مدت در مدارهای GEO و خارج از جو فوق‌العاده است. همچنین بدلیل استفاده از لایه‌های اپی‌تکسیال (Epitaxial) در ساخت ویفر، پدیده Single Event Latch-up که منجر به اتصال کوتاه داخلی و سوختن تراشه می‌شود، در این سری کاملاً حذف شده است. این تراشه بدلیل پایداری بسیار بالا، در بخش‌های FDIR (تشخیص، جداسازی و بازیابی خطا) در پدافند ضد بالستیک و واحدهای مدیریت مرکزی موشک‌های رهگیر که نیاز به "قطعیت عملکرد" دارند، قابل استفاده است.

@Science_Prime