📱 بچه‌ها به بهانهٔ درس میرن سراغ گوشی؟ بدون دعوا میشه اوضاع رو مدیریت کرد!

خیلی از بچه‌ها وقتی گوشی دستشونه، «درس» فقط ۳۰٪ ماجراست و ۷۰٪ش میره سمت بازی و شبکه‌ها 😅
اما نکتهٔ مهم اینه:
مدیریت گوشی باید هوشمند باشه، نه از روی عصبانیت و ممنوعیت.

✨ بریم چند راهکار عملی رو با هم مرور کنیم

🔹 ۱) یک قانون ساده و قابل اجرا بگذارین
مثلاً: «۳۰ دقیقه درس → ۱۰ دقیقه استراحت».
نه بحث، نه دعوا؛ فقط یک قانون روشن.

🔹 ۲) درس با گوشی باید جای مشخص داشته باشه
روی میز، در فضای مشترک.
وقتی اتاق بسته باشه، کنترل سخت‌تر میشه.

🔹 ۳) گوشی را بگذارین روی حالت Focus / مزاحم نشو
نوتیفیکشن‌ها بسته میشن و احتمال سر زدن به برنامه‌ها خیلی پایین میاد.

🔹 ۴) از تایمر استفاده کنین، نه تذکر
وقتی تایمر کار را مدیریت می‌کنه،
بچه حس نمی‌کنه شما بالای سرشی.

🔹 ۵) خروجی بخواهین، نه گزارش لحظه‌ای
آخر هر ۳۰ دقیقه فقط بپرسید:
«تو این زمان چی خوندی؟»

🔹 ۶) زمان استراحت را با یک جایگزین سالم پر کنین
خوراکی، کشش، چند دقیقه بازی کوتاه…
استراحتِ برنامه‌ریزی‌شده جلوی «دزدکی رفتن به گوشی» را می‌گیرد.

🎯 بدون دعوا هم میشه مدیریت کرد!
ایده اینه که سیستم جایگزینِ دعوا بسازیم؛
سیستمی که هم بچه حس استقلال داشته باشه، هم والد کنترل اوضاع را از دست نده.

❌ ۴ اشتباهی که علاقه‌ی بچه‌ها به درس خوندن رو کم می‌کنه🙆‍♀

📛1) مقایسه کردن
«ببین پسر خاله‌ت چه تمیز می‌نویسه…»
«داداشت از مدرسه میاد اول می‌ره سراغ درس‌هاش»
هیچ چیز به اندازه‌ی مقایسه، رابطه‌ی بچه‌ها با درس رو خراب نمی‌کنه.
.
♨️2) عجله و فشارِ بیش از حد
اما ما اصرار داریم «الان باید یاد بگیری».
«درس‌هات برای فرداا نمونه»
کودک هنوز آماده‌ی ذهنی یا حرکتی نیست، و ما براش استرس درست می‌کنیم.


🚫3) تمرکز روی شاگرد خوبه بودن به‌جای فرآیند یادگیری
وقتی تمام توجه روی نتیجه باشه، بچه‌ها از یاد گرفتن لذت نمی‌برن؛ فقط می‌ترسن «بد نشه» و ما بازهم تولید استرس کردیم.

❗️4) نادیده گرفتن سبک یادگیری کودک
بعضی بچه‌ها دیداری‌اند، بعضی شنیداری، بعضی حرکتی…
اگر روش یاد دادن با سبک یادگیری‌شون نخوره، درس خوندن براشون تبدیل به سخت‌ترین کار دنیا میشه

✨ جمع‌بندی کوتاه
اگر می‌خوای بچه‌ی درس‌خون، مستقل و با انگیزه‌ای داشته باشی،
بیشتر از «درست درس خوندن»، به حال خوبش اهمیت بده.😍

🎲 چجوری بچه‌ها حلااقل ۲۰ دقیقه در روز بی‌خیال موبایل و تلویزیون بشن؟!


با هم بازی کنیم بازی معجزه میکنه


✳️ بازی “کارآگاه ریزبین”💈
یک سینی را از وسایل کوچک (سکه، پاک‌کن، گیره‌کاغذ…) پر کنید.
۳۰ ثانیه به کودک نشان دهید → بعد ۵ وسیله را بردارید.
او باید حدس بزند چه چیزهایی حذف شده.
مهارت: توجه به جزئیات + حافظه دیداری

✳️ بازی “کد مخفی”🎰
۳ کلمه انتخاب کنید. هر کلمه را با یک رمز ساده بنویسید (مثلاً A=1، B=2).
کودک باید رمز را کشف کرده و جمله را بخواند.
مهارت: تمرکز، منطق، دقت

✳️ بازی “مسیرساز”🎯
روی یک کاغذ A4 از نقطه A به نقطه B یک مسیر پرپیچ‌وخم بکشید.
بچه باید بدون برخورد به خطوط، مسیر را کامل کند.
می‌توانید زمان هم بگیرید.
مهارت: کنترل دست، تمرکز پایدار

✳️ بازی “چالش حافظه‌ی حرکتی”🤸‍♂
۴ حرکت ساده بساز:
مثلاً (دست‌زدن – چرخش – نشستن – بلند شدن).
هر بار یک حرکت اضافه کنید و کودک باید ترتیب کامل را اجرا کند.
مهارت: حافظه کاری + نظم ذهنی

✳️ بازی “قاتل حواس‌پرتی”💡
یک متن کوتاه به او بدهید (۳ خط).
به مدت ۳۰ ثانیه اطرافش صدای کوچک ایجاد کنید (سکه، خودکار، ضربه آرام).
هدف: با وجود حواس‌پرت‌کن‌ها، متن را بخواند و ۳ نکته را از آن استخراج کند.
مهارت: تمرکز در محیط شلوغ


از بازی‌هات ما رو بی‌خبر نزار😉

🌿 ۳ راه سریع تا بچه‌ها با اشتیاق و بدون استرس بعد از هر تعطیلی راهی مدرسه بشن

👍۱) گفت‌وگوی ۳۰ ثانیه‌ایِ انرژی‌ساز
به‌جای پرسیدن «چرا بی‌حالی؟» بپرس:
«امروز منتظر کدوم زنگ مدرسه‌ای؟»
«با بچه‌ها قراره چیکار کنین؟»

ذهن کودک رو از تنبلی به انگیزه  می‌برین

👌۲) یک شروع صبحگاهی خوشحال‌ساز
مثلاً هر روز قبل از رفتن، یک حرکت بامزه داشته باشین:
سلام مخصوص، دست‌دادن فانتزی یا ژست تقویت‌کننده.
ریتم صبح = اشتیاق بیشتر.

✌️۳) حذف جمله‌های خسته‌کننده
جای «زود باش، دیر شد، بجنب!»
« دفترت رو جا نذاری، دیدی خانومتون چندبار گفت»


کدومش رو تا حالا امتحان کردی؟

🔆دوره ( کتاب خوب) ۱🔆

✅  اگر خودت را باور داشته باشی، به کجاها که نمی‌رسی!

💡کتاب‌های «من میتوانم» به کودک کمک می‌کنند به خود و توانایی‌هایش باور داشته باشد. این کتاب‌ها پاسخگوی نیاز کودک برای مواجهه با مفاهیمی چون اعتماد به نفس، شجاعت، غلبه بر مشکلات و بیماری‌ها هستند.

آماده برای پرواز
ترجمه‌ی رضی هیرمندی
انتشارات پرتقال
گروه سنی ۶ سال به بالا و بزرگسالان

📢 چرا بچه‌ها داد می‌زنند؟

😤😫 داد زدن توی این سن معمولاً نشونه‌ی «بدرفتاری» نیست؛ بچه‌ها یک پیام پنهان دارن🧐

۱) نمی‌تونه احساسش رو درست بیان کنه
وقتی واژه برای توضیح ناراحتی نداره، صداش اوج می‌گیره.🫩🫩

۲) می‌خواد شنیده بشه
اگر چند بار حرفش نادیده گرفته شده، ناخودآگاه صدا بالا می‌ره تا توجه بگیره.
😮😮

۳) درگیر خستگی، مدرسه و تکلیف‌هاست
فشار درسی باعث می‌شه آستانه‌ی صبرش پایین بیاد و سریع منفجر بشه.😟😟

۴) یاد گرفته با داد، کارش جلو می‌ره
اگر چند بار با داد به خواستش رسیده، مغزش همون الگو را تکرار می‌کنه.😏😏

۵) راز بزرگی رو توی دلش داره که از بازگو کردنش می‌ترسه و نمیدونه به کی اعتماد کنه و بگه🫣 🫣


۸ تا ۱۱ سالگی هنوز سن تمرین مدیریت احساسات هست، نه تسلط کامل. یادمون باشه تنظیم هیجانی هنوز کامل نشده
.

😤 چرا بعضی بچه‌ها شنبه‌ها زود عصبانی می‌شن؟

دلیل علمیش اینه که مغز کودک بعد از آخر هفته هنوز در حالت استراحت است.
شنبه صبح، ناگهان باید از دنیای بازی و آزادی وارد نظم، قانون و تمرکز بشه.

🔹 این تغییر سریع باعث میشه:
✅آستانه‌ی تحمل پایین بیاد
✅واکنش‌ها تندتر بشه
✅عصبانیت زودتر بروز کنه

این «بدخلقی و بدرفتاری» نیست؛ مغز کودک هنوز سوئیچ نشده.

✔️ ما چیکار کنیم؟
قبل از مدرسه، فقط ۵ دقیقه انتقال نرم:
⏬⏬⏬⏬⏬

🔆حرف زدن درباره‌ی یک اتفاق خوبِ هفته
🔆کشش بدن یا نفس عمیق
🔆یادآوری یک موفقیت کوچک قبلی

👌همین ۵ دقیقه، کمک می‌کنه مغز از حالت تعطیلی به حالت یادگیری بره.
ا.

🏫 بیشتر بچه‌ها از مدرسه که میان حرف ندارن، انرژی ندارن.
چون ذهنشون پره و نیاز به امن‌بودن داره، نه بازجویی.

✔️ این ۳ کار رو امتحان کن:

۱) سؤال رو عوض کن
به‌جای «مدرسه چطور بود؟» بپرس:
«امروز خنده‌دارترین اتفاق کلاس چی بود؟»
سؤال مشخص = جواب مشخص.

۲) زمان بده، نه فشار
تا ۲۰ دقیقه اول بعد از ورود، فقط کنارش باش.
خوراکی، سکوت، یا یک کار ساده مشترک.
حرف‌ها معمولاً خودشون میان.

۳) یک والد = شنونده‌ی ثابت
اگر همیشه یک نفر پای حرف‌ها باشه،
کودک ذهنش امن می‌شه و باز می‌کنه.

❤️ اگر دوست داری بچه‌ت بیشتر حرف بزنه، این پست رو لایک کن
📤 یا برای یه مادر دیگه بفرست

⏰ چرا بعضی بچه‌ها تکالیفشون تا شب طول میکشه؟
می‌دونین
دلیلش تنبلی نیست

اغلب این بچه‌ها بلد نیستن از کجا شروع کنن.
وقتی کار براشون بزرگ و مبهمه، مغز وارد تعویق می‌شه.

✔️ چه کمکی واقعاً اثر داره؟
به‌جای «بشین درست رو بخون»، بگو:
«اول فقط ۵ دقیقه، یکی از سؤال‌ها رو با هم نگاه کنیم.»
شروعِ کوچیک:
🔆اضطراب رو کم می‌کنه
🔆حس توانمندی می‌ده
🔆ادامه دادن رو راحت‌تر می‌کنه
این تنبلی نیست؛
گیر ذهنیه.
❤️ اگه بچه‌ت اینطوریه، لایک کن
📤 یا برای یه والد دیگه بفرست

چرا هر چی بیشتر فشار میاریم، بچه کمتر یاد می‌گیره؟

آخر هفته که می‌رسه، خیلی از والدین با خودشون می‌گن:🙆‍♀🤷‍♀
«این‌همه توضیح دادم…
این‌همه تمرین کردیم…
پس چرا هنوز یاد نگرفته؟»😩

واقعیت اینه که
بیشترِ بچه‌ها با فشار بهتر یاد نمی‌گیرن؛
با فشار، مغزشون می‌ره تو حالت دفاع.

وقتی کودک تحت فشار قرار می‌گیره،
مغز به‌جای یادگیری، فقط دنبال فراره:
یا مقاومت می‌کنه،
یا بی‌حوصله می‌شه،
یا کاملاً کنار می‌کشه.

✅ یادگیری واقعی زمانی اتفاق می‌افته که کودک
احساس امنیت کنه، دیده بشه، و روش یاد گرفتنش جدی گرفته بشه.

هفته‌ی آینده قراره درباره‌ی این صحبت کنیم که
🔆چطور متناسب با سبک یادگیری کودک
می‌شه بدون فشار جلو رفت
و نتیجه‌ی بهتری گرفت.

اگر فکر می‌کنی این حرف‌ها دلِ خیلی از والدین رو آروم می‌کنه،
این پست رو براشون بفرست 🌱
و همراه کانال بمون.💟

بعضی بچه‌ها تنبل نیستن؛
سبک یادگیری‌شون نادیده گرفته شده.

خیلی وقت‌ها ما فکر می‌کنیم
بچه «حوصله نداره»،
«تنبله»،
یا «دل به درس نمی‌ده»…

اما واقعیت اینه که
⏬⏬⏬⏬⏬⏬

خیلی از بچه‌ها فقط دارن
با روشی آموزش می‌بینن
که به مغزشون نمی‌خوره.🤷‍♀
بعضی بچه‌ها با شنیدن بهتر یاد می‌گیرن،
بعضی با دیدن،
بعضی با حرکت و تجربه کردن.
وقتی از کودکی که حرکتیه
می‌خوای ساعت‌ها بشینه و فقط بنویسه،
یا از کودکی که شنیداریه
می‌خوای فقط با تمرین نوشتاری جلو بره،
طبیعیه که نتیجه نگیریم.
اینجا تنبلی نیست؛
اینجا ناسازگاری روش آموزش با سبک یادگیریه.

🔆هفته‌ی پیشِ رو قراره دقیق‌تر
درباره‌ی سبک‌های یادگیری حرف بزنیم
و بگیم چطور می‌شه درس خوندن رو از جنگ
به یادگیری تبدیل کرد.

اگر حس می‌کنی این موضوع
درد مشترک خیلی از والدینه،
این پست رو براشون بفرست 🌱💟

چطور بفهمیم کودک ما سبک یادگیریِ جنبشی–حرکتی داره؟
بعضی بچه‌ها با نشستنِ طولانی، گوش دادنِ زیاد یا نوشتن‌های تکراری اصلاً خوب یاد نمی‌گیرن.
نه به این خاطر که حواس‌پرتن یا‌ درس‌گریزن؛ بلکه چون مغزشون با حرکت یاد می‌گیره.
اگر کودک شما بیشترِ این نشانه‌ها رو داره،
احتمالاً سبک یادگیریش جنبشی–حرکتیه 👇
🔹 موقع درس خوندن:
مدام جاشو عوض می‌کنه با خودکار و وسایلش پا یا دستش بازی می‌کنه، دوست داره بلند شه، راه بره یا چیزی رو لمس کنه

🔹 در زندگی روزمره:
از بازی‌های پرتحرک لذت می‌بره
با انجام دادن بهتر یاد می‌گیره تا با توضیح شنیداری، وقتی خودش تجربه می‌کنه، سریع‌تر می‌فهمه، توی مهمونی تبدیل به چالش «چجوری ساکتش کنیم» والدین می‌شه

🔹 در مدرسه:
ممکنه به‌عنوان بچه‌ی«بی‌قرار» شناخته بشه
نشستن‌های طولانی خسته‌ش می‌کنه
وقتی اجازه‌ی حرکت نداره، تمرکزش افت می‌کنه و حواس بقیه‌ی کلاس رو پرت می‌کنه و معمولا معلم میانه‌ی خوبی باهاش نداره

نکته‌ی مهم👇
این بچه‌ها مشکل تمرکز ندارن؛ مشکل اینه که
روش آموزش با نیاز مغزشون هماهنگ نیست.
برای کودک جنبشی، حرکت دشمن یادگیری نیست؛ابزار یادگیریه.

این هفته قراره یاد بگیریم
چطور با این سبک یادگیری کار کنیم
نه علیه‌ش 🌱

اگر فکر می‌کنی این توضیح
می‌تونه نگاه یک والد رو عوض کنه،
براش بفرست.💟

👽اشتباه رایج والدین با بچه‌های جنبشی–حرکتی
اگر کودک شما موقع درس خوندن مدام جاش‌رو عوض می‌کنه، بلند می‌شه،
یا با وسایل بازی می‌کنه، تمرکز نداره
احتمالاً سبک یادگیریش جنبشی–حرکتیه.
اما خیلی وقت‌ها، ناخواسته با این بچه‌ها
اشتباه برخورد می‌کنیم 👇

۱️⃣. مجبور کردن به نشستنِ طولانی
برای کودک جنبشی،
نشستنِ زیاد یعنی خاموش شدن مغز.
هرچه بیشتر اصرار کنیم «بشین»،
تمرکز کمتر می‌شه.

۲️⃣. یکی گرفتنِ حرکت با بی‌توجهی حرکت کردن، بازی با دست یا پا نشانه‌ی حواس‌پرتی نیست؛ راه کودک برای فکر کردنه.

۳️⃣. استفاده از یک روش ثابت برای همه
وقتی فقط توضیح می‌دیم یا فقط تمرین نوشتاری می‌دیم، بچه‌ی جنبشی جا می‌مونه؛
نه چون نمی‌تونه، چون روش مناسبش نیست.
نکته‌ی مهم اینه 👇
با حذف حرکت، مشکل حل نمی‌شه؛
با هدایت حرکت، یادگیری اتفاق می‌افته.

🔆در پست‌های بعدی یاد می‌گیریم
چطور با بچه‌های جنبشی درس بخونیم بدون دعوا و فرسایش 🌱

اگر این اشتباه‌ها برات آشناست،
این پست رو برای والدینی که تجربه‌ش رو دارن بفرست.💟

چرا بعضی وقت‌ها بچه‌های جنبشی–حرکتی با اوتیسم اشتباه گرفته می‌شن؟

به گوش خیلی از والدین این جمله‌ها آشناست «می‌گن بیش‌فعاله… می‌گن تمرکز نداره… حتی شنیدم شاید اوتیسم باشه…»
و طبیعیه که این جمله‌ها والد رو بترسونه.😱

اما واقعیت اینه 👇
خیلی از بچه‌های جنبشی–حرکتی به‌اشتباه برچسب‌هایی می‌گیرن که واقعاً مربوط بهشون نیست.

چرا این اشتباه پیش میاد؟
🔹 چون این بچه‌ها:
🔺زیاد حرکت می‌کنن
🔺نشستن طولانی براشون سخته
🔺با لمس، تجربه و عمل بهتر یاد می‌گیرن

و اگر محیط آموزشی فقط بر پایه‌ی نشستن و سکوت باشه، رفتارشون «غیرعادی» دیده می‌شه.
🟢 در حالی که: کودک جنبشی
✔️ ارتباط چشمی داره
✔️ احساسات رو می‌فهمه
✔️ رابطه برقرار می‌کنه
✔️ فقط با حرکت فکر می‌کنه

اینجا تفاوت خیلی مهمه 👇
اوتیسم یک اختلال رشدیه، اما سبک یادگیری جنبشی یک تفاوت طبیعی در مسیر یادگیری.
برچسب زدنِ عجولانه نه‌تنها کمک نمی‌کنه،
بلکه اعتمادبه‌نفس کودک رو هم آسیب می‌زنه.
قبل از هر قضاوتی، باید از خودمون بپرسیم:
«آیا روش آموزش با مغز این کودک هماهنگه؟»

در پست‌های بعدی،
دقیق‌تر درباره‌ی تفاوت‌ها صحبت می‌کنیم
تا والدین با آگاهی جلو برن، نه ترس 🌱

اگر فکر می‌کنی این توضیح
می‌تونه دلِ یک والد رو آروم کنه،
براش بفرست.🍎

وقتی بچه‌ها سر یک چیز معمولی لجبازی می‌کنن،
چطور بدون دعوا ماجرا رو جمع کنیم؟

همه‌ی ما این لحظه رو می‌شناسیم:
لباس پوشیدن،
خاموش کردن تلویزیون،
شروع تکلیف…
و ناگهان همه‌چیز قفل می‌شه.

اولین نکته‌ی مهم اینه 👇
بیشترِ این «لجبازی‌ها» لجبازی واقعی نیست؛ واکنش به فشار یا نادیده‌گرفته‌شدنِ حساسه.
اگر همون لحظه:
صدامون رو بلند کنیم😤
دلیل بیاریم🤨
تهدید یا مقایسه کنیم😠
دعوا تقریباً قطعی می‌شه.😡

اما این سه قدم ساده
خیلی وقت‌ها فضا رو عوض می‌کنه 👇

۱️⃣. مکث کن، نه مقابله
چند ثانیه مکث کن و آروم بگو:
«می‌بینم سخته الان قبول کنی.»
همین دیده شدن، نصف تنش رو کم می‌کنه.

۲️⃣. انتخاب بده، نه دستور
به‌جای «الان انجام بده» دو انتخاب‌ی بده که هر دو برای تو قابل قبوله:
«اول لباس یا بعدش مسواک؟»
کودک احساس کنترل می‌کنه و مقاومت کم می‌شه.

۳️⃣. از حرکت کمک بگیر
برای خیلی از بچه‌ها (مخصوصاً جنبشی‌ها)،
حرکت تنش رو تخلیه می‌کنه: بلند شدن، راه رفتن کوتاه، یا انجام کار همراه با حرکت.
این یعنی دعوا نکردیم؛ روش رو عوض کردیم.

✅ قرار نیست همیشه موفق باشیم،
ولی هر بار که به‌جای جنگ راه ارتباط رو انتخاب می‌کنیم، یک قدم جلو رفتیم 🌱

اگر فکر می‌کنی این پست
به درد یک والدِ خسته می‌خوره،
براش بفرست.✌️💟

🔆یکم برات آسون‌تر پیش می‌ره اگه به این باور برسی که:

۱️⃣. کودکِ من مشکل نداره؛
روشِ من ممکنه نیاز به تغییر داشته باشه.

۲️⃣. لجبازی همیشه نافرمانی نیست؛
گاهی درخواستِ دیده شدنه.

۳️⃣. بچه‌ها با فشار رشد نمی‌کنن؛
با امنیت و ارتباط قوی می‌شن.

۴️⃣. هر کودکی یک راهِ مخصوصِ یاد گرفتن داره؛ وظیفه‌ی من کشف اون راهه، نه مقایسه.


مراقب خودت باش 💟

🛑چرا باید مراقب ادبیات ناخواسته‌‌ی این روزهامون که سرشار از خشمی به حق است باشیم؟

🔆جهان بچه‌ها در خانه خلاصه می‌شه خانه برای آنها امنیت‌ست و ما نگهبانان امنیت جسمی و روانی اونا هستیم.

این روزها نگهبانان داد میزنن، مدام اخبار میبینن، حرف‌های زشت میزنن و در نهایت نگران و مستأصل هستن.
بچه‌ها با دیدن و شنیدن این رفتارها خودشون رو بی‌پناه می‌بینن و نگران میشن.
نگرانی در ذهن بچه‌ها ناامنی ایجاد میکنه و تبدیل به استرس و اضطراب می‌شه و چون
بچه‌ها دلیل منطقی برای این استرس و آمادگی مواجه با اون رو ندارن
این بی‌پناهی در وجودشون تبدیل میشه به خشم به بهانه گیری و لجبازی‌های بی‌دلیل با ما
و در نهایت شاهد یک جنگ روانی توی خونه هستیم که بدون دلیل منطقی شروع شده و همه چی ناخواسته بهم می‌ریزه😱

⛔️ این رفتارها شوخی بین همکلاسی‌ها نیست

🟧 ۱.مسخره کردنِ‌های تکرارشونده😏
اگر کودکی ظاهر، حرف زدن، اشتباه درسی یک کودک دیگه رو مدام مسخره کنه،
این شوخی نیست؛ قلدریه

🟧 ۲.طرد کردنِ عمدی از جمع😝
دعوت نکردن آگاهانه به بازی، کنار گذاشتن از گروه‌ها یا القای «تو به ما نمی‌خوری»
نوعی قلدری پنهانه که اثر عمیقی می‌ذاره.

🟧 ۳. تهدید، زورگویی یا سوءاستفاده از قدرت😤
گرفتن وسایل، وادار کردن به انجام کاری با ترس، یا استفاده از زور جسمی یا کلامی
قلدری واضح‌هست

نکته‌ی مهم برای والدین 👇
قلدری با تکرار و نابرابری قدرت شناخته می‌شه، نه فقط یک دعوای ساده‌ی بچگانه.

اگر کودک شما:
گوشه‌گیر شده، برای اینکه مدرسه نره مدام بهانه میاره، یا ناگهان رفتارش عوض شده
بهتره موضوع رو جدی بگیریم.

آگاهیِ والدین
اولین قدمِ محافظت از بچه‌هاست 🌱

تهدیدهای روانی تولد نوزاد جدید برای کودک🫣( چقدر گناه دارن طفلک‌ها🥺)

۱️⃣. ترس از دست دادن:
از دست دادن تمام والدین
دوست‌داشته نشدنِ توسط اطرافیان
مرکز توجه نبودن
از دست دادن موقعیت و جایگاه قبلی

۲️⃣. احساس کنار گذاشته شدن
کمتر دیده شدن در شلوغی نوزاد
به تعویق افتادن نیازها
شنیده نشدن احساسات

۳️⃣. مقایسه و احساس ناکافی بودن
«تو بزرگ شدی، اون کوچیکه»
مقایسه در محبت و توجه
تلاش برای جلب توجه با رفتارهای منفی

۴️⃣: خشم و حسادت پنهان
لجبازی یا پسرفت رفتاری
پرخاش یا گوشه‌گیری
احساسات متناقض نسبت به نوزاد


🔸 نکته‌ی مهم برای والدین:
این احساسات طبیعی‌ان، مشکل نیستن؛ پیام دارن.

۳ اتفاق ساده که بچه‌ها فکر می‌کنن والدین بینشون فرق می‌ذارن🙆‍♀🤷‍♀

🔴۱.واکنش متفاوت به اشتباه‌ها☹️
یکی که اشتباه می‌کنه زود بخشیده می‌شه،
اون یکی بابت همون کار بیشتر تذکر می‌گیره

🔴۲.توجه نابرابر در موقعیت‌های روزمره🤐
شنیده نشدن حرف‌ها، قطع شدن صحبت یکی از آنها، محبت‌ و نوازش‌های کلامی والدین به یکی از بچه‌ها
.
🔴۳. مقایسه‌های به‌ظاهر بی‌ضرر🫢
«تو که بزرگ‌تری باید بفهمی» یا «ببین خواهرت چقدر آرومه»

🔸 نکته‌ی مهم برای والدین:
بیشترِ وقت‌ها فرق گذاشتن قصدی نیست؛
برداشت کودک مهم‌تر از نیت ماست.