در انفجار هسته‌ای هواپرتاب، هنگامی که موج انفجار به سطح زمین برخورد می‌کند، از زمین منعکس شده و موج شوک دوم را تشکیل می‌دهد که پشت موج اول حرکت می‌کند. این موج بازتابی، سریع‌تر از موج شوک اولیه حرکت می‌کند، زیرا در حال حرکت در هوایی است که موج فرودی با سرعت بالا در حال حرکت است. در نتیجه موج انفجار منعکس شده با موج شوک برخورد، ادغام می‌شود و یک موج واحد را تشکیل می‌دهد. فشار حداکثری در قسمت جلوی این موج، معمولاً دو برابر بیشتر از فشار در جبهه موج انفجار مستقیم است. در ابتدا ارتفاع موج واحد[شوک+انعکاسی] کوچک است، اما با ادامه حرکت جبهه موج به سمت خارج، ارتفاع به طور پیوسته افزایش می‌یابد. با این حال در همان زمان، فشار [مانند موج فرودی]، به دلیل اتلاف مداوم انرژی و افزایش منطقۀ در حال پیشروی، کاهش می‌یابد. بعنوان مثال جبهۀ موج یک سلاح هسته‌ای 1 مگاتنی پس از حدود 40 ثانیه، اگر در فاصلۀ حدود 15 ک.م از زمین باشد، فشار حداکثر آن به حدود 1 psi کاهش می‌یابد.

@Science_Prime

شکل اولیه انرژی ناشی از انفجار هسته‌ای، تشعشع حرارتی است.در بدو ماجرا، بیشتر این انرژی صرف گرمایش مواد بمب و هوای اطراف انفجار می‌شود.دمای یک انفجار هسته‌ای به دمای درون خورشید یعنی حدود 100،000،000 درجه سانتیگراد می‌رسد. از این انفجار دو پالس تشعشع حرارتی بیرون می‌آید. اولین پالس که حدود یک دهم ثانیه طول می‌کشد، شامل تشعشع در ناحیه فرابنفش است. پالس دوم که ممکن است چند ثانیه طول بکشد، دربرگیرندۀ حدود %99 از کل انرژی تشعشع حرارتی است. این تشعشعات عامل اصلی سوختگی و صدمات افراد در معرض تماس و انفجار/آتش‌سوزی مواد قابل احتراق است. البته آسیب تشعشع حرارتی به شدت به شرایط آب و هوایی بستگی دارد. ابرها یا دود موجود در هوا می‌توانند به طور قابل توجهی محدوده آسیب موثر را در مقابل شرایط هوای مساعد کاهش دهند.

@Science_Prime

مرسوم است که از مفهوم معادل مگاتن (EMT) در برآورد قدرت تخریب سیستم تسلیحاتی استفاده شود؛ این مفهوم با عنوان مگاتناژ حقیقی به توان دو سوم تعریف می‌شود. این رابطه از این واقعیت ناشی می‌شود که قدرت تخریب یک بمب به طور خطی با بازده تغییر نمی‌کند. حجمی که انرژی سلاح در آن پخش می‌شود با توجه به مکعب فاصله متفاوت است، اما ناحیه تخریب شده در مربع فاصله تفاوت دارد. یک بمب با بازده 1 مگاتنی 130 ک.م مربع را تخریب می‌کند، در حالی که 8 بمب، هر کدام با بازده 125 کیلوتن، 260 ک.م مربع را تخریب می‌کنند. این رابطه یکی از دلایل توسعه سیستم‌های حامل کلاهک MIRV است.

@Science_Prime

سامانه دفاعی (GMD) تنها برنامه دفاع موشکی عملیاتی آمریکا برای رهگیری کلاهک‌های ورودی در طول فاز میانی مسیر پرواز بالستیک است که قادر به دفاع از کل خاک آمریکا از جمله آلاسکا و هاوایی است. هر موشک با هدایت توسط حسگرهای فضایی، زمینی و دریایی، کلاهک جنبشی برون جوی را که برای برخورد محض و نه با مواد منفجره طراحی شده است، برای نابودی اهداف ارسال می‌کند. این یکی از اجزای اصلی استراتژی دفاع موشکی آمریکا برای مقابله با موشک های بالستیک، از جمله موشک‌های بالستیک قاره‌پیمای حامل کلاهک‌های هسته‌ای، شیمیایی، بیولوژیکی یا متعارف است. نکتۀ حائز اهمیت این است که تعداد موشک‌های ضدبالستیک استراتژیک آمریکا و روسیه مجموعاً کمتر از 100 عدد است.

@Science_Prime