همون طور که بکر بهش اشاره کرد این تنها سوال واقعاً مهم زندگیمونه ولی با این وجود از فکر کردن بهش طفره میریم. چرا؟ یک چون سخته و دو چون ترسناکه و سه چون هیچ ایده‌ای نداریم که چیکار داریم میکنیم.

📔📖

وقتی از این سوال‌ طفره میریم، به ارزشهای پوچ و رقت انگیز اجازه میدیم ذهنمون رو اسیر کنند و امیال و بلندپروازی‌هامون رو تحت کنترل خودشون در بیارند. اگر به نگاه همیشه حاضرِ مرگ اقرار نکنیم؛ بی‌ارزشها مهم جلوه میکنند و مهم‌ها بی‌ارزش.

📔📖

تنها راه به صلح رسیدن با مرگ اینه که خودت رو با چیزی بزرگتر و متعالی‌تر از چیزی که هستی ببینی و درک کنی؛ ارزش‌هایی رو انتخاب کنی که به فراتر از خودت خدمت رسانی میکنند‌ ارزش‌هایی ساده و بی‌واسطه و قابل کنترل که تاب دنیای پرآشوبِ اطرافت رو داشته باشند. این ریشه‌ی همه‌ی خوشبختی‌هاست.

📔📖

چه پای حرفهای ارسطو بشینی یا روانشناسان هاروارد یا عیسی مسیح یا بیتلز، همشون میگن که شادکامی از یک چیز میاد؛ اهمیت دادن به چیزی فراتر از خودت و بزرگتر از خودت. باورداشتن به این که تو عنصری از یک موجودیت بزرگتر هستی و زندگی تو چیزی نیست جز یک فرآیندِ جانبی از یک آفرینش عظیمِ غیر قابل درک.

📔📖

این همون حسیه که آدمها به خاطرش میرن کلیسا و مسجد؛ همون چیزیه که براش میرن خط مقدم جنگ، همون حس بخشی از چیزی بزرگتر بودن، چیزی ناشناخته‌تر از خودمون!

📔📖

ظاهراً جدا کردن خود از ذهن ممکن نیست. ما کاملاً غرق ذهن شده‌ایم. چگونه میخواهید پرواز کردن را به ماهی بیاموزید؟ کلید این جاست: کنار گذاشتن پندار باطل زمان. زمان و ذهن جدایی ناپذیرند. اگر زمان را از ذهن بگیری، ذهن متوقف میشود.

وسواس زندگی کردن در خاطرات گذشته و امیدهای آینده، افتادن به دام زمان است. این وسواس، حسرتِ گذشته‌ و دغدغه‌ی آینده را می‌آفریند و تو را نسبت به زیستن در لحظه‌ی مغتنم حال بی‌رغبت میکند. این وسواس، به آن دلیل زاده میشود که گذشته به تو هویت میبخشد و آینده به تو وعده‌ی کامیابی و رستگاری میدهد. هر دوی اینها پندار باطل‌اند.

زمان اصلا چیز خوبی نیست، زیرا پنداریست باطل. آنچه را که تو خوب و با ارزش میدانی، زمان نیست، بلکه چیزیست بیرون از زمان؛ یعنی لحظه‌ی حال. لحظه‌ی حال است که واقعاً ارزش دارد. هرچه بیشتر معطوف به زمان شوی (گذشته و آینده) از لحظه‌ی حال دورتر می‌افتی؛ لحظه‌ای که ارزشمندترین موهبت الهیست. چرا لحظه‌ی حال تا این اندازه ارزش دارد؟ ابتدا به دلیل آنکه لحظه‌ی حال تنها چیز موجود عالم است.

لحظه‌ی جاودانه‌ی حال فضاییست که زندگی واقعی تو در آن همچون طوماری باز میشود. لحظه‌ی حال، تنها چیزیست که تغییر نمیکند و همیشه لحظه‌ی حال باقی میماند. زندگی در لحظه‌ی حال اتفاق می‌افتد. هرگز زمانی نبوده است که زندگی تو در لحظه‌ی حال نباشد.

#نیروی_حال صفحه ۷۹
📙🎙

از خدا قدرت خواستم و خدا بهم سختی داد تا منو قویتر کنه. از خدا عقل خواستم و خدا بهم مشکل داد تا حلشون کنم. از خدا شجاعت خواستم و خدا بهم ترس داد تا بهشون غلبه کنم. از خدا عشق خواستم و خدا بهم آدمهای نیازمند نشون داد تا بهشون کمک کنم. چیزایی که میخواستم رو بدست نیاوردم ولی تمام چیزایی که نیاز داشتم رو بدست آوردم!

انگیزشی
#توسعه_فردی
📕🎥

ما آدم‌ها به جای آنکه زندگي کنيم و باشيم، در حال جمع کردن و داشتن هستيم. ما به جای آنکه دنبال دانستن باشيم، دنبال جمع کردن اطلاعات هستيم. به جای آن‌که از لحظه‌ای که در آن هستيم لذت ببریم، سعي میکنیم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنيم.

شايد يک دلیل اين تمايل ما به داشتن و نگه داشتن، اين است که مرتب دنبال «ثبات» میگردیم. میخواهیم همه‌چيز را در بهترين حالت آن حفظ کنيم، دوست داريم هميشه جوان بمانيم و سالم. دوست داريم وسایلی که به ما مربوط است، نو و سالم باقی بمانند. در همه‌ی اين‌ها ما دنبال «ثبات» و «قرار» هستيم و از اين بابت متحمل اضطراب و رنج میشویم.

نگرانيم از اينکه ثبات در مسائلی که به ما مربوط است، از بين برود. و اين‌ها همه در حالیست که در دنيا هیچ چیز ثبات و قراری ندارد. هیچ چیزی همان‌طوری که هست باقی نمی‌ماند و اين قانونیست که ما مدام آن را از ياد می‌بریم. اگر جرات داشته باشيم اين قانون را بپذيريم که دنيا بی‌ثبات است و هیچ چیز پايدار نیست، به آرامش بزرگی میرسیم.

همه‌ چیز گذرا و فانیست، فقط اوست که میماند. و چون مولوی اين قانون را از شمس آموخته بود، به يک شادی و آرامش عميق رسيده بود. تمام تلاش ما براي آنکه «قرار» و «ثبات» را در اين دنيا حفظ کنيم، محکوم به شکست است. ما برای آنکه «قرار» را حفظ کنيم «بی‌قرار» میشویم. هر گاه سعی می‌کنيم پدیده‌ای را همان‌طوری که هست حفظ کنيم، دچار اضطراب و رنج فراوان برای «حفظ قرار» آن پديده میشویم.

بی‌قراری آدم‌ها عمدتا نتیجه‌ی اين است که به دنبال قرار میگردند. يکي از نتايج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهميد تنها اصل ثابت جهان، بی‌ثباتیست. فقط بی‌ثباتی است که ثبات دارد. و ما مدام در حال نقض اين مهم‌ترين قانون جهان هستيم. مدام می‌خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنيم در حالی که اصل جهان بر بی‌ثباتیست.

#خودشناسی #اریک_فروم
📒🎙

ما اگر به غیر ممکن بودن اهدافمان فکر نکنیم کارهای بیشتری انجام خواهیم داد. برای درک ایده و عزم و اراده در عمل بیایید نگاهی به ماجرای معروف آرنولد شوراتزنگر بیندازیم. او در خانواده نسبتا فقیر در شهر کوچکی در استرالیا متولد شد. رویایش رفتن به آمریکا و بازی در فیلم‌های هالیوودی بود. نمی‌توانی تصورش را بکنی هر کسی او را می‌شناخت فکر می‌کرد هیچ شانسی برای رسیدن به رویایش ندارد.

اما او هرگز چیزهای ممکن و غیرممکن را که مردم دنیا به او می‌گفتند قبول نکرد. او مصمم بود. هر روز ساعت‌ها در باشگاه وقت صرف می‌کرد تا بدنش را آماده کند. فیگورهای بدنسازیش را تمرین کرد. مطالعه کرد. کسب و کار و تجارت را یاد گرفت. در آزمون هنرپیشگی فیلم‌ها شرکت کرد.

گزینه‌ای به اسم تسلیم شدن یا تغییر مسیر برایش وجود نداشت. تکرار و تکرار تکرار. پس از اتمام تمرین‌ها دوباره فردا با عزم و اراده به باشگاه برمی‌گشت. کلید مصمم شدن، تمرکز بر روی مشکلاتی است که بر سر راهت قرار دارد. باید به کسی تبدیل شوی که اگر تمام داشته‌هایت را از دست بدهی باز هم دست از پیشرفت و حرکت بر نداری.

#خودت_را_به_فنا_نده صفحه ۷۸
📙🎙

به طور تناقض‌آلودی، خودداری از پاسخ دادن به توهین، یکی از موثرترین پاسخ‌های ممکن است. یک دلیلش این است که خاموشی ما ممکن است برای فردی که توهین کرده است، گیج‌کننده باشد؛ به این معنی که نمی‌داند آیا توهینش را فهمیده‌ایم یا خیر. به علاوه، با این کار اجازه نمی‌دهیم از توهینش لذت ببرد و در نتیجه به احتمال زیاد پریشان می‌شود.

پاسخ ندادن نشان می‌دهد که بود و نبود او در نظرمان یکسان است و از آنجا که هیچکس دوست ندارد نادیده گرفته شود، عدم تمایلِ ما به پاسخ‌دهی، احساس تحقیرشدگی را در او بر می‌انگیزد.

#روانشناسی فلسفه‌ای برای زندگی - بی‌اروین
📒🎙

#طبیعت_زیبا
📔📷

وقتی افکار متوقف می‌شوند آن وقت همه چیز از خودش مراقبت می‌کند. خب برای آرام کردن ذهنت چه باید بکنی؟ آیا باید خود کاوشی را تمرین کنی؟ آیا شما باید شاهد باشی؟ یک تماشاگر؟ آیا باید تمرینات تنفسی یا مدیتیشن کنی؟ اینها همه خوب هستند، اما ما راه درست و آسان را پیش می‌گیریم.

در اینجا آسانترین راه برای انجام این است که اگر با تمام قلبت بفهمی که «همه چیز هیچ است» آن وقت فکرت آرام می‌شود. شما کاملاً در آرامش خواهی بود. به چیزی که الان گفتم فکر کن. اگر فقط با تمام وجودت درک می‌کردی که همه چیز هیچ است، دیگر هیچ فکری نخواهد بود. این خیلی عمیق است، این واقعاً تنها کاری است که باید انجام دهی.

با قلبت بفهم نه با ذهنت! با قلبت بفهم که به هر چیزی که نگاه می‌کنی، هر چیزی که می‌بینی، در حقیقت هیچی نیست. آن وقت فکری نخواهد بود. وقتی شروع می‌کنی بپذیری که همه چیز هیچ است، پس همه چیز در درونت شروع به انحلال می‌کند. تمام چیزهایی که در تمام این سال‌ها به آن چنگ زدی، تمام آموزش‌ها و مفاهیم، همه چیز شروع به انحلال و در نهایت تبدیل به هیچ چیز می‌شود.

به همین دلیل است که می‌گویم زیاد فکر نکن. زیرا ذهن، تو را فریب خواهد داد. مفهوم دیگری پدیدار خواهد شد. اما اگر با قلب خود درک کنید، اگر فقط توان درک حقیقت را داشته باشید که همه چیز هیچ است پس ناگهان اتفاقی می‌افتد، قلب باز می‌شود. و در خواهی یافت که هیچ شده‌ای. هیچ شو! وقتی هیچ باشی پس جوهرت در همه چیز است. تو خواهی خندید. آرام باش، مبارزه را متوقف کن. وارد حریم قلب خود شوید و آرامش و شادی را در آنجا دریابید.

#خودشناسی رابرت آدامز
📗🎙

چیزی وجود دارد که ۹۹ درصد آدمهای شکست خورده و آدمهای موفق در آن مشترک هستند؛ همه‌ی آنها از انجام دادن کارهای سخت نفرت دارند. تفاوت در این است که آدمهای موفق آن کارها را به هر حال انجام میدهند. به همین خاطر است که مردم عادتهای بدشان را عوض نمیکنند و ناکام و ناخوش میشوند.

تغییر سخت است؛ اگر تغییر راحت بود همه آن را انجام میدادند. معمولی بودن راحت است. غیرمعمولی بودن چیزیست که شما را از انبوه مردم جدا خواهد کرد. من عاشق حرفهای دکتر مارتین لوتر کینگ هستم که عالمانه گفته است: «معیار شناخت یک انسان موضع او در زمان آسایش و آسودگی نیست بلکه موضع او در گیر و دار چالشهاست.»

وقتی با وجود دشواری و طاقت فرسایی، انجام کاری را ادامه میدهید آن وقت است که بهبود مورد نظرتان را کسب میکنید و در رقابت با دیگران نتایج بهتری به دست می‌آورید. اگر انجام کاری سخت پردردسر و ملال‌آور است، خب باشد؛ فقط انجامش دهید. آن قدر به انجام دادن آن ادامه دهید که جادوی اثر مرکب پاداشی سخاوتمندانه به شما بدهد.

#اثر_مرکب صفحه ۹۱
📕🎙

صدای شما در صدای کتاب

همراهان عزیز صدای کتاب؛ برای ترویج فرهنگ کتابخوانی، شما میتونید برامون کتاب صوتی تهیه کنید. تهیه کتاب صوتی از شما و انتشار با ما!

۱- چه کتابی رو خوانش کنم؟‌ ترجیحا کتاب‌های جذاب روانشناسی و فلسفی

۲- با ویس تلگرام خوانش کنم یا ضبط گوشی؟ ترجیحا با ضبط گوشی

۳- یک کتاب در چند قسمت خوانش کنم؟ هر چقدر که دلتون می‌خواد، فقط تایم هر قسمت بیشتر از پانزده دقیقه باشه

۴- این فایل‌ها رو به کی تحویل بدم؟ در گروه صدای کتاب (لینک گروه) برامون بفرستید تا ما اونا رو منتشر کنیم

📘📖

در مجلسی ختمی از ملانصرالدین پرسیدند که علت مرگ مرحوم چه بوده است؟ پاسخ داد: «این علت زندگیش مشخص نبود، چه برسه علت مرگش!» حالا ما علت زندگیمون چیه؟ ما باید علت زندگیمون مشخص کنیم. من برای چی زنده هستم؟

الهی قمشه‌ای
#توسعه_فردی
📗🎥

آیا هرگز چیزی را بیرون از لحظه‌ی حال تجربه، فهم و یا احساس کرده‌ای؟ آیا فکر میکنی هرگز بتوانی چیزی را بیرون از لحظه حال تجربه کنی و یا بفهمی؟ آیا ممکن است چیزی بیرون از لحظه‌ی حال اتفاق بیفتد؟ پاسخ مشخص است. هرگز چیزی در گذشته و آینده اتفاق نیفتاده است؛ همه‌ی اتفاقها در لحظه‌ی حال می‌افتند.

آنچه را که گذشته میخوانی، چیزی نیست مگر ردپای خاطره‌ها، که در ذهن انبار شده است؛ چیزی که زمانی لحظه حال بوده است. با به یاد آوردن گذشته، در واقع اثر خاطره‌ای را در ذهن فعال میکنی و این کار را در لحظه حال انجام میدهی. آینده نیز چیزی نیست مگر لحظه حال خیالی.

آینده، فرافکنی ذهن است. وقتی آینده فرا میرسد به عنوان لحظه‌ی حال فرا میرسد وقتی درباره‌ی آینده فکر میکنی ، در لحظه‌ی حال است که به آن فکر میکنی. گذشته و آینده واقعیتی مستقل ندارند. همان طور که ماه هیچ نوری از خود ندارد و تنها نور خورشید را منعکس میسازد.

گذشته و آینده نیز انعکاس کم رنگ نور، نیرو، و واقعیت لحظه‌ی جاودانه حالند. معنای سخن من با ذهن فهمیده نمیشود. به محض آنکه معنای سخن مرا بفهمی، آگاهی تو از ذهن به هستی و از زمان به حضور منتقل میشود. آنگاه ناگهان احساس میکنی که همه چیز زنده است و از خود انرژی صادر میکند. آنگاه سرچشمه گرفتن همه چیز از هستی را تجربه میکنی.

#نیروی_حال صفحه ۸۱
📕🎙

فرد مصمم؛ همان ورزشکار پرورش اندامی است که هر روز برای تمرین به باشگاه می‌رود. همان کارآفرینی است که برای ایده‌های نابی که در سر دارد مورد تمسخر قرار گرفته یا دست رد بر سینه‌اش زده شده است اما به هر ترتیبی که شده به راهش ادامه میدهد.

فرد مصمم؛ همان فرد چاقی است که با اینکه احساس میکند به هیکلی که میخواهد نمیرسد ولی باز دست از تلاش برنمیدارد. همان فارغ التحصیل تازه کاری است که در پایین‌ترین سطح سازمانی مشغول به کار است و حداقل حقوقی که دریافت می‌کند کفاف اجاره خانه‌اش را هم نمی‌دهد ولی همچنان بیشتر از هر کس در اداره می‌ماند تا بتواند کار یاد بگیرد!

#خودت_را_به_فنا_نده صفحه ۸۱
📗🎙

ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺭﻭﺯی ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﭘﺲ ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‌ﻫﺎ ﻭ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ‌ﻫﺎ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺑﺮﻭ. ﺑﻪ ﻭﺭﺍی ﻣﺎﻭﺭﺍ ﺑﺮﻭ، به بیﺧﻮﺍهشی ﻭ ﺧﺎﻣﻮشی ﺧﻮﺍﻫﺶ‌ﻫﺎ ﺑﺮﻭ. ﺑﺮﺍی ﺩﺍﺷﺘﻦ یک ﺯﻧﺪگی ﺍﺻﻴﻞ ﻭ ﻭﺍقعی، یک ﭼﻬﺮﻩ ﻭﺍقعی ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻘﺶ‌ﻫﺎی ﺗﻮ ﺩﺭ ﺯﻧﺪگی، ﺑﺮﺍی ﺗﻮ یک ﭼﻬﺮﻩ میﺳﺎﺯﺩ، ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﻴﭽﻜﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﭼﻬﺮﻩ‌‌ﻫﺎ ﻭ ﻧﻘﺸﻬﺎﻳﺖ نیستی.

ﺗﻮ ﻫﻴﭻ ﭼﻬﺮﻩ‌ای ﻧﺪﺍﺭی؛ ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺮﻩ ﻭﺍقعی ﺗﻮﺳﺖ. ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭼﻬﺮﻩ ﻭﺍقعی ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﭼﻬﺮﻩ‌ای ﺧﺎﺹ ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭی. ﺍﮔﺮ ﭼﻬﺮﻩ ﺑﺴﺎﺯی، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻬﺮﻩ ﻛﺎﺫﺏ ﺩﻳﮕﺮی ﺳﺎﺧﺘﻪ‌ای ﻛﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ حقیقی ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻬﺮﻩ حقیقی ﺗﻮ ﻓﻘﻂ ﻫﺴﺖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺎﺭ ﺗﻮ ﺷﻨﺎﺳﺎیی ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺁﻥ. ﺍﺯ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﭼﻬﺮﻩ‌های ﻛﺎﺫﺏ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺭ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻛﺎﺫﺏ ﻓﺮﻭ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﻭﺍقعیست ﺑﺎقی می‌ﻣﺎﻧﺪ.

ﺗﻮ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﻭ ﺫﻫﻨﺖ نیستی. ﺑﺎ ﺍﻓﻜﺎﺭﺕ ﻧﺠﻨﮓ ﻭ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺵ. ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺍﻓﻜﺎﺭﺕ بجنگی، ﻓﻜﺮ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﻛﺮﺩﻩ‌ای، ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎشی، ﺑﺎ ﺁﻥ ﻓﻜﺮ ﻫﻮﻳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ‌ای. ﻫﻮﺷﻴﺎﺭ ﺑﺎﺵ، ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎنی بی‌ﺗﻌﺼﺐ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻦ ﻭ ﻓﻘﻂ بی‌ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻨﮕﺮ. ﻫﻮﺷﻴﺎﺭ ﺑﺎﺵ، ﺑﻪ ﺍﻓﻜﺎﺭﺕ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺍﻃﻼﻕ ﻧﻜﻦ. ﺗﻮ ﻧﺎﻇﺮی ﻧﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻛﻨﻨﺪﻩ! ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ‌ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﻴﭻ ﻓﻜﺮی ﺭﺍ ﺳﺮﻛﻮﺏ نمیﻛﻨﺪ، ﺍﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺳﺎﺩگی می‌بیند.

ﺑﺮﺍی ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻛﺮﺩﻥ، ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊی ﻭ ﻧﮕﺮﺵ ﺧﺎصی ﻧﻴﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ، ﻓﻘﻂ ﺍﻧﺴﺎنی ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺵ. ﺑﻪ ﺍﻓﻜﺎﺭﺕ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻦ، ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ‌گری ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺎﺵ. ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺑﻪ ﺍﻓﻜﺎﺭﺕ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﻦ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺣﺮﻛﺖ یک ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﻨﮕﺮ. ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻓﻜﺮ؛ ﻫﻨﮕﺎمی ﻛﻪ ﻓﻜﺮی ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﻳﮕﺮی ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺸﺪﻩ، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍهی ﺩﻳﺪ.

#خودشناسی تعالیم ذن
📒🎙

#طبیعت_زیبا
📕📷

خوانش کتاب هنر ظریف بی خیالی

ما آن‌قدر فرصت و قدرت و انرژی نداریم که به همه چیز اهمیت بدهیم. باید بی‌خیال خیلی چیزها بشویم تا بتوانیم تمام فکر و ذهن خود را روی گزینه‌ی مشخص، متمرکز کنیم. بنابراین کتاب هنر ظریف بی خیالی درباره‌ی بی خیالی نیست؛ بلکه اتفاقاً درباره‌ی توجهِ بیش از حد به اهداف و ارزش های کلیدی و بی‌خیالی نسبت به حاشیه‌های دیگر است.

📘@SBOOKSS

با تشکر از تمام عزیزانی که در خوانش صوتی این کتاب شرکت کردند؛ حنان، امیر، نگین، الهه، مجتبی و ماندانا.

📘@SBOOKSS
به اشتراک بذارید
#هنر_ظریف_بی_خیالی
کانال صدای کتاب
📘🎙

جهان در حال تغییر، سیر و دگرگونی است. تولد و مرگ، رشد و زوال، صعود و سقوط، تابستان و زمستان و غیره. هیچ دو روزی شبیه به یکدیگر نیستند. مهم نیست چقدر شبیه هم به نظر برسند. هراکلیتوس می‌گوید: «هیچ بشری در یک رودخانه دو بار پا نگذاشته است.» ذهن و مغز ما علاقه دارد که برای هر چیزی که قرار است اتفاق بیفتد پیش‌بینی‌هایی انجام و نقشه‌هایی بچیند که البته کاملاً مشخص است که شدنی نیست.

این انتظارها نه تنها اثر منفی بر وضعیت احساسی ما دارند بلکه حقیقتاً ما را از چیزی که می‌توانیم باشیم ضعیفتر می‌کنند. خیلی موثرتر است که اتفاق‌های اطراف را همانطور که هستند بپذیریم، در لحظه زندگی کنیم و مشکلات و مسائل را همان زمانی که به وجود می‌آیند حل کنیم تا اینکه بخواهیم به طور دائم انتظارهایمان را زیر و رو کنیم.

#خودت_را_به_فنا_نده صفحه ۹۰
📗🎙